abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_176437468
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 19:01 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Heb je ooit EMDR met hulpstukken gehad?
Nee nooit, geen idee wat dat moet inhouden. :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_176437692
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 19:06 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Nee nooit, geen idee wat dat moet inhouden. :P
Ah oké. Was benieuwd naar hoe je evt beide ervaren hebt. Ik gebruik verschillende hulpstukken.

Koptelefoon, balkje met led-licht, buzzers, rekensommen en tappen.

Heb je het idee dat het bij jou werkt?
pi_176437738
Is het overigens bij jullie ook zo (mensen met meervoudig trauma) dat wanneer 'iets' aangepakt is, het lijkt alsof er opeens meer ruimte is voor onderdrukte shit?
  donderdag 11 januari 2018 @ 20:22:03 #204
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_176439129
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op donderdag 11 januari 2018 19:21 schreef Melancholia_war het volgende:
Is het overigens bij jullie ook zo (mensen met meervoudig trauma) dat wanneer 'iets' aangepakt is, het lijkt alsof er opeens meer ruimte is voor onderdrukte shit?
Ja. Naja, ook wel dat er deuren open kunnen gaan die al die tijd dicht hebben gezeten. Of als een stuwmeer die dan (al dan niet gereguleerd) leeg loopt.
Soms zit er achter die nu niet meer gesloten deur, nog een deur.
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_176439888
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 19:18 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Ah oké. Was benieuwd naar hoe je evt beide ervaren hebt. Ik gebruik verschillende hulpstukken.

Koptelefoon, balkje met led-licht, buzzers, rekensommen en tappen.

Heb je het idee dat het bij jou werkt?
Sick, dat moet een hele andere dynamiek zijn. Zin om te vertellen hoe dat dan in zijn werk gaat? Ik wil op zich de mijne ook wel uit de doeken doen, hoe het verloopt, zit alleen nu mobiel, effe tussendoor.
Anyway, dvorm die ik volg is de enige die ik ken, en ik maak de afgelopen twee jaar een goede vooruitgang ermee. Ik moet wel zeggen dat ik onder goede omstandigheden therapie volg in tegenstelling tot anderen hier, ik zit op één lijn met m’n therapeut. Ik ben ook volgzaam als een blind schaap en accepteer iedere vooruitgang en terugval/paniekdagen die mijn therapie veroorzaakt zoals het is, en denk niet na over hoe lang deze bullshit nog gaat duren.
Bij ieder kruispunt krijg ik ook ruimte voor het ontdekken van nieuwe problemen/inzichten, dat herken ik zeker. Er zal toch ergens een einde aan die rits komen? Dat zal dan misschien wel ‘genezing’ inluiden. Je weet het niet. :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_176456726
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 20:58 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Sick, dat moet een hele andere dynamiek zijn. Zin om te vertellen hoe dat dan in zijn werk gaat? Ik wil op zich de mijne ook wel uit de doeken doen, hoe het verloopt, zit alleen nu mobiel, effe tussendoor.
Anyway, dvorm die ik volg is de enige die ik ken, en ik maak de afgelopen twee jaar een goede vooruitgang ermee. Ik moet wel zeggen dat ik onder goede omstandigheden therapie volg in tegenstelling tot anderen hier, ik zit op één lijn met m’n therapeut. Ik ben ook volgzaam als een blind schaap en accepteer iedere vooruitgang en terugval/paniekdagen die mijn therapie veroorzaakt zoals het is, en denk niet na over hoe lang deze bullshit nog gaat duren.
Bij ieder kruispunt krijg ik ook ruimte voor het ontdekken van nieuwe problemen/inzichten, dat herken ik zeker. Er zal toch ergens een einde aan die rits komen? Dat zal dan misschien wel ‘genezing’ inluiden. Je weet het niet. :P
Dat klinkt als een verstandige houding.

Wat betreft uitleg geven over hoe al die verschillende hulpstukken bij elkaar voor mij zijn, liever een andere keer. :)
pi_176463775
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op vrijdag 12 januari 2018 17:25 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Dat klinkt als een verstandige houding.

Wat betreft uitleg geven over hoe al die verschillende hulpstukken bij elkaar voor mij zijn, liever een andere keer. :)
Fair enough :P Ik vertel volgende donderdag wel over de methode zoals ik hem ken, misschien dat het nog wat voer voor discussie oplevert :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
  zaterdag 13 januari 2018 @ 16:27:22 #208
335643 faptist
Maakt fouten
pi_176477284
Ik snap je vraag niet zo, Marsenal.
Wil je weten hoe zo' n ledbalk gebruikt wordt?
Of wat voor soort aanwijzingen je krijgt om je verhaal uit te diepen?

Ik heb gevraagd om een andere behandelaar, het traject voor medicatie is gestart en we gaan beginnen met schematherapie ipv emdr. Ben benieuwd. Sowieso fijn dat het nu een vrouwelijke psych wordt. Ik weet alleen dat haar behandelkamer heel shit is ingericht. Je hebt nergens plek om je te verstoppen. Je zit gewoon op een hoge stoel in een hele lege kamer. Ik hou altijd wel van een tafel of een grote stoel waar ik mn benen op kan trekken ofzo.
Misschien dat ik dat ook met haar kan bespreken.. spannend weer.. gaat alleen wel lang duren voordat ik terecht kan. misschien wel 2 maanden =x
  zondag 14 januari 2018 @ 18:39:41 #209
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_176503482
quote:
0s.gif Op zaterdag 13 januari 2018 16:27 schreef faptist het volgende:
Ik snap je vraag niet zo, Marsenal.
Wil je weten hoe zo' n ledbalk gebruikt wordt?
Of wat voor soort aanwijzingen je krijgt om je verhaal uit te diepen?

Ik heb gevraagd om een andere behandelaar, het traject voor medicatie is gestart en we gaan beginnen met schematherapie ipv emdr. Ben benieuwd. Sowieso fijn dat het nu een vrouwelijke psych wordt. Ik weet alleen dat haar behandelkamer heel shit is ingericht. Je hebt nergens plek om je te verstoppen. Je zit gewoon op een hoge stoel in een hele lege kamer. Ik hou altijd wel van een tafel of een grote stoel waar ik mn benen op kan trekken ofzo.
Misschien dat ik dat ook met haar kan bespreken.. spannend weer.. gaat alleen wel lang duren voordat ik terecht kan. misschien wel 2 maanden =x
Dat is wel weer even wachten ja. Ik vind zulke kamers ook onprettig. Tegen/ in de vensterbank hangen/ naar buiten kijken helpt bij mij soms wel een beetje.
pi_176504033
Misschien een beetje voor de hand liggend, maar ik hou mijn lange haar altijd los wat veilig voelt, voor de dames..

En ik heb zelf zo’n doet sjaal dat het bijna een deken is dat ding geeft me ook een heel fijn gevoel. Misschien is het iets kleins waar jullie iets aan hebben. :@
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  zondag 14 januari 2018 @ 19:30:34 #211
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_176504790
Ik heb gewoon benen die me ergens neerzetten of verplaatsen waar ik toch geen controle over heb. Dat scheelt te helft van de tijd kiezen hoe of waar ik wil gaan zitten :')
pi_176514813
quote:
0s.gif Op zaterdag 13 januari 2018 16:27 schreef faptist het volgende:
Ik snap je vraag niet zo, Marsenal.
Wil je weten hoe zo' n ledbalk gebruikt wordt?
Of wat voor soort aanwijzingen je krijgt om je verhaal uit te diepen?

Ja, waarvoor is die ledbalk?
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
  maandag 15 januari 2018 @ 18:38:10 #213
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_176524522
quote:
1s.gif Op maandag 15 januari 2018 10:22 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Ja, waarvoor is die ledbalk?
Het is afleiding, het lichtje beweegt heen en weer over de balk. Dus je volgt het zoals je de vinger van een behandelaar zou volgen (wat jij doet, denk ik) Het lichtje of het lampje weet ik veel kan alleen wel altijd op een aangepaste snelheid worden ingesteld. Dus zoiets. Maar in principe is het ook gewoon visuele afleiding. Nieuwerwets.
Het apparaatje dat trillingen afgeeft kan ook aangesloten worden op de ledbalk, zodat dat weer gelijk loopt.
pi_176530302
Hai, na lang meelezen wil ik me hier graag melden! :)

Al een aantal jaar de diagnose ptss en depressie. Schematherapie, emdr en nu traumatherapie (ACT). Af en toe weet ik ook niet meer wat ik moet proberen, maar het lijkt me heel fijn om het er over te hebben met mensen die het snappen.

Ik kreeg emdr waarbij de therapeut tegenover me kwam zitten en zijn wijsvinger was dan een wijzer. Liggen met zo’n ledbalk klinkt heftig :o
Now, come on, let me feel the fibre of your fabric.
pi_176531853
quote:
0s.gif Op maandag 15 januari 2018 22:00 schreef Perzephone het volgende:
Hai, na lang meelezen wil ik me hier graag melden! :)

Al een aantal jaar de diagnose ptss en depressie. Schematherapie, emdr en nu traumatherapie (ACT). Af en toe weet ik ook niet meer wat ik moet proberen, maar het lijkt me heel fijn om het er over te hebben met mensen die het snappen.

Ik kreeg emdr waarbij de therapeut tegenover me kwam zitten en zijn wijsvinger was dan een wijzer. Liggen met zo’n ledbalk klinkt heftig :o
Hoe bevalt de ACT?
pi_176532195
quote:
7s.gif Op maandag 15 januari 2018 22:57 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Hoe bevalt de ACT?
Juah. Het raakt iig wel iets, dus ik denk dat ik hier wel wat uit ga halen. Mijn therapeute heeft the Happiness Trap aangeraden van Richard Harris en die heeft ook wel fijne oefeningen :)
Now, come on, let me feel the fibre of your fabric.
  vrijdag 19 januari 2018 @ 20:39:03 #217
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_176619060
Hoi,

Het is lang geleden dat ik hier heb gepost.. maar mijn traumabehandeling is officieel een paar maanden terug afgerond. Echter bleek ik later nog wel wat klachten te hebben maar mijn hoeveelheid paniekaanvallen is wel (sterk) verminderd en ik ben mij meer bewust van de omgeving. (Ik dissocieër minder en ervaar de omgeving niet als totaal anders)

Maar ik weet niet of mensen dit hier herkennen maar een groot probleem van mij is mijn extreme wantrouwigheid. Ik weet wel op een of andere manier dat mijn wantrouwigheid erg overdreven is. In de ogen van de meeste mensen wel in ieder geval en soms als ik achteraf kijk naar een situatie waarin ik erg wantrouwig was denk ik wel.. "nou dat was wel overdreven". Het is ook weleens gebleken dat mijn wantrouwen achteraf compleet misplaatst was..

Maar het wantrouwen is dus echt een heel groot probleem van mij en belemmert ook mijn relaties met mijn familie, vrienden en mijn relatie.

Ik ben vooral wantrouwig als het gaat om liegen en wanneer mensen tegenstrijdige dingen zeggen. Dan zeggen ze bijvoorbeeld A vorige maand, en nu zeggen ze ineens B en dan zeggen ze ook niet van "ik heb vorige maand A gezegd en nu ben ik van gedachten veranderd ofzo" maar ze weten niet eens meer dat ze vorige maand A hebben gezegd.

Ook zeggen veel mensen A tegen mij en B tegen hun vrienden/ familie. Bijvoorbeeld mijn zusje vertelt haar mening (A) tegen mij en tegen B (haar vriendin) weer -totaal- iets anders.

Ik kan er dus heel erg slecht tegen. Ik snap wel dat niet iedereen overal hetzelfde is. Ik stel mij ook anders op bij mijn familie dan bij mijn vrienden bijvoorbeeld maar ik ga niet mijn mening of dergelijke veranderen per persoon(dus tegen persoon X, A zeggen en tegen persoon Y, B zeggen)

Dit klinkt als ik teruglees best overdreven ergens maar ergens voel ik ook weer heel veel boosheid en verdrietigheid opkomen. Soms voelt het alsof ik zonder dat ik het weet in een poppenkast ben gekomen en dat iedereen weet dat het een poppenkast is behalve ik.

Ik voel mij heel vaak wel afgezonderd van de rest. Mijn wantrouwen komt voort omdat ik vroeger erg ben gepest om wie ik was en om mijn meningen en ook om mijn uiterlijk. Ook ben ik vroeger misbruikt en dat heeft ook nogal zijn sporen achtergelaten.

Mijn wantrouwen gaat ook ver dat ik mijn eigen psychologen niet vertrouw. Ik had vroeger een heel lieve psycholoog. Maar zij ging nu dus ergens anders werken en nu ben ik met een vrouw die net nieuw is komen werken en na de eerste sessie wantrouwde ik haar alweer gelijk en drong het mij door hoever ik mijn oude psycholoog wel niet miste..
Ik durf met mijn nieuwe psycholoog ook niet mijn wantrouwen uit te spreken over haar.. maar ik wil haar toch wel de kans geven omdat ik haar ook nog maar één keer heb gezien.

Ook merk ik dat als ik ruzie met iemand heb ongeacht wie dat ik dan extreem denk en meteen denk om het contact met diegene te verbreken of de vriendschap te verbreken.
Ik weet dat dit geen goede mentaliteit is maar dit gaat als een reflex bij mijzelf.. en ik probeer het wel af te leren.

Maar zoals jullie dus kunnen lezen is zodra iemand iets kleins doet wat heel veel wantrouwen bij mij opwekt.. dat ik meteen al zwart over diegene denk.. en denk dat diegene stiekem toch niet zo aardig is als dat hij/ zij lijkt..

Ik merk ook dat ik vooral op zoek ben naar "perfecte" mensen met een paar minpuntjes (omdat niemand perfect is) maar deze "zoektocht" is extreem vermoeiend en ik kan die zoektocht in mijn hoofd op een of andere manier ook niet stoppen, hoe hard ik ook mijn best doe/ en hoeveel ik probeer te relativeren.

Is er iemand die dit herkent?
  vrijdag 19 januari 2018 @ 20:43:43 #218
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_176619171
Sorry trouwens dat het best veel woorden zijn hierboven. Wat ik boven heb geschreven en het voorbeeldje met "X" en "Y" heb gepakt is slechts maar een voorbeeld..
Ik raak namelijk ook zat wantrouwig van andere dingen.. zoals wanneer iemand mij vraagt of ik ze kan maar anders nooit vraagt hoe het met mij gaat ofzo. Dan denk ik dat ze mij willen gebruiken.

Ik merk overigens ook heel erg dat ik zoveel mogelijk wil voorkomen dat ik anderen misbruik of dergelijke doe...
Dat komt omdat ik altijd heb geleerd vanaf heel jongs af aan "behandel de ander zoals je zelf behandelt wilt worden" En sinds groep 6 leefde ik volledig naar dat spreekwoord toe.
Maar toen ik 13/14 was wilde ik het anders aanpakken dan op de basisschool (waar ik vaak werd gepest om voornamelijk mijn uiterlijk en ook wel een beetje mijn innerlijk) en deed ik er van alles aan om erbij te horen. Behalve uiterlijk, ook onaardig/ gemeen naar anderen toe dus. Dat ging 2 jaar lang heel erg goed maar toen was de koek op en verviel ik helemaal terug/ had ik een identiteitscrisis en toen begon het wantrouwen en werd ik nog gevoeliger dan ik al vroeger was.
Het spreekwoord "zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten" gaat dus niet bij mij op voor het geval jullie dat denken. Maar ik leef nu wel weer volledig naar het spreekwoord "behandel de ander zoals jij behandelt wilt worden" en dat is ook hetgeen waar ik mij het lekkerst en meest mijzelf erbij voel maar ik zit dus nog steeds met een (extreem?) wantrouwen.

Mijn vriendin vertelde ook weleens dat ze soms niet dingen durfde te zeggen tegen mij uit angst voor mijn mening van wat ik van haar wel niet zou denken..
Mijn zusje zei ook zo ongeveer exact hetzelfde.. en mijn zusje zei ook "als ik het ga zeggen tegen jou dan ga je mij meteen haten en dan blijf je dat van mij denken"

Toen ik dat hoorde voelde ik mij een monster omdat ik helemaal niet wil dat mensen "bang" voor mij zijn maar nu wantrouw ik dus helemaal mijn zusje en mijn vriendin omdat ik nu dus denk "als je geweten zuiver is heb je niks te vrezen" :{
  zondag 21 januari 2018 @ 14:25:13 #219
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_176653229
quote:
2s.gif Op vrijdag 19 januari 2018 20:39 schreef -Phineas- het volgende:
Hoi,

Het is lang geleden dat ik hier heb gepost.. maar mijn traumabehandeling is officieel een paar maanden terug afgerond. Echter bleek ik later nog wel wat klachten te hebben maar mijn hoeveelheid paniekaanvallen is wel (sterk) verminderd en ik ben mij meer bewust van de omgeving. (Ik dissocieër minder en ervaar de omgeving niet als totaal anders)

Maar ik weet niet of mensen dit hier herkennen maar een groot probleem van mij is mijn extreme wantrouwigheid. Ik weet wel op een of andere manier dat mijn wantrouwigheid erg overdreven is. In de ogen van de meeste mensen wel in ieder geval en soms als ik achteraf kijk naar een situatie waarin ik erg wantrouwig was denk ik wel.. "nou dat was wel overdreven". Het is ook weleens gebleken dat mijn wantrouwen achteraf compleet misplaatst was..
Ik herken hier meerdere dingen, vooral dat m'n wantrouwen in bepaalde mensen totaal onterecht bleek te zijn (dat was achteraf wel :') en blij dat ik het toen niet hardop had uitgesproken).

Wat het aflopen van je traumabehandeling betreft, het is op zich niet uitgesloten dat je later wat erbij zou kunnen gaan krijgen, afhankelijk van wat je resterende klachten gaan doen.
Zelf is dit traject bij mij nu ook afgerond, maar het is voor mijn gevoel 'niet af'.
quote:
Maar het wantrouwen is dus echt een heel groot probleem van mij en belemmert ook mijn relaties met mijn familie, vrienden en mijn relatie.
Ik neem aan dat je zelf ook wel gemerkt zult hebben dat je wantrouwen vermindert zodra je beter in je vel zit en zodra je die persoon meer vertrouwt. Wat je hier tikt, is bij mij exact ook 't geval.
quote:
Ik ben vooral wantrouwig als het gaat om liegen en wanneer mensen tegenstrijdige dingen zeggen. Dan zeggen ze bijvoorbeeld A vorige maand, en nu zeggen ze ineens B en dan zeggen ze ook niet van "ik heb vorige maand A gezegd en nu ben ik van gedachten veranderd ofzo" maar ze weten niet eens meer dat ze vorige maand A hebben gezegd.

Ook zeggen veel mensen A tegen mij en B tegen hun vrienden/ familie. Bijvoorbeeld mijn zusje vertelt haar mening (A) tegen mij en tegen B (haar vriendin) weer -totaal- iets anders.

Ik kan er dus heel erg slecht tegen. Ik snap wel dat niet iedereen overal hetzelfde is. Ik stel mij ook anders op bij mijn familie dan bij mijn vrienden bijvoorbeeld maar ik ga niet mijn mening of dergelijke veranderen per persoon(dus tegen persoon X, A zeggen en tegen persoon Y, B zeggen)
't stomme is dat ik dit ook heb, maar gelijktijdig gebeurt het ook weleens dat ik iets bijvoorbeeld typ wat achteraf gezien niet voldoende genuanceerd was, waardoor de betekenis van verschillende minder-genuanceerde uitspraken tegenstrijdig kunnen zijn of lijken.

Een andere oorzaak van tegenstrijdig lijkende uitspraken kan zijn dat ik bijvoorbeeld heel erg twijfel over een bepaald iet en ik de ene keer de ene kant opga en de keer daarop de andere kant kies.

Soms zeg of doe ik dingen waar ik later van denk "fuk, normaalgesproken ahd ik dit nooit gedaan/gezegd" als ik op dat moment geëmotioneerd was.

Wat ik in principe niet doe, is tegen 1 persoon A zeggen en dan B zeggen tegen een ander persoon. Dat zou ik alleen maar doen als ik daar een goede reden voor heb (bijvoorbeeld als ik met iemand heb afgesproken een bepaald iets niet te zeggen,d an zou ik wel tegen een ander liegen als die me daar naar vraagt maar dan nog doe ik dat niet graag).

Wat dat vertrouwen betreft, er is een spreekwoord die hier wel over gaat: Vertrouwen komt te voet en gaat te paard.
En dat wil zeggen dat het langer duurt voordat je iemand gaat vertrouwen (want te voet is langzamer dan op een paard rijden) en vertrouwen gaat snel weg (te paard, want dat is sneller dan lopen) zodra dat vertrouwen geschonden wordt.

Vooral als ik duidelijk aangeef wat ik wil/nodig heb van de ander en de ander zelfs ervoor kiest mijn vertrouwen te (blijven) beschamen, dan kan je er wel vanuit gaan dat dat vertrouwen heel ver weg zal zijn. Ik vertrouw mensen niet snel, maar daarmee houd ik wel onbetrouwbare mensen lekker buiten de deur.

Ergens is dit misschien ook wel overdreven, maar ik merk dat veel mensen het gewoon niet zo nauw nemen met niet-liegen en niet-stelen. Ze vinden zeg maar dat je je dan gewoon niet zo moet aanstellen, maar het principe zelf vinden ze gewoon niet zo belangrijk (ook al zeggen ze natuurlijk vaak van wel).
quote:
Dit klinkt als ik teruglees best overdreven ergens maar ergens voel ik ook weer heel veel boosheid en verdrietigheid opkomen. Soms voelt het alsof ik zonder dat ik het weet in een poppenkast ben gekomen en dat iedereen weet dat het een poppenkast is behalve ik.
Ik vergelijk dit altijd met dat ik buiten rond loop en iedereen een rol aan 't spelen is. Alsof ik in een film zit. Soms voel ik me zelfs onzichtbaar of zo, maar 't grappige is dat veel mensen daadwerkelijk een rol aan 't spelen zijn en ik denk dat dat is wat je ziet en dat je zelf 'echter' van persoonlijkheid bent.
quote:
Ik voel mij heel vaak wel afgezonderd van de rest. Mijn wantrouwen komt voort omdat ik vroeger erg ben gepest om wie ik was en om mijn meningen en ook om mijn uiterlijk. Ook ben ik vroeger misbruikt en dat heeft ook nogal zijn sporen achtergelaten.

Mijn wantrouwen gaat ook ver dat ik mijn eigen psychologen niet vertrouw. Ik had vroeger een heel lieve psycholoog. Maar zij ging nu dus ergens anders werken en nu ben ik met een vrouw die net nieuw is komen werken en na de eerste sessie wantrouwde ik haar alweer gelijk en drong het mij door hoever ik mijn oude psycholoog wel niet miste..
Ik durf met mijn nieuwe psycholoog ook niet mijn wantrouwen uit te spreken over haar.. maar ik wil haar toch wel de kans geven omdat ik haar ook nog maar één keer heb gezien.
Je hebt nog maar 1 afspraak met haar gehad? Merkte ze zelf niks van je wantrouwen? Had ze ook nog niks uitgesproken eerder?
quote:
Ook merk ik dat als ik ruzie met iemand heb ongeacht wie dat ik dan extreem denk en meteen denk om het contact met diegene te verbreken of de vriendschap te verbreken.
Ik weet dat dit geen goede mentaliteit is maar dit gaat als een reflex bij mijzelf.. en ik probeer het wel af te leren.

Maar zoals jullie dus kunnen lezen is zodra iemand iets kleins doet wat heel veel wantrouwen bij mij opwekt.. dat ik meteen al zwart over diegene denk.. en denk dat diegene stiekem toch niet zo aardig is als dat hij/ zij lijkt..
Het gekke is dat ik dit -nu- pas snap, met dat zwartwitte. Alleen zie ik dat zelf niet zo. Wel zeg ik al jaren dat ik al heel snel >95% van alle mensen eigenlijk al afgekeurd heb. (denk eigenlijk wel >>98%, die maken dan eigenlijk al geen kans meer bij mij).

Ik denk niet dat een bepaald iemand niet zo aardig is als ie lijkt, ik weet het zeg maar meteen zeker dat ie al z'n vriendelijkheid zit te faken. Dat is hoe ik 't zeg maar ervaar.
quote:
Ik merk ook dat ik vooral op zoek ben naar "perfecte" mensen met een paar minpuntjes (omdat niemand perfect is) maar deze "zoektocht" is extreem vermoeiend en ik kan die zoektocht in mijn hoofd op een of andere manier ook niet stoppen, hoe hard ik ook mijn best doe/ en hoeveel ik probeer te relativeren.

Is er iemand die dit herkent?
Idem. Dus eigenlijk herken ik 't meeste wel. Ik weet alleen niet in hoeverre deze dingen met trauma's te maken hebben.

----

Volgende post
quote:
2s.gif Op vrijdag 19 januari 2018 20:43 schreef -Phineas- het volgende:
Sorry trouwens dat het best veel woorden zijn hierboven.
Je moet je niks aantrekken van mensen die gaan zeuren op lange posts :P.
Beter meer dan genoeg duidelijkheid dan te vaag of inhoudsloos.
quote:
Wat ik boven heb geschreven en het voorbeeldje met "X" en "Y" heb gepakt is slechts maar een voorbeeld..
Ik raak namelijk ook zat wantrouwig van andere dingen.. zoals wanneer iemand mij vraagt of ik ze kan maar anders nooit vraagt hoe het met mij gaat ofzo. Dan denk ik dat ze mij willen gebruiken.
Ik neem aan dat je met "wanneer iemand mij vraagt of ik ze kan maar" bedoelt "wanneer iemand mij vraagt of ik ze kan helpen maar"?
quote:
Ik merk overigens ook heel erg dat ik zoveel mogelijk wil voorkomen dat ik anderen misbruik of dergelijke doe...
Dat komt omdat ik altijd heb geleerd vanaf heel jongs af aan "behandel de ander zoals je zelf behandelt wilt worden" En sinds groep 6 leefde ik volledig naar dat spreekwoord toe.
Maar toen ik 13/14 was wilde ik het anders aanpakken dan op de basisschool (waar ik vaak werd gepest om voornamelijk mijn uiterlijk en ook wel een beetje mijn innerlijk) en deed ik er van alles aan om erbij te horen. Behalve uiterlijk, ook onaardig/ gemeen naar anderen toe dus. Dat ging 2 jaar lang heel erg goed maar toen was de koek op en verviel ik helemaal terug/ had ik een identiteitscrisis en toen begon het wantrouwen en werd ik nog gevoeliger dan ik al vroeger was.
Het spreekwoord "zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten" gaat dus niet bij mij op voor het geval jullie dat denken. Maar ik leef nu wel weer volledig naar het spreekwoord "behandel de ander zoals jij behandelt wilt worden" en dat is ook hetgeen waar ik mij het lekkerst en meest mijzelf erbij voel maar ik zit dus nog steeds met een (extreem?) wantrouwen.
Dat spreekwoord heeft denk ik ook een beetje de betekenis van 'Iemand die geregeld iemand anders beschuldigt van liegen (relatief veel), is waarschijnlijk zelf (vaker) een leugenaar' en dit spreekwoord is eigenlijk ook heel logisch.
Stel je hebt 2 mensen die op een kruispunt staan en beiden kijken ze naar hetzelfde punt en ze zien beiden hetzelfde. En dan is er een ongeluk (ze zien een auto van de weg rijden een grasveld op en er zijn geen gewonden in mijn voorbeeld want ik ben in een goede bui vandaag :P ).

Stel de ene persoon is veel bezig met intelligentie en met anderen te slim af willen zijn en de ander is een oogarts.
De ene persoon zal dan misschien denken "Jezus, wat is die bestuurder van die auto dom!" terwijl de oogarts op dat moment misschien denkt "Jezus, is die bestuurder soms blind of zo?".

Dus zoals deze 2 mensen zijn, zo denken ze over anderen. Sterker nog, dit is een heel krachtig middel om anderen te begrijpen. Zo kun je zelfs mensen beter gaan inschatten.
quote:
Mijn vriendin vertelde ook weleens dat ze soms niet dingen durfde te zeggen tegen mij uit angst voor mijn mening van wat ik van haar wel niet zou denken..
Mijn zusje zei ook zo ongeveer exact hetzelfde.. en mijn zusje zei ook "als ik het ga zeggen tegen jou dan ga je mij meteen haten en dan blijf je dat van mij denken"

Toen ik dat hoorde voelde ik mij een monster omdat ik helemaal niet wil dat mensen "bang" voor mij zijn maar nu wantrouw ik dus helemaal mijn zusje en mijn vriendin omdat ik nu dus denk "als je geweten zuiver is heb je niks te vrezen" :{
Ja, dit kan ik me heel goed voorstellen.

Dit is denk ik ook een beetje wat er gebeurt als ik geëmotioneerd ergens op reageer en dan minder ga nuanceren. Dan ga ik ook rust opzoeken zodat de normale toestand meer genaderd wordt.

Maar ik ken (en kende) meerdere mensen die zeg maar minder goed in hun vel zaten en van hun wist ik ook dat op sommige momenten de stress/angst/zorgen dermate de overhand namen dat ze dan soms dingen extremer uitspraken dan in werkelijkheid 't geval was. Dit waren over 't algemeen gesproken jongere autistische vrouwen met (soms ietsies serieuzere) psychische problemen. Zodra de stress weer weg was, werden ze weer de nuchterheid zelve.

Volgens mij lig ik nog steeds wat berichten achter her en der.
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  vrijdag 26 januari 2018 @ 05:37:59 #220
335650 Flylib
Obdewl'l X
pi_176752096
Sinds begin vorig jaar ben ik in behandeling gegaan voor mijn PTSS. Ik kwam er tijdens de behandeling pas achter dat ik onverwerkte trauma's heb. Hier bleek ik al een kwart eeuw mee rond te lopen. Pas in 2015 begon ik me te realiseren waar al mijn eigenaardigheden, gedragingen en alles wat mij maakt zoals ik ben, precies vandaan komt.

Als kind (tussen mijn +/-8e en 11e) ben ik een tijdje gepest op de basisschool. In diezelfde periode ben ik door een buurman seksueel misbruikt.

Deze gebeurtenissen hebben ervoor gezorgd dat angst altijd al mijn leven heeft beheerst. Ik heb voor een hele lange periode geen sociaal leven gehad, presteerde matig tot slecht op school en tijdens vervolgopleidingen, heb qua werk mijn draai nooit kunnen vinden en had/heb een algemene pessimistische kijk op het leven en wantrouw alles en iedereen om me heen. Last but not least: een negatief zelfbeeld.

In de loop der jaren (vooral toen ik in mijn 20er jaren terecht kwam) merkte ik dat er veel dingen 'anders' aan mij waren in tegenstelling tot de mensen om me heen. Maar ik kon al die jaren niet verklaren waar het precies vandaan kwam. Ik had de gebeurtenissen uit mijn jeugd zo diep weggestopt dat ik het daar niet zocht, maar intussen bleef ik leven in angst en werd mijn zelfbeeld met de jaren steeds negatiever. Ik zocht het overal, maar een duidelijk antwoord kon ik nooit vinden. Dat antwoord was immers weggestopt en zat achter een hele dikke dichte deur met 120 sloten.

Een eerste keerpunt in mijn leven kwam op mijn 26e. Toen kreeg ik mijn eerste relatie. Er ging een nieuwe wereld voor me open die heel fijn, maar tegelijkertijd ook heel angstig was. Niet zo gek natuurlijk. Ik vond mezelf weinig waard en van sociaal isolement naar een uitgebreid sociaal leven, ik werd geestelijk behoorlijk op de proef gesteld.

Na vele omzwervingen op sociaal, relationeel en werkgebied kwam het volgende keerpunt in 2016. Ik was toen al een tijdje bezig om het roer in mijn leven om te gooien en op eigen kracht af te rekenen met mijn demonen. En toen kreeg ik een relatie met wat achteraf een vrouwelijke versie van mij bleek te zijn. Ik kreeg de spiegel toegereikt waar ik al heel lang naar op zoek was. Zij is jaren in therapie geweest voor soortgelijke trauma's die zij in haar jeugd had opgelopen, waaronder EMDR, groepstherapie en nog veel meer zaken. Ineens kon ik mezelf van afstand bekijken, in de vorm van haar. Ik schrok ervan, maar het opende mijn ogen tegelijkertijd zoals dat nog niet eerder was voorgekomen.

De relatie heeft maar 9 maanden stand gehouden, maar het was in deze periode dat ik nu echt inzag dat de deur naar de gebeurtenissen van vroeger open moest. Ik had mijn ex als eerste persoon ooit verteld wat me is overkomen, toen we nog maar net samen waren. De volgende stap was mijn familie en enkele vrienden.

Inmiddels ben ik een open boek naar de juiste mensen als het om mijn verleden gaat. Mijn leven is ook niet meer zoals het eerder was. Ik heb een sociaal leven met mensen en activiteiten die belangrijk voor me zijn en ik heb een fijne baan waar ik erg blij mee ben. En het allerbelangrijkste: ik ben in behandeling gegaan en leer meer te 'leven'.

Ik merk dat ik stukje bij beetje mezelf steeds beter leer kennen. Ik snap nu waar veel van mijn eigenaardigheden vandaan komen en leer met de tijd beter met mezelf om te gaan. Tegelijkertijd voelt het heel raar dat ik al 3 kwart van mijn leven met PTSS rondloop zonder dat ik dat doorhad en de oorzaken van mijn beschadigde persoon overal zocht, behalve in de gebeurtenissen van toen.

Na bijna een jaar cognitieve gedragstherapie ben ik begonnen met EMDR, en dat valt best zwaar. Nu ligt de focus vooral op het misbruik, dit is een onderwerp waar ik nog nooit iemand iets in geuren en kleuren over heb verteld. Om zelf in geuren en kleuren te moeten beschrijven wat er toen gebeurde maakt heel veel in me los. Tegelijkertijd weet ik dat alles wat ik nu doe, er op is gericht alles wat me heeft getraumatiseerd eindelijk een plek te geven. Dus ga ik de strijd aan met mezelf en mijn angsten. Ik wil niet langer verzuipen. Met mijn 36 jaar wil ik nu eindelijk echt iets van mijn leven gaan maken zonder dat angst mijn leven gaat beheersen. En ik ben blij en trots op het feit dat ik de stap heb gezet om dit te gaan bereiken.

Ik weet dat niet alles zomaar verdwijnt, maar met het een plek geven van de nodige zaken kan ik al heel wat bereiken. En er uiteindelijk voor zorgen dat ik wat vaker 'nee' ga zeggen tegen die demonen. Het is tot nu toe een heftige reis geweest, maar ik weet waar ik het voor doe; voor mezelf. En voor mezelf ben ik meer dan bereid die uitdaging aan te gaan.

Sorry voor het lange verhaal, moest het gewoon even kwijt :)
diseased rhinoceros pizzle
  vrijdag 26 januari 2018 @ 23:09:55 #221
198417 Lastpost
Rotterdammert!
pi_176769820
Ik mag komende dinsdag weer aan de bak voor mijn tweede individuele therapie. De eerste keer EMDR gehad maar dat had niet het gewenste resultaat.

Nu beginnen met Imaginaire Exposure en Exposure in vivo. Hoop dat het ditmaal dan wel werkt en ik eindelijk echt stappen kan gaan zetten om weer de oude te worden. Hiervóór nog wat groepssessies gehad ter voorbereiding en momenteel in de ziektewet en echt zo'n nutteloos gevoel.

Beetje aan de medicatie, hang thuis, kan/durf niet veel buiten de deur en binnen krijg ik amper iets voor elkaar zonder woedeaanvallen of frustraties omdat ik mezelf niet onder controle heb en de rust niet heb om iets te doen. :')
Dus blij dat eindelijk dat belletje kwam dat we van start kunnen, die wachtlijsten zijn echt verdomde irritant haha.

Rechtzaak inmiddels ook achter de rug, schadevergoeding toegekend gekregen, nu alleen 8 maanden wachten aangezien zij het niet kan/zal betalen. Maar daar nu ook eindelijk een streep onder kunnen zetten. Nu nog kijken of we vervolgstappen zetten tegen de instelling (Psychiatrie) waar zij onder behandeling was.
  dinsdag 30 januari 2018 @ 10:43:24 #222
41913 Marialice
beetje gek en is er trots op
pi_176834685
Mijn EMDR is voorlopig op pauze gezet omdat ik momenteel niet stabiel genoeg ben. Ik baal er behoorlijk van, vond de EMDR-sessies absoluut niet leuk maar had wel echt het idee dat we de kern van het probleem aan het aanpakken waren.

Heeft iemand van jullie toevallig ervaring met EMDR icm een opname? Ik heb al 2 namen doorgekregen: traumacentrum Friesland en PsyTrec (oid) maar zoek eigenlijk ervaringen.
"I can't explain myself, Sir," said Alice, "'cause I'm not myself, you see"
pi_176897946
quote:
0s.gif Op dinsdag 30 januari 2018 10:43 schreef Marialice het volgende:
Mijn EMDR is voorlopig op pauze gezet omdat ik momenteel niet stabiel genoeg ben. Ik baal er behoorlijk van, vond de EMDR-sessies absoluut niet leuk maar had wel echt het idee dat we de kern van het probleem aan het aanpakken waren.

Heeft iemand van jullie toevallig ervaring met EMDR icm een opname? Ik heb al 2 namen doorgekregen: traumacentrum Friesland en PsyTrec (oid) maar zoek eigenlijk ervaringen.
Dat is heel naar maar goed dat er gekeken wordt naar een oplossing in ieder geval.

Ik heb de indruk dat een opname pas kans van slagen heeft als je ook een stabiele thuissituatie hebt en daadwerkelijk rust en begrip hebt wanneer je terugkomt. Daarnaast is lang niet iedereen unaniem euforisch over korte opnames voor traumatherapie. Ik zou het eerst heel goed onderzoeken als ik jou was.

Je mag me DM-en voor vragen als je dat fijn vindt :).
pi_176897952
quote:
1s.gif Op maandag 15 januari 2018 23:11 schreef Perzephone het volgende:

[..]

Juah. Het raakt iig wel iets, dus ik denk dat ik hier wel wat uit ga halen. Mijn therapeute heeft the Happiness Trap aangeraden van Richard Harris en die heeft ook wel fijne oefeningen :)
Dat is fijn om te lezen. Ik hoop dat het je veel zal opleveren uiteindelijk. :)
pi_176897964
De beerput is hier open gegaan. Ik herinner mij allemaal nare dingen uit mijn jeugd (trauma's).

Ik heb het gevoel dat ik aan het verdrinken ben.
  zondag 4 maart 2018 @ 22:44:28 #226
335643 faptist
Maakt fouten
pi_177611558
Melancholia_war
Wat naar om te lezen dat het je allemaal zo overspoelt. Ben je onder behandeling? Kun je met iemand praten of heb je daar geen behoefte aan? Ik wens je snel weer wat grond onder de voeten. :*

Hier gaat het momenteel ook dieper dan zwart. Ik erger me alleen maar aan m’n man. Zoals ik me nu voel zou ik klaar zijn om te scheiden. Snauw hem op alles af. Ben zelf erg moe en opgebrand. Woorden van dingen die gezegd zijn door derden hakken er op de raarste momenten keihard in.
Kan ook echt niet meer relativeren of me bedenken dat ik even rustig aan moet doen. Chill. Bedenken dat dit niet het einde van de wereld is terwijl het wel zo voelt.
Ik heb vandaag bijvoorbeeld mijn hele dag laten verpesten, omdat Mn man halfslapend zei dat hij pancakes ging maken als ontbijt. Ik beneden kwam; geen ontbijt. We opeens snel moesten opschieten voor een event en daardoor onderweg iets moesten eten wat ik absoluut niet trok.
Sindsdien wil ik al keihard krijsen en schreeuwen, mezelf pijn doen en me vol proppen met eten, maar ik beperk het tot snauwen. Geniet nergens van. Niet van comic con. Niet van de bios. Niet van de stad. Liep en zat erbij als een zombie. Mn tranen zitten hoog, maar de slaap prikt harder. Heb mezelf afgezonderd en hoop dat niemand me komt opzoeken.
Morgen moet ik weer werken, maar hoe in vredesnaam
pi_177622133
quote:
1s.gif Op zondag 4 maart 2018 22:44 schreef faptist het volgende:
Melancholia_war
Wat naar om te lezen dat het je allemaal zo overspoelt. Ben je onder behandeling? Kun je met iemand praten of heb je daar geen behoefte aan? Ik wens je snel weer wat grond onder de voeten. :*

Hier gaat het momenteel ook dieper dan zwart. Ik erger me alleen maar aan m’n man. Zoals ik me nu voel zou ik klaar zijn om te scheiden. Snauw hem op alles af. Ben zelf erg moe en opgebrand. Woorden van dingen die gezegd zijn door derden hakken er op de raarste momenten keihard in.
Kan ook echt niet meer relativeren of me bedenken dat ik even rustig aan moet doen. Chill. Bedenken dat dit niet het einde van de wereld is terwijl het wel zo voelt.
Ik heb vandaag bijvoorbeeld mijn hele dag laten verpesten, omdat Mn man halfslapend zei dat hij pancakes ging maken als ontbijt. Ik beneden kwam; geen ontbijt. We opeens snel moesten opschieten voor een event en daardoor onderweg iets moesten eten wat ik absoluut niet trok.
Sindsdien wil ik al keihard krijsen en schreeuwen, mezelf pijn doen en me vol proppen met eten, maar ik beperk het tot snauwen. Geniet nergens van. Niet van comic con. Niet van de bios. Niet van de stad. Liep en zat erbij als een zombie. Mn tranen zitten hoog, maar de slaap prikt harder. Heb mezelf afgezonderd en hoop dat niemand me komt opzoeken.
Morgen moet ik weer werken, maar hoe in vredesnaam
Hoe gaat het nu?
  maandag 5 maart 2018 @ 21:55:44 #228
198417 Lastpost
Rotterdammert!
pi_177630192
Ik kan echt voor het eerst in 15 maanden zeggen dat ik een week heb gehad waarbij ik bij vlagen weer mezelf herkende, oprecht kon genieten van de dingen om me heen, minder bang buiten en gewoon vrij opgewekt en kalm/rustig zowel qua woedeaanvallen als algeheel gevoel in m'n lijf.

Vandaag ook voor het eerst (nodig voor m'n behandeling, maar stond nog niet op het programma als móetje deze week) terug geweest op de plek waar het allemaal gebeurde. Sta ik daar wat foto's te maken van de plek, komt er iemand schreeuwend op me af lopen wat ik in godsnaam aan het doen ben. Bleek hij daar inmiddels te wonen, schrok me rot.

Maar al met al ging het best aardig, bleek wel dat mijn herinnering wat vertroebeld was t.o.v de werkelijke situatie (qua omgeving) gek genoeg.
Morgen in ieder geval weer een nieuwe sessie (Imaginaire exposure en in vivo) waar ik haast naar uitkijk om te kunnen zeggen dat ik me eigenlijk best fijn gevoeld heb afgelopen week.

Ben er natuurlijk nog niet, maar dit geeft vertrouwen en voelt heerlijk na al die maanden misère.
  maandag 5 maart 2018 @ 22:44:20 #229
335643 faptist
Maakt fouten
pi_177631228
quote:
1s.gif Op maandag 5 maart 2018 15:36 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Hoe gaat het nu?
Lief dat je het vraagt.
Ik ben nu rustiger. Komt ook wel omdat ik vandaag kennismaakte met mijn nieuwe psychiater. We gaan nu het gesprek aan met een andere psychiater, zodat ik aan de medicatie mag.
Ik trek het niet meer zonder. Ik wil me ziekmelden, maar dat kan niet naar mijn gevoel. Er staat een leuke cursus ingepland voor de middag die ik niet wil missen.
Maar wo/do/vrij ga ik sowieso niet. Ik moet opladen. Hoe dan ook.
Dus nu begint de zoektocht naar een geschikt AD. Eentje waar ik niet van wil aankomen gezien mijn alreeds bestaande overgewicht.
Via via heb ik gehoord dat Sertraline best oke is. Heeft 1 van jullie daar ervaring mee?

Het verbaast me hoe rustig ik dit nu kan typen. Een half uur geleden zat ik krijsend op de zolder, omdat ik alles te zwaar vind momenteel.

Hoe is het met jullie?
Moet zeggen dat het bericht van Lastpost me ook lucht geeft. Wat ontzettend fijn dat je zo rustig bent! En dat je niet getriggerd werd door de reactie van de bewoner. :*
pi_177632696
quote:
0s.gif Op maandag 5 maart 2018 22:44 schreef faptist het volgende:

[..]

Lief dat je het vraagt.
Ik ben nu rustiger. Komt ook wel omdat ik vandaag kennismaakte met mijn nieuwe psychiater. We gaan nu het gesprek aan met een andere psychiater, zodat ik aan de medicatie mag.
Ik trek het niet meer zonder. Ik wil me ziekmelden, maar dat kan niet naar mijn gevoel. Er staat een leuke cursus ingepland voor de middag die ik niet wil missen.
Maar wo/do/vrij ga ik sowieso niet. Ik moet opladen. Hoe dan ook.
Dus nu begint de zoektocht naar een geschikt AD. Eentje waar ik niet van wil aankomen gezien mijn alreeds bestaande overgewicht.
Via via heb ik gehoord dat Sertraline best oke is. Heeft 1 van jullie daar ervaring mee?

Het verbaast me hoe rustig ik dit nu kan typen. Een half uur geleden zat ik krijsend op de zolder, omdat ik alles te zwaar vind momenteel.

Hoe is het met jullie?
Moet zeggen dat het bericht van Lastpost me ook lucht geeft. Wat ontzettend fijn dat je zo rustig bent! En dat je niet getriggerd werd door de reactie van de bewoner. :*
Wat mooi dat je toch weer wat rust ervaart. Ik moet zeggen dat de zoektocht naar een geschikte AD voor mij een lange, soms vermoeiende, weg is geweest. Nu gebruik ik AD waar ik redelijk tevreden over ben (vooral omdat ik er niet zulke heftige bijwerkingen van heb).
Heb verder geen ervaring met sertraline. Fijn ook dat er samen met jou gekeken wordt naar een geschikte AD. Oh en hou je ook rekening met mogelijk tijdelijke verergering van klachten gedurende de opbouwperiode?

Wat betreft werk: het kan heel helpend zijn om verschillende redenen maar als je er zoveel last van hebt zou ik op z'n minst het gesprek aangaan met je werkgever of een bedrijfsarts/bedrijfsmaatschappelijk werker.

Ik heb van mijn behandelaar begrepen dat al haar cliënten eigenlijk niet werken gedurende een intensieve traumabehandeling. Het is ook haast niet te combineren is mijn ervaring.
pi_177632741
quote:
17s.gif Op maandag 5 maart 2018 21:55 schreef Lastpost het volgende:
Ik kan echt voor het eerst in 15 maanden zeggen dat ik een week heb gehad waarbij ik bij vlagen weer mezelf herkende, oprecht kon genieten van de dingen om me heen, minder bang buiten en gewoon vrij opgewekt en kalm/rustig zowel qua woedeaanvallen als algeheel gevoel in m'n lijf.

Vandaag ook voor het eerst (nodig voor m'n behandeling, maar stond nog niet op het programma als móetje deze week) terug geweest op de plek waar het allemaal gebeurde. Sta ik daar wat foto's te maken van de plek, komt er iemand schreeuwend op me af lopen wat ik in godsnaam aan het doen ben. Bleek hij daar inmiddels te wonen, schrok me rot.

Maar al met al ging het best aardig, bleek wel dat mijn herinnering wat vertroebeld was t.o.v de werkelijke situatie (qua omgeving) gek genoeg.
Morgen in ieder geval weer een nieuwe sessie (Imaginaire exposure en in vivo) waar ik haast naar uitkijk om te kunnen zeggen dat ik me eigenlijk best fijn gevoeld heb afgelopen week.

Ben er natuurlijk nog niet, maar dit geeft vertrouwen en voelt heerlijk na al die maanden misère.
Goed bezig!
  maandag 12 maart 2018 @ 19:56:42 #232
335643 faptist
Maakt fouten
pi_177776629
quote:
1s.gif Op dinsdag 6 maart 2018 00:13 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Ik heb van mijn behandelaar begrepen dat al haar cliënten eigenlijk niet werken gedurende een intensieve traumabehandeling. Het is ook haast niet te combineren is mijn ervaring.
Als ik elke week een afspraak zou hebben zou ik hier wel serieus over nadenken. Ik moet soms 3 weken wachten op een vervolgafspraak. Het gaat me veel te traag joh.

Hoe vaak hebben jullie een afspraak bij jullie behandelaar?

Voel me wel weer wat beter dan vorige week. Sinds ik hier even heb gespuwd krijg ik weer wat meer lucht. Fijn dat het kan. Dankjewel allemaal.
pi_177777297
Ik lees nog steeds constant mee, maar wilde effe reageren: Ik word één keer per week behandeld, zit nu weer in een EMDR sessie, al vijf afspraken achter elkaar, dit gaat nog wel eenzelfde aantal door, maar ondertussen heb ik wel gewoon een full time baan. Ik vind dit soms héél lastig, maar aan de andere kant, het gaat wel prima. Ik laat me omscholen en ga minder stressvol werk doen binnenkort, maar uiteindelijk heb ik wel 45 uur in de week kunnen werken steeds, en heb een jong gezin thuis die ook aandacht vraagt natuurlijk, en die ik zo graag wil geven. :P

Vandaag had ik een herbeleving tijdens m’n werk. Dan wordt ik door mijn vader en broer verkracht en in elkaar geslagen terwijl ik zit te vergaderen. Daar moest ik toen even weglopen, en dat leverde wel vragende gezichten op. Het is natuurlijk een compleet ongezonde situatie, maar de reden dat ik het al die jaren heb volgehouden: Hasj. Ik rook dagelijks onderweg naar m’n werk een minescuul brokje hasj, het mag geen naam hebben, maar het is mijn kleine geheimpje en het houdt mijn dagen licht en helpt me ontstressen.

Compleet ongezond natuurlijk, mijn behandelaar gruwelt ervan, maar kan er ook wel om lachen. Van mijn tien directe collega’s zitten er echter zeker vijf of zes dagelijks aan de coke, dus tja. Een licht vergrijp.

Vanaf volgend jaar ga ik in het onderwijs, dat schijnt ook stressvol, en verdiend een stuk minder, maar ik kijk er naar uit. En dan is de hasj ook klaar natuurlijk, ik ga niet half high voor een stel pubers staan. :7

Hoe dan ook, mijn punt is, dat ik een vorm heb gevonden om mijn PTSS te combineren met een normaal leven, inclusief werk. Misschien komt er een dag dat ik compleet stuk ga. Maar ik lijk fysiek simpelweg niet in staat om depressief ofzo te worden, dus dan sukkel je wel door. En laten we eerlijk zijn, iedere dag high naar je werk gaan, dat is voor de meesten een verschrikkelijke neerwaartse spiraal. Maar ik ben er wel van overtuigd dat er voor iedereen een manier is om te functioneren, en tegelijkertijd een behandeling te volgen.

Veel sterkte trouwens, ik blijf meelezen en snap heel goed dat het voor iedereen hier soms erg zwaar kan zijn.
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
  maandag 12 maart 2018 @ 20:28:31 #234
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_177777382
quote:
0s.gif Op maandag 12 maart 2018 19:56 schreef faptist het volgende:

[..]

Als ik elke week een afspraak zou hebben zou ik hier wel serieus over nadenken. Ik moet soms 3 weken wachten op een vervolgafspraak. Het gaat me veel te traag joh.

Hoe vaak hebben jullie een afspraak bij jullie behandelaar?

Voel me wel weer wat beter dan vorige week. Sinds ik hier even heb gespuwd krijg ik weer wat meer lucht. Fijn dat het kan. Dankjewel allemaal.
Ik had 't 1 keer in de week. Soms zat er een week tussen door bijvoorbeeld vakantie of niet kunnen.
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_177777396
quote:
0s.gif Op maandag 12 maart 2018 19:56 schreef faptist het volgende:

[..]

Als ik elke week een afspraak zou hebben zou ik hier wel serieus over nadenken. Ik moet soms 3 weken wachten op een vervolgafspraak. Het gaat me veel te traag joh.

Hoe vaak hebben jullie een afspraak bij jullie behandelaar?

Voel me wel weer wat beter dan vorige week. Sinds ik hier even heb gespuwd krijg ik weer wat meer lucht. Fijn dat het kan. Dankjewel allemaal.
Oh jeetje, en het is niet mogelijk om ruim van tevoren een aantal afspraken achter elkaar in te plannen? Had ook begrepen dat het met zo'n lage frequentie minder effect schijnt te hebben. Wat is jouw ervaring daarmee?
pi_177777510
Ik denk ook dat je echt wel minstens wekelijks deze afspraken moet kunnen doen ja, faptist. Is daar een manier voor bij jou behandelaar?
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_177777615
quote:
11s.gif Op maandag 12 maart 2018 20:25 schreef Marsenal het volgende:
Ik lees nog steeds constant mee, maar wilde effe reageren: Ik word één keer per week behandeld, zit nu weer in een EMDR sessie, al vijf afspraken achter elkaar, dit gaat nog wel eenzelfde aantal door, maar ondertussen heb ik wel gewoon een full time baan. Ik vind dit soms héél lastig, maar aan de andere kant, het gaat wel prima. Ik laat me omscholen en ga minder stressvol werk doen binnenkort, maar uiteindelijk heb ik wel 45 uur in de week kunnen werken steeds, en heb een jong gezin thuis die ook aandacht vraagt natuurlijk, en die ik zo graag wil geven. :P

Vandaag had ik een herbeleving tijdens m’n werk. Dan wordt ik door mijn vader en broer verkracht en in elkaar geslagen terwijl ik zit te vergaderen. Daar moest ik toen even weglopen, en dat leverde wel vragende gezichten op. Het is natuurlijk een compleet ongezonde situatie, maar de reden dat ik het al die jaren heb volgehouden: Hasj. Ik rook dagelijks onderweg naar m’n werk een minescuul brokje hasj, het mag geen naam hebben, maar het is mijn kleine geheimpje en het houdt mijn dagen licht en helpt me ontstressen.

Compleet ongezond natuurlijk, mijn behandelaar gruwelt ervan, maar kan er ook wel om lachen. Van mijn tien directe collega’s zitten er echter zeker vijf of zes dagelijks aan de coke, dus tja. Een licht vergrijp.

Vanaf volgend jaar ga ik in het onderwijs, dat schijnt ook stressvol, en verdiend een stuk minder, maar ik kijk er naar uit. En dan is de hasj ook klaar natuurlijk, ik ga niet half high voor een stel pubers staan. :7

Hoe dan ook, mijn punt is, dat ik een vorm heb gevonden om mijn PTSS te combineren met een normaal leven, inclusief werk. Misschien komt er een dag dat ik compleet stuk ga. Maar ik lijk fysiek simpelweg niet in staat om depressief ofzo te worden, dus dan sukkel je wel door. En laten we eerlijk zijn, iedere dag high naar je werk gaan, dat is voor de meesten een verschrikkelijke neerwaartse spiraal. Maar ik ben er wel van overtuigd dat er voor iedereen een manier is om te functioneren, en tegelijkertijd een behandeling te volgen.

Veel sterkte trouwens, ik blijf meelezen en snap heel goed dat het voor iedereen hier soms erg zwaar kan zijn.
Wat verschrikkelijk ;(. Woorden zijn eigenlijk niet voldoende om de lading te dekken van hoe rot ik het vind voor je. Ik hoop dat de EMDR goed effect heeft en je uiteindelijk klachtenvrij zult leven.

Ik werd uiteindelijk enorm suïcidaal van de herbelevingen en de alsmaar toenemende triggers. Het hielp ook niet dat ik destijds voor een commercieel bedrijf werkte waar iedereen bij wijze van een nummer is. Ik ging ook juist steeds meer en meer werken om aan mezelf te ontkomen. Het haalde me in.
Zelf ben ik ervan overtuigd dat werk voor een heel fijne balans in de weg naar herstel kán zorgen.
pi_177778123
quote:
1s.gif Op maandag 12 maart 2018 20:35 schreef Melancholia_war het volgende:

Ik werd uiteindelijk enorm suïcidaal van de herbelevingen en de alsmaar toenemende triggers. Het hielp ook niet dat ik destijds voor een commercieel bedrijf werkte waar iedereen bij wijze van een nummer is. Ik ging ook juist steeds meer en meer werken om aan mezelf te ontkomen. Het haalde me in.
Zelf ben ik ervan overtuigd dat werk voor een heel fijne balans in de weg naar herstel kán zorgen.
Ja precies, zo voel ik dat ook. Moet je natuurlijk wel werk doen waar je goed in bent, of waar je energie uit haalt. En dat is natuurlijk lastig, in Nederland lijkt dat soms wel eens een luxe positie :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_177779640
quote:
1s.gif Op maandag 12 maart 2018 20:53 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Ja precies, zo voel ik dat ook. Moet je natuurlijk wel werk doen waar je goed in bent, of waar je energie uit haalt. En dat is natuurlijk lastig, in Nederland lijkt dat soms wel eens een luxe positie :P
Zit je in de financiële sector (als ik vragen mag)?
pi_177779887
quote:
1s.gif Op maandag 12 maart 2018 21:38 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Zit je in de financiële sector (als ik vragen mag)?
Strategiën ja. Moeilijk volk hoor. Geld geld geld geld geld. Zondagskinderen. Volgende gebouw waar ik werk is van steen en hout, niet van staal.
Welke hoek zit jij? :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
  maandag 12 maart 2018 @ 22:53:55 #241
198417 Lastpost
Rotterdammert!
pi_177781447
quote:
0s.gif Op maandag 12 maart 2018 19:56 schreef faptist het volgende:

[..]


Hoe vaak hebben jullie een afspraak bij jullie behandelaar?
Wekelijks (1.5 uur). Dan nog periodiek bij de arts langs daar.
pi_177898466
Soms voelt het alsof bepaalde trauma's gelinkt zijn aan ook mooie herinneringen. De gebeurtenis breidt zich dan als een olievlek uit en bezoedelt kostbare jeugdherinneringen. Zo lijkt het net alsof ik een deel van mezelf kwijt zal raken wanneer de trauma weggehaald wordt, al weet ik rationeel gezien dat dat niet zo is.

Zo, dat moest ik even kwijt.
  maandag 19 maart 2018 @ 13:36:33 #243
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_177930668
Weet niet of ik 't al gezegd had, maar mij helpt 't om bepaalde plekken waar iets gebeurd was weer op te zoeken. Dan zie je ook dat 't eigenlijk maar een plek is. Meestal bezoek ik zulke plekken meerdere malen.
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_177936039
quote:
0s.gif Op maandag 19 maart 2018 13:36 schreef magnetronkoffie het volgende:
Weet niet of ik 't al gezegd had, maar mij helpt 't om bepaalde plekken waar iets gebeurd was weer op te zoeken. Dan zie je ook dat 't eigenlijk maar een plek is. Meestal bezoek ik zulke plekken meerdere malen.
Dat is erg dapper.

Heb ik inderdaad ook al eens over nagedacht.. ben alleen te bang voor wat het teweeg zou brengen in mijn hoofd. Misschien ooit.
  maandag 19 maart 2018 @ 17:26:44 #245
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_177936581
quote:
1s.gif Op maandag 19 maart 2018 16:58 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Dat is erg dapper.

Heb ik inderdaad ook al eens over nagedacht.. ben alleen te bang voor wat het teweeg zou brengen in mijn hoofd. Misschien ooit.
Ik deed dit ook met plekken waar ik geen negatieve associaties mee had. Zo leerde ik ook beter omgaan met de stortvloed aan gedachten die zo'n plek bij me kan ontketenen (en die stortvloed hoeft niet uit louter negatieve associaties te bestaan :) ).
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_177977602
quote:
0s.gif Op maandag 19 maart 2018 17:26 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik deed dit ook met plekken waar ik geen negatieve associaties mee had. Zo leerde ik ook beter omgaan met de stortvloed aan gedachten die zo'n plek bij me kan ontketenen (en die stortvloed hoeft niet uit louter negatieve associaties te bestaan :) ).
Alles wat ik zo snel kan bedenken aan "positieve" plekken is bezoedeld. Zal een andere manier moeten vinden :).
  woensdag 21 maart 2018 @ 10:16:43 #247
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_177978637
quote:
1s.gif Op woensdag 21 maart 2018 09:30 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Alles wat ik zo snel kan bedenken aan "positieve" plekken is bezoedeld. Zal een andere manier moeten vinden :).
Neutrale plekken? Het terugvinden van een bepaalde plek in Limburg was wat dat betreft wel een leuke mini-uitdaging voor mij. Ik heb uiteindelijk een paar jaar later een exact stukje grasveld met uitzicht terug kunnen vinden en opnieuw een foto van gemaakt :P
Waar had ik nou ook alweer m'n UFO verstopt? Ik wil weer naar huis ;(
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_178070455
quote:
0s.gif Op woensdag 21 maart 2018 10:16 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Neutrale plekken? Het terugvinden van een bepaalde plek in Limburg was wat dat betreft wel een leuke mini-uitdaging voor mij. Ik heb uiteindelijk een paar jaar later een exact stukje grasveld met uitzicht terug kunnen vinden en opnieuw een foto van gemaakt :P
Aan neutrale plekken heb ik niet veel. Die bezoek ik immers sowieso en heb ik geen problemen mee. Omdat ze neutraal zijn.

Maar...komt goed. Bedankt voor het meedenken.
  maandag 26 maart 2018 @ 23:28:37 #249
335643 faptist
Maakt fouten
pi_178112640
Ik had het al een tijdje in huis, maar stelde het begin steeds uit. Zocht het perfecte moment. Na de verjaardag van Mn dochtertje toch begonnen met de AD. vind het spannend.
Werd in Mn slaap steeds wakker omdat ik bijwerkingen droomde. Klinkt dat logisch?
Nouja. Vandaag dag 2.

Hopelijk werkt het snel. Krijg nu fluoxetine en vind het doodeng.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')