abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
  woensdag 4 januari 2017 @ 19:58:46 #101
391049 Zelus
Toewijding en wedijver
pi_167885813
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op dinsdag 3 januari 2017 13:24 schreef FairyHunted het volgende:
Misschien even iets heel anders.. Ik ben door omstandigheden (die ik liever nu nog niet kwijt wil omdat er nog het een en ander loopt (lees politieonderzoek)..) in behandeling bij een praktijkbegeleider (doorverwezen door mijn huisarts) maar omdat ik daar voor mijn gevoel niet voldoende werd geholpen en mijn vriend in de tussentijd via een kennis (die psychisch sociaal therapeut is) onder behandeling werd genomen, heeft zij mij ook geholpen. Maar dit gaat dus niet via de officiele weg, kan ik dit dan beter zo houden of moet ik dit aankaarten bij zorgverzekering en een vergoeding aanvragen?
Volgens mij moet je een verwijsbrief hebben van je huisarts, en de behandelaar moet een contract hebben met je zorgverzekering.

De niet officile weg: moet ik dat zien als betalen in natura ofzo???
  woensdag 4 januari 2017 @ 20:02:40 #102
391049 Zelus
Toewijding en wedijver
pi_167885916
quote:
1s.gif Op dinsdag 3 januari 2017 10:55 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Dat is zeker zo.
Ik kom oorsponkelijk van een punt waarop ik zelf de vriendschappen maar vast verbrak zodat ik de mogelijkheid en teleurstelling van andersom vermeed. Ik was enorm gesloten.

Nu sta ik op een punt dat ik aan mensen vertel dat ik ze tof vind en me open stel en ook kwetsbaar durf op te stellen. Maar daar zit veel angst om mensen te verliezen en dt speelt regelmatig op.

Vanmiddag heb ik weer therapie en ik wil de therapeut vragen hoe ik hier op kan doorbouwen. Hoe ik die onzekerheid afbouw en ook zonder steeds om bevestiging te vragen mezelf zekerder kan voelen. En ook gewoon makkelijker omga met een teleurstelling op dat vlak.
Vanwaar die angst om mensen te verliezen?
Vanwege je therapie?
pi_167886696
quote:
0s.gif Op woensdag 4 januari 2017 20:02 schreef Zelus het volgende:

[..]

Vanwaar die angst om mensen te verliezen?
Vanwege je therapie?
Ik ben opgegroeid in een gezin dat nogal disfunctioneel was. Ik kon niet op mijn ouders vertrouwen voor zorg en liefde. Het was eerder andersom, geen tot weinig affectie en er werd vooral vaak duidelijk gemaakt wat er allemaal wel niet mis aan mij was. En dat heeft onder andere flinke onzekerheid meegebracht, ben ik wel de moeite waard? En daar worstel ik erg mee, want wat nou als mijn vrienden, die ik erg waardeer en tof vind, mij niet meer de moeite waard vinden? Eenzaamheid is iets waar ik best bang voor ben, ik heb dat veel gevoeld toen ik kind was en dat zou ik echt niet graag weer willen voelen. Plus, ik vind mijn vrienden fijne mensen om bij te zijn dus die wil ik niet kwijt.

Als kind heb ik overleefd door me af te sluiten, als iets niet in de buurt komt kan het je ook niet raken. Nadeel is dat je er herl eenzaam van wordt want niemand komt in de buurt en ik heb er wel degelijk behoefte aan om liefgehad te worden. Die muur heb ik met mijn therapeut afgebroken, ik kan weer voelen. Alles weer, dus ook fijne dingen, maar ook angsten. En die zijn momenteel bij vlagen heel heftig.

Ik heb gisteren n goeie therapiesessie gehad. Gevraagd hoe ik hier beter mee om kan gaan en ze gaf me goede handvaten om kalm te blijven in zo'n situatie en de behoefte achter mijn gevoel te achterhalen. En dan daar wat mee te doen zonder emotioneel op tilt te slaan. En dat is een kwestie van oefenen.
  woensdag 4 januari 2017 @ 20:58:12 #104
391049 Zelus
Toewijding en wedijver
pi_167887707
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op woensdag 4 januari 2017 20:27 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Ik ben opgegroeid in een gezin dat nogal disfunctioneel was. Ik kon niet op mijn ouders vertrouwen voor zorg en liefde. Het was eerder andersom, geen tot weinig affectie en er werd vooral vaak duidelijk gemaakt wat er allemaal wel niet mis aan mij was. En dat heeft onder andere flinke onzekerheid meegebracht, ben ik wel de moeite waard? En daar worstel ik erg mee, want wat nou als mijn vrienden, die ik erg waardeer en tof vind, mij niet meer de moeite waard vinden? Eenzaamheid is iets waar ik best bang voor ben, ik heb dat veel gevoeld toen ik kind was en dat zou ik echt niet graag weer willen voelen. Plus, ik vind mijn vrienden fijne mensen om bij te zijn dus die wil ik niet kwijt.

Als kind heb ik overleefd door me af te sluiten, als iets niet in de buurt komt kan het je ook niet raken. Nadeel is dat je er herl eenzaam van wordt want niemand komt in de buurt en ik heb er wel degelijk behoefte aan om liefgehad te worden. Die muur heb ik met mijn therapeut afgebroken, ik kan weer voelen. Alles weer, dus ook fijne dingen, maar ook angsten. En die zijn momenteel bij vlagen heel heftig.

Ik heb gisteren n goeie therapiesessie gehad. Gevraagd hoe ik hier beter mee om kan gaan en ze gaf me goede handvaten om kalm te blijven in zo'n situatie en de behoefte achter mijn gevoel te achterhalen. En dan daar wat mee te doen zonder emotioneel op tilt te slaan. En dat is een kwestie van oefenen.
Oke, nu snap ik het :)

Je kan het ook anders bekijken: vrienden nemen je zoals je bent, doen ze dat niet, dan zijn het geen vrienden maar kennissen. Zolang jij je moet aanpassen aan je vrienden, klopt er iets niet.

Snap best dat er dan de angst is om weer die muur op te bouwen en alleen te blijven, zonder vrienden. Gelukkig is er nog dit forum, en tig andere op het internet. Misschien kan je lid worden van een club (dmv je hobbie?) en daar andere mensen tegenkomen waar je dan een band mee kan opbouwen?

Heb je wel eens een gesprek gehad bij een medium?
Je hoeft geen gerichte vragen te stellen, die komen vanzelf wel tijdens het gesprek.
  woensdag 4 januari 2017 @ 21:21:23 #105
440451 scrupuleus
Neem een hapje
pi_167888411
Een medium ja?
Wees maar niet bang
pi_167888614
quote:
0s.gif Op woensdag 4 januari 2017 20:58 schreef Zelus het volgende:

[..]

Oke, nu snap ik het :)

Je kan het ook anders bekijken: vrienden nemen je zoals je bent, doen ze dat niet, dan zijn het geen vrienden maar kennissen. Zolang jij je moet aanpassen aan je vrienden, klopt er iets niet.

Snap best dat er dan de angst is om weer die muur op te bouwen en alleen te blijven, zonder vrienden. Gelukkig is er nog dit forum, en tig andere op het internet. Misschien kan je lid worden van een club (dmv je hobbie?) en daar andere mensen tegenkomen waar je dan een band mee kan opbouwen?

Heb je wel eens een gesprek gehad bij een medium?
Je hoeft geen gerichte vragen te stellen, die komen vanzelf wel tijdens het gesprek.
Ik heb op zich een goeie groep vrienden en grote kring aan kennissen. Het zijn ook mensen waar ik echt wat aan heb, ze hebben me door een burnout heengesleept. Dus op zich heb ik genoeg mensen om me heen die om mij geven zoals ik ben.

T is alleen als mijn angsten opspelen en paniek komt dat mijn eigen gedachten op tilt slaan en dan kan ik niet meer reel denken.

Ik ben bekend met mediums, maar ik zou niet weten wat ik ermee moet. De oorzaak van problemen waar ik nu mee worstel is vrij duidelijk. Ik heb een aantal overlevingsmechanismen en patronen die destijds gezaaid zijn maar nu voorproblemen zorgen. Het is een kwestie van oefenen en de confrontatie blijven aangaan om ervan af te komen. Makkelijker gezegd dan gedaan overigens want zo makkelijk als ik het hier opschrijf zo lastig vind ik het om mezelf eruit te trekken als het opspeelt. Maar ik doe mn best, en t gaat elke keer iets beter.
  woensdag 4 januari 2017 @ 21:28:15 #107
440451 scrupuleus
Neem een hapje
pi_167888672
registreer om deze reclame te verbergen
Gewoon doorgaan dan.
Leven!

En niet teveel piekeren/nadenken.
Wees maar niet bang
pi_167891284
quote:
1s.gif Op woensdag 4 januari 2017 21:28 schreef hardromacore2.0 het volgende:
Gewoon doorgaan dan.
Leven!

En niet teveel piekeren/nadenken.
Ik doe mn best. Maar als dat laatste zo eenvoudig waa dat zat ik niet in therapie. Maar ik kom r wel.
pi_167911209
Derealisatie is de laatste 2 dagen helaas weer wat erger geworden, zodanig dat ik vanochtend zelfs moeite had om naar de tandarts te gaan voor een afspraak. Is toch niet gezond voor een 19 jarige jongen :/ Gelukkig gaat het eenmaal wel als ik op de fiets zit, het is meer het piekeren van te voren van ''wat als..?''

Is derealisatie trouwens een symptoom van angst dat zich continu kan voordoen, ook al heb je een dag dat je totaal geen angst voelt? Je hoort namelijk vaak dat mensen alleen derealisatie hebben wanneer ze angst ervaren maar ook als ik geen angst ervaar heb ik er nog last van.
pi_167917861
quote:
0s.gif Op woensdag 4 januari 2017 19:58 schreef Zelus het volgende:

[..]

Volgens mij moet je een verwijsbrief hebben van je huisarts, en de behandelaar moet een contract hebben met je zorgverzekering.

De niet officile weg: moet ik dat zien als betalen in natura ofzo???
Als je het even terug had gelezen stond er al dat het zwart werd betaald :)
  vrijdag 6 januari 2017 @ 10:29:49 #111
391049 Zelus
Toewijding en wedijver
pi_167919658
quote:
0s.gif Op vrijdag 6 januari 2017 07:47 schreef FairyHunted het volgende:

[..]

Als je het even terug had gelezen stond er al dat het zwart werd betaald :)
Dat klopt, las ik toen net dit had gepost.
Fok is te snel aan het worden voor opa :(
pi_167919994
quote:
0s.gif Op donderdag 5 januari 2017 21:09 schreef iPancakeMix het volgende:
Derealisatie is de laatste 2 dagen helaas weer wat erger geworden, zodanig dat ik vanochtend zelfs moeite had om naar de tandarts te gaan voor een afspraak. Is toch niet gezond voor een 19 jarige jongen :/ Gelukkig gaat het eenmaal wel als ik op de fiets zit, het is meer het piekeren van te voren van ''wat als..?''

Is derealisatie trouwens een symptoom van angst dat zich continu kan voordoen, ook al heb je een dag dat je totaal geen angst voelt? Je hoort namelijk vaak dat mensen alleen derealisatie hebben wanneer ze angst ervaren maar ook als ik geen angst ervaar heb ik er nog last van.
Hey, met je vragen kan ik je niet helpen.
Wou effe je een hart onder de riem steken.

Rocket league Boefjes *;
a great future doesn't require a great past
pi_167922572
2016 was echt een kutjaar. Hopelijk wordt dit jaar beter. Mijn paniek is er nog steeds wel, voordat ik de deur uit moet. In plaats van urenlang, duurt het nog maar een kwartiertje.

Maar ik kan nog steeds niet tegen drukte, openbaar vervoer of plotseling lawaai.

Ik heb mezelf op kerstavond n oudjaarsdag uitgedaagd om naar de supermarkt te gaan en stond in beide gevallen met tranen in mijn ogen bij de kassa. Gelukkig ken ik de mensen in de supermarkt wel redelijk en zijn ze heel lief ("het is wel druk h? Ga maar lekker thuis thee drinken! Dat mag wel na een bezoek aan dit gekkenhuis..").

Ik wl graag vooruit, wil weer aan het werk.. maar meer dan een paar uur vrijwilligen bij de Bieb (wat me compleet uitput) zit er nog niet in. ;(
Mon 'en!
pi_167925188
quote:
0s.gif Op vrijdag 6 januari 2017 10:29 schreef Zelus het volgende:

[..]

Dat klopt, las ik toen net dit had gepost.
Fok is te snel aan het worden voor opa :(
Geeft niet haha, gelukkig is het nu duidelijk en krijgt men geen rare beelden vanwege de niet officile weg :P.. Is wel goedkoper xD
  vrijdag 6 januari 2017 @ 16:47:28 #115
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_167928071
quote:
1s.gif Op vrijdag 6 januari 2017 12:48 schreef bloempjuh het volgende:
2016 was echt een kutjaar. Hopelijk wordt dit jaar beter. Mijn paniek is er nog steeds wel, voordat ik de deur uit moet. In plaats van urenlang, duurt het nog maar een kwartiertje.

Maar ik kan nog steeds niet tegen drukte, openbaar vervoer of plotseling lawaai.

Ik heb mezelf op kerstavond n oudjaarsdag uitgedaagd om naar de supermarkt te gaan en stond in beide gevallen met tranen in mijn ogen bij de kassa. Gelukkig ken ik de mensen in de supermarkt wel redelijk en zijn ze heel lief ("het is wel druk h? Ga maar lekker thuis thee drinken! Dat mag wel na een bezoek aan dit gekkenhuis..").

Ik wl graag vooruit, wil weer aan het werk.. maar meer dan een paar uur vrijwilligen bij de Bieb (wat me compleet uitput) zit er nog niet in. ;(
Ik snap je frustratie als je wel wil maar gewoon niet kan. Maar met kleine stapjes kom je ook vooruit.

En maak het jezelf niet te moeilijk. Natuurlijk moet je proberen je paniek te boven te komen, maar te grote stappen nemen is ook niet goed.
pi_167928832
quote:
0s.gif Op donderdag 5 januari 2017 21:09 schreef iPancakeMix het volgende:
Derealisatie is de laatste 2 dagen helaas weer wat erger geworden, zodanig dat ik vanochtend zelfs moeite had om naar de tandarts te gaan voor een afspraak. Is toch niet gezond voor een 19 jarige jongen :/ Gelukkig gaat het eenmaal wel als ik op de fiets zit, het is meer het piekeren van te voren van ''wat als..?''

Is derealisatie trouwens een symptoom van angst dat zich continu kan voordoen, ook al heb je een dag dat je totaal geen angst voelt? Je hoort namelijk vaak dat mensen alleen derealisatie hebben wanneer ze angst ervaren maar ook als ik geen angst ervaar heb ik er nog last van.
quote:
0s.gif Op donderdag 5 januari 2017 21:09 schreef iPancakeMix het volgende:
Derealisatie is de laatste 2 dagen helaas weer wat erger geworden, zodanig dat ik vanochtend zelfs moeite had om naar de tandarts te gaan voor een afspraak. Is toch niet gezond voor een 19 jarige jongen :/ Gelukkig gaat het eenmaal wel als ik op de fiets zit, het is meer het piekeren van te voren van ''wat als..?''

Is derealisatie trouwens een symptoom van angst dat zich continu kan voordoen, ook al heb je een dag dat je totaal geen angst voelt? Je hoort namelijk vaak dat mensen alleen derealisatie hebben wanneer ze angst ervaren maar ook als ik geen angst ervaar heb ik er nog last van.
Heb je al hulp?
pi_167930015
quote:
0s.gif Op vrijdag 6 januari 2017 10:46 schreef Droopie het volgende:

[..]

Hey, met je vragen kan ik je niet helpen.
Wou effe je een hart onder de riem steken.

Rocket league Boefjes *;
De Boefjes ben ik nog lang niet vergeten :*

quote:
0s.gif Op vrijdag 6 januari 2017 17:25 schreef j95 het volgende:

[..]

[..]

Heb je al hulp?
Het gaat een beetje onhandig allemaal. Even in het kort: Op mijn 12de kreeg ik mijn eerste hyperventilatieaanval na een intensieve voetbaltraining en dit droeg ook paniekaanvallen met zich mee omdat ik dacht dat ik doodging. Uiteindelijk ook derealisatie door gekregen. Na een jaar of 2-3 groeide ik hier overheen en ook het krijgen van een vriendin hielp heel erg. Het ging allemaal perfect, maar eind november 2016 kreeg ik in de bus naar school weer mijn eerste heftige paniekaanval, het was zo erg dat ik mn gezicht en keel etc niet meer voelde van de schrik. 112 gebeld, heeft me helemaal gecontroleerd; bloeddruk, suiker etc was allemaal perfect in orde, lichaamstemperatuur ook, het was dus simpelweg een paniekaanval. De week daarna had ik een hele nacht niet geslapen omdat het niet lukte. De ochtend daarna ging ik onder de douche en jahoor: de derealisatie was weer terug. Ik raakte helemaal in paniek, moest huilen en ging meteen naar de huisarts. Deze heeft me temazepam voorgeschreven voor wanneer ik me paniekerig voelde, en verwees me naar Mentaal Beter, een zorginstantie hier in de buurt.

Hier heb ik een aantal gesprekken doorlopen maar ze kwamen tot de conclusie dat mijn problematiek te complex was om daar te behandelen (ik heb een dossier bij de GGZ waar zij toegang tot hebben en hierin staat dat ik een verleden heb met ADHD, persoonlijkheidsproblematiek, angstproblemen etc).

Nu ben ik dus weer doorverwezen naar de GGZ, echter kan ik hier pas 30 januari terecht voor mijn eerste afpsraak. Heel erg kut dus dat het steeds uit wordt gesteld. Ook moet ik weer een hoop vragenlijsten invullen, maarja dat moet dan maar. Hoop echt dat ik binnenkort goede hulp krijg i.c.m. medicatie want voor mijn gevoel zit ik al sinds m'n 12de in een depressie met pieken en dalen waar ik nog nooit echt uit ben gekomen. Nooit ergens zin in, 23,5 van de 24 uur per dag op m'n kamer zitten als ik geen school heb, ik verwaarloos mezelf door bijvoorbeeld dagen niet te douchen. Echt zwaar kut.
  vrijdag 6 januari 2017 @ 19:59:57 #118
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_167932420
quote:
0s.gif Op vrijdag 6 januari 2017 18:36 schreef iPancakeMix het volgende:

[..]

De Boefjes ben ik nog lang niet vergeten :*

[..]

Het gaat een beetje onhandig allemaal. Even in het kort: Op mijn 12de kreeg ik mijn eerste hyperventilatieaanval na een intensieve voetbaltraining en dit droeg ook paniekaanvallen met zich mee omdat ik dacht dat ik doodging. Uiteindelijk ook derealisatie door gekregen. Na een jaar of 2-3 groeide ik hier overheen en ook het krijgen van een vriendin hielp heel erg. Het ging allemaal perfect, maar eind november 2016 kreeg ik in de bus naar school weer mijn eerste heftige paniekaanval, het was zo erg dat ik mn gezicht en keel etc niet meer voelde van de schrik. 112 gebeld, heeft me helemaal gecontroleerd; bloeddruk, suiker etc was allemaal perfect in orde, lichaamstemperatuur ook, het was dus simpelweg een paniekaanval. De week daarna had ik een hele nacht niet geslapen omdat het niet lukte. De ochtend daarna ging ik onder de douche en jahoor: de derealisatie was weer terug. Ik raakte helemaal in paniek, moest huilen en ging meteen naar de huisarts. Deze heeft me temazepam voorgeschreven voor wanneer ik me paniekerig voelde, en verwees me naar Mentaal Beter, een zorginstantie hier in de buurt.

Hier heb ik een aantal gesprekken doorlopen maar ze kwamen tot de conclusie dat mijn problematiek te complex was om daar te behandelen (ik heb een dossier bij de GGZ waar zij toegang tot hebben en hierin staat dat ik een verleden heb met ADHD, persoonlijkheidsproblematiek, angstproblemen etc).

Nu ben ik dus weer doorverwezen naar de GGZ, echter kan ik hier pas 30 januari terecht voor mijn eerste afpsraak. Heel erg kut dus dat het steeds uit wordt gesteld. Ook moet ik weer een hoop vragenlijsten invullen, maarja dat moet dan maar. Hoop echt dat ik binnenkort goede hulp krijg i.c.m. medicatie want voor mijn gevoel zit ik al sinds m'n 12de in een depressie met pieken en dalen waar ik nog nooit echt uit ben gekomen. Nooit ergens zin in, 23,5 van de 24 uur per dag op m'n kamer zitten als ik geen school heb, ik verwaarloos mezelf door bijvoorbeeld dagen niet te douchen. Echt zwaar kut.
Ja jongen, zonder lullig te willen zijn. Op die manier hoeft derealisatie nauwelijks meer in verband te staan met angst klachten. Zonder enig ritme en isolement kan het makkelijk optreden/ versterken. Zonder dat er een directe (beangstigende) aanleiding is.
Heb je ook nog de halve dag dopjes in je oren en zit je te gamen?
Heel erg moeilijk en kut maar je moet echt nog een tijdje door komen zonder hulp en ook dan zul je niet direct can je klachten af zijn. Help je zelf vast een beetje, opstaan, douchen, zet je raam los en probeer een paar keer per dag een blokje om te gaan. Al is het maar dat. Het kan echt wat schelen.
pi_167934408
quote:
1s.gif Op vrijdag 6 januari 2017 19:59 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Ja jongen, zonder lullig te willen zijn. Op die manier hoeft derealisatie nauwelijks meer in verband te staan met angst klachten. Zonder enig ritme en isolement kan het makkelijk optreden/ versterken. Zonder dat er een directe (beangstigende) aanleiding is.
Heb je ook nog de halve dag dopjes in je oren en zit je te gamen?
Heel erg moeilijk en kut maar je moet echt nog een tijdje door komen zonder hulp en ook dan zul je niet direct can je klachten af zijn. Help je zelf vast een beetje, opstaan, douchen, zet je raam los en probeer een paar keer per dag een blokje om te gaan. Al is het maar dat. Het kan echt wat schelen.
Ik weet niet hoeveel uur je tegenwoordig achter je computer zit, maar bovenstaand advies kan ik weinig tegenin brengen.

Een beetje je hoofd prikkelen met frisse lucht kan echt geen kwaad.
Op de manier hoe je leefde (en volgens mij is het niet beter gegaan sindsdien) is funest voor, ehhh alles.

Ramen open, douchen, boterham eten en 2x per dag half uur lopen is wel het minste wat je kan doen.

Kan me niet voorstellen dat het geen positieve (klein) stapje de goede richting in is.
a great future doesn't require a great past
  zaterdag 7 januari 2017 @ 01:03:18 #120
267824 duracellkonijntje
Oplaadbare batterij
pi_167941389
Ik kan soms echt schrikken van dromen. Ik had eergisteren een droom, ik weet niet wat ik er mee moet. Ik was ontvoerd, samen met mijn zusje. Ik zag een uitgang en ik ontsnapte, alleen liet haar achter om zelf weg te kunnen komen.

Het zal met de fase waar ik nu misschien in zit te maken hebben, maar dat ik zoiets kon doen, al in een droom. Haar achter laten voor mijn eigen gewin, echt kut. In het echt zal ik dit nooit doen, al zeg ik nooit nooit. Ik zal haar nooit daar aan haar lot achterlaten om zelf te ontsnappen. Dromen zijn ook maar opties, maar toch, ik voel me kut over het feit dat ik haar uberhaupt zo achter kan laten in een hypothetische situatie, terwijl ik weet dat het voor haar fataal is.

Dromen kunnen gek zijn.
Ignorance is bliss
pi_167941603
quote:
0s.gif Op vrijdag 6 januari 2017 18:36 schreef iPancakeMix het volgende:

[..]

De Boefjes ben ik nog lang niet vergeten :*

[..]

Het gaat een beetje onhandig allemaal. Even in het kort: Op mijn 12de kreeg ik mijn eerste hyperventilatieaanval na een intensieve voetbaltraining en dit droeg ook paniekaanvallen met zich mee omdat ik dacht dat ik doodging. Uiteindelijk ook derealisatie door gekregen. Na een jaar of 2-3 groeide ik hier overheen en ook het krijgen van een vriendin hielp heel erg. Het ging allemaal perfect, maar eind november 2016 kreeg ik in de bus naar school weer mijn eerste heftige paniekaanval, het was zo erg dat ik mn gezicht en keel etc niet meer voelde van de schrik. 112 gebeld, heeft me helemaal gecontroleerd; bloeddruk, suiker etc was allemaal perfect in orde, lichaamstemperatuur ook, het was dus simpelweg een paniekaanval. De week daarna had ik een hele nacht niet geslapen omdat het niet lukte. De ochtend daarna ging ik onder de douche en jahoor: de derealisatie was weer terug. Ik raakte helemaal in paniek, moest huilen en ging meteen naar de huisarts. Deze heeft me temazepam voorgeschreven voor wanneer ik me paniekerig voelde, en verwees me naar Mentaal Beter, een zorginstantie hier in de buurt.

Hier heb ik een aantal gesprekken doorlopen maar ze kwamen tot de conclusie dat mijn problematiek te complex was om daar te behandelen (ik heb een dossier bij de GGZ waar zij toegang tot hebben en hierin staat dat ik een verleden heb met ADHD, persoonlijkheidsproblematiek, angstproblemen etc).

Nu ben ik dus weer doorverwezen naar de GGZ, echter kan ik hier pas 30 januari terecht voor mijn eerste afpsraak. Heel erg kut dus dat het steeds uit wordt gesteld. Ook moet ik weer een hoop vragenlijsten invullen, maarja dat moet dan maar. Hoop echt dat ik binnenkort goede hulp krijg i.c.m. medicatie want voor mijn gevoel zit ik al sinds m'n 12de in een depressie met pieken en dalen waar ik nog nooit echt uit ben gekomen. Nooit ergens zin in, 23,5 van de 24 uur per dag op m'n kamer zitten als ik geen school heb, ik verwaarloos mezelf door bijvoorbeeld dagen niet te douchen. Echt zwaar kut.
Hopelijk krijg je dan eindelijk goede hulp. En wat ze hierboven ook zeggen: ritme is heel belangrijk, probeer daar zelf aan te werken. Als ik een week lang heel laat naar bed ga en lang blijf liggen krijg ik ook meer last.
  zondag 8 januari 2017 @ 21:58:37 #122
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_167989814
quote:
1s.gif Op vrijdag 6 januari 2017 12:48 schreef bloempjuh het volgende:
2016 was echt een kutjaar. Hopelijk wordt dit jaar beter. Mijn paniek is er nog steeds wel, voordat ik de deur uit moet. In plaats van urenlang, duurt het nog maar een kwartiertje.

Maar ik kan nog steeds niet tegen drukte, openbaar vervoer of plotseling lawaai.

Ik heb mezelf op kerstavond n oudjaarsdag uitgedaagd om naar de supermarkt te gaan en stond in beide gevallen met tranen in mijn ogen bij de kassa. Gelukkig ken ik de mensen in de supermarkt wel redelijk en zijn ze heel lief ("het is wel druk h? Ga maar lekker thuis thee drinken! Dat mag wel na een bezoek aan dit gekkenhuis..").

Ik wl graag vooruit, wil weer aan het werk.. maar meer dan een paar uur vrijwilligen bij de Bieb (wat me compleet uitput) zit er nog niet in. ;(
Ah Bloempjuh, je zet jezelf ook wel voor het blok hoor. Op zulke dagen naar de winkel...
Ik hoop dat het een beter jaar wordt voor jou :)
  maandag 9 januari 2017 @ 11:24:05 #123
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_167999487
Ik ben weer begonnen met lezen van het boek 'Zelfcompassie' van Christine Neff. Het heeft me toen ik anderhalf jaar geleden een burn out kreeg heel veel geholpen en ik merk nu ik zo worstel met angsten dat ik er opnieuw veel aan heb. Ik kan het iedereen aanraden.
pi_168003166
quote:
1s.gif Op zondag 8 januari 2017 21:58 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Ah Bloempjuh, je zet jezelf ook wel voor het blok hoor. Op zulke dagen naar de winkel...
Ik hoop dat het een beter jaar wordt voor jou :)
Ik wilde kijken of ik het aankon. Natuurlijk heb ik 't overleefd en huilen in de supermarkt was niet het eind van de wereld, maar het was wel extreem vervelend/eng/k*t en ik ben daarna een paar dagen niet buiten geweest.

Ik ga nog maar 1x per 3 weken naar mijn psych en ga (dus) ook echt wel vooruit. Maar ik hoopte dat ik na een jaar thuiszitten toch onderhand weer een baan zou hebben of er klaar voor zou zijn. Dat is cht niet zo. Ik heb nog regelmatig huilbuien voor ik ergens naartoe moet en sta nog vaak te shaken in een winkel als iemand me vragen stelt buiten "goedemiddag, kan ik u helpen?".

Ik wil ook wel iets doen met de oorzaak van mijn burn-out (hyper-perfectionisme, iedereen willen pleasen en paniek als dit niet lukt). Maar weet niet zo goed hoe ik dit ter sprake moet brengen bij de psych. Ze is juist overtuigd dat ik een succesverhaal ben.
Mon 'en!
  maandag 9 januari 2017 @ 15:22:23 #125
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_168004408
quote:
1s.gif Op maandag 9 januari 2017 14:16 schreef bloempjuh het volgende:

[..]

Ik wilde kijken of ik het aankon. Natuurlijk heb ik 't overleefd en huilen in de supermarkt was niet het eind van de wereld, maar het was wel extreem vervelend/eng/k*t en ik ben daarna een paar dagen niet buiten geweest.

Ik ga nog maar 1x per 3 weken naar mijn psych en ga (dus) ook echt wel vooruit. Maar ik hoopte dat ik na een jaar thuiszitten toch onderhand weer een baan zou hebben of er klaar voor zou zijn. Dat is cht niet zo. Ik heb nog regelmatig huilbuien voor ik ergens naartoe moet en sta nog vaak te shaken in een winkel als iemand me vragen stelt buiten "goedemiddag, kan ik u helpen?".

Ik wil ook wel iets doen met de oorzaak van mijn burn-out (hyper-perfectionisme, iedereen willen pleasen en paniek als dit niet lukt). Maar weet niet zo goed hoe ik dit ter sprake moet brengen bij de psych. Ze is juist overtuigd dat ik een succesverhaal ben.
Ik heb zelf een burn out gehad en herken heel goed wat je omschrijft. Die gevoelens en twijfels zijn heel normaal bij een burn out, en zeker na een jaar is dat nog lang niet weg. Vanuit het perspectief van je psych snap ik het succesverhaal, uit ervaring weet ik ook dat het zo niet voelt. Na een jaar wil je verdorie weer eens 'normaal' kunnen leven en is het enorm frustrerend als dat niet lukt. Voor mij is het anderhalf jaar geleden en nog steeds merk ik dat ik niet volledig hersteld ben.

Maar je herstelt niet zomaar even van een burnout. Je hebt je lijf en psyche jaren overvraagd en uitgeput. Dat moet herstellen en tegelijk moet je met jezelf aan de slag om te leren jezelf liever te behandelen. Dat is zwaar en het vergt veel van je. Wees lief voor jezelf, leg dat tijdschema dat je jezelf oplegt weg want daarmee leg je jezelf precies die druk op die je je burn out ingeholpen heeft, en dat is nergens voor nodig. Ook als je niet perfect bent ben je de moeite waard en mag je troost en lievigheid van jezelf vragen.
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')