abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_163936965
registreer om deze reclame te verbergen
Welkom in dit centrale topic over PostTraumatische StressStoornis (PTSS) en Traumaverwerking!

Wat is PTSS?

Veel mensen maken tijdens hun leven een schokkende gebeurtenis mee, waarna ze kortdurend posttraumatische stressklachten hebben; dit is een gebruikelijke reactie. De meeste mensen kunnen een schokkende gebeurtenis goed verwerken met steun van de omgeving, maar 10% van hen ontwikkelt een posttraumatische stressstoornis (PTSS). Ook kinderen en jongeren kunnen PTSS ontwikkelen.

Ieder mens maakt nare dingen mee. Dat hoort bij het leven. Meestal verdwijnt zo’n nare gebeurtenis na verloop van tijd uit uw gedachten. Maar sommige ervaringen zijn zo schokkend dat u ze moeilijk kunt vergeten. Dat geldt bijvoorbeeld voor een ernstig verkeersongeluk, een overval, mishandeling of seksueel geweld. Of een aanslag of oorlogsgeweld. Als u zoiets meemaakt, kan dat uw leven helemaal ontregelen. Het kost tijd om van zo’n gebeurtenis te herstellen. U verwerkt de gebeurtenis langzaam en pakt de draad van het dagelijks leven weer op. Hoe lang zo’n verwerking duurt, is voor iedereen verschillend.
Maar het kan zijn dat het niet lukt de schokkende gebeurtenis te verwerken. Dat merkt u aan allerlei lichamelijke en psychische klachten. U heeft bijvoorbeeld hartkloppingen, schrikt snel en bent somber. Als u zulke klachten heeft, heeft u misschien een posttraumatische-stressstoornis (PTSS). Dan is de gebeurtenis zo schokkend voor u geweest, dat u last houdt van veel spanning en stress. Uw leven na (=post) de schokkende (=traumatische) gebeurtenis is ernstig verstoord.

Diagnose PTSS:

De belangrijkste criteria voor de Posttraumatische Stresstoornis:

• De gebeurtenis wordt voortdurend herbeleefd. Dit kan in de vorm akelige dromen, flashbacks of zich opdringende gedachten zijn.
• Aanhoudend vermijden van prikkels (zoals gedachten, gevoelens, activiteiten en locaties) die geassocieerd worden met de gebeurtenis
• Aanhoudende klachten van verhoogde prikkelbaarheid, slaap- en concentratiestoornissen en schrikreacties die voor de gebeurtenis niet aanwezig waren.
• De duur van de symptomen is langer dan één maand
• De stoornis veroorzaakt in significante mate lijden of beperkingen in sociaal of beroepsmatig functioneren of het functioneren op andere belangrijke terreinen.

Traumaverwerking:

Voor een PTSS zijn verschillende behandelingen. Welke behandeling voor u het beste is, hangt af van uw klachten en van wat u zelf wilt. U kunt in een lotgenotengroep over uw ervaringen praten. U kunt ook via internet een begeleide schrijftherapie volgen. Bespreek met uw huisarts welke manier voor u het beste is. De huisarts kan u ook naar een psychotherapeut verwijzen.


Psychotherapie:

SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Hypnose en EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing):

SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Exposure-therapie:
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Medicijnen:
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
pi_163937079
Ik heb zelf een PTSS opgelopen na meerdere en langdurige traumatische gebeurtenissen, zowel als kind als volwassene. Naast PTSS heb ik daardoor ook een Persoonlijkheidsstoornis NAO en een Dysthyme Stoornis ( chronische depressie).
Ik heb al heel veel verschillende behandelingen en opnames gehad. Momenteel volg ik een driedaagse deeltijdbehandeling voor mensen met Persoonlijkheidsproblematiek en daarnaast volg ik een E-health module Traumaverwerking voor mijn PTSS. Eerder heb ik al EMDR en Exposure gehad.

Voor deze Traumamodule krijg ik verschillende schrijfopdrachten. Ik heb bijvoorbeeld 3 dagen achter elkaar een x aantal minuten over 1 traumatische gebeurtenis moeten schrijven. Wat ik hierbij merkte is dat het niet goed lukte om tijdens het schrijven bij mijn gevoel te komen. Op de gekste momenten heb ik flashbacks en 's nachts nachtmerries waarbij ik beelden zie. Maar juist tijdens het schrijven lukt het niet en is het vooral beschouwend wat ik schrijf. Helemaal over deze specifieke gebeurtenis, omdat ik toen ben gaan dissociëren en bij de gebeurtenis zelf geen gevoelens heb ervaren. Het meest confronterende vind ik de gedachten die ik achteraf over de gebeurtenis had. Dat vond ik dan wel weer moeilijk om op te schrijven.

De volgende opdracht is dat ik 3 verschillende brieven moet schrijven over 1 gebeurtenis. Een negatieve brief, een positieve brief (omdat ik door de gebeurtenis achteraf te delen wel positieve ervaringen heb opgedaan met steun krijgen bijvoorbeeld) en 1 brief waarin ik die 2 een soort van samenvoeg, zodat je een realistische brief hebt die alle kanten belicht.
Ik kom zelf bijvoorbeeld heel erg moeilijk bij het gevoel boosheid, ik ben eerder boos op mezelf dan op degene die de trauma's veroorzaakt. Dus door die negatieve brief te schijven hoop ik dat het lukt om daar beter bij te komen.

Maar ik ben wel benieuwd of anderen het herkennen dat je dus af en toe moeilijk bij je gevoel komt wat betreft de trauma's en hoe je daar mee omgaat?

[ Bericht 1% gewijzigd door _Hestia_ op 22-07-2016 20:28:53 ]
pi_163937513
Ik vond het heel indrukwekkend dat ik een gebeurtenis moest na spelen in een rollenspel en daarna het opnieuw door anderen gespeeld zag worden en dan als 'volwassen persoon' moest optreden en je 'tegenstander' moest aanspreken op zijn gedrag.

EMDR kreeg ik tegen het einde van mijn traject aangeboden, maar toen was ik al zo ver hersteld en heb ik onder het motto: je had dit moeten doen toen alles open lag qua gevoelens en niet nu alles bijna afgerond is.

Vind het best.

Maar erg knap dat je aan de slag bent gegaan, succes.
Zal hier niet veel posten want hier weet ik niet veel van, maar ben wel benieuwd hoe zoiets bij anderen gaat.
a great future doesn't require a great past
  vrijdag 22 juli 2016 @ 20:31:08 #4
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_163938102
registreer om deze reclame te verbergen
Tvp (ook gezien FB). Officieel geen PTSS, maar loop de laatste tijd bij een psycholoog en die weet ook niet wat die met me aanmoet :')

Tis 1 grote knoop spaghetti hier (sorry voor evt offtopic zijn).
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_163938691
quote:
0s.gif Op vrijdag 22 juli 2016 20:12 schreef Droopie het volgende:
Ik vond het heel indrukwekkend dat ik een gebeurtenis moest na spelen in een rollenspel en daarna het opnieuw door anderen gespeeld zag worden en dan als 'volwassen persoon' moest optreden en je 'tegenstander' moest aanspreken op zijn gedrag.

EMDR kreeg ik tegen het einde van mijn traject aangeboden, maar toen was ik al zo ver hersteld en heb ik onder het motto: je had dit moeten doen toen alles open lag qua gevoelens en niet nu alles bijna afgerond is.

Vind het best.

Maar erg knap dat je aan de slag bent gegaan, succes.
Zal hier niet veel posten want hier weet ik niet veel van, maar ben wel benieuwd hoe zoiets bij anderen gaat.
Poeh dat klinkt idd indrukwekkend ja! Wij doen dat in de deeltijdgroep wel eens met imaginatie-oefeningen, maar niet echt met rollenspellen. En dat van die EMDR is wel herkenbaar ja. Ik had vorig jaar nadat mn vriend een ernstig auto-ongeluk had weer een acute PTSS. Maar vanwege wachtlijsten kon ik pas een half jaar later terecht. Inmiddels was mn vriend al weer wat hersteld en zag het er iig niet heel negatief meer uit zoals in het begin. Dus na 2 behandelingen Exposure had ik ook zoiets van "ja nu heeft het niet echt nut meer" omdat de situatie inmiddels al weer heel anders was.

Dankjewel :)

quote:
2s.gif Op vrijdag 22 juli 2016 20:31 schreef magnetronkoffie het volgende:
Tvp (ook gezien FB). Officieel geen PTSS, maar loop de laatste tijd bij een psycholoog en die weet ook niet wat die met me aanmoet :')

Tis 1 grote knoop spaghetti hier (sorry voor evt offtopic zijn).
Heb je wel klachten die op PTSS wijzen, dat je zeg maar niet aan genoeg criteria voldoet, maar wel last van een aantal hebt zeg maar? 1 grote knoop spaghetti lijkt me erg frustrerend, want waar begin je dan? Ik hoop dat je er samen met je psycholoog uitkomt of dat er anders iets is waar ze wel weten wat ze met je aanmoeten ;)
pi_163939367
En als ik het met andere mensen vergelijk, was mijn 'trauma' echt niet wereldschokkend.

Alleen bij mij konden heftige gebeurtenissen als een clusterbom schade achterlaten.
Dat is gelukkig een stuk minder tegenwoordig maar toch.
a great future doesn't require a great past
pi_163939457
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op vrijdag 22 juli 2016 21:12 schreef Droopie het volgende:
En als ik het met andere mensen vergelijk, was mijn 'trauma' echt niet wereldschokkend.

Alleen bij mij konden heftige gebeurtenissen als een clusterbom schade achterlaten.
Dat is gelukkig een stuk minder tegenwoordig maar toch.
Trauma's kun je niet vergelijken, de 1 heeft veel meer of minder last ergens van dan een ander. En als het werkt zoals bij jou kun je er toch nog veel last van hebben, en daar gaat het om. Wel fijn dat het tegenwoordig een stuk minder is :)
pi_163939625
quote:
0s.gif Op vrijdag 22 juli 2016 21:15 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Trauma's kun je niet vergelijken, de 1 heeft veel meer of minder last ergens van dan een ander. En als het werkt zoals bij jou kun je er toch nog veel last van hebben, en daar gaat het om. Wel fijn dat het tegenwoordig een stuk minder is :)
Klopt, dat heb ik ook moeten leren om mijn eigen issues niet te bagataliseren en niet zoveel naar anderen moest kijken als vergelijkingsmaterieel.

Maar het gaat prima met mij, zelden last van en hopelijk gaat dat voor jou ook gelden :)

En stroomt je topic straks vol met wijze mensen en ervaringen
a great future doesn't require a great past
  vrijdag 22 juli 2016 @ 22:01:21 #9
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_163940899
quote:
0s.gif Op vrijdag 22 juli 2016 20:49 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Heb je wel klachten die op PTSS wijzen, dat je zeg maar niet aan genoeg criteria voldoet, maar wel last van een aantal hebt zeg maar? 1 grote knoop spaghetti lijkt me erg frustrerend, want waar begin je dan? Ik hoop dat je er samen met je psycholoog uitkomt of dat er anders iets is waar ze wel weten wat ze met je aanmoeten ;)
Wel symptomen die veel weg hebben van hyperventilatie/paniekaanval wanneer ik over bepaalde onderwerpen praat (als ik maar lang genoeg doorga, begin ik zelfs bewustzijn te verliezen).

Ik denk niet dat het om 1 of enkele supertraumatische dingen gaat, maar meer een jaaaarenlange opeenstapeling van shit. M'n psycholoog is zeker wel kundig, maar gaf aan dat het ondoenlijk was de boel te ontrafelen door in m'n verleden te gaan graven. Zal ik dus ok een andere manier moeten gaan doen (ik denk zelf aan iets wat wat meer gericht is op het hier en nu, maar omdat ik zelf geen ervaring heb met dit soort behandelingen en met hoe psychologen werken en wat er mogelijk is, weet ik gewoon zelf ook niet wat nu het beste zou kunnen zijn).
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  zaterdag 23 juli 2016 @ 05:15:28 #10
157031 roosjeroosje1988
viesdik/lelijk/daddy-issues
pi_163947310
Vorige week ergens een gesprek gehad. Nu kwam ik daar wegens omstandigheden al enorm gestrest aan. Maar goed, het was die mevrouw al gauw duidelijk dat ik waarschijnlijk PTSS heb. Verder (nog) geen contact meer gehad met betreffende instantie.
pi_163957863
quote:
1s.gif Op vrijdag 22 juli 2016 21:20 schreef Droopie het volgende:

[..]

Klopt, dat heb ik ook moeten leren om mijn eigen issues niet te bagataliseren en niet zoveel naar anderen moest kijken als vergelijkingsmaterieel.

Maar het gaat prima met mij, zelden last van en hopelijk gaat dat voor jou ook gelden :)

En stroomt je topic straks vol met wijze mensen en ervaringen
Ja precies daar heb je helemaal niemand mee met vergelijken. Maar het is wel heel menselijk om dat te doen ;)
Dankje :)

quote:
2s.gif Op vrijdag 22 juli 2016 22:01 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Wel symptomen die veel weg hebben van hyperventilatie/paniekaanval wanneer ik over bepaalde onderwerpen praat (als ik maar lang genoeg doorga, begin ik zelfs bewustzijn te verliezen).

Ik denk niet dat het om 1 of enkele supertraumatische dingen gaat, maar meer een jaaaarenlange opeenstapeling van shit. M'n psycholoog is zeker wel kundig, maar gaf aan dat het ondoenlijk was de boel te ontrafelen door in m'n verleden te gaan graven. Zal ik dus ok een andere manier moeten gaan doen (ik denk zelf aan iets wat wat meer gericht is op het hier en nu, maar omdat ik zelf geen ervaring heb met dit soort behandelingen en met hoe psychologen werken en wat er mogelijk is, weet ik gewoon zelf ook niet wat nu het beste zou kunnen zijn).
Jeetje dat klinkt toch wel erg heftig hoor als je zelfs het bewustzijn verliest tijdens zo'n aanval :{

En ja een opeenstapeling van problemen kan daardoor ook traumatisch werken. En dan is het idd lastig om het te ontrafelen. Dan kun je misschien beter kijken naar waar je in het hier en nu last van hebt en daar verandering in proberen te brengen. Maar wat voor behandeling daarbij past weet ik zo ook niet. De meeste therapieën doen toch wel iets met het verleden vaak. Ik hoop dat je toch iets vindt!

quote:
0s.gif Op zaterdag 23 juli 2016 05:15 schreef roosjeroosje1988 het volgende:
Vorige week ergens een gesprek gehad. Nu kwam ik daar wegens omstandigheden al enorm gestrest aan. Maar goed, het was die mevrouw al gauw duidelijk dat ik waarschijnlijk PTSS heb. Verder (nog) geen contact meer gehad met betreffende instantie.
Heftig hoor dat je de diagnose pas zo kort hebt. Hoe voelt het voor je? En wat wil je verder in dat contact met die instantie dan, of weet je dat nog niet? Sterkte iig!
pi_163959162
Ik wil hier ook reageren, heb jarenlang veel stress gehad, van mishandelende vriend tot overlijden van mijn man, van bijna failliet gaan tot aan een zwaar auto ongeluk.
Al een 8 maand na mijn ongeluk begon ik rare symptomen te krijgen, niet slapen, constant het gevoel dat er iets ergs ging gebeuren, slecht tegen harde geluiden en druktes kunnen, overdag doodmoe, hartkloppingen, pijn in mijn borst en tussen mijn schouderbladen.
Uiteindelijk na aandringen van mijn vriend naar de huisarts gegaan, deze dacht aan PTSS en stuurde mij door naar de psycholoog. Na contact met de psycholoog kreeg ik een heel intake formulier met allemaal vragen, de gekste dingen vroegen waar ik totaal het nut niet van inzag.
Die avond kwam een kameraad van mij langs, hij werkte als agent en ben tegen hem gaan zeiken over dat onderzoek, Hij zei meteen, kom op jij hebt absoluut geen PTSS, je hebt een magnesium gebrek.
Ik ben toen op zijn aanraden, immers win je niets verlies je niets, magnesium gaan slikken de eerste 4 dagen een hele hoge dosis en daarna de aanbevolen hoeveelheid, binnen 2 dagen waren mijn klachten weg.
Ik ben hem nog steeds dankbaar dat hij naar mijn gezever en gezeik wou luisteren, anders was ik 12 keer naar de psycholoog geweest voor iets wat ik blijkbaar dus helemaal niet had.
pi_164161633
Ik ben ook destijds gediagnosticeerd met PTSS. Er is mij verteld dat ik een 'matige' PTSS heb door de psychologen en psychiaters die mij hebben onderzocht. Er werd mij verteld dat ik het matig had, omdat ik wel in crisis situaties in het verleden ben beland. Ik heb niet las van nachtmerries, maar ik ben wel heel schrikkerig en houd niet van lichamelijk contact. Ik vind het interessant om te lezen over de verschillende opdrachten in behandelingen te lezen die gerelateerd zijn aan PTSS.

Ik heb altijd gevoel dat ik gebrand merkt (schrijf ik het zo goed?) ben. Alsof het heel groot op mijn voorhoofd staat, maar eigenlijk niemand die het weet. Ik heb wel een jaar bij een psycholoog gezeten, een jaar bij de GGZ en verschillende intakes gehad, waarbij dit heel kort ter sprake kwam.

Het is heel gek als je trauma als 'matig' wordt beschouwd (althans, zo voelt dat) als je er al (bijna) heel je leven last van hebt. Ik ben benieuwd hoe jullie er voor uit zijn gekomen bij vrienden en familie, als ik dit mag vragen?
pi_164184895
Ik zou graag iets willen uitleggen over PTSS.

Tijdens een traumatische ervaring gebeurt het volgende:

Eerst wordt het sympatische zenuwstelsel extreem actief, dit heeft als doel de vecht/vlucht stand te activeren, zodat het organisme (mensen, maar ook dieren kunnen PTSS krijgen) kan proberen te vechten of te vluchten.

Als dit niet kan of niet lukt, wordt het parasympatische zenuwstelsel overactief. Het organisme komt dan in de freeze (bevriezing) terecht. In deze staat maak je veel endorfinen aan en dissocieer je (de shock), zodat je niet mee krijgt wat er gebeurt.

Vervolgens vindt bij de meeste organismen die in de vrije natuur leven na het trauma, mits ze niet zijn gedood, een zogeheten "freeze discharge" plaats. Dit gaat gepaard met veel schudden en beven en hevig ademhalen, zodat het parasympatische zenuwstelsel weer rustig wordt. Als het organisme de freeze discharge heeft doorlopen, is het trauma verwerkt.

Er zijn een aantal organismen die de freeze discharge niet doorlopen, en daardoor getraumatiseerd blijven. Dit zijn alleen dieren in gevangenschap, laboratoriumdieren of gedomesticeerde dieren. De mens doet dit in principe ook niet, omdat wij in "culturele gevangenschap" leven of omdat wij het onbewust blokkeren.

Als de freeze discharge niet doorlopen is, zal je getraumatiseerd zijn. Dit betekent dat je een tijd lang in de Freeze stand blijft hangen. Hierna zal het sympatische deel van het autonome zenuwstelsel chronisch overactief blijven (de vecht/vlucht of fight/flight stand). Dit kan een aantal jaar duren en geeft specifieke klachten:

- agressie of angst probleem (afhankelijk van de persoon/persoonlijkheid, het is of het een of het ander (fight or flight)
- angst in situatie die aan het trauma doet herinneren
- matig slapen
- stress
- gejaagdheid
- lichte neerslachtigheid

Hierna zal weer het parasympatische deel van het autonome zenuwstelsel overactief worden, en kom je dus weer in de "Freeze" terecht. Dit geeft weer andere specifieke klachten. Als je traumatische ervaringen niet verwerkt, zal je op de lange termijn in deze "Freeze" stand blijven hangen.

In de Freeze stand (overactief parasympatisch zenuwstelsel) kunnen specifiek de volgende klachten optreden:

- zware hyperventilatie/stress
- chronische pijnklachten (fibromyalgie)
- extreem slecht slapen
- dissociaties
- conversie (bijvoorbeeld uitval armen of benen, tijdelijk of permanent)
- ernstige depressie
- chronische vermoeidheid
- psychose als onderdeel van PTSS
- dwangstoornissen

Verder zijn er ook klachten die niet specifiek onderdeel zijn van de freeze of de fight/flight (=vecht/vlucht) stand. Deze klachten zijn er altijd en zijn vooral:

- hyperwaakzaamheid, alle beweging en geluiden in de omgeving vragen je aandacht.
- ontwikkelen van een persoonlijkheidstoornis (voldoen aan de kenmerken van een van de persoonlijkheidsstoornissen).
- onrust/angst in de buurt van andere mensen.
- somatische dissociatie (= fysiologische verandering op de plek die geraakt is tijdens het trauma, bijvoorbeeld afknijpen van bloedvaten, spiermyoclonus etc.)
- op de korte termijn continue schakelen tussen overmatig sympatische activiteit en overmatig parasympatische activiteit (beide erg ongezond)
- in rust is het sympatische deel van het autonome zenuwstelsel actiever dan het parasympatische deel.

Indien onbehandeld is PTSS een progressieve ziekte in de zin dat iemand steeds slechter zal functioneren naarmate de tijd vordert. Uiteindelijk, in het ergste geval kun je in de laatste Freeze stand dus met conversie in een rolstoel of in een psychose terecht komen.

Ik hoop dat ik mensen zo een beetje kan uitleggen wat PTSS ongeveer is. Een deel van deze kennis is overigens nauwelijks aanwezig bij psychologen/psychiaters helaas.
  dinsdag 2 augustus 2016 @ 21:24:46 #15
391049 Zelus
Toewijding en wedijver
pi_164186258
Ik heb geen ptss (zover ik weet), ik wens jullie heel veel sterkte met het verwerken ervan.

^O^
pi_164186609
quote:
0s.gif Op dinsdag 2 augustus 2016 20:40 schreef pompoen20 het volgende:
Ik zou graag iets willen uitleggen over PTSS.

Bedankt voor de heldere uitleg! Ik kan bij traumatische gebeurtenissen niet vechten of vluchten en ik bevries dus idd en ga dissociëren. Ik voel me daar altijd heel erg schuldig over, maar het is dus gewoon een natuurlijke reactie. PTSS heeft bij mij vooral voor angstklachten gezorgd, niet voor agressie.
Verder herken ik me in de depressie (heb een dysthyme stoornis met af en toe klinische depressies), persoonlijkheidsstoornis NAO, het slecht slapen (nachtmerries/herbelevingen) en het hyperalert zijn. Vooral dat laatste kost ontzettend veel energie altijd. Ik krijg altijd alles mee en wil alles onder controle houden. Ik heb ook trekken van een dwangstoornis.

Heb jij zelf ook ervaring met PTSS of weet je dit als professional?

quote:
0s.gif Op dinsdag 2 augustus 2016 21:24 schreef Zelus het volgende:
Ik heb geen ptss (zover ik weet), ik wens jullie heel veel sterkte met het verwerken ervan.

^O^
Dankjewel ^O^
pi_164187117
quote:
1s.gif Op dinsdag 2 augustus 2016 21:36 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Bedankt voor de heldere uitleg! Ik kan bij traumatische gebeurtenissen niet vechten of vluchten en ik bevries dus idd en ga dissociëren. Ik voel me daar altijd heel erg schuldig over, maar het is dus gewoon een natuurlijke reactie. PTSS heeft bij mij vooral voor angstklachten gezorgd, niet voor agressie.
Verder herken ik me in de depressie (heb een dysthyme stoornis met af en toe klinische depressies), persoonlijkheidsstoornis NAO, het slecht slapen (nachtmerries/herbelevingen) en het hyperalert zijn. Vooral dat laatste kost ontzettend veel energie altijd. Ik krijg altijd alles mee en wil alles onder controle houden. Ik heb ook trekken van een dwangstoornis.

Heb jij zelf ook ervaring met PTSS of weet je dit als professional?

[..]

Dankjewel ^O^
Ik had zelf PTSS, dus alles uit eigen ervaring. En heb mij ook wel verdiept in de materie natuurlijk, en dan voornamelijk het werk van Robert C. Scaer, Lee Gerdes (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/?term=lee+gerdes) en Charles Tegeler, Stephen Porges, Robert Sapolsky en Peter Sterling

[ Bericht 9% gewijzigd door pompoen20 op 02-08-2016 22:08:23 ]
pi_164284502
Centraal gezet :).
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
  woensdag 18 januari 2017 @ 22:57:05 #19
264429 Keep_Walking
N'ja... leven gaat door
pi_168258308
Ik heb een innerlijke pijn in mijn borst die nooit weggaat.
Pain is temporary, Pride is forever.
pi_168264011
Als kind ben ik over een periode van zo'n tien jaar opgesloten, mishandeld en verkracht door mijn ouders en oudste broer. Het gebrek aan veiligheid toen ervaarde ik als een gegeven, ik was niet echt depressief of iets dergelijks ervan.
Nu, twintig jaar later ben ik er achter gekomen dat ik mentaal nog steeds in die overlevingsmodus zit waar ik als kind in leefde, ieder moment leef ik nog met het gevoel dat vandaag de dag is dat ik eindelijk vermoord wordt en het voorbij is. Maar nog steeds heb ik geen verdriet, en ben ik niet depressief of iets dergelijks.

Daarentegen ben ik dan volledig losgekoppeld van mijn persoonlijkheid, dissociatie dus. Mijn angsten en dergelijke zitten volledig weggestopt omdat ik nog steeds het gevoel heb ieder moment doodgeslagen te kunnen worden, nog steeds ben ik alert op verkrachting en mishandeling.

Heb een vrouw, kind, huis, baan en een 'normaal' leven, maar dat is voor mij niet meer dan een poppenkast zodat niemand ziet dat ik abnormaal ben, en dat het gezin waaruit ik kom volledig disfunctioneel is.

Net als de TS zei, ik kom niet meer bij mn gevoel. Volg sinds dit jaar therapie, EMDR ook, maar alles zit muurvast. Heb het gevoel dat alles een leugen is, mijn hele leven en verlang soms naar de simpelheid van opsluiting en verkrachting, dan weet ik tenminste zeker dat de dood snel komt. :P

En dat is gek, want ben echt niet depressief in de omgang, of suďcidaal. Ik ben gewoon een acteur geworden, om normaal te kunnen zijn. Nu besef ik dat mijn hele leven een leugen is, en wil ik gewoon iets normaals voelen, een oprechte emotie.

Ik houd van mijn vrouw en kind, maar ben iedere dag bang dat mijn emoties daarin ook geacteerd zijn, en dat ik ze voor de gek houd.

Bedankt voor het luisteren, ik lees mee in dit topic.
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_168276177
quote:
1s.gif Op donderdag 19 januari 2017 10:50 schreef Marsenal het volgende:
mijn vrouw en kind, maar ben iedere dag bang dat mijn emoties daarin ook geacteerd zijn, en dat ik ze voor de gek houd.
Weet je vrouw dit?
The Dark One
pi_168277387
Jawel, die is alleen van een andere overtuiging dus doet daar niet zo veel mee.
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_168280183
quote:
0s.gif Op dinsdag 2 augustus 2016 20:40 schreef pompoen20 het volgende:
Ik zou graag iets willen uitleggen over PTSS.

Tijdens een traumatische ervaring gebeurt het volgende:

Eerst wordt het sympatische zenuwstelsel extreem actief, dit heeft als doel de vecht/vlucht stand te activeren, zodat het organisme (mensen, maar ook dieren kunnen PTSS krijgen) kan proberen te vechten of te vluchten.

Als dit niet kan of niet lukt, wordt het parasympatische zenuwstelsel overactief. Het organisme komt dan in de freeze (bevriezing) terecht. In deze staat maak je veel endorfinen aan en dissocieer je (de shock), zodat je niet mee krijgt wat er gebeurt.

Vervolgens vindt bij de meeste organismen die in de vrije natuur leven na het trauma, mits ze niet zijn gedood, een zogeheten "freeze discharge" plaats. Dit gaat gepaard met veel schudden en beven en hevig ademhalen, zodat het parasympatische zenuwstelsel weer rustig wordt. Als het organisme de freeze discharge heeft doorlopen, is het trauma verwerkt.

Er zijn een aantal organismen die de freeze discharge niet doorlopen, en daardoor getraumatiseerd blijven. Dit zijn alleen dieren in gevangenschap, laboratoriumdieren of gedomesticeerde dieren. De mens doet dit in principe ook niet, omdat wij in "culturele gevangenschap" leven of omdat wij het onbewust blokkeren.

Als de freeze discharge niet doorlopen is, zal je getraumatiseerd zijn. Dit betekent dat je een tijd lang in de Freeze stand blijft hangen. Hierna zal het sympatische deel van het autonome zenuwstelsel chronisch overactief blijven (de vecht/vlucht of fight/flight stand). Dit kan een aantal jaar duren en geeft specifieke klachten:

- agressie of angst probleem (afhankelijk van de persoon/persoonlijkheid, het is of het een of het ander (fight or flight)
- angst in situatie die aan het trauma doet herinneren
- matig slapen
- stress
- gejaagdheid
- lichte neerslachtigheid

Hierna zal weer het parasympatische deel van het autonome zenuwstelsel overactief worden, en kom je dus weer in de "Freeze" terecht. Dit geeft weer andere specifieke klachten. Als je traumatische ervaringen niet verwerkt, zal je op de lange termijn in deze "Freeze" stand blijven hangen.

In de Freeze stand (overactief parasympatisch zenuwstelsel) kunnen specifiek de volgende klachten optreden:

- zware hyperventilatie/stress
- chronische pijnklachten (fibromyalgie)
- extreem slecht slapen
- dissociaties
- conversie (bijvoorbeeld uitval armen of benen, tijdelijk of permanent)
- ernstige depressie
- chronische vermoeidheid
- psychose als onderdeel van PTSS
- dwangstoornissen

Verder zijn er ook klachten die niet specifiek onderdeel zijn van de freeze of de fight/flight (=vecht/vlucht) stand. Deze klachten zijn er altijd en zijn vooral:

- hyperwaakzaamheid, alle beweging en geluiden in de omgeving vragen je aandacht.
- ontwikkelen van een persoonlijkheidstoornis (voldoen aan de kenmerken van een van de persoonlijkheidsstoornissen).
- onrust/angst in de buurt van andere mensen.
- somatische dissociatie (= fysiologische verandering op de plek die geraakt is tijdens het trauma, bijvoorbeeld afknijpen van bloedvaten, spiermyoclonus etc.)
- op de korte termijn continue schakelen tussen overmatig sympatische activiteit en overmatig parasympatische activiteit (beide erg ongezond)
- in rust is het sympatische deel van het autonome zenuwstelsel actiever dan het parasympatische deel.

Indien onbehandeld is PTSS een progressieve ziekte in de zin dat iemand steeds slechter zal functioneren naarmate de tijd vordert. Uiteindelijk, in het ergste geval kun je in de laatste Freeze stand dus met conversie in een rolstoel of in een psychose terecht komen.

Ik hoop dat ik mensen zo een beetje kan uitleggen wat PTSS ongeveer is. Een deel van deze kennis is overigens nauwelijks aanwezig bij psychologen/psychiaters helaas.
Wow.....hier herken ik een boel punten bij mezelf.
De onrust, gejaagdheid, slecht slapen, conversie, stress en angst.
En naarmate de trauma's herbeleeft worden des te erger het lijkt te worden ;(
pi_168818287
quote:
11s.gif Op donderdag 19 januari 2017 22:24 schreef Luuntje het volgende:

[..]

Wow.....hier herken ik een boel punten bij mezelf.
De onrust, gejaagdheid, slecht slapen, conversie, stress en angst.
En naarmate de trauma's herbeleeft worden des te erger het lijkt te worden ;(
in welke vorm heb jij last van conversie eigenlijk?
pi_168820079
quote:
0s.gif Op zaterdag 11 februari 2017 01:42 schreef pompoen20 het volgende:

[..]

in welke vorm heb jij last van conversie eigenlijk?
Rechterbeen en rechterarm verliezen vaak kracht, artsen kunnen het niet verklaren.
Ooit een keer gehad dat ik helemaal niks meer kon.
Zowel links als rechts had ik dusdanig krachtverlies dat ik niet eens een vinger omhoog kon doen.

Als ik ga sporten dan wordt het rechts juist erger.
En dat heeft een fysiotherapeut getest.
Eerste meting was goed, en naarmate ik meer sportte zagen ze dat rechts steeds minder kracht had.
Mijn reflexen zijn aan de rechterkant ook flink verminderd.
pi_168898981
quote:
1s.gif Op donderdag 19 januari 2017 10:50 schreef Marsenal het volgende:
Als kind ben ik over een periode van zo'n tien jaar opgesloten, mishandeld en verkracht door mijn ouders en oudste broer. Het gebrek aan veiligheid toen ervaarde ik als een gegeven, ik was niet echt depressief of iets dergelijks ervan.
Nu, twintig jaar later ben ik er achter gekomen dat ik mentaal nog steeds in die overlevingsmodus zit waar ik als kind in leefde, ieder moment leef ik nog met het gevoel dat vandaag de dag is dat ik eindelijk vermoord wordt en het voorbij is. Maar nog steeds heb ik geen verdriet, en ben ik niet depressief of iets dergelijks.

Daarentegen ben ik dan volledig losgekoppeld van mijn persoonlijkheid, dissociatie dus. Mijn angsten en dergelijke zitten volledig weggestopt omdat ik nog steeds het gevoel heb ieder moment doodgeslagen te kunnen worden, nog steeds ben ik alert op verkrachting en mishandeling.

Heb een vrouw, kind, huis, baan en een 'normaal' leven, maar dat is voor mij niet meer dan een poppenkast zodat niemand ziet dat ik abnormaal ben, en dat het gezin waaruit ik kom volledig disfunctioneel is.

Net als de TS zei, ik kom niet meer bij mn gevoel. Volg sinds dit jaar therapie, EMDR ook, maar alles zit muurvast. Heb het gevoel dat alles een leugen is, mijn hele leven en verlang soms naar de simpelheid van opsluiting en verkrachting, dan weet ik tenminste zeker dat de dood snel komt. :P

En dat is gek, want ben echt niet depressief in de omgang, of suďcidaal. Ik ben gewoon een acteur geworden, om normaal te kunnen zijn. Nu besef ik dat mijn hele leven een leugen is, en wil ik gewoon iets normaals voelen, een oprechte emotie.

Ik houd van mijn vrouw en kind, maar ben iedere dag bang dat mijn emoties daarin ook geacteerd zijn, en dat ik ze voor de gek houd.

Bedankt voor het luisteren, ik lees mee in dit topic.
Phuck, ik dacht dat ik wat ergs had meegemaakt. Sterkte ouwe!
Hey
  zaterdag 18 maart 2017 @ 18:20:38 #27
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169611921
quote:
1s.gif Op zaterdag 23 juli 2016 17:38 schreef _Hestia_ het volgende:

[..]

Ja precies daar heb je helemaal niemand mee met vergelijken. Maar het is wel heel menselijk om dat te doen ;)
Dankje :)

[..]

Jeetje dat klinkt toch wel erg heftig hoor als je zelfs het bewustzijn verliest tijdens zo'n aanval :{

En ja een opeenstapeling van problemen kan daardoor ook traumatisch werken. En dan is het idd lastig om het te ontrafelen. Dan kun je misschien beter kijken naar waar je in het hier en nu last van hebt en daar verandering in proberen te brengen. Maar wat voor behandeling daarbij past weet ik zo ook niet. De meeste therapieën doen toch wel iets met het verleden vaak. Ik hoop dat je toch iets vindt!

[..]

Heftig hoor dat je de diagnose pas zo kort hebt. Hoe voelt het voor je? En wat wil je verder in dat contact met die instantie dan, of weet je dat nog niet? Sterkte iig!
Je wilt niet weten hoe ontzettend veel tegenwerking ik heb gehad van de mensen die mij nota bene hadden moeten helpen (echt 9001 x :') ), maar het is me gelukt en ik ga EMDR en schema's krijgen.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  zaterdag 18 maart 2017 @ 18:28:11 #28
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169612045
quote:
0s.gif Op dinsdag 2 augustus 2016 20:40 schreef pompoen20 het volgende:
Ik zou graag iets willen uitleggen over PTSS.

Tijdens een traumatische ervaring gebeurt het volgende:

Eerst wordt het sympatische zenuwstelsel extreem actief, dit heeft als doel de vecht/vlucht stand te activeren, zodat het organisme (mensen, maar ook dieren kunnen PTSS krijgen) kan proberen te vechten of te vluchten.

Als dit niet kan of niet lukt, wordt het parasympatische zenuwstelsel overactief. Het organisme komt dan in de freeze (bevriezing) terecht. In deze staat maak je veel endorfinen aan en dissocieer je (de shock), zodat je niet mee krijgt wat er gebeurt.

Vervolgens vindt bij de meeste organismen die in de vrije natuur leven na het trauma, mits ze niet zijn gedood, een zogeheten "freeze discharge" plaats. Dit gaat gepaard met veel schudden en beven en hevig ademhalen, zodat het parasympatische zenuwstelsel weer rustig wordt. Als het organisme de freeze discharge heeft doorlopen, is het trauma verwerkt.

Er zijn een aantal organismen die de freeze discharge niet doorlopen, en daardoor getraumatiseerd blijven. Dit zijn alleen dieren in gevangenschap, laboratoriumdieren of gedomesticeerde dieren. De mens doet dit in principe ook niet, omdat wij in "culturele gevangenschap" leven of omdat wij het onbewust blokkeren.

Als de freeze discharge niet doorlopen is, zal je getraumatiseerd zijn. Dit betekent dat je een tijd lang in de Freeze stand blijft hangen. Hierna zal het sympatische deel van het autonome zenuwstelsel chronisch overactief blijven (de vecht/vlucht of fight/flight stand). Dit kan een aantal jaar duren en geeft specifieke klachten:

- agressie of angst probleem (afhankelijk van de persoon/persoonlijkheid, het is of het een of het ander (fight or flight)
- angst in situatie die aan het trauma doet herinneren
- matig slapen
- stress
- gejaagdheid
- lichte neerslachtigheid


Hierna zal weer het parasympatische deel van het autonome zenuwstelsel overactief worden, en kom je dus weer in de "Freeze" terecht. Dit geeft weer andere specifieke klachten. Als je traumatische ervaringen niet verwerkt, zal je op de lange termijn in deze "Freeze" stand blijven hangen.

In de Freeze stand (overactief parasympatisch zenuwstelsel) kunnen specifiek de volgende klachten optreden:

- zware hyperventilatie/stress
- chronische pijnklachten (fibromyalgie)
- extreem slecht slapen
- dissociaties
- conversie (bijvoorbeeld uitval armen of benen, tijdelijk of permanent)
- ernstige depressie
- chronische vermoeidheid
- psychose als onderdeel van PTSS
- dwangstoornissen

Verder zijn er ook klachten die niet specifiek onderdeel zijn van de freeze of de fight/flight (=vecht/vlucht) stand. Deze klachten zijn er altijd en zijn vooral:

- hyperwaakzaamheid, alle beweging en geluiden in de omgeving vragen je aandacht.
- ontwikkelen van een persoonlijkheidstoornis (voldoen aan de kenmerken van een van de persoonlijkheidsstoornissen).

- onrust/angst in de buurt van andere mensen.
- somatische dissociatie (= fysiologische verandering op de plek die geraakt is tijdens het trauma, bijvoorbeeld afknijpen van bloedvaten, spiermyoclonus etc.)
- op de korte termijn continue schakelen tussen overmatig sympatische activiteit en overmatig parasympatische activiteit (beide erg ongezond)
- in rust is het sympatische deel van het autonome zenuwstelsel actiever dan het parasympatische deel.


Indien onbehandeld is PTSS een progressieve ziekte in de zin dat iemand steeds slechter zal functioneren naarmate de tijd vordert. Uiteindelijk, in het ergste geval kun je in de laatste Freeze stand dus met conversie in een rolstoel of in een psychose terecht komen.

Ik hoop dat ik mensen zo een beetje kan uitleggen wat PTSS ongeveer is. Een deel van deze kennis is overigens nauwelijks aanwezig bij psychologen/psychiaters helaas.
Is "- conversie (bijvoorbeeld uitval armen of benen, tijdelijk of permanent)" ook zeg maar voor enkele minuten? Of valt dat onder zware hyperventilatie/stress? Wat is dit precies?

Vetgedrukte herken ik wel of deels. Onderstreepte weet ik niet zeker, maar ik heb pas onlangs de bevestiging gehad dat ik het goed had aangevoeld toen ik het in de hoek van de trauma's moest zoeken.

En een vraagje voor de "ervaringsdeskundigen" hier, hoe uit zich bij jullie een herbeleving? En is het goed of juist slecht om vaker met (niet-leerzame) herbelevingen geconfronteerd te (moeten) worden?

Zelf merk ik dat het geen voordeel lijkt te hebben en meervoudige herbelevingen dingen eigenlijk alleen maar erger maken, ik word er eigenlijk alleen maar energieloos van.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  zaterdag 18 maart 2017 @ 19:43:53 #29
264429 Keep_Walking
N'ja... leven gaat door
pi_169613323
quote:
0s.gif Op dinsdag 2 augustus 2016 20:40 schreef pompoen20 het volgende:
Ik zou graag iets willen uitleggen over PTSS.

Tijdens een traumatische ervaring gebeurt het volgende:

Eerst wordt het sympatische zenuwstelsel extreem actief, dit heeft als doel de vecht/vlucht stand te activeren, zodat het organisme (mensen, maar ook dieren kunnen PTSS krijgen) kan proberen te vechten of te vluchten.

Als dit niet kan of niet lukt, wordt het parasympatische zenuwstelsel overactief. Het organisme komt dan in de freeze (bevriezing) terecht. In deze staat maak je veel endorfinen aan en dissocieer je (de shock), zodat je niet mee krijgt wat er gebeurt.

Vervolgens vindt bij de meeste organismen die in de vrije natuur leven na het trauma, mits ze niet zijn gedood, een zogeheten "freeze discharge" plaats. Dit gaat gepaard met veel schudden en beven en hevig ademhalen, zodat het parasympatische zenuwstelsel weer rustig wordt. Als het organisme de freeze discharge heeft doorlopen, is het trauma verwerkt.

Er zijn een aantal organismen die de freeze discharge niet doorlopen, en daardoor getraumatiseerd blijven. Dit zijn alleen dieren in gevangenschap, laboratoriumdieren of gedomesticeerde dieren. De mens doet dit in principe ook niet, omdat wij in "culturele gevangenschap" leven of omdat wij het onbewust blokkeren.

Als de freeze discharge niet doorlopen is, zal je getraumatiseerd zijn. Dit betekent dat je een tijd lang in de Freeze stand blijft hangen. Hierna zal het sympatische deel van het autonome zenuwstelsel chronisch overactief blijven (de vecht/vlucht of fight/flight stand). Dit kan een aantal jaar duren en geeft specifieke klachten:

- agressie of angst probleem (afhankelijk van de persoon/persoonlijkheid, het is of het een of het ander (fight or flight)
- angst in situatie die aan het trauma doet herinneren
- matig slapen
- stress
- gejaagdheid
- lichte neerslachtigheid

Hierna zal weer het parasympatische deel van het autonome zenuwstelsel overactief worden, en kom je dus weer in de "Freeze" terecht. Dit geeft weer andere specifieke klachten. Als je traumatische ervaringen niet verwerkt, zal je op de lange termijn in deze "Freeze" stand blijven hangen.

In de Freeze stand (overactief parasympatisch zenuwstelsel) kunnen specifiek de volgende klachten optreden:

- zware hyperventilatie/stress
- chronische pijnklachten (fibromyalgie)
- extreem slecht slapen
- dissociaties
- conversie (bijvoorbeeld uitval armen of benen, tijdelijk of permanent)
- ernstige depressie
- chronische vermoeidheid
- psychose als onderdeel van PTSS
- dwangstoornissen

Verder zijn er ook klachten die niet specifiek onderdeel zijn van de freeze of de fight/flight (=vecht/vlucht) stand. Deze klachten zijn er altijd en zijn vooral:

- hyperwaakzaamheid, alle beweging en geluiden in de omgeving vragen je aandacht.
- ontwikkelen van een persoonlijkheidstoornis (voldoen aan de kenmerken van een van de persoonlijkheidsstoornissen).
- onrust/angst in de buurt van andere mensen.
- somatische dissociatie (= fysiologische verandering op de plek die geraakt is tijdens het trauma, bijvoorbeeld afknijpen van bloedvaten, spiermyoclonus etc.)
- op de korte termijn continue schakelen tussen overmatig sympatische activiteit en overmatig parasympatische activiteit (beide erg ongezond)
- in rust is het sympatische deel van het autonome zenuwstelsel actiever dan het parasympatische deel.

Indien onbehandeld is PTSS een progressieve ziekte in de zin dat iemand steeds slechter zal functioneren naarmate de tijd vordert. Uiteindelijk, in het ergste geval kun je in de laatste Freeze stand dus met conversie in een rolstoel of in een psychose terecht komen.

Ik hoop dat ik mensen zo een beetje kan uitleggen wat PTSS ongeveer is. Een deel van deze kennis is overigens nauwelijks aanwezig bij psychologen/psychiaters helaas.
Dit allemaal is heel herkenbaar voor mij.
Pain is temporary, Pride is forever.
  zaterdag 18 maart 2017 @ 20:27:46 #30
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_169614373
quote:
5s.gif Op zaterdag 18 maart 2017 18:28 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Is "- conversie (bijvoorbeeld uitval armen of benen, tijdelijk of permanent)" ook zeg maar voor enkele minuten? Of valt dat onder zware hyperventilatie/stress? Wat is dit precies?
Uitval kan ook tijdelijk zijn. Ik denk dat er geen "precies" in is, het kan er variëren van permanent tot herhaaldelijk in verschillende tijdsduren tot eenmalig.
  zaterdag 18 maart 2017 @ 20:36:57 #31
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_169614628
quote:
5s.gif Op zaterdag 18 maart 2017 18:28 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

En een vraagje voor de "ervaringsdeskundigen" hier, hoe uit zich bij jullie een herbeleving? En is het goed of juist slecht om vaker met (niet-leerzame) herbelevingen geconfronteerd te (moeten) worden?

Zelf merk ik dat het geen voordeel lijkt te hebben en meervoudige herbelevingen dingen eigenlijk alleen maar erger maken, ik word er eigenlijk alleen maar energieloos van.
Ik geloof dat ik je tweede vraag niet helemaal begrijp. Het hebben van herbelevingen, het herbeleven van je trauma is ontzettend slopend. Dat vooropgesteld.
Maar ik maak uit jouw bericht op dat iemand met opzet jouw trauma triggert zodat je weer gaat herbeleven? Als in een therapeutische setting? Of jijzelf? Of doen anderen het onbewust?

Of begrijp ik je bericht verkeerd?

Sorry. Ik quote een beetje raar. Ik kan niet goed lezen mobiel.
pi_169631925
quote:
2s.gif Op zaterdag 18 maart 2017 18:20 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Je wilt niet weten hoe ontzettend veel tegenwerking ik heb gehad van de mensen die mij nota bene hadden moeten helpen (echt 9001 x :') ), maar het is me gelukt en ik ga EMDR en schema's krijgen.
Jammer van die tegenwerking, maar mooi dat je nu dit kunt gaan doen dan. Veel succes!
  maandag 20 maart 2017 @ 15:11:35 #33
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169653277
quote:
1s.gif Op zaterdag 18 maart 2017 20:27 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Uitval kan ook tijdelijk zijn. Ik denk dat er geen "precies" in is, het kan er variëren van permanent tot herhaaldelijk in verschillende tijdsduren tot eenmalig.
Bij mij is het echt maar een paar minuten, maar aangezien ik me nog niet zo lang bewust ben -waardoor- het allemaal kwam, kon ik ook niet op de signalen letten.

Meestal had ik ze niet door (zoals overdreven schrikreacties (zoals me rot schrikken als ik tijdens het smeren van een melbatoastje het toastje doormidden brak en schrok van het breek-geluidje van de brekende toast)).

Maar er zijn talloze van die dingetjes waar ik nu steeds meer aan terug moet denken en dingen die ik nu pas kan plaatsen nu ik weet waar het vandaan komt.

Je kunt ten slotte niet ergens op letten als je van niks weet (net zoals je van een bosjesman niet kunt verwachten dat die weet hoe de verkeersregels hier werken).
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  maandag 20 maart 2017 @ 15:12:42 #34
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169653314
quote:
1s.gif Op zaterdag 18 maart 2017 20:36 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Ik geloof dat ik je tweede vraag niet helemaal begrijp. Het hebben van herbelevingen, het herbeleven van je trauma is ontzettend slopend. Dat vooropgesteld.
Maar ik maak uit jouw bericht op dat iemand met opzet jouw trauma triggert zodat je weer gaat herbeleven? Als in een therapeutische setting? Of jijzelf? Of doen anderen het onbewust?

Of begrijp ik je bericht verkeerd?

Sorry. Ik quote een beetje raar. Ik kan niet goed lezen mobiel.
Ik doel met name op situaties buiten een traumabehandeling (dus zeg maar in het dagelijks leven). De mensen die dit expliciet blijven triggeren bij mij zijn de ergsten.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  maandag 20 maart 2017 @ 15:14:03 #35
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169653348
quote:
0s.gif Op zondag 19 maart 2017 17:17 schreef _Hestia_ het volgende:

[..]

Jammer van die tegenwerking, maar mooi dat je nu dit kunt gaan doen dan. Veel succes!
Niet rot naar jou bedoeld, maar ik vind "jammer" eerlijk gezegd een behoorlijke understatement (1 van m'n behandelaars noemde het vorige week ook al "jammer" en toen zei ik eigenlijk hetzelfde).

En dank :)
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  maandag 20 maart 2017 @ 20:24:23 #36
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_169661767
quote:
2s.gif Op maandag 20 maart 2017 15:12 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik doel met name op situaties buiten een traumabehandeling (dus zeg maar in het dagelijks leven). De mensen die dit expliciet blijven triggeren bij mij zijn de ergsten.
Magnetronkoffie, sorry ik bedoel het goed maar ik kan soms je berichten niet goed begrijpen. Hoe ik zelf berekeningen ervaar vind ik wat te ingewikkeld en te persoonlijk om uit te leggen.

Maar het hebben van herbelevingen is uitputtend en verwarrend. Het draagt niks bij, wat mij betreft.
Bedoel je dat de herbelevingen die door expliciete in je leven getriggerd worden het ergste zijn?
Zo ja, kun je voorkomen dat die mensen steeds in je leven zijn? Of er een omgang mee vinden die voor jou beter behapbaar is?
Kijk je kunt niet alles gaan vermijden en sommige dingen zijn niet te vermijden maar soms wel anders mee om te gaan toch? Sterkte. Sorry als ik je verkeerd begrepen heb.
  donderdag 23 maart 2017 @ 13:07:38 #37
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169720567
quote:
1s.gif Op maandag 20 maart 2017 20:24 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Magnetronkoffie, sorry ik bedoel het goed maar ik kan soms je berichten niet goed begrijpen. Hoe ik zelf berekeningen ervaar vind ik wat te ingewikkeld en te persoonlijk om uit te leggen.
Geeft verder niks :)
Ik vind het eerlijk gezegd juist tof dat uitgerekend jij probeert mee te denken :Y
Ja, het is ook (erg) persoonlijk en mijn ervaring is (helaas) ook dat het meestal geen zin heeft om te proberen het uit te leggen. Ze snappen het niet en zoeken het antwoord in iets anders.

Ik doel dan op mensen die bij mij deze dingen triggeren, waarbij ik mijn grenzen probeer aan te geven en waarbij ik merk dat dit niet als resultaat heeft dat ze stoppen met mijn grenzen overschrijden.

Oftewel kort gezegd: Wanneer iemand iets doet en ik wil dat niet, dan zeg ik "nee" maar de ander blijft gewoon doorgaan.
quote:
Maar het hebben van herbelevingen is uitputtend en verwarrend. Het draagt niks bij, wat mij betreft.
Bedankt dat je dit bevestigt, ik heb heel vaak zitten twijfelen omdat ik zoveel feedback kreeg die op wat anders wees. Maar ik weet onderhand wel dat ik het al die tijd al bij het juiste eind had.

Ze begrijpen het gewoon niet, ze vullen maar wat in en ik moet maar even veranderen...ja hoe dan?? Ja, met hulpverlening...maar wat als die het ook al niet begrijpen en alles ook steeds op de verkeerde dingen blijven gooien terwijl ik allang al weet dat dat het niet is?

Tsja, dan moet ik maar van hulpverlener wisselen he? Ja dat heb ik het afgelopen jaar ook al 6 keer gedaan :')
Helpt dat? Nee, niet als de volgende hulpverlener dezelfde fouten weer blijft maken, dan zit ik vast.

En de "sorries" krijg ik hooguit nadat het kalf al verdronken is...ja dan heb ik er geen reet meer aan :')
Vaak krijg ik trouwens helemaal geen sorries, maar ik heb liever dat ze gewoon normaal doen.
Is dat nou zo veel gevraagd? Blijkbaar wel...

Logisch denken kunnen de meeste mensen blijkbaar niet.
Oorzaak-gevolg en oplossen door deductie snappen de meesten niet. Ik word er een beetje gestoord van.
quote:
Bedoel je dat de herbelevingen die door expliciete in je leven getriggerd worden het ergste zijn?
Zo ja, kun je voorkomen dat die mensen steeds in je leven zijn? Of er een omgang mee vinden die voor jou beter behapbaar is?
Kijk je kunt niet alles gaan vermijden en sommige dingen zijn niet te vermijden maar soms wel anders mee om te gaan toch? Sterkte. Sorry als ik je verkeerd begrepen heb.
Mensen die keer op keer op keer blijven triggeren zijn de ergsten. Het is als een zweepslag steeds op dezelfde plek ofzo.

Als ik "nee" zeg dan bedoel ik ook "nee" en dan moeten ze niet gewoon door blijven gaan. Ik zeg toch niet voor niets "nee"?

Ik begrijp ook niet waarom zoveel mensen het zo moeilijk vinden om de grenzen van anderen te respecteren? Ik kan het toch ook? Mijn grootste probleem met het respecteren van andermans grenzen is wanneer de ander ze simpelweg niet aangeeft (en nog erger is het wanneer ik iemand vraag of ik diens grens overschrijd en die persoon geeft expliciet aan van niet, maar dan later aangeven dat dat de hele tijd wel zo was en mij dat verweten word :') ).

Sorry ik ben nogal warrig :P
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  donderdag 23 maart 2017 @ 13:11:28 #38
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169720633
quote:
1s.gif Op maandag 20 maart 2017 20:24 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Maar het hebben van herbelevingen is uitputtend en verwarrend. Het draagt niks bij, wat mij betreft.
Hier was ik ondertussen ook al uit, maar ik dacht dat ik gek aan het worden was omdat zoveel mensen meenden dat "ik er maar wat aan moest doen effesnel" terwijl ik allang al aangaf dat dat niet ging. Maar hoe maak je dit andere mensen duidelijk? Hoe kun je ervoor zorgen dat andere mensen hier rekening mee gaan houden? Veel mensen lijken hier nogal ambivalent tegenover te staan.

Iemand anders hier die ook met dit probleem zit? Er moet toch een manier zijn om die mensen te kunnen bereiken?
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  donderdag 23 maart 2017 @ 15:08:50 #39
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_169722955
Sorry. Ik denk toch echt dat ik je niet goed begrijp. Kun je me uitleggen wat voor jou een herbeleving is, hoe het voelt, wat er gebeurt?
Als ik lees lijkt het soms net alsof je schrijft dat die bepaalde mensen een herbeleving zijn? Maar ze kunnen enkel triggeren. Of ik lees niet goed of er gaat wat anders mis.

Misschien kun je het proberen uit te leggen. Ik heb nu ook niet veel ruimte om te reageren, later meer.
  donderdag 23 maart 2017 @ 15:29:53 #40
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169723375
Ik reageer later wel, ik wilde net gaan aftaaien hier.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  donderdag 23 maart 2017 @ 20:28:28 #41
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169729152
Ik denk dat ik het wat beter snap nu Luchtbel.
quote:
1s.gif Op maandag 20 maart 2017 20:24 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Maar het hebben van herbelevingen is uitputtend en verwarrend. Het draagt niks bij, wat mij betreft.
Hoe zouden andere mensen hier wel mee om kunnen gaan?

Stel dat je een herbeleving krijgt bij (ik zeg maar wat) een groepje vrienden of terwijl je samen met wat andere mensen ergens op de bus staat te wachten.

Wat zou de beste manier zijn waarop deze mensen op jouw herbeleving kunnen reageren?

Moeten ze jou met rust laten of een beetje op je gaan letten totdat het voorbij is? Ik weet nml zelf ook niet wat ik op dat moment van anderen verwachten moet.

edit: Bij een paniekaanval weet ik dat ondertussen wel.

[ Bericht 3% gewijzigd door magnetronkoffie op 23-03-2017 21:23:12 ]
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  vrijdag 24 maart 2017 @ 12:47:54 #42
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_169743406
quote:
5s.gif Op donderdag 23 maart 2017 20:28 schreef magnetronkoffie het volgende:
Ik denk dat ik het wat beter snap nu Luchtbel.

[..]

Hoe zouden andere mensen hier wel mee om kunnen gaan?

Stel dat je een herbeleving krijgt bij (ik zeg maar wat) een groepje vrienden of terwijl je samen met wat andere mensen ergens op de bus staat te wachten.

Wat zou de beste manier zijn waarop deze mensen op jouw herbeleving kunnen reageren?

Moeten ze jou met rust laten of een beetje op je gaan letten totdat het voorbij is? Ik weet nml zelf ook niet wat ik op dat moment van anderen verwachten moet.

edit: Bij een paniekaanval weet ik dat ondertussen wel.
Er zijn een heleboel manieren waarop je in kunt gaan met herbelevingen (en binnen therapeutische setting kunnen herbeleving ook wel degelijk wat bijdragen) maar wat je nodig hebt is natuurlijk totaal persoonlijk. Die vraag kan ik niet voor je beantwoorden.
Ik denk dat je jezelf het beste de vraag kunt stellen, wat zijn voor mij dingen die mij uit die herbeleving kunnen halen terug de actuele situatie in. En hoe kunnen anderen daar evt bij helpen?

Want ik weet niet wat je mag verwachten van een ander, misschien merkt een ander wel niet zo veel aan jou. Je schrijft hierboven ergens, iets als waarom kunnen anderen dat niet ik kan het toch ook?
Ik snap wel dat dingen soms zo kunnen voelen maar zo werkt het helaas toch niet? We hebben toch allemaal andere capaciteiten?
Als mensen blijven triggeren is het misschien beter om (tijdelijk) uit de buurt te blijven. Als dat een optie is.
  maandag 27 maart 2017 @ 03:37:51 #43
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169807097
quote:
1s.gif Op vrijdag 24 maart 2017 12:47 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Er zijn een heleboel manieren waarop je in kunt gaan met herbelevingen (en binnen therapeutische setting kunnen herbeleving ook wel degelijk wat bijdragen) maar wat je nodig hebt is natuurlijk totaal persoonlijk. Die vraag kan ik niet voor je beantwoorden.
Ik denk dat je jezelf het beste de vraag kunt stellen, wat zijn voor mij dingen die mij uit die herbeleving kunnen halen terug de actuele situatie in. En hoe kunnen anderen daar evt bij helpen?

Want ik weet niet wat je mag verwachten van een ander, misschien merkt een ander wel niet zo veel aan jou. Je schrijft hierboven ergens, iets als waarom kunnen anderen dat niet ik kan het toch ook?
Ik snap wel dat dingen soms zo kunnen voelen maar zo werkt het helaas toch niet? We hebben toch allemaal andere capaciteiten?
Ik ga 100% voor die behandeling, ik hou wel van een uitdaging.
quote:
Als mensen blijven triggeren is het misschien beter om (tijdelijk) uit de buurt te blijven. Als dat een optie is.
Oké, dat doe of probeer ik dus al jaren maar ik blijf ze maar tegenkomen :')

Maar hoe uiten herbelevingen zich bij jullie? En heeft stress een (nadelige) invloed op trauma's?
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_169812396
Herbelevingen weet ik niks van, ik heb enkel nachtmerries, in die categorie. Stress bovenop je trauma, daar heb ik daarentegen wel ervaring mee. Op mij werkt het verlammend, en ik ga structureel mijn kop in het zand steken en de boel de boel laten, wat voor nog meer problemen zorgt.

Ik heb nog nooit iets meegemaakt wat mijn trauma 'triggert' op een manier dat ik niet meer normaal gedrag kon vertonen, en dat mijn omgeving het opvalt. Maar goed, onderdeel van mijn trauma is ook dan dat ik alles geheim moet houden. :P

Het lijkt me loodzwaar
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
  maandag 27 maart 2017 @ 19:05:34 #45
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169818729
quote:
1s.gif Op maandag 27 maart 2017 13:42 schreef Marsenal het volgende:
Herbelevingen weet ik niks van, ik heb enkel nachtmerries, in die categorie. Stress bovenop je trauma, daar heb ik daarentegen wel ervaring mee. Op mij werkt het verlammend, en ik ga structureel mijn kop in het zand steken en de boel de boel laten, wat voor nog meer problemen zorgt.

Ik heb nog nooit iets meegemaakt wat mijn trauma 'triggert' op een manier dat ik niet meer normaal gedrag kon vertonen, en dat mijn omgeving het opvalt. Maar goed, onderdeel van mijn trauma is ook dan dat ik alles geheim moet houden. :P

Het lijkt me loodzwaar
Ik merk dat als ik daarbovenop extra stress krijg, dat ik alleen maar slechter begin te gaan. Mijn grootste probleem is vooral om mensen de door mij gestelde grenzen te laten respecteren. Vandaar ook dat ik lever de meeste mensen uit de weg ga.

Nachtmerries heb ik niet echt, maar de laatste tijd merk ik wel dat dingen zeg maar steeds meer aan het terugkomen zijn. Er lopen al langer dingen fout en ik ben eigenlijk al meer dan een jaar bezig met dweilen, maar ik merk dat ik (weer!) te goed van vertrouwen ben geweest en (weer) de verkeerde mensen om hulp heb gevraagd.

Liefst beperk ik me tot een kleine schare mensen die wel normaal kunnen doen, want ik merk dat ik dan zelfs in de meest heftige tijden veel slagkrachtiger blijf (ondanks alle shit).

Ik ben er ondertussen uit dat mijn slaapproblemen voornamelijk door stress veroorzaakt worden, want zodra de stressoren weg zijn, slaap ik zelfs weer redelijk normale tijden. Ik kon het alleen niet geloven...maar wat moet je dan als je iemand tegenover je hebt die letterlijk zegt "ik wil je alleen maar helpen" om daarna achter de daadwerkelijke (verdraaide) feiten te komen waardoor ik ontdek dat het voor een groot deel steeds dezelfde externe factoren blijken te zijn waardoor ik steeds weer naar beneden wordt getrokken.

Verder heb ik moeite met alles plaatsen (wat waardoor veroorzaakt wordt) en heb ik eigenlijk meer behoefte aan uitleg en aan (concrete) voorbeelden.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  donderdag 30 maart 2017 @ 19:22:38 #46
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_169890438
quote:
0s.gif Op maandag 27 maart 2017 19:05 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ik merk dat als ik daarbovenop extra stress krijg, dat ik alleen maar slechter begin te gaan. Mijn grootste probleem is vooral om mensen de door mij gestelde grenzen te laten respecteren. Vandaar ook dat ik lever de meeste mensen uit de weg ga.

Nachtmerries heb ik niet echt, maar de laatste tijd merk ik wel dat dingen zeg maar steeds meer aan het terugkomen zijn. Er lopen al langer dingen fout en ik ben eigenlijk al meer dan een jaar bezig met dweilen, maar ik merk dat ik (weer!) te goed van vertrouwen ben geweest en (weer) de verkeerde mensen om hulp heb gevraagd.

Liefst beperk ik me tot een kleine schare mensen die wel normaal kunnen doen, want ik merk dat ik dan zelfs in de meest heftige tijden veel slagkrachtiger blijf (ondanks alle shit).

Ik ben er ondertussen uit dat mijn slaapproblemen voornamelijk door stress veroorzaakt worden, want zodra de stressoren weg zijn, slaap ik zelfs weer redelijk normale tijden. Ik kon het alleen niet geloven...maar wat moet je dan als je iemand tegenover je hebt die letterlijk zegt "ik wil je alleen maar helpen" om daarna achter de daadwerkelijke (verdraaide) feiten te komen waardoor ik ontdek dat het voor een groot deel steeds dezelfde externe factoren blijken te zijn waardoor ik steeds weer naar beneden wordt getrokken.

Verder heb ik moeite met alles plaatsen (wat waardoor veroorzaakt wordt) en heb ik eigenlijk meer behoefte aan uitleg en aan (concrete) voorbeelden.
Maar uitleg en voorbeeld en ga je nu toch krijgen in therapie denk ik, of denk je dat je nu nog geen goede hulp hebt?
  zondag 2 april 2017 @ 11:47:22 #47
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_169942479
Hoe ervaren jullie zelf herbelevingen?
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_169946524
quote:
5s.gif Op zondag 2 april 2017 11:47 schreef magnetronkoffie het volgende:
Hoe ervaren jullie zelf herbelevingen?
Ik raak in paniek en krijg enorme angstgevoelens. En af en toe sla ik om me heen of schud ik met me hoofd.

Voelen jullie je ook een totaal ander mens sinds het trauma?
Ik kan het me echt niet voorstellen dat ik hier in verzeild ben geraakt.
Hey
  dinsdag 4 april 2017 @ 22:59:36 #49
280612 gewoonmezelf87
Nu ook als mama!
pi_170009062
pfoe toch wel wat herkenning hier...

Mijn psycholoog noemt het ptss, Ik weet niet of ik het zelf die stempel wil geven, ik weet alleen dat ik regelmatig terug denk aan wat er gebeurd is en dat dit vaak getriggerd wordt door onbenullige dingen...

In December werd mijn zoontje (toen 7 weken oud) heel ziek, zo ziek dat hij op zaterdagavond met spoed naar het WKZ in utrecht is gebracht, geintubeerd is en 2x gereanimeerd...Daarna 9 dagen aan de beademing gelegen en een aantal keer bradycardisch geweest. dit gaat gepaard met heel veel alarmen op de de monitoren die op hem waren aangesloten...

De 1e dagen vloog ik omhoog om daarna compleet te verstijven bij het afgaan van de alarmen, en nu 4 maanden later raak ik nog steeds onrustig als ik ze hoor...
Vanavond zat ik traumacentrum te kijken en daar zag ik mijn gyneacoloog een keizersnede uitvoeren en op de O.K stonden ook een anestesist en O.K medewerker die er die avond bij zijn geweest ( De gynecoloog heeft mijn zoontje bij zijn geboorte al een keer extra geholpen om op gang te komen)
In 1 klap zag ik dus 3 mensen die te maken hebben gehad met het redden van mijn kind, en zag ik mezelf weer zitten op mijn krukje op de IC terwijl de alarmen gillen want mijn zoontje ligt dood te gaan... En zie ik de lange gang vh WKZ weer voor mij, een gang die ik in 10 dagen tijd oneindig veel keren op en neer heb gelopen...
Het zit geloof ik toch wat dieper dan ik dacht...
Met mijn zoontje gaat het nu goed, en langzaam durf ik nu te ontspannen...
Gm vind ik echt zon lieve mama O+ . Zo 1 waar alle kindjes soms jaloers op zijn dat ze hun mama niet is.
S. 2014
J. 2016
pi_170174772
Wat zijn jullie ervaringen met EMDR? :)
pi_170299313
EMDR is inderdaad voor vele mensen erg zwaar. Je wordt elke keer terug gehaald naar je trauma totdat je anders tegenover je trauma staat. Je bekijkt de trauma vanuit een ander perspectief.

Er is een effectief alternatief alleen zou het niet iedereen aanspreken. Ayahuasca of iboga dit kan je in Nederland binnen ceremonies doen. Ayahuasca of Iboga is een psychedelica waardoor mensen vaak terug naar de kern van hun trauma gaan, dit kan ook in je kinderjaren zijn en dit verwerken, je hersenen krijgen hierna een soort reset waardoor je weer wat anders naar de wereld kijkt en naar je trauma's. Dit is iets dat je zelf moet onderzoeken, kan altijd hierna meer informatie of documentaires geven.
pi_170334073
Bedankt voor je reactie!
pi_170334193
quote:
0s.gif Op dinsdag 18 april 2017 02:07 schreef Propps het volgende:
EMDR is inderdaad voor vele mensen erg zwaar. Je wordt elke keer terug gehaald naar je trauma totdat je anders tegenover je trauma staat. Je bekijkt de trauma vanuit een ander perspectief.

Er is een effectief alternatief alleen zou het niet iedereen aanspreken. Ayahuasca of iboga dit kan je in Nederland binnen ceremonies doen. Ayahuasca of Iboga is een psychedelica waardoor mensen vaak terug naar de kern van hun trauma gaan, dit kan ook in je kinderjaren zijn en dit verwerken, je hersenen krijgen hierna een soort reset waardoor je weer wat anders naar de wereld kijkt en naar je trauma's. Dit is iets dat je zelf moet onderzoeken, kan altijd hierna meer informatie of documentaires geven.
Heb je misschien ook een linkje hiervan?
  woensdag 19 april 2017 @ 17:38:53 #54
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_170334280
quote:
0s.gif Op woensdag 12 april 2017 20:17 schreef MidnightB00m het volgende:
Wat zijn jullie ervaringen met EMDR? :)
Zelf (nog) geen EMDR gehad, maar wel schema's. Ik had begrepen dat EMDR zwaarder is (hoeft niet voor iedereen zo te zijn en voor sommigen is EMDR gewoon niet "het"). Ik vond de schema's zelf al heel vermoeiend. Bij mij was het dermate dat ik na 1 gesprek van iets meer dan een uur, na afloop onderweg naar huis m'n ogen nauwelijks nog open kon houden en eenmaal thuis ben ik meteen op bed ingestort met kleren en al nog aan (en daarna 2 tot 4 uur comaslapen, als ik dan al kan slapen :P ).

Een tip die ik kan geven is dit: Zorg er vooral voor dat je sociale steunsysteem goed op orde is en dat wispelturige energieslurpende aandachtstrekkers even afstand van je nemen. Beter neem je de hele dag van je sessie helemaal vrij :P
Misschien dat het voor jou heel makkelijk lijkt te gaan, maar beter onderschat je het niet.

Wel moet ik zeggen dat het zelfinzicht dat het me tot nu toe verschaft, me bijna direct al geholpen heeft. Ik herken dingen nu makkelijker voor wat het is (iets kuts dat ik niet meer wil hebben en dat lastig voor me is) maar ik weet/begrijp nu ook veel beter waar het vandaan komt. Ik snap het eindelijk en dat is al heel wat. En ik neem het mezelf ook niet meer kwalijk (of nog minder in elk geval) want ik weet waar het door kwam.

Succes! :)
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  woensdag 19 april 2017 @ 18:55:07 #55
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_170335919
quote:
0s.gif Op zondag 2 april 2017 14:56 schreef Dakterras het volgende:

[..]

Ik raak in paniek en krijg enorme angstgevoelens. En af en toe sla ik om me heen of schud ik met me hoofd.

Voelen jullie je ook een totaal ander mens sinds het trauma?
Ik kan het me echt niet voorstellen dat ik hier in verzeild ben geraakt.
Dat schudden met mijn hoofd heb ik inderdaad ook.. alsof zodra ik mijn hoofd schud de herinnering wegschud ofzo. En mijn spanning en stress ontlaad ik ook door te bewegen en slaan.. Gaat vanzelf :P dacht dat ik de enige was die zn hoofd schudde bij zoiets.
  woensdag 19 april 2017 @ 18:58:53 #56
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_170335998
quote:
0s.gif Op woensdag 12 april 2017 20:17 schreef MidnightB00m het volgende:
Wat zijn jullie ervaringen met EMDR? :)
Zwaar in de zin van moe. Ik had het in ieder geval erg onderschat :') Maar ook interessant tegelijk want wat anderen eerder zei laat mijn therapeut me tijdens de therapie andere invalshoeken van het trauma zien waarvan ik denk.. wow zo diep erover had ik het eigenlijk nooit gezien/ over nagedacht..
pi_170336249
quote:
1s.gif Op woensdag 19 april 2017 18:58 schreef -Phineas- het volgende:

[..]

Zwaar in de zin van moe. Ik had het in ieder geval erg onderschat :') Maar ook interessant tegelijk want wat anderen eerder zei laat mijn therapeut me tijdens de therapie andere invalshoeken van het trauma zien waarvan ik denk.. wow zo diep erover had ik het eigenlijk nooit gezien/ over nagedacht..
Helpt het? En is het bij jouw een eenmalig trauma?

Ik start volgende week bij nieuwe therapeut.
Hey
  woensdag 19 april 2017 @ 19:27:02 #58
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_170336684
quote:
0s.gif Op woensdag 19 april 2017 19:09 schreef Dakterras het volgende:

[..]

Helpt het? En is het bij jouw een eenmalig trauma?

Ik start volgende week bij nieuwe therapeut.
Nee het is bij niet een eenmalige trauma. Ik heb complexe ptss.

En ik merkte niet meteen heel veel resultaat de eerste keer, ondanks dat die ene trauma niet zo erg was. (We waren van plan om met de 'lage' trauma/ beeld/ herbeleving te beginnen)

Ik moest aan het begin van de sessie een cijfer aangeven met hoe 'naar' de trauma was, en dat was eerst een 7 en na de sessie een 6.5. Niet heel veel maar wel wát dus. En dan is het de bedoeling dat dat getal nog lager wordt..

Ze gaan aan de slag een voor een met de trauma's waar je last van hebt.
pi_170336907
quote:
1s.gif Op woensdag 19 april 2017 19:27 schreef -Phineas- het volgende:

[..]

Nee het is bij niet een eenmalige trauma. Ik heb complexe ptss.

En ik merkte niet meteen heel veel resultaat de eerste keer, ondanks dat die ene trauma niet zo erg was. (We waren van plan om met de 'lage' trauma/ beeld/ herbeleving te beginnen)

Ik moest aan het begin van de sessie een cijfer aangeven met hoe 'naar' de trauma was, en dat was eerst een 7 en na de sessie een 6.5. Niet heel veel maar wel wát dus. En dan is het de bedoeling dat dat getal nog lager wordt..

Ze gaan aan de slag een voor een met de trauma's waar je last van hebt.
Ik vind het altijd lastig te becijferen, het trauma. 3 van de 4 x dat ik EMDR deed, deedt het trauma me niks, geen gevoel ofzo als ik er aan dacht. Aparte is zodra ik thuis ben het ongewild in me gedachten komt en ik ernorm angstig kan worden, heel vaag. Enigzins herkenbaar? Is wel eenmalig trauma trouwens, zal wel wat verschillen vermoed ik.
Hey
  woensdag 19 april 2017 @ 19:47:30 #60
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_170337202
quote:
0s.gif Op woensdag 19 april 2017 19:35 schreef Dakterras het volgende:

[..]

Ik vind het altijd lastig te becijferen, het trauma. 3 van de 4 x dat ik EMDR deed, deedt het trauma me niks, geen gevoel ofzo als ik er aan dacht. Aparte is zodra ik thuis ben het ongewild in me gedachten komt en ik ernorm angstig kan worden, heel vaag. Enigzins herkenbaar? Is wel eenmalig trauma trouwens, zal wel wat verschillen vermoed ik.
Ja ik herken het wel deels.. Ik kan soms heel makkelijk en openhartig praten over mijn trauma's, en denk soms zelfs dat ik het al heb verwerkt. Ik voel er ook vaak niets bij maar nadat ik het heb verteld en ik ga dan inderdaad weg.. dan komt het inderdaad vaak toch ongewild in mijn gedachten en dan denk ik 'maar ik had het toch al verwerkt?'

Ik vond het ook ontzettend lastig om het een cijfer te geven omdat mijn gevoel erbij telkens verandert.. is dat misschien wat je bedoelt? Dat je gevoel bij dat trauma telkens verandert, en je gedachten/ hoe je erover denkt?
pi_170337326
quote:
1s.gif Op woensdag 19 april 2017 19:47 schreef -Phineas- het volgende:

[..]

Ja ik herken het wel deels.. Ik kan soms heel makkelijk en openhartig praten over mijn trauma's, en denk soms zelfs dat ik het al heb verwerkt. Ik voel er ook vaak niets bij maar nadat ik het heb verteld en ik ga dan inderdaad weg.. dan komt het inderdaad vaak toch ongewild in mijn gedachten en dan denk ik 'maar ik had het toch al verwerkt?'

Ik vond het ook ontzettend lastig om het een cijfer te geven omdat mijn gevoel erbij telkens verandert.. is dat misschien wat je bedoelt? Dat je gevoel bij dat trauma telkens verandert, en je gedachten/ hoe je erover denkt?
Ja het is nogal wisselend. Thuis kan het bijvoorbeeld 10 zijn, maar zodra ik in die stoel zit een 1...

Hoop trouwens echt dat er een wis- therapie komt door die eiwitten waar die bewuste herinnering is opgeslagen gewist/vernietigd kunnen worden.

Je hoort wel eens mensen/betweters zeggen dat je ervaringen je maken en er dus trots op moet zijn....Nou, ik ben afgelopen jaren meerdere malen suicidaal geweest door die tering gedachtes.
Hey
pi_170338013
quote:
1s.gif Op woensdag 19 april 2017 17:34 schreef JohnShooter het volgende:

[..]

Heb je misschien ook een linkje hiervan?
Hier is zoveel informatie over te vinden. Zoek vooral in het engels op ayahuasca of ibogaine, voor wetenschappelijke artikelen zet er research achter. https://www.google.nl/amp(...)e-of-ptsd-treatment-
Documentaires heb ik wel genoeg voor je.
  woensdag 19 april 2017 @ 20:15:45 #63
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_170338066
quote:
0s.gif Op woensdag 19 april 2017 19:52 schreef Dakterras het volgende:

[..]

Ja het is nogal wisselend. Thuis kan het bijvoorbeeld 10 zijn, maar zodra ik in die stoel zit een 1...

Hoop trouwens echt dat er een wis- therapie komt door die eiwitten waar die bewuste herinnering is opgeslagen gewist/vernietigd kunnen worden.

Je hoort wel eens mensen/betweters zeggen dat je ervaringen je maken en er dus trots op moet zijn....Nou, ik ben afgelopen jaren meerdere malen suicidaal geweest door die tering gedachtes.
Herkenbaar wat je tikt..

Ja dat sterk wisselende herken ik ook heel erg.

Maar je moet vooral een cijfer geven aan hoe 'naar' je het trauma vind en niet bij hoe naar je erover voelt geloof ik..

En anders zou ik zelf dan het cijfer benoemen van het punt waarop je de trauma het allerergst vond.. maar ik denk dat je therapeut je hiervoor ook wat beter tips kan geven. Misschien doet zij het wel iets anders. Maar ik zou dit sowieso ook uitleggen dat je gevoel erover sterk wisselend is.


En met die ervaringen dat die je sterker zouden maken idd :') Ik ben daar ook klaar mee, maar ik snap wel een beetje wat ze daarmee bedoelen.. waarschijnlijk dat je er wijzer van wordt.
Ik was bijvoorbeeld in het verleden heel naďef, en liet me over mijn grenzen gaan. Later heb ik wel van mijn verleden -geleerd-. Geleerd om mijn grenzen aan te geven en om zo te voorkomen dat mensen eroverheen zouden gaan (wat zo nu en dan overigens nog steeds gebeurt maar minder) Maar het verleden heeft mij tegelijk ook weer zwakker, en ook mijn klachten veroorzaakt, en mijn suicidale gedachten. Dus nee ik denk niet dat je van nare dingen in het verleden meteen sterker zou worden, maar wel dat je ervan kan leren..
M

Edit: maar dat hangt ook weer erg af van wat je trauma is.. en of je er überhaupt van zou kunnen leren. Maar dat je ervan kan leren betekent ook niet dat het trauma jouw schuld zou zijn.. echt niet.
pi_170338389
quote:
1s.gif Op woensdag 19 april 2017 20:15 schreef -Phineas- het volgende:

[..]

Herkenbaar wat je tikt..

Ja dat sterk wisselende herken ik ook heel erg.

Maar je moet vooral een cijfer geven aan hoe 'naar' je het trauma vind en niet bij hoe naar je erover voelt geloof ik..

En anders zou ik zelf dan het cijfer benoemen van het punt waarop je de trauma het allerergst vond.. maar ik denk dat je therapeut je hiervoor ook wat beter tips kan geven. Misschien doet zij het wel iets anders. Maar ik zou dit sowieso ook uitleggen dat je gevoel erover sterk wisselend is.

En met die ervaringen dat die je sterker zouden maken idd :') Ik ben daar ook klaar mee, maar ik snap wel een beetje wat ze daarmee bedoelen.. waarschijnlijk dat je er wijzer van wordt.
Ik was bijvoorbeeld in het verleden heel naďef, en liet me over mijn grenzen gaan. Later heb ik wel van mijn verleden -geleerd-. Geleerd om mijn grenzen aan te geven en om zo te voorkomen dat mensen eroverheen zouden gaan (wat zo nu en dan overigens nog steeds gebeurt maar minder) Maar het verleden heeft mij tegelijk ook weer zwakker, en ook mijn klachten veroorzaakt, en mijn suicidale gedachten. Dus nee ik denk niet dat je van nare dingen in het verleden meteen sterker zou worden, maar wel dat je ervan kan leren..
M

Edit: maar dat hangt ook weer erg af van wat je trauma is.. en of je er überhaupt van zou kunnen leren. Maar dat je ervan kan leren betekent ook niet dat het trauma jouw schuld zou zijn.. echt niet.
Hmm, ik snap wat je bedoeld. Maar kan me niet voorstellen dat bijv. een verkracht meisje op een gegeven moment die verkrachting niet meer naar vind...

Moet wel zeggen, heb nu 3x emdr gehad, 1 dacht ik echt genezen te zijn. Toen ik de deur uitliep dacht ik echt van ''wtf is dit?'' met een grote smile op me gezicht. Ik kon leek wel niet meer bij het trauma en als ik forceerde deed het me helemaal niks en ook geen bijkomende gedachten eraan gekoppeld. Helaas was ik na een goede week (beste in 2 jaar) weer terug bij af.. Jammer dat mijn toenmalige therapeut het wel goed vond zo, flapdrol.
Die overige 2 keren werkte het niet, wss omdat ik me vertrouwen kwijt was in die therapeut.

Mijn trauma is ook gekomen door naief handelen... (schuldbesef..)

Inderdaad! Leren, meer positiefs kan ik er niet uithalen. Het is gewoonweg levensbedreigend. Mensen die dat roeptoeteren piepen wel anders als ze zelf in zo'n situatie zijn geraakt..
Hey
  zaterdag 29 april 2017 @ 00:10:02 #65
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_170556485
quote:
0s.gif Op woensdag 19 april 2017 20:25 schreef Dakterras het volgende:

[..]

Hmm, ik snap wat je bedoeld. Maar kan me niet voorstellen dat bijv. een verkracht meisje op een gegeven moment die verkrachting niet meer naar vind...

Moet wel zeggen, heb nu 3x emdr gehad, 1 dacht ik echt genezen te zijn. Toen ik de deur uitliep dacht ik echt van ''wtf is dit?'' met een grote smile op me gezicht. Ik kon leek wel niet meer bij het trauma en als ik forceerde deed het me helemaal niks en ook geen bijkomende gedachten eraan gekoppeld. Helaas was ik na een goede week (beste in 2 jaar) weer terug bij af.. Jammer dat mijn toenmalige therapeut het wel goed vond zo, flapdrol.
Die overige 2 keren werkte het niet, wss omdat ik me vertrouwen kwijt was in die therapeut.

Mijn trauma is ook gekomen door naief handelen... (schuldbesef..)

Inderdaad! Leren, meer positiefs kan ik er niet uithalen. Het is gewoonweg levensbedreigend. Mensen die dat roeptoeteren piepen wel anders als ze zelf in zo'n situatie zijn geraakt..
Het eerste kan overigens wel.. het gebeurt misschien niet vaak. Maar ik heb soortgelijks meegemaakt wat ik ook even prettig vond. Dat ligt heel verder erg complex in elkaar, maar het is dus wel mogelijk..

En wow die ene week klinkt wel geweldig tof. Zoals jij het beschrijft durf(de) ik niet eens te dromen eigenlijk _O-
Wel ontzettend zonde van je therapeut. Moest/ moet je nu helemaal opnieuw beginnen met die therapie?
pi_170565049
quote:
1s.gif Op zaterdag 29 april 2017 00:10 schreef -Phineas- het volgende:

[..]

Het eerste kan overigens wel.. het gebeurt misschien niet vaak. Maar ik heb soortgelijks meegemaakt wat ik ook even prettig vond. Dat ligt heel verder erg complex in elkaar, maar het is dus wel mogelijk..

En wow die ene week klinkt wel geweldig tof. Zoals jij het beschrijft durf(de) ik niet eens te dromen eigenlijk _O-
Wel ontzettend zonde van je therapeut. Moest/ moet je nu helemaal opnieuw beginnen met die therapie?
Ik ben weg gegaan bij die therapeut. Gevoel was totaal verdwenen, kreeg ook het idee dat ie er wat bij zocht, diep graven in mijn jeugd enzo. Tja, dan vind je altijd wel wat.

Maar goed, ik weet waar deze ellende vandaan komt. En mijn huidige therapeut snapt me ook. A.s. week sessie 2.
Hey
  vrijdag 5 mei 2017 @ 15:14:24 #67
198417 Lastpost
Rotterdammert!
pi_170706227
Hier ook zo mijn twijfels bij de therapie die ik momenteel doorloop. Binnenkort het afrondende gesprek en voor mijn gevoel ben ik er weinig mee opgeschoten.

Nu nog een hoop klachten waar ze naar eigen zeggen niets meer mee kunnen. EMDR hielp weinig omdat ik geen versterkt gevoel had bij het oproepen van de beelden.

Herbelevingen zijn inmiddels wel minimaal door het vermijden van de locatie en buiten zijn op dat tijdstip, maar of de rest van de klachten nu ook verdwijnen ... Zij verwacht van wel, ik betwijfel het.

Denk dat ik binnenkort maar terugkeer naar mijn POH van de huisarts om het daar te bespreken. Na 6 maanden had ik toch wel gehoopt en verwacht verder te zijn.
pi_170714102
Hoi allemaal!

Ik sluit me hier aan! Na bijna drie jaar wekelijkse EMDR zijn mijn psych en ik tot de conclusie gekomen dat het voor mij niet werkt, maar schematherapie en rescripting wel. Al hebben ze tegen me gezegd dat ik voor altijd wel last zou houden van PTSS. Het is nu een kwestie van de copingen en denkpatronen aanpassen. Dus ik zou graag hier mee posten om wat lotgenoten te horen.
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  zaterdag 6 mei 2017 @ 20:36:20 #69
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_170732235
quote:
0s.gif Op vrijdag 5 mei 2017 21:36 schreef ChildoftheStars het volgende:
Hoi allemaal!

Ik sluit me hier aan! Na bijna drie jaar wekelijkse EMDR zijn mijn psych en ik tot de conclusie gekomen dat het voor mij niet werkt, maar schematherapie en rescripting wel. Al hebben ze tegen me gezegd dat ik voor altijd wel last zou houden van PTSS. Het is nu een kwestie van de copingen en denkpatronen aanpassen. Dus ik zou graag hier mee posten om wat lotgenoten te horen.
Voor altijd wel last van PTSS? Ik wist niet eens dat het mogelijk was. Heftig denk ik ook als je dat zo moet horen.. Welke vorm van PTSS heb je?.

En hoe kwam jullie (je psych en jij) er precies achter gekomen dat Emdr niet voor jou werkte..

Zelf heb ik nu sinds kort ook Emdr en ik vind het erg lastig ook om mijn trauma's te pijlen omdat mijn gevoel erbij continu verandert en bij emdr ging het er voor zover ik begreep juist dat het gevoel bij die beelden en herbelevingen die je hebt veranderen maar dat is dus lastig omdat mijn gevoel erbij steeds verandert. Ik denk daarom ook soms ook dat het niet echt bij me helpt. ik weet het eigenlijk helemaal niet. Heb vaak het gevoel/ het idee dat ik mijzelf voor de gek houd dat iets mij wel helpt..
  zaterdag 6 mei 2017 @ 21:05:57 #70
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_170732900
quote:
0s.gif Op vrijdag 5 mei 2017 21:36 schreef ChildoftheStars het volgende:
Hoi allemaal!

Ik sluit me hier aan! Na bijna drie jaar wekelijkse EMDR zijn mijn psych en ik tot de conclusie gekomen dat het voor mij niet werkt, maar schematherapie en rescripting wel. Al hebben ze tegen me gezegd dat ik voor altijd wel last zou houden van PTSS. Het is nu een kwestie van de copingen en denkpatronen aanpassen. Dus ik zou graag hier mee posten om wat lotgenoten te horen.
Je bent wat mij betreft van harte welkom! :W
quote:
1s.gif Op zaterdag 6 mei 2017 20:36 schreef -Phineas- het volgende:

[..]

Voor altijd wel last van PTSS? Ik wist niet eens dat het mogelijk was. Heftig denk ik ook als je dat zo moet horen.. Welke vorm van PTSS heb je?.

En hoe kwam jullie (je psych en jij) er precies achter gekomen dat Emdr niet voor jou werkte..

Zelf heb ik nu sinds kort ook Emdr en ik vind het erg lastig ook om mijn trauma's te pijlen omdat mijn gevoel erbij continu verandert en bij emdr ging het er voor zover ik begreep juist dat het gevoel bij die beelden en herbelevingen die je hebt veranderen maar dat is dus lastig omdat mijn gevoel erbij steeds verandert. Ik denk daarom ook soms ook dat het niet echt bij me helpt. ik weet het eigenlijk helemaal niet. Heb vaak het gevoel/ het idee dat ik mijzelf voor de gek houd dat iets mij wel helpt..
Ik kan met het stukje wat je vertelt over dat je moeilijk kunt inschatten of het daadwerkelijk wel of niet helpt, wel voorstellen. Zeker als alles sowieso meer op en neer gaat en er ook nog andere factoren (kunnen) zijn, kan je op de korte termijn nooit/heel moeilijk echt zeker weten of het door dat ene dingetje komt.

Wat wel kan helpen daarbij is door het wat meer tijd te gunnen. Op die manier streep je als het ware andere mogelijke factoren weg en het kan ook zijn dat het feit dat je behandeling nog niet afgelopen is, komt omdat het simpelweg nog niet afgerond is (je bent er dus mee bezig, maar net als een half afgebouwde boot nog steeds net zo snel zinkt als een baksteen, betekent dit niet dat die boot nooit zal gaan drijven, ten slotte is die boot nog in aanbouw en is de kans dat die later wel graat drijven een stuk groter).
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  zaterdag 6 mei 2017 @ 21:09:38 #71
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_170732995
Bij mij is de EMDR uitgesteld (en dus nog niet begonnen :P ), in onderling overleg. Dit heeft meerdere oorzaken, waaronder dat schema's voor mij nog totaal nieuw zijn (en hier voor mij dus veel nog te winnen zou kunnen zijn) en omdat schema's mij meer zelfinzicht geven, waardoor de kans dat de EMDR later slaagt, groter zal zijn.
En omdat ik dan wat meer tijd heb om m'n privé-leven nog beter op orde te krijgen (en wat stabieler in het leven staan, want vorig jaar was dus helemaal niks :') ) en zodat ik nog meer eventuele stoorzenders uit m'n leven kan krijgen.

Ondertussen ben ik de hulpverlening (en vooral het achter de vodden zitten van ze) beu en wil ik ook gewoon weer een leven gaan oppakken, zo efficiënt mogelijk.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_170733393
quote:
1s.gif Op zaterdag 6 mei 2017 20:36 schreef -Phineas- het volgende:

[..]

Voor altijd wel last van PTSS? Ik wist niet eens dat het mogelijk was. Heftig denk ik ook als je dat zo moet horen.. Welke vorm van PTSS heb je?.

En hoe kwam jullie (je psych en jij) er precies achter gekomen dat Emdr niet voor jou werkte..

Zelf heb ik nu sinds kort ook Emdr en ik vind het erg lastig ook om mijn trauma's te pijlen omdat mijn gevoel erbij continu verandert en bij emdr ging het er voor zover ik begreep juist dat het gevoel bij die beelden en herbelevingen die je hebt veranderen maar dat is dus lastig omdat mijn gevoel erbij steeds verandert. Ik denk daarom ook soms ook dat het niet echt bij me helpt. ik weet het eigenlijk helemaal niet. Heb vaak het gevoel/ het idee dat ik mijzelf voor de gek houd dat iets mij wel helpt..
Welke vorm van PTSS ik heb, behalve chronisch en complex, weet ik eigenlijk niet.

We kwamen erachter omdat ik, letterlijk, over de honderdvijftig sessies zat en de PTSS-klachten eigenlijk alleen erger werden. Ik merk nu met rescripting dat het zich stabiliseert en hopelijk binnenkort ook geneest.

Ik kan niet zo zeggen of het voor je helpt. Dit zal je met je behandelaar moeten bespreken en je twijfels bij hem uiten. Praten over wat je ervaart is de enige manier om die conclusie te kunnen trekken
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  zaterdag 6 mei 2017 @ 22:03:15 #73
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_170734216
quote:
0s.gif Op zaterdag 6 mei 2017 21:27 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Welke vorm van PTSS ik heb, behalve chronisch en complex, weet ik eigenlijk niet.

We kwamen erachter omdat ik, letterlijk, over de honderdvijftig sessies zat en de PTSS-klachten eigenlijk alleen erger werden. Ik merk nu met rescripting dat het zich stabiliseert en hopelijk binnenkort ook geneest.

Ik kan niet zo zeggen of het voor je helpt. Dit zal je met je behandelaar moeten bespreken en je twijfels bij hem uiten. Praten over wat je ervaart is de enige manier om die conclusie te kunnen trekken
Dat heb ik gelukkig niet, dat het erger wordt..

Ik heb mijn twijfels al wel uitgesproken, maar ze geloofde er wel in. Ook omdat er wel iets van gevoel bij was afgenomen.. en ze zei wel dat het normaal.was dat het zo langzaam ging. Maar toen ik van jou hoorde dat ze pas na 3 jaar achterkwamen dat het niet werkte schrok ik een beetje. Maar ik.hoef daar niet bang voor te zijn denk ik, want ik zie wel enigszins verbetering..
Ik ben ook wel erg kritisch, en perfectionistisch/ wantrouwend.. ik moet denk ik gewoon echt geduld hebben (dat niet alles meteen resultaat geeft.. ) en meer vertrouwen.

Wel erg bedankt voor je reactie trouwens, en veel sterkte ook.. want het lijkt me niet makkelijk.
  zaterdag 6 mei 2017 @ 22:08:51 #74
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_170734338
quote:
2s.gif Op zaterdag 6 mei 2017 21:05 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Je bent wat mij betreft van harte welkom! :W

[..]

Ik kan met het stukje wat je vertelt over dat je moeilijk kunt inschatten of het daadwerkelijk wel of niet helpt, wel voorstellen. Zeker als alles sowieso meer op en neer gaat en er ook nog andere factoren (kunnen) zijn, kan je op de korte termijn nooit/heel moeilijk echt zeker weten of het door dat ene dingetje komt.

Wat wel kan helpen daarbij is door het wat meer tijd te gunnen. Op die manier streep je als het ware andere mogelijke factoren weg en het kan ook zijn dat het feit dat je behandeling nog niet afgelopen is, komt omdat het simpelweg nog niet afgerond is (je bent er dus mee bezig, maar net als een half afgebouwde boot nog steeds net zo snel zinkt als een baksteen, betekent dit niet dat die boot nooit zal gaan drijven, ten slotte is die boot nog in aanbouw en is de kans dat die later wel graat drijven een stuk groter).
Klopt ja.. ik denk dat het ook echt een kwestie van geduld is. Ik heb ook maar 3 sessies nu gehad..
Bij mijn broertje was na 2 sessies geloof ik al een heel beeld weg, dus daar raakte ik onzeker ook door. Maar misschien omdat ik compleze ptss heb en het misschien ingewikkelder is daardoor. Ik weet het niet. Maar ieder mens is ook anders, dus bij de een gaat het sneller dan de ander. Ik ben/ was gewoon erg bang dat ik heel lang met iets verkeerds/ wat mij niet helpt bezig te zijn.
  zaterdag 6 mei 2017 @ 22:44:42 #75
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_170735002
quote:
1s.gif Op zaterdag 6 mei 2017 22:08 schreef -Phineas- het volgende:

[..]

Klopt ja.. ik denk dat het ook echt een kwestie van geduld is. Ik heb ook maar 3 sessies nu gehad..
Bij mijn broertje was na 2 sessies geloof ik al een heel beeld weg, dus daar raakte ik onzeker ook door. Maar misschien omdat ik compleze ptss heb en het misschien ingewikkelder is daardoor. Ik weet het niet. Maar ieder mens is ook anders, dus bij de een gaat het sneller dan de ander. Ik ben/ was gewoon erg bang dat ik heel lang met iets verkeerds/ wat mij niet helpt bezig te zijn.
Phineas, ik snap je twijfels en je kunt ze ook zeker uitspreken. Maar drie sessies bij complex trauma is niet zo veel hoor. Dat kan echt nog wel komen. Succes.
  zaterdag 6 mei 2017 @ 22:50:00 #76
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_170735094
quote:
0s.gif Op vrijdag 5 mei 2017 21:36 schreef ChildoftheStars het volgende:
Hoi allemaal!

Ik sluit me hier aan! Na bijna drie jaar wekelijkse EMDR zijn mijn psych en ik tot de conclusie gekomen dat het voor mij niet werkt, maar schematherapie en rescripting wel. Al hebben ze tegen me gezegd dat ik voor altijd wel last zou houden van PTSS. Het is nu een kwestie van de copingen en denkpatronen aanpassen. Dus ik zou graag hier mee posten om wat lotgenoten te horen.
Hoi Child :W daar zijn we weer. Ook hier de c varianten van ptss en van daaruit een dissociatieve stoornis ontwikkeld. Emdr deed mij daardoor ook geen goed.
pi_170736211
http://www.carienkarsten.nl/oefeningen-emdr/

Kost wat discipline, maar bij mij helpt het wel een beetje om de angst te temperen. :)
Hey
pi_170740595
quote:
1s.gif Op zaterdag 6 mei 2017 22:50 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Hoi Child :W daar zijn we weer. Ook hier de c varianten van ptss en van daaruit een dissociatieve stoornis ontwikkeld. Emdr deed mij daardoor ook geen goed.
Dat dissociatieve heb ik ook. Al heb ik het gevoel er een beetje controle over te krijgen :)
EMDR is gewoon gemeen ;)
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  maandag 8 mei 2017 @ 18:55:51 #79
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_170779781
quote:
0s.gif Op zondag 7 mei 2017 11:35 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Dat dissociatieve heb ik ook. Al heb ik het gevoel er een beetje controle over te krijgen :)
EMDR is gewoon gemeen ;)
Ja ik weet niet. Ik heb echt een dissociatieve stoornis als in delen enzo en ik heb juist heel vaak het gevoel dat, dat het allerlastigste is om aan te werken ofzo. En te erkennen, en begrip voor te krijgen en inzichtelijk te krijgen en überhaupt mee te leven et cetera....
pi_170782046
quote:
1s.gif Op maandag 8 mei 2017 18:55 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Ja ik weet niet. Ik heb echt een dissociatieve stoornis als in delen enzo en ik heb juist heel vaak het gevoel dat, dat het allerlastigste is om aan te werken ofzo. En te erkennen, en begrip voor te krijgen en inzichtelijk te krijgen en überhaupt mee te leven et cetera....
Dat is heel herkenbaar. Bij mij is het ook een stoornis, alleen het begint gelukkig beter te worden. Dat zal ook met jou gebeuren :*
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  maandag 8 mei 2017 @ 20:10:22 #81
264429 Keep_Walking
N'ja... leven gaat door
pi_170782291
Langzaam maar zeker lucht het op
Pain is temporary, Pride is forever.
pi_170804541
Ik heb vernomen dat er ontwikkelingen zijn m.b.t. een 'nieuwe & verbeterde' versie van EMDR.

Link: http://psycho-trauma.nl/w(...)ngh-Bicanic-2017.pdf
Hey
pi_171300275
Help. Ik heb vannochtend een hele erge paniekaanval gehad. Doordat ik in mijn hoofd werd teruggegooid naar de tijd voor ik mijn medicijnen had. Ik sliep nog maar 2/3 uurtjes aan een stuk. Ik was aan het doordraaien van de flashbacks. Ik ben nooit van mijn leven zo bang geweest. En nu voel ik me zo geknakt. Ik heb gewoon een dubbele dosis oxazepam op en het gaat niet meer weg de pijn en verdriet.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_171300459
quote:
0s.gif Op maandag 29 mei 2017 14:10 schreef Fripsel het volgende:
Help. Ik heb vannochtend een hele erge paniekaanval gehad. Doordat ik in mijn hoofd werd teruggegooid naar de tijd voor ik mijn medicijnen had. Ik sliep nog maar 2/3 uurtjes aan een stuk. Ik was aan het doordraaien van de flashbacks. Ik ben nooit van mijn leven zo bang geweest. En nu voel ik me zo geknakt. Ik heb gewoon een dubbele dosis oxazepam op en het gaat niet meer weg de pijn en verdriet.
Ow... wat ongelooflijk naar *dikke knuffel* :* Probeer een beetje rust te pakken, dat kan vaak wel helpen, of even lekker wandelen?
Hopelijk voel je je snel weer beter. Heel erg veel sterkte :*
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_171300499
Ik voel me echt heel naar ik weet niet waar ik het zoeken moet ik wil dit eigenlijk niet eens op fok zetten
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_171300601
quote:
0s.gif Op maandag 29 mei 2017 14:19 schreef Fripsel het volgende:
Ik voel me echt heel naar ik weet niet waar ik het zoeken moet ik wil dit eigenlijk niet eens op fok zetten
Heb je een nummer om te bellen? Een crisisdienst oid? Het klinkt alsof je het echt super moeilijk hebt en misschien kunnen die je steunen?
Heb je een crisisplan oid voor dit soort situaties?
Ik vind het heel dapper dat je dit deelt :* Misschien kan erover typen wat lucht geven?
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_171300705
quote:
0s.gif Op maandag 29 mei 2017 14:23 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Heb je een nummer om te bellen? Een crisisdienst oid? Het klinkt alsof je het echt super moeilijk hebt en misschien kunnen die je steunen?
Heb je een crisisplan oid voor dit soort situaties?
Ik vind het heel dapper dat je dit deelt :* Misschien kan erover typen wat lucht geven?
Kan nu toch niet verstaanbaar praten dus dan raak ik alleen maar verder heen. :') Op mijn bank blijven liggen en hopen dat het een keer verdwijnt. Ik weet dat dat niet het beste is maar ik heb even niet meer.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_171300743
quote:
1s.gif Op maandag 29 mei 2017 14:28 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Kan nu toch niet verstaanbaar praten dus dan raak ik alleen maar verder heen. :') Op mijn bank blijven liggen en hopen dat het een keer verdwijnt. Ik weet dat dat niet het beste is maar ik heb even niet meer.
Als dat je een veilig gevoel geeft, is dan meer dan voldoende. Niet te veel van jezelf vragen. Een veilig, rustig hoekje opzoeken is soms het beste en meest verstandige wat je kunt doen.
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_171300757
quote:
0s.gif Op maandag 29 mei 2017 14:30 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Als dat je een veilig gevoel geeft, is dan meer dan voldoende. Niet te veel van jezelf vragen. Een veilig, rustig hoekje opzoeken is soms het beste en meest verstandige wat je kunt doen.
Dankjewel
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  dinsdag 30 mei 2017 @ 19:42:19 #90
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_171332593
quote:
1s.gif Op maandag 29 mei 2017 14:31 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Dankjewel
Gaat het?
pi_171332651
quote:
0s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 19:42 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Gaat het?
Ja het gaat een stuk beter. Begin me nu toevallig wel weer wat onrustiger te voelen maar dat is normaal in de avond en mijn buurman zet zijn stereo net op standje donderende onweersbui. :+
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_171332955
quote:
1s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 19:44 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Ja het gaat een stuk beter. Begin me nu toevallig wel weer wat onrustiger te voelen maar dat is normaal in de avond en mijn buurman zet zijn stereo net op standje donderende onweersbui. :+
Goed om te horen dat het beter gaat. Ik maakte me zorgen om je.
Hopelijk voel je je snel weer helemaal goed!
*dikke knuffel* :*
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_171333058
quote:
0s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 19:56 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Goed om te horen dat het beter gaat. Ik maakte me zorgen om je.
Hopelijk voel je je snel weer helemaal goed!
*dikke knuffel* :*
Ik stiekem ook een beetje :@ maar we zijn er weer doorheen gekomen.

Dankjewel! :*
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  dinsdag 30 mei 2017 @ 20:19:34 #94
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_171333493
Oké.
pi_171334041
quote:
1s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 20:00 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Ik stiekem ook een beetje :@ maar we zijn er weer doorheen gekomen.

Dankjewel! :*
Oh... kun je niet een plan verzinnen om het de volgende keer veiliger voor jezelf te maken?
Of hulpmiddelen inschakelen (ik moet bijv. van mijn psych een afspeellijst maken met nummers die me kracht geven, om zo maar iets uit de losse pols te schudden).
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_171334262
quote:
0s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 20:39 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Oh... kun je niet een plan verzinnen om het de volgende keer veiliger voor jezelf te maken?
Of hulpmiddelen inschakelen (ik moet bijv. van mijn psych een afspeellijst maken met nummers die me kracht geven, om zo maar iets uit de losse pols te schudden).
Ik heb nog geen psycholoog. Ik ken wel wat basis trucjes maar ze helpen niet altijd. Het is een paar keer uit de hand gelopen en dan krijg ik voor een tijdje extra pammetjes.. heb me daar ondertussen al bij neergelegd. Er is een hoop mis gegaan maar daar wil ik me nu niet op focussen. Ik zou in juni/juli kunnen beginnen met therapie. Ik krijg eerst cgt en daarna EMDR. Klinkt misschien een tikkie gek maar ik kan niet wachten. Ik maak nu ook al wel kleine stapjes vooruit maar dat is ook maar gevoelsmatig zeg maar. Ben echt toe aan proffsionele begeleiding.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  dinsdag 30 mei 2017 @ 20:54:06 #97
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_171334386
quote:
1s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 20:48 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Ik heb nog geen psycholoog. Ik ken wel wat basis trucjes maar ze helpen niet altijd. Het is een paar keer uit de hand gelopen en dan krijg ik voor een tijdje extra pammetjes.. heb me daar ondertussen al bij neergelegd. Er is een hoop mis gegaan maar daar wil ik me nu niet op focussen. Ik zou in juni/juli kunnen beginnen met therapie. Ik krijg eerst cgt en daarna EMDR. Klinkt misschien een tikkie gek maar ik kan niet wachten. Ik maak nu ook al wel kleine stapjes vooruit maar dat is ook maar gevoelsmatig zeg maar. Ben echt toe aan proffsionele begeleiding.
Jezus Fripsel.....

Sorry dat ik even inbreek hier, maar het laatste wat ik me van jouw problematiek kan herinneren, is dat je van het kastje naar de muur werd gestuurd. En dat was toch ergens vorig jaar?!?!?

Is dat nu nog steeds bezig? Echt ongelooflijk weer hoe je behandeling verloopt hoor 13.gif

Ik hoop eerlijk gezegd een beetje dat ik me vergis en dat ik jouw en andermans username door mekaar haal ofzo :P
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_171334892
quote:
1s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 20:48 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Ik heb nog geen psycholoog. Ik ken wel wat basis trucjes maar ze helpen niet altijd. Het is een paar keer uit de hand gelopen en dan krijg ik voor een tijdje extra pammetjes.. heb me daar ondertussen al bij neergelegd. Er is een hoop mis gegaan maar daar wil ik me nu niet op focussen. Ik zou in juni/juli kunnen beginnen met therapie. Ik krijg eerst cgt en daarna EMDR. Klinkt misschien een tikkie gek maar ik kan niet wachten. Ik maak nu ook al wel kleine stapjes vooruit maar dat is ook maar gevoelsmatig zeg maar. Ben echt toe aan proffsionele begeleiding.
Wat ontzettend naar dat je er nu nog zo alleen voor staat :{ Hopelijk gaat de therapie je helpen. Ik kan me voorstellen dat je niet kan wachten. Het zo alleen worstelen is ongelooflijk zwaar. Ik ga echt voor je duimen en ik vind het heel goed dat je hulp hebt geregeld. Het gaat echt wel goed komen met jou :*
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_171334923
(misschien heel erg stom. Ik ben klaar met EMDR, maar heb nog steeds last van mijn trauma's. Ik weet niet hoe ik dat moet uitleggen aan de psych. Ik heb er meer hulp bij nodig, maar in een andere vorm dan EMDR. Morgen maar even mailen gok ik... Hier loopt het allemaal behoorlijk moeizaam en zwaar)
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_171335567
quote:
5s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 20:54 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Jezus Fripsel.....

Sorry dat ik even inbreek hier, maar het laatste wat ik me van jouw problematiek kan herinneren, is dat je van het kastje naar de muur werd gestuurd. En dat was toch ergens vorig jaar?!?!?

Is dat nu nog steeds bezig? Echt ongelooflijk weer hoe je behandeling verloopt hoor [ afbeelding ]

Ik hoop eerlijk gezegd een beetje dat ik me vergis en dat ik jouw en andermans username door mekaar haal ofzo :P
Nee je hebt helemaal gelijk. 1,5 jaar geleden zat ik met een lijstje met instellingen waar ik dacht heen te kunnen bij de huisarts. Maar nee ik MOEST en zou naar die ene.. viel niet over te praten.. zorgverzekeraar wilde geen zorgbemiddeling geven omdat het psychische zorg was..

Maar, ik ben eindelijk aan de beurt hoor! Ik wil hier allemaal niet teveel over nadenken eigenlijk, want hoe hulpeloos ik me gevoeld heb is een hele grote trigger. :')

en nu wel bij een van dat lijstje. Dat is wel een beetje een.. hij doet pijn. 1,5 jaar weggegooid omdat je zo'n huisarts van de vorige eeuw voor je hebt zitten met een ik weet het beter air.. terwijl later bleek dat ze het helemaal verprutst had met haar doorverwijzingen..

Maarja.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  dinsdag 30 mei 2017 @ 21:36:21 #101
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_171335605
Dan zeg ik er niks meer over Frips, kan ik ook gelijk rekening mee houden :)

Ik weet zelf hoe klote dat soort triggers kunnen zijn :')
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_171335839
quote:
14s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 21:36 schreef magnetronkoffie het volgende:
Dan zeg ik er niks meer over Frips, kan ik ook gelijk rekening mee houden :)

Ik weet zelf hoe klote dat soort triggers kunnen zijn :')
Ik moet donderdag naar de gemeente. Ik ben doodsbang. Ik wil heel graag, maar als ik getriggerd word ben ik echt een huilende doos waar geen fatsoenlijk gesprek mee gevoerd kan worden. ;(
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  dinsdag 30 mei 2017 @ 22:10:54 #103
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_171336443
quote:
0s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 21:12 schreef ChildoftheStars het volgende:
(misschien heel erg stom. Ik ben klaar met EMDR, maar heb nog steeds last van mijn trauma's. Ik weet niet hoe ik dat moet uitleggen aan de psych. Ik heb er meer hulp bij nodig, maar in een andere vorm dan EMDR. Morgen maar even mailen gok ik... Hier loopt het allemaal behoorlijk moeizaam en zwaar)
Maar dat is toch helemaal niet stom. Zeker omdat emdr niet een goede manier was voor jou?
pi_171336627
Ik kan me op dit moment echt helemaal niks bij EMDR voorstellen. :@ Ik heb er wel een npo programma over gekeken waarin het uitgelegd word. Maar het klinkt als hocus pocus. :o
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  dinsdag 30 mei 2017 @ 22:27:34 #105
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_171336887
quote:
0s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 22:17 schreef Fripsel het volgende:
Ik kan me op dit moment echt helemaal niks bij EMDR voorstellen. :@ Ik heb er wel een npo programma over gekeken waarin het uitgelegd word. Maar het klinkt als hocus pocus. :o
Bij mij hielp uitleg ook niet destijds.

Emdr verder ook niet :')
pi_171337134
Hoe EMDR werkt, begrijp ik precies. Alleen mijn hoofd weigert dat te doen. Het is ook niet zo zeer dat ik last heb van herbelevingen, maar dat ik er veel over pieker en daar veel emoties bij ervaar. Ik haat mezelf om wat er allemaal gebeurd is. Ik moet wel iets verkeerds hebben gedaan, anders zou ik niet zoveel trauma's hebben. Er moet een reden zijn waarom mensen mij zo veel hebben aangedaan. Het liefst zou ik mezelf helemaal kapot maken, maar dan zit ik zo weer met een RM en ik heb inmiddels wel geleerd dat dat alles nog erger maakt. Het is gewoon moeilijk.
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  dinsdag 30 mei 2017 @ 22:59:18 #107
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_171337820
quote:
0s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 22:35 schreef ChildoftheStars het volgende:
Hoe EMDR werkt, begrijp ik precies. Alleen mijn hoofd weigert dat te doen. Het is ook niet zo zeer dat ik last heb van herbelevingen, maar dat ik er veel over pieker en daar veel emoties bij ervaar. Ik haat mezelf om wat er allemaal gebeurd is. Ik moet wel iets verkeerds hebben gedaan, anders zou ik niet zoveel trauma's hebben. Er moet een reden zijn waarom mensen mij zo veel hebben aangedaan. Het liefst zou ik mezelf helemaal kapot maken, maar dan zit ik zo weer met een RM en ik heb inmiddels wel geleerd dat dat alles nog erger maakt. Het is gewoon moeilijk.
Misplaatste woede?
pi_171343871
quote:
1s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 22:59 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Misplaatste woede?
Weet ik niet. Het kost me iig heel erg veel energie.
Maar de psych heeft een mailtje, nu even afwachten
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_171352979
De psych heeft terug gemaild en we zouden de volgende sessie een manier verzinnen om ermee te dealen. Voorlopig schema's invullen
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_171405175
Hier zit iemand in een traumahoekje te huilen :{ Het wil absoluut niet en ik moet nu mooi weer spelen en dat trek ik amper
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  vrijdag 2 juni 2017 @ 21:29:06 #111
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_171405580
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 juni 2017 21:13 schreef ChildoftheStars het volgende:
Hier zit iemand in een traumahoekje te huilen :{ Het wil absoluut niet en ik moet nu mooi weer spelen en dat trek ik amper
Waarom moet dat dan?
Wat wil er niet?
pi_171419473
quote:
1s.gif Op vrijdag 2 juni 2017 21:29 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Waarom moet dat dan?
Wat wil er niet?
Omdat ik niet een treurige feeks voor mijn vriendje wil zijn ;) Hij deed zo lief tegen me, dan kan ik niet mopperen.
Het hele concept hier en nu lukte niet, mijn schema's invullen lukte niet, op school werd ik enorm getriggerd (geen flauw idee meer wat er gebeurde). Het was allemaal een beetje te ingewikkeld. Ik liep echt te vechten tegen mijn eetstoornis en het automutileren. Beide zijn goed gegaan. Goed gegeten en ben nog heel. Alleen het was wel heel erg moeilijk
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  zaterdag 3 juni 2017 @ 22:31:26 #113
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_171430957
quote:
0s.gif Op zaterdag 3 juni 2017 15:02 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Omdat ik niet een treurige feeks voor mijn vriendje wil zijn ;) Hij deed zo lief tegen me, dan kan ik niet mopperen.
Het hele concept hier en nu lukte niet, mijn schema's invullen lukte niet, op school werd ik enorm getriggerd (geen flauw idee meer wat er gebeurde). Het was allemaal een beetje te ingewikkeld. Ik liep echt te vechten tegen mijn eetstoornis en het automutileren. Beide zijn goed gegaan. Goed gegeten en ben nog heel. Alleen het was wel heel erg moeilijk
Oké. Mijn ervaring is dat als het hier en nu wat jij 'niet lukt' noemt dat de rest dan ook altijd achterloopt. Daarom laat ik het hier maar bij.
pi_171493933
Blijf er weer in hangen vandaag en voel geen vechtlust om me er tegen te verzetten.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_171511686
Vandaag had ik best een pittig gesprek met mijn psych over de trauma's en mijn gebrek aan het bellen naar de crisisdienst. Ze vinden me een gevaar voor mezelf en dat vind ik heel erg naar :{ Ik weet nu niet zo goed wat ik moet
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  woensdag 7 juni 2017 @ 12:36:29 #116
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_171521532
quote:
0s.gif Op dinsdag 6 juni 2017 21:59 schreef ChildoftheStars het volgende:
Vandaag had ik best een pittig gesprek met mijn psych over de trauma's en mijn gebrek aan het bellen naar de crisisdienst. Ze vinden me een gevaar voor mezelf en dat vind ik heel erg naar :{ Ik weet nu niet zo goed wat ik moet
Waarmee?
pi_171522476
quote:
1s.gif Op woensdag 7 juni 2017 12:36 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Waarmee?
Met alles even niet. Al geeft dat niet, de therapie is heel zinvol nu. Het is zwaar, maar goed voor me
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  woensdag 7 juni 2017 @ 13:26:43 #118
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_171522843
Ja oké.
  woensdag 7 juni 2017 @ 22:17:29 #119
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_171537628
quote:
1s.gif Op zaterdag 6 mei 2017 22:44 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Phineas, ik snap je twijfels en je kunt ze ook zeker uitspreken. Maar drie sessies bij complex trauma is niet zo veel hoor. Dat kan echt nog wel komen. Succes.
Ja ik raakte gewoon onzeker omdat mijn broertjes aantal beelden/ klachten al na twéé sessies verdwenen.. en binnen 5 sessies was hij al helemaal klaar. De gemiddelde persoon is ook met 10 sessies klaar hoorde ik. Ik zal wel veel meer moeten volgens mijn traumatherapeut.. is verder ook best logisch omdat het meerdere zijn en complex..
Maar ik moet idd meer geduld hebbn.

Ik merk overigens nu na 6 sessies wel -iets- van verschil.. heb minder ineens beelden in mijn hoofd. En kan ook beter relativeren op een of andere manier.. komt vooral door mijn traumatherapeut.
  woensdag 7 juni 2017 @ 22:28:57 #120
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_171537956
quote:
0s.gif Op dinsdag 30 mei 2017 22:35 schreef ChildoftheStars het volgende:
Hoe EMDR werkt, begrijp ik precies. Alleen mijn hoofd weigert dat te doen. Het is ook niet zo zeer dat ik last heb van herbelevingen, maar dat ik er veel over pieker en daar veel emoties bij ervaar. Ik haat mezelf om wat er allemaal gebeurd is. Ik moet wel iets verkeerds hebben gedaan, anders zou ik niet zoveel trauma's hebben. Er moet een reden zijn waarom mensen mij zo veel hebben aangedaan. Het liefst zou ik mezelf helemaal kapot maken, maar dan zit ik zo weer met een RM en ik heb inmiddels wel geleerd dat dat alles nog erger maakt. Het is gewoon moeilijk.
Ik heb en had precies zulke gedachten.. (nu veel minder) maar mijn traumatherapeut heeft mij na 6 sessies al heel erg met bepaalde gedachten geholpen..

Zou het niet kunnen dat je gewoon de pech hebt gehad dat je met allemaal niet zo goede behandelaren zat?

Mijn therapeut bijvoorbeeld doet ook meer dan die emdr en brengt mij een beetje mij en mijn gedachten op het rechte pad. Dus ook niet met een ( over?) optimistische houding zeg maar.. ze helpt mij met relativeren.

Zo vond ik onder andere dat ik mijn trauma's verdiende en bang was dat ze juist weggingen en ik was bang dat als het cijfer omlaag zou gaan dat ik makkelijker over het trauma zou denken. Dat ik het trauma normaal zou vinden. De trauma had ik als het ware nodig om mij te herinneren hoe slecht die acties waren in het verleden en ook een beetje hoe slecht ik wel niet was in het verleden (in mijn ogen dus)

Toen zei mijn traumatherapeut een verhaal over een verbrand hand. Dat mensen ook dingen kunnen herinneren zonder daar een wond aan over te houden. Dat ik geen wond nodig heb om me aan nare dingen te herinneren en hoe erg ik was in het verleden en met die gedachten onder andere dat ik zou leren om het op te slaan in mijn geheugen en niet in wonden. Dat gaan ze mij ook leren na die emdr...
Had echt mijn ogen geopend met die wond.. ik weet verder niet of iemand anders dit herkent.


Maar heb jij dus al behandelaren gehad die op zo'n manier met jou te werk gaan, en je juist hielpen met die gevoelens..
Want die gevoelens die jij beschreef daar zou juist die focus er moeten zijn want dat zijn diepgewortelde gevoelens..
  woensdag 7 juni 2017 @ 22:40:00 #121
210227 rechtsedirecte
Southern most Fok!ker
pi_171538271
begonnnen met volgen van dit topic., een onderwerp wat mij, als vrijwillige brandweerman, na aan het hart is.
'Lopen is geen sport maar een manier van reizen'
'Als ik loop voel ik me beroerd, maar als ik niet loop nog beroerder'
'Once you discover the rewards of pain, you want more pain'
pi_171554008
quote:
1s.gif Op woensdag 7 juni 2017 22:28 schreef -Phineas- het volgende:

[..]

Ik heb en had precies zulke gedachten.. (nu veel minder) maar mijn traumatherapeut heeft mij na 6 sessies al heel erg met bepaalde gedachten geholpen..

Zou het niet kunnen dat je gewoon de pech hebt gehad dat je met allemaal niet zo goede behandelaren zat?
Dat doet de mijne ook inderdaad, of deed, want ik heb geen EMDR meer. Ik heb EMDR gehad bij twee verschillende vaste psychologen en in een EMDR-centrum en in alle gevallen sloeg het niet aan. Waarschijnlijk is er gewoon wat mis met me.
Mijn psych is nu met me overgestapt op rescripting en dat werkt heel goed voor me. Waarschijnlijk ben ik die ene sukkel die de regel bevestigd, het werkt voor bijna iedereen, helaas niet voor mij. Ik weet ook absoluut niet wat ik fout deed of wat de therapeuten fout deden. Ze hadden allemaal hele verschillende aanpakken, waarbij mijn huidige de beste. En die is dus ook overgestapt op een andere therapievorm.
quote:
Mijn therapeut bijvoorbeeld doet ook meer dan die emdr en brengt mij een beetje mij en mijn gedachten op het rechte pad. Dus ook niet met een ( over?) optimistische houding zeg maar.. ze helpt mij met relativeren.

Zo vond ik onder andere dat ik mijn trauma's verdiende en bang was dat ze juist weggingen en ik was bang dat als het cijfer omlaag zou gaan dat ik makkelijker over het trauma zou denken. Dat ik het trauma normaal zou vinden. De trauma had ik als het ware nodig om mij te herinneren hoe slecht die acties waren in het verleden en ook een beetje hoe slecht ik wel niet was in het verleden (in mijn ogen dus)

Toen zei mijn traumatherapeut een verhaal over een verbrand hand. Dat mensen ook dingen kunnen herinneren zonder daar een wond aan over te houden. Dat ik geen wond nodig heb om me aan nare dingen te herinneren en hoe erg ik was in het verleden en met die gedachten onder andere dat ik zou leren om het op te slaan in mijn geheugen en niet in wonden. Dat gaan ze mij ook leren na die emdr...
Had echt mijn ogen geopend met die wond.. ik weet verder niet of iemand anders dit herkent.
Dat is een mooie metafoor. Ik vind het fijn om te lezen dat je (naar mijn inschatting) een goede therapeut hebt! Hopelijk helpt ze je echt goed uit de brand. Het komt wel goed met jou :*
quote:
Maar heb jij dus al behandelaren gehad die op zo'n manier met jou te werk gaan, en je juist hielpen met die gevoelens..
Want die gevoelens die jij beschreef daar zou juist die focus er moeten zijn want dat zijn diepgewortelde gevoelens..
De focus is inderdaad daarop gelegd. Het is zwaar, maar het helpt erg goed
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  woensdag 28 juni 2017 @ 19:45:20 #123
118453 sararaats
UZA-hippie en caticorn
pi_172024784
Ik heb best last van herbelevingen. Het rare is dat ik me dan wel kan verdedigen.

Ik heb een pestverleden maar hulp van een lieve psychotherapeute.

Maar PTSS, weet ik niet zo goed. Moet ik nog eens bespreken.
The most powerful anti depressant has four paws and purrs!
Trotse tante van Loes, Jaan, Mie, Eef, Wiebke, Olle en Doukje
pi_172025104
quote:
1s.gif Op woensdag 28 juni 2017 19:45 schreef sararaats het volgende:
Ik heb best last van herbelevingen. Het rare is dat ik me dan wel kan verdedigen.

Ik heb een pestverleden maar hulp van een lieve psychotherapeute.

Maar PTSS, weet ik niet zo goed. Moet ik nog eens bespreken.
Fijn dat je voor jezelf hulp in je herbelevingen kan inbouwen! Dan heb je wat meer gevoel van macht.
Je kan toch altijd met degene die je de diagnose heeft gegeven om de tafel gaan zitten erover? Of een huidige behandelaar? En uiteindelijk maakt het labeltje niet uit he, die zijn er enkel om de beste hulp voor jou te kunnen regelen
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  woensdag 28 juni 2017 @ 19:58:09 #125
118453 sararaats
UZA-hippie en caticorn
pi_172025174
quote:
0s.gif Op woensdag 28 juni 2017 19:56 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Fijn dat je voor jezelf hulp in je herbelevingen kan inbouwen! Dan heb je wat meer gevoel van macht.
Je kan toch altijd met degene die je de diagnose heeft gegeven om de tafel gaan zitten erover? Of een huidige behandelaar? En uiteindelijk maakt het labeltje niet uit he, die zijn er enkel om de beste hulp voor jou te kunnen regelen
Ik heb enkel depressie als diagnose.
The most powerful anti depressant has four paws and purrs!
Trotse tante van Loes, Jaan, Mie, Eef, Wiebke, Olle en Doukje
pi_172025212
quote:
1s.gif Op woensdag 28 juni 2017 19:58 schreef sararaats het volgende:

[..]

Ik heb enkel depressie als diagnose.
Dat is al meer dan genoeg... depressies zijn heftig en super naar :*
Wel een goed idee om je verleden te bespreken. PTSS gaat vaak samen hand in hand met depressies

Sterkte :*
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  woensdag 28 juni 2017 @ 20:03:37 #127
118453 sararaats
UZA-hippie en caticorn
pi_172025370
quote:
0s.gif Op woensdag 28 juni 2017 19:59 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Dat is al meer dan genoeg... depressies zijn heftig en super naar :*
Wel een goed idee om je verleden te bespreken. PTSS gaat vaak samen hand in hand met depressies

Sterkte :*
Dank je. Ik heb je mijn verhaal gestuurd.
The most powerful anti depressant has four paws and purrs!
Trotse tante van Loes, Jaan, Mie, Eef, Wiebke, Olle en Doukje
  donderdag 29 juni 2017 @ 03:24:36 #128
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_172034605
quote:
0s.gif Op donderdag 8 juni 2017 18:28 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Dat doet de mijne ook inderdaad, of deed, want ik heb geen EMDR meer. Ik heb EMDR gehad bij twee verschillende vaste psychologen en in een EMDR-centrum en in alle gevallen sloeg het niet aan. Waarschijnlijk is er gewoon wat mis met me.
Mijn psych is nu met me overgestapt op rescripting en dat werkt heel goed voor me. Waarschijnlijk ben ik die ene sukkel die de regel bevestigd, het werkt voor bijna iedereen, helaas niet voor mij. Ik weet ook absoluut niet wat ik fout deed of wat de therapeuten fout deden. Ze hadden allemaal hele verschillende aanpakken, waarbij mijn huidige de beste. En die is dus ook overgestapt op een andere therapievorm.

[..]

Dat is een mooie metafoor. Ik vind het fijn om te lezen dat je (naar mijn inschatting) een goede therapeut hebt! Hopelijk helpt ze je echt goed uit de brand. Het komt wel goed met jou :*

[..]

De focus is inderdaad daarop gelegd. Het is zwaar, maar het helpt erg goed
Wat is eigenlijk precies dat rescripting?
Bij mij is de verwachting dat EMDR alleen niet voldoende zal zijn, daar het allemaal te complex is (je snapt denk ik wel wat ik bedoel) en zodra die schema's "uitgewerkt" zijn en dat niet voldoende was, wat moet ik dan? Dat rescripting klinkt wel interessant, ook daar dit een meer actieve rol voor mezelf betekent en dat meer controle bevalt me wel :P
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_172071374
quote:
1s.gif Op woensdag 28 juni 2017 19:58 schreef sararaats het volgende:

[..]

Ik heb enkel depressie als diagnose.
Čen chronische depressie, toch, gezien jouw topic in LIF? Er is sowieso een verband tussen (jeugd)trauma en chronische depressie, zoals Child zegt. Een zeer sterk verband zelfs (wat o.a. blijkt uit recent wetenschappelijk ondezoek, kan ik wel even opzoeken als jij/jullie dat willen). Ik ben benieuwd naar wat je psychotherapeute erover te zeggen heeft.
  dinsdag 5 september 2017 @ 19:45:30 #130
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_173607172
Hoi. Ik was vergeten dat dit topic bestond, dus even m'n vraag hier nog een keer stellen want het past denk ik hier beter dan in D&A
quote:
5s.gif Op donderdag 24 augustus 2017 20:49 schreef magnetronkoffie het volgende:
Hoi. Heeft er iemand ervaring met Topamax/topiramaat? Zo ja, welke?
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_173607362
quote:
0s.gif Op dinsdag 5 september 2017 19:45 schreef magnetronkoffie het volgende:
Hoi. Ik was vergeten dat dit topic bestond, dus even m'n vraag hier nog een keer stellen want het past denk ik hier beter dan in D&A

[..]

Ik hoor het heel graag. Mijn psychiater heeft het ook geopperd. :@ :@
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  donderdag 26 oktober 2017 @ 16:19:12 #132
266972 govie
#Odegaardnaardekuip2018!
pi_174673092
quote:
0s.gif Op dinsdag 2 augustus 2016 20:40 schreef pompoen20 het volgende:
Eerst wordt het sympatische zenuwstelsel extreem actief, dit heeft als doel de vecht/vlucht stand te activeren, zodat het organisme (mensen, maar ook dieren kunnen PTSS krijgen) kan proberen te vechten of te vluchten.

Als dit niet kan of niet lukt, wordt het parasympatische zenuwstelsel overactief. Het organisme komt dan in de freeze (bevriezing) terecht. In deze staat maak je veel endorfinen aan en dissocieer je (de shock), zodat je niet mee krijgt wat er gebeurt.

Vervolgens vindt bij de meeste organismen die in de vrije natuur leven na het trauma, mits ze niet zijn gedood, een zogeheten "freeze discharge" plaats. Dit gaat gepaard met veel schudden en beven en hevig ademhalen, zodat het parasympatische zenuwstelsel weer rustig wordt. Als het organisme de freeze discharge heeft doorlopen, is het trauma verwerkt.

Er zijn een aantal organismen die de freeze discharge niet doorlopen, en daardoor getraumatiseerd blijven. Dit zijn alleen dieren in gevangenschap, laboratoriumdieren of gedomesticeerde dieren. De mens doet dit in principe ook niet, omdat wij in "culturele gevangenschap" leven of omdat wij het onbewust blokkeren.

Als de freeze discharge niet doorlopen is, zal je getraumatiseerd zijn. Dit betekent dat je een tijd lang in de Freeze stand blijft hangen. Hierna zal het sympatische deel van het autonome zenuwstelsel chronisch overactief blijven (de vecht/vlucht of fight/flight stand).
Sorry dat ik het topic omhoog schop, maar ik heb vraagjes:
1. Als je een parasympatisch zenuwstelsel kunt overactiveren, dan zou het toch ook mogelijk moeten zijn om dit apparaat weer te deactiveren via medicijnen? Het lijkt me immers gewoon scheikunde waarbij stofjes worden gessoupleerd aan de client om zo het zenuwstelsel in een normale stand te krijgen.
2. Is dit niet wenselijk omdat door het medicijnen de gehele vlucht/vecht stand wordt gedeactiveerd, ook in andere situaties waarin deze stand wel nuttig is?
3. Is het zo dat zodra eenzelfde traumatisch gevoel wordt opgewekt, de client na het stoppen van de medicijnen ineens weer in die vecht/vlucht stand schakelt?

Het intrigeert me hoe dit mechanisme werkt.
pi_175033726
Het zit me even hoog.

SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175058234
Hier ook ptts.
Krijg binnenkort EMDR.
Ben benieuwd naar jullie ervaringen.
pi_175063680
Hi, ik meld me hier ook maar eens. Of ik echt ptss heb weet ik niet, volgens m’n therapeute is er wel sprake van trauma.

Ze had emdr geopperd: ik weet wat emdr is, want ik heb t ooit voor acuut ptss (noem je dat zo) gehad.

Ik merk alleen dat ik me te bewust ben van alles om me heen. Dat ik me tijdens emdr niet durf te laten gaan en zo’n sterk mechanisme in me heb om dat dan ook zeker niet te doen.

Dus voor nu is emdr wellicht niet zo’n heel goed idee.

Tevens is een deel van m’n trauma sowieso niet met emdr te behandelen :(

Of ik nog een vraag heb? Nee, ik geloof het niet: zocht gewoon wat lotgenoten geloof ik ;(
  zaterdag 25 november 2017 @ 14:37:38 #136
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_175299353
quote:
1s.gif Op dinsdag 5 september 2017 19:52 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Ik hoor het heel graag. Mijn psychiater heeft het ook geopperd. :@ :@
Gebruikte je dit spul nu ook eigenlijk? En werkt het?

Ik heb de laatste tijd meer last van vergeetachtigheid en verstrooidheid dan ik normaal al heb. Ik heb zelf het idee dat dit met langdurige stress te maken heeft.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  zaterdag 25 november 2017 @ 14:41:04 #137
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_175299416
quote:
0s.gif Op zondag 12 november 2017 23:19 schreef Fripsel het volgende:
Het zit me even hoog.

SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Dat van ontkenning hoe erg het voor je was, zorgt ervoor dat je je niet gehoord voelt neem ik aan? Dat zorgt ervoor dat je je minderwaardig gaat voelen en ergens is het ook een logische reactie dat je je daartegen gaat verzetten. Verzet je je niet, dan gaat je stemming pas echt omlaag. Is dat herkenbaar?
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  zaterdag 25 november 2017 @ 14:42:26 #138
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_175299436
quote:
0s.gif Op dinsdag 14 november 2017 12:07 schreef Nyota het volgende:
Hi, ik meld me hier ook maar eens. Of ik echt ptss heb weet ik niet, volgens m’n therapeute is er wel sprake van trauma.

Ze had emdr geopperd: ik weet wat emdr is, want ik heb t ooit voor acuut ptss (noem je dat zo) gehad.

Ik merk alleen dat ik me te bewust ben van alles om me heen. Dat ik me tijdens emdr niet durf te laten gaan en zo’n sterk mechanisme in me heb om dat dan ook zeker niet te doen.

Dus voor nu is emdr wellicht niet zo’n heel goed idee.

Tevens is een deel van m’n trauma sowieso niet met emdr te behandelen :(

Of ik nog een vraag heb? Nee, ik geloof het niet: zocht gewoon wat lotgenoten geloof ik ;(
quote:
0s.gif Op maandag 13 november 2017 23:53 schreef Psychobitch79 het volgende:
Hier ook ptts.
Krijg binnenkort EMDR.
Ben benieuwd naar jullie ervaringen.
quote:
0s.gif Op donderdag 26 oktober 2017 16:19 schreef govie het volgende:

[..]

Sorry dat ik het topic omhoog schop, maar ik heb vraagjes:
1. Als je een parasympatisch zenuwstelsel kunt overactiveren, dan zou het toch ook mogelijk moeten zijn om dit apparaat weer te deactiveren via medicijnen? Het lijkt me immers gewoon scheikunde waarbij stofjes worden gessoupleerd aan de client om zo het zenuwstelsel in een normale stand te krijgen.
2. Is dit niet wenselijk omdat door het medicijnen de gehele vlucht/vecht stand wordt gedeactiveerd, ook in andere situaties waarin deze stand wel nuttig is?
3. Is het zo dat zodra eenzelfde traumatisch gevoel wordt opgewekt, de client na het stoppen van de medicijnen ineens weer in die vecht/vlucht stand schakelt?

Het intrigeert me hoe dit mechanisme werkt.
Lokquotejes.

Hoe is het nu met jullie?

Hebben jullie ook last van veel vergeetachtigheid?
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_175300537
Die vergeetachtigheid herken ik wel. Gebrek aan ruimte noemt mijn behandelaar dat, ik heb een gezin en een actieve baan, maar als je mij vraagt wat ik heb ontbeten, kan ik je dat niet vertellen. Evenmin kan ik gesprekken met mijn naasten niet makkelijk opslaan, soms tot frustratie van mijn vrouw.
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
  zaterdag 25 november 2017 @ 17:31:35 #140
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_175302436
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 15:41 schreef Marsenal het volgende:
Die vergeetachtigheid herken ik wel. Gebrek aan ruimte noemt mijn behandelaar dat, ik heb een gezin en een actieve baan, maar als je mij vraagt wat ik heb ontbeten, kan ik je dat niet vertellen. Evenmin kan ik gesprekken met mijn naasten niet makkelijk opslaan, soms tot frustratie van mijn vrouw.
Dat gebrek aan ruimte zou ook met belastbaarheid te maken kunnen hebben.
Het effect is hetzelfde (nml te weinig ruimte), maar de oorzaak is anders.

Wat ik merk is dat m'n belastbaarheid wisselt, afhankelijk van in hoeverre ik belast ben (bijvoorbeeld door stress).

Die vergeetachtigheid kan bij mij vormen aannemen dat ik als een kip zonder kop rondjes door de super loop, zonder dat ik besef wat ik eigenlijk aan het doen ben. Wel ontwijk ik mensen maar ik weet tijdens het boodschappenhalen vaak niet meer wat ik eigenlijk nodig had of waar ik naartoe op weg was.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_175305165
quote:
5s.gif Op zaterdag 25 november 2017 14:37 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Gebruikte je dit spul nu ook eigenlijk? En werkt het?

Ik heb de laatste tijd meer last van vergeetachtigheid en verstrooidheid dan ik normaal al heb. Ik heb zelf het idee dat dit met langdurige stress te maken heeft.
Kan hier wel even op reageren. Ik gebruik het. En het werkt echt. Ik word droog wakker. Ik kan shirts ook weer twee dagen aan. Ik heb vrijwel geen dromen meer. Er is wel een aantal keer opgehoogd.

Het enige jammere vind ik de timing. Er is aan mijn andere medicijnen gerommeld om hiermee te kunnen beginnen en dat heeft veel onrust veroorzaakt en daar heeft mijn psychiater niet goed naar gehandeld. Achteraf vind ik zijn moment van voorschrijven ook raar. Ik moet nog aan mijn trauma's werken.. als dat dan niet werkt, dan zou je eigenlijk zulke medicijnen in moeten zetten denk ik.. Aangezien mijn ergste herbelevingen al onderdrukt waren door de quatiapine en die heeft hij juist afgebouwd zonder de uitwerkingstijd overdag te checken en ik denk dat dat mede een oorzaak is van mijn dip de laatste tijd. Want ik heb het vorige week nagevraagd en zijn eerste advies was "oh merk je niks van, alleen met het inslapen" en nu ging hij tikkelen en kwam hij opeens tot de conclusie dat ik dat wel overdag kon merken. Dus het is weer een beetje een rommeltje. ;(

Maarja je hoort dan "geen dromen" en het duurt dan zo lang voor die trauma therapie begint dat ik eigenlijk alleen maar dacht "Omg, de vervelende nachtmerries kunnen stoppen? ECHT?!? Alsjeblieft laat het me proberen!"
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175305183
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 15:41 schreef Marsenal het volgende:
Die vergeetachtigheid herken ik wel. Gebrek aan ruimte noemt mijn behandelaar dat, ik heb een gezin en een actieve baan, maar als je mij vraagt wat ik heb ontbeten, kan ik je dat niet vertellen. Evenmin kan ik gesprekken met mijn naasten niet makkelijk opslaan, soms tot frustratie van mijn vrouw.
Ik vergeet echt van alles. :') En ik had echt een goed geheugen, was goed in wiskunde en dat soort dingen. Ik voel me steeds meer het blondje zoals ik eruit zie. Mijn spelling is ook verschrikkelijk vaak. :{
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175305203
quote:
5s.gif Op zaterdag 25 november 2017 14:41 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Dat van ontkenning hoe erg het voor je was, zorgt ervoor dat je je niet gehoord voelt neem ik aan? Dat zorgt ervoor dat je je minderwaardig gaat voelen en ergens is het ook een logische reactie dat je je daartegen gaat verzetten. Verzet je je niet, dan gaat je stemming pas echt omlaag. Is dat herkenbaar?
Als ik me niet verzet dan houd ik een doosje dicht, en dat gaat een tijdje goed, totdat de onrust van binnen zo groot word dat het klapt.

Zoals mijn psycholoog zegt.. je kunt niet ontkennen wie je bent.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  zaterdag 25 november 2017 @ 21:20:26 #144
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_175306600
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 20:14 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Als ik me niet verzet dan houd ik een doosje dicht, en dat gaat een tijdje goed, totdat de onrust van binnen zo groot word dat het klapt.

Zoals mijn psycholoog zegt.. je kunt niet ontkennen wie je bent.
Ja, dat herken ik wel. Ik heb denk ik wat meer ook de neiging om me te gaan verzetten, ook omdat ik weet dat bepaalde dingen gewoon niet kloppen.

Maar dit is een soort automatisch ding en staat los van wat ik zeg maar rationeel weet. Het ding is dat ik ergens nooit weet wat ik ben. Er is altijd een deel dat blanco blijft en ergens heb ik dat ook liever zo...zodat ik nog veranderen kan. Geen idee waarom ik dit schrijf.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_175307148
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 20:12 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Ik vergeet echt van alles. :') En ik had echt een goed geheugen, was goed in wiskunde en dat soort dingen. Ik voel me steeds meer het blondje zoals ik eruit zie. Mijn spelling is ook verschrikkelijk vaak. :{
Da’s toevallig, ik heb ook aanleg voor exacte vakken, maar blokkeer volledig daarin. Frustrerend om te worstelen terwijl je weet dat je er in potentie beter in bent dan misschin wel heel veel anderen, nietwaar? :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175307190
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 20:12 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Kan hier wel even op reageren. Ik gebruik het. En het werkt echt. Ik word droog wakker. Ik kan shirts ook weer twee dagen aan. Ik heb vrijwel geen dromen meer. Er is wel een aantal keer opgehoogd.

Het enige jammere vind ik de timing. Er is aan mijn andere medicijnen gerommeld om hiermee te kunnen beginnen en dat heeft veel onrust veroorzaakt en daar heeft mijn psychiater niet goed naar gehandeld. Achteraf vind ik zijn moment van voorschrijven ook raar. Ik moet nog aan mijn trauma's werken.. als dat dan niet werkt, dan zou je eigenlijk zulke medicijnen in moeten zetten denk ik.. Aangezien mijn ergste herbelevingen al onderdrukt waren door de quatiapine en die heeft hij juist afgebouwd zonder de uitwerkingstijd overdag te checken en ik denk dat dat mede een oorzaak is van mijn dip de laatste tijd. Want ik heb het vorige week nagevraagd en zijn eerste advies was "oh merk je niks van, alleen met het inslapen" en nu ging hij tikkelen en kwam hij opeens tot de conclusie dat ik dat wel overdag kon merken. Dus het is weer een beetje een rommeltje. ;(

Maarja je hoort dan "geen dromen" en het duurt dan zo lang voor die trauma therapie begint dat ik eigenlijk alleen maar dacht "Omg, de vervelende nachtmerries kunnen stoppen? ECHT?!? Alsjeblieft laat het me proberen!"
Ik heb nog nooit iets van medicatie gehad sinds ik serieus aan mn PTSS werk, maar iets tegen nachtmerries, daar heb ik wel oren naar zeg.
Overigens, wat is quatiapine precies en wat heb je er aan gehad?
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175307262
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 21:45 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Ik heb nog nooit iets van medicatie gehad sinds ik serieus aan mn PTSS werk, maar iets tegen nachtmerries, daar heb ik wel oren naar zeg.
Overigens, wat is quatiapine precies en wat heb je er aan gehad?
Quatiapine is officieel een antipsychotica wat in lagere dosering ook als slaapmiddel wordt voorgeschreven.

Toen ik het kreeg zat ik in een soort herbelevingstrein vast. Ik sliep niet langer dan een 2/3 uur aan een stuk door en was echt aan het doordraaien van het slaap te kort. :@ De quatiapine zorgde er letterlijk weer dat ik sliep maar ze namen niet het kutte gevoel weg. Maar doordat ik beter sliep ging ik me wel beter schreven.

Ik omschreef het aan de arts toen alsof ik door de bomen het bos weer kon zien, maar in het bod zat wel een wolf. :+
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175307322
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 21:43 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Da’s toevallig, ik heb ook aanleg voor exacte vakken, maar blokkeer volledig daarin. Frustrerend om te worstelen terwijl je weet dat je er in potentie beter in bent dan misschin wel heel veel anderen, nietwaar? :P
Ik heb er echt wel eens om staan huilen. :@ Ik ben bijvoorbeeld echt goed met ruimtelijk inzicht, plattegronden uittekenen, hoofdrekenen en dat soort dingen. En ik was vroeger echt zo'n deuzig meisje op school en kon dan in ieder geval trots zijn op die hersenpan.

Nu is het andersom. Ik ben afgevallen en aardig opgedroogd. Zo erg dat mensen aannemen dat het me wel mee zal zitten door mn uiterlijk en ik me soms meer een stuk vlees voel. Dus dat is sowieso al een moeilijk iets in mijn hoofd.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175308865
Als ik mijn behandelaar mag geloven, krijg je op een dag je hersens terug, en ik moet zeggen, ik heb vooral vorig jaar veel progressie geboekt, en ik durf ondertussen wel te hopen dat hij gelijk heeft.

Die medicijnen klinken mij als een schot in het donker, niet te voorspellen dus, hoe zoiets uitpakt
:P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175309055
Moet je je eens voorstellen wat je allemaal nog met je leven kan doen als je kan genezen, bwah, dat is wel iets om naar uit te kijken. Dat je je eigen mogelijkheden ziet, dat is wel wat waard, ik zit iedere donderdag in een wachtkamer met iemand met een extreem laag zelfbeeld, die gelooft nergens nog in. Verschrikkelijk :{

Sorry voor de dubbele post

[ Bericht 4% gewijzigd door Marsenal op 25-11-2017 23:18:14 (ik zit veel mobiel en let dan gewoon niet goed op) ]
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175309109
Voel me zo rot nu. Afgelopen weken hard gewerkt aan trauma's maar voel nog willekeurige triggers. Wanneer gaan ze nou eens eindelijk weg?
Word er moedeloos van. Kutleven
pi_175309173
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 23:08 schreef Marsenal het volgende:
Als ik mijn behandelaar mag geloven, krijg je op een dag je hersens terug, en ik moet zeggen, ik heb vooral vorig jaar veel progressie geboekt, en ik durf ondertussen wel te hopen dat hij gelijk heeft.

Die medicijnen klinken mij als een schot in het donker, niet te voorspellen dus, hoe zoiets uitpakt
:P
Dat is dan toch juist niet op een dag, maar stapje voor stapje?

Als ik hoor op een dag klinkt het echt als iets wat njet bestaat voor me. :+
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175309208
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 23:22 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Dat is dan toch juist niet op een dag, maar stapje voor stapje?

Als ik hoor op een dag klinkt het echt als iets wat njet bestaat voor me. :+
Ach ja, ik ben zelf dan wat naďef denk ik. Maar ik hoop in elk geval dat er een dag komt dat ik opeens hardop zeg ‘verdomd het gaat eigenlijk best goed’
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175309248
quote:
0s.gif Op zaterdag 25 november 2017 23:19 schreef Melancholia_war het volgende:
Voel me zo rot nu. Afgelopen weken hard gewerkt aan trauma's maar voel nog willekeurige triggers. Wanneer gaan ze nou eens eindelijk weg?
Word er moedeloos van. Kutleven
Sorry wil niet té aanwezig zijn in dit topic, maar wilde even zeggen dat ik het oprecht zuur voor je vind.
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175309276
Sorry, ik breek na lange tijd weer even in hier. Ik heb de laatste weken echt heel veel nachtmerries en herbelevingen weer. Maar ik weet niet echt wat het getriggerd heeft. Er is niet echt 1 trigger aan te wijzen ofzo. Wel zit ik in een spannende periode in mijn leven waarin ik steeds meer aan het terugkeren ben in de maatschappij na jaren van therapie. Ik ben net begonnen met vrijwilligerswerk bijvoorbeeld. Zou dat er mee te maken kunnen hebben?

Het is wel echt heel rot iig. Want door de nachtmerries/herbelevingen ( die dus ook vooral 's nachts zijn) is mijn slaapritme weer aardig verstoord omdat ik daarna uren wakker lig. En dan val ik weer in slaap, word ik weer pas laat in de ochtend wakker en zo raakt mijn hele dag- en nachtritme weer van de leg. En qua stemming gaat het ook niet echt goed na zo'n nacht vol nachtmerries/herbelevingen natuurlijk. Maar ik weet dus niet wat ik er aan kan doen. Ik heb momenteel geen therapie meer.
pi_175309544
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 23:25 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Sorry wil niet té aanwezig zijn in dit topic, maar wilde even zeggen dat ik het oprecht zuur voor je vind.
Thanks.

Ja, vind het ook zuur. Zie bij anderen dat ze wel vrij kunnen leven weer. Maar bij mij zit het zo verwrongen in elkaar. Gadverdamme.
pi_175309578
quote:
0s.gif Op zaterdag 25 november 2017 23:27 schreef _Hestia_ het volgende:
Sorry, ik breek na lange tijd weer even in hier. Ik heb de laatste weken echt heel veel nachtmerries en herbelevingen weer. Maar ik weet niet echt wat het getriggerd heeft. Er is niet echt 1 trigger aan te wijzen ofzo. Wel zit ik in een spannende periode in mijn leven waarin ik steeds meer aan het terugkeren ben in de maatschappij na jaren van therapie. Ik ben net begonnen met vrijwilligerswerk bijvoorbeeld. Zou dat er mee te maken kunnen hebben?

Het is wel echt heel rot iig. Want door de nachtmerries/herbelevingen ( die dus ook vooral 's nachts zijn) is mijn slaapritme weer aardig verstoord omdat ik daarna uren wakker lig. En dan val ik weer in slaap, word ik weer pas laat in de ochtend wakker en zo raakt mijn hele dag- en nachtritme weer van de leg. En qua stemming gaat het ook niet echt goed na zo'n nacht vol nachtmerries/herbelevingen natuurlijk. Maar ik weet dus niet wat ik er aan kan doen. Ik heb momenteel geen therapie meer.
Oh dat is wel heel naar zeg.

Waarom ben je gestopt met therapie als ik vragen mag?
pi_175309643
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 23:43 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Oh dat is wel heel naar zeg.

Waarom ben je gestopt met therapie als ik vragen mag?
Ja idd. Vooral omdat ik het niet kan verklaren en niet weet wat ik er aan kan doen dus.
Maar het beďnvloedt wel mn dagelijks leven weer nu.

Omdat ik klaar was en het verder wel goed gaat. Ik heb alleen nog ambulante woonbegeleiding, maar geen therapie meer.
Ik heb klinische en deeltijd schematherapie gehad (en daarna nog een reďntegratiegroep) en EMDR/Exposure.
pi_175309807
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 23:23 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Ach ja, ik ben zelf dan wat naďef denk ik. Maar ik hoop in elk geval dat er een dag komt dat ik opeens hardop zeg ‘verdomd het gaat eigenlijk best goed’
Misschien is het niet naďef hoor. De psycholoog zegt het niet voor niks. Ik heb officieel ook Cptss.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175310044
quote:
1s.gif Op zaterdag 25 november 2017 23:54 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Misschien is het niet naďef hoor. De psycholoog zegt het niet voor niks. Ik heb officieel ook Cptss.
Ik ook, maar denk nog steeds dat zoiets ‘opeens’ voorbij kan zijn, ondanks 20 jaar aan ervaring die leert dat het niet zo makkelijk zal gaan. Ach, optimisme houdt je op de been. :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
  zondag 26 november 2017 @ 07:43:46 #161
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_175312092
quote:
0s.gif Op zaterdag 25 november 2017 23:46 schreef _Hestia_ het volgende:

[..]

Ja idd. Vooral omdat ik het niet kan verklaren en niet weet wat ik er aan kan doen dus.
Maar het beďnvloedt wel mn dagelijks leven weer nu.

Omdat ik klaar was en het verder wel goed gaat. Ik heb alleen nog ambulante woonbegeleiding, maar geen therapie meer.
Ik heb klinische en deeltijd schematherapie gehad (en daarna nog een reďntegratiegroep) en EMDR/Exposure.
No offence maar vanuit hoe ik je ken, denk je niet het kan zijn dat je lage zelfbeeld van invloed is op deze klachten nu je aan het terugkeren bent in de maatschappij?
pi_175312416
quote:
1s.gif Op zondag 26 november 2017 07:43 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

No offence maar vanuit hoe ik je ken, denk je niet het kan zijn dat je lage zelfbeeld van invloed is op deze klachten nu je aan het terugkeren bent in de maatschappij?
Met mijn zelfbeeld gaat het ook een stuk beter. Ik heb echt heel veel goede stappen gezet afgelopen jaar sinds de breuk met mn ex. Maar echt optimaal is hij ook weer niet nog natuurlijk. Dus dat zou best kunnen idd.
pi_175316741
quote:
1s.gif Op zondag 26 november 2017 00:08 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Ik ook, maar denk nog steeds dat zoiets ‘opeens’ voorbij kan zijn, ondanks 20 jaar aan ervaring die leert dat het niet zo makkelijk zal gaan. Ach, optimisme houdt je op de been. :P
Soms word ik wel eens wakker, en denk ik heel even dat alles normaal is, heerlijk is dat. :@

En ik ben het met het laatste helemaal eens. Mijn woonkamer muren zijn niet voor niks knalgeel. :+
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  zondag 26 november 2017 @ 23:20:25 #164
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_175330253
quote:
1s.gif Op zondag 26 november 2017 09:10 schreef _Hestia_ het volgende:

[..]

Met mijn zelfbeeld gaat het ook een stuk beter. Ik heb echt heel veel goede stappen gezet afgelopen jaar sinds de breuk met mn ex. Maar echt optimaal is hij ook weer niet nog natuurlijk. Dus dat zou best kunnen idd.
Oh sorry, ik bedoelde ook niet dat je geen stappen hebt gemaakt ofzo.
pi_175330265
quote:
1s.gif Op zondag 26 november 2017 23:20 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Oh sorry, ik bedoelde ook niet dat je geen stappen hebt gemaakt ofzo.
Nee dat snap ik ook wel hoor :) Maar het is ook weer niet zo laag zeg maar als dat het eerst was. Maar misschien is het wel gewoon onbewust spanning voor al die nieuwe dingen.
  maandag 27 november 2017 @ 11:32:43 #166
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_175335283
quote:
0s.gif Op zondag 26 november 2017 23:21 schreef _Hestia_ het volgende:

[..]

Nee dat snap ik ook wel hoor :) Maar het is ook weer niet zo laag zeg maar als dat het eerst was. Maar misschien is het wel gewoon onbewust spanning voor al die nieuwe dingen.
Zijn de klachten die je hebt te doen zeg maar? Als je denkt dat het spanning daarover is trekt het wellicht ook weer weg als de nieuwigheid er af gaat.
pi_175335428
Ik heb een flinke knauw op m’n werk gehad omdat ik aan het aanklooien ben. Ik ben echt megaveel werk niet aan het doen omdat mijn hoofd vol zit en ik flink blokkeer. Pffffff :{

Het is niet alsof ik dit makkelijk bespreekbaar kan maken, het is hier eat or be eaten. >:)

Ik zou wel effe lekker een potje kennen janken :r

[ Bericht 20% gewijzigd door Marsenal op 27-11-2017 12:09:55 ]
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175336234
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 11:39 schreef Marsenal het volgende:
Ik heb een flinke knauw op m’n werk gehad omdat ik aan het aanklooien ben. Ik ben echt megaveel werk niet aan het doen omdat mijn hoofd vol zit en ik flink blokkeer. Pffffff :{

Het is niet alsof ik dit makkelijk bespreekbaar kan maken, het is hier eat or be eaten. >:)

Ik zou wel effe lekker een potje kennen janken :r
Oh bah, zo'n werkomgeving is ook niet heel bevorderend voor je herstel denk ik. Wel heel herkenbaar ;(
pi_175336300
Adem in. Adem uit. Adem in. Adem uit. Adem in. Adem uit.

In februari 2016 heb ik me bij de dokter gemeld met een gigantische paniekaanval, en sindsdien wil ik trauma therapie. 1,5 jaar ben ik van het kastje naar de muur gestuurd. In augustus begon ik eindelijk met therapie bij Psyq in Breda. Eerst een aantal sessies Cognitieve gedrags therapie, en dan zouden we aan de traumatherapie beginnen. Maar na zo'n sessie of 5/6 ging mijn therapeut op vakantie en na terugkomst bleek ze hartstikke zwanger. En was ik juist echt echt echt echt toe aan traumatherapie. Maar daarvoor moest ik dus over naar een andere.. want ze zou met zwangerschapsverlof gaan. En de afspraak met die nieuwe zou vandaag zijn. Maar nu krijg ik te horen dat die therapeut al een tijd ziek is en dat het onduidelijk is wanneer ze terug is en dat ze daarom een andere gaan zoeken.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175337111
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 12:22 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Oh bah, zo'n werkomgeving is ook niet heel bevorderend voor je herstel denk ik. Wel heel herkenbaar ;(
Nee, de druk zit hier inderdaad flink op de ketel. Ik werk al tijden boven mijn macht eigenlijk, ik heb met mijn vrouw afgesproken volgend jaar een carriereswitch te maken, maar ja, ik verdien gewoon goed nu. Ik wil eigenlijk in het onderwijs werken, maar dan moet ik opnieuw opgeleid worden, en het is al een godswonder dat ik ben gekomen waar ik nu sta.
Ik durf gewoon even geen stappen te nemen. Maar nu werk ik hier tussen snuivende opscheppers in kostuum, dat kan ik niet de rest van mn leven volhouden. :{

Tijdens mijn therapie gaat het ook veel over mijn stress, en steeds minder over mijn PTSS. Mijn behandelaar heeft al eens gezegd dat onze sessies daar niet voor bedoeld zijn, dan moet ik maar met de rest van de snuifas op mindfulness-cursus, zegt ie. :P

Het gaat eigenlijk heel goed met me de laatste tijd, maar ik zit mezelf soms goed in de weg.

Bedankt voor het luisteren trouwens
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175337143
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 13:22 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Nee, de druk zit hier inderdaad flink op de ketel. Ik werk al tijden boven mijn macht eigenlijk, ik heb met mijn vrouw afgesproken volgend jaar een carriereswitch te maken, maar ja, ik verdien gewoon goed nu. Ik wil eigenlijk in het onderwijs werken, maar dan moet ik opnieuw opgeleid worden, en het is al een godswonder dat ik ben gekomen waar ik nu sta.
Ik durf gewoon even geen stappen te nemen. Maar nu werk ik hier tussen snuivende opscheppers in kostuum, dat kan ik niet de rest van mn leven volhouden. :{

Tijdens mijn therapie gaat het ook veel over mijn stress, en steeds minder over mijn PTSS. Mijn behandelaar heeft al eens gezegd dat onze sessies daar niet voor bedoeld zijn, dan moet ik maar met de rest van de snuifas op mindfulness-cursus, zegt ie. :P

Het gaat eigenlijk heel goed met me de laatste tijd, maar ik zit mezelf soms goed in de weg.

Bedankt voor het luisteren trouwens
Toch vind ik dat wel gek. Want als dat jouw wereldje is en jij moet jij je daar met jouw PTSS staande in zien te houden is dat toch wel degelijk inhoud voor therapie?

Klinkt mij eerder als een bevooroordeelde therapeut. :+
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175337144
quote:
0s.gif Op maandag 27 november 2017 12:27 schreef Fripsel het volgende:
Adem in. Adem uit. Adem in. Adem uit. Adem in. Adem uit.

In februari 2016 heb ik me bij de dokter gemeld met een gigantische paniekaanval, en sindsdien wil ik trauma therapie. 1,5 jaar ben ik van het kastje naar de muur gestuurd. In augustus begon ik eindelijk met therapie bij Psyq in Breda. Eerst een aantal sessies Cognitieve gedrags therapie, en dan zouden we aan de traumatherapie beginnen. Maar na zo'n sessie of 5/6 ging mijn therapeut op vakantie en na terugkomst bleek ze hartstikke zwanger. En was ik juist echt echt echt echt toe aan traumatherapie. Maar daarvoor moest ik dus over naar een andere.. want ze zou met zwangerschapsverlof gaan. En de afspraak met die nieuwe zou vandaag zijn. Maar nu krijg ik te horen dat die therapeut al een tijd ziek is en dat het onduidelijk is wanneer ze terug is en dat ze daarom een andere gaan zoeken.
Jezus Christus. Dat is echt ontzettend onhandig allemaal. Heb je nu uitzicht op een nieuwe?
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175337163
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 13:23 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Jezus Christus. Dat is echt ontzettend onhandig allemaal. Heb je nu uitzicht op een nieuwe?
"Ik krijg zo snel mogelijk een telefoontje"
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175337214
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 13:23 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Toch vind ik dat wel gek. Want als dat jouw wereldje is en jij moet jij je daar met jouw PTSS staande in zien te houden is dat toch wel degelijk inhoud voor therapie?

Klinkt mij eerder als een bevooroordeelde therapeut. :+
Ja, dat is hij eigenlijk ook wel, maar hij heeft wel een punt. Het is zo’n ontzettende ongezonde omgeving waarin ik werk, al die zondagskinderen hier gaan allemaal met een burn-out naar huis :+
Het is gewoon ontzettend stupide dat ik hier nog werk, en daar heeft hij gelijk in. Het past ook totaal niet bij me. Ze zouden de hele bende op moeten doeken hier, zelfs de meeste stabiele gezonde collega’s worden grijs van de stress. :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175337259
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 13:29 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Ja, dat is hij eigenlijk ook wel, maar hij heeft wel een punt. Het is zo’n ontzettende ongezonde omgeving waarin ik werk, al die zondagskinderen hier gaan allemaal met een burn-out naar huis :+
Het is gewoon ontzettend stupide dat ik hier nog werk, en daar heeft hij gelijk in. Het past ook totaal niet bij me. Ze zouden de hele bende op moeten doeken hier, zelfs de meeste stabiele gezonde collega’s worden grijs van de stress. :P
Is het voor jezelf dan ook niet een soort vlucht van de werkelijkheid/ptss waardoor het "goed lijkt te gaan"? Zo druk met alles dat je niet eens echt stil kan staan bij wat je voelt.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175337710
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 13:31 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Is het voor jezelf dan ook niet een soort vlucht van de werkelijkheid/ptss waardoor het "goed lijkt te gaan"? Zo druk met alles dat je niet eens echt stil kan staan bij wat je voelt.
Heb je al verkering? Mijn behandelaar en jij zullen het goed met elkaar kunnen vinden.

Jawel, dat is goed mogelijk. Maar mijn vangnet staat klaar, ik kan ontslag nemen wanneer ik het wil, heb het nog niet gedaan, maar dat kan ieder moment gebeuren. Maar dan moet ik gaan studeren, en daarvoor is de timing nu slecht, kan pas in Augustus aansluiten. Ik weet niet of zo lang vakantie nemen een goed idee is, ik zal dan veel alleen zijn, dat is in het verleden niet handig gebleken. Misschien vrijwillierswerk, ik weet het niet. Ik werk nu vooral nog omdat ik het pittig vind een stapje terug te doen in inkomsten. En omdat ik een schijterd ben. De dood of de gladiolen. :P

[ Bericht 5% gewijzigd door Marsenal op 27-11-2017 14:08:45 ]
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175337843
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 13:25 schreef Fripsel het volgende:

[..]

"Ik krijg zo snel mogelijk een telefoontje"
Tja. :{

Kan je omgeving je helpen? Ik liep ook vast hierin, maar een ander heeft voor mij rondjes gebeld toen ik dat zelf niet meer deed, en dat heeft geholpen.
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175337925
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 14:07 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Tja. :{

Kan je omgeving je helpen? Ik liep ook vast hierin, maar een ander heeft voor mij rondjes gebeld toen ik dat zelf niet meer deed, en dat heeft geholpen.
Ik ben al 3 huisartsen en 3 instanties verder. Schiet mij maar lek. De eerste huisarts wilde me naar de verkeerde instelling hebben want ze geloofde mijn angst en paniek niet. Bij de tweede hebben ze me voorgelogen met een wachttijd van 6 weken die maanden werden en toen ging mijn relatie over en ben ik verhuisd. En toen ben ik dus in januari dit jaar hier aangemeld..

Ik heb wel een soort van plan hoe weer verder hoor. Maar mijn serieuze kring die me hierin kan helpen is mijn vriend en mijn maatschappelijk werker. En ik ben het even kotsbeu.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175337977
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 13:59 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Heb je al verkering? Mijn behandelaar en jij zullen het goed met elkaar kunnen vinden.

Jawel, dat is goed mogelijk. Maar mijn vangnet staat klaar, ik kan ontslag nemen wanneer ik het wil, heb het nog niet gedaan, maar dat kan ieder moment gebeuren. Maar dan moet ik gaan studeren, en daarvoor is de timing nu slecht, kan pas in Augustus aansluiten. Ik weet niet of zo lang vakantie nemen een goed idee is, ik zal dan veel alleen zijn, dat is in het verleden niet handig gebleken. Misschien vrijwillierswerk, ik weet het niet. Ik werk nu vooral nog omdat ik het pittig vind een stapje terug te doen in inkomsten. En omdat ik een schijterd ben. De dood of de gladiolen. :P
Ja ik heb verkering. :P En ik zeg het niet om je te pesten. Maar omdat het de eeuwige fout is die ik zelf maak. En je kan zo hard op je bek gaan als je altijd maar zo doorgaat. Er komt een moment dat het op is.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_175337987
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 14:11 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Ik ben al 3 huisartsen en 3 instanties verder. Schiet mij maar lek. De eerste huisarts wilde me naar de verkeerde instelling hebben want ze geloofde mijn angst en paniek niet. Bij de tweede hebben ze me voorgelogen met een wachttijd van 6 weken die maanden werden en toen ging mijn relatie over en ben ik verhuisd. En toen ben ik dus in januari dit jaar hier aangemeld..

Ik heb wel een soort van plan hoe weer verder hoor. Maar mijn serieuze kring die me hierin kan helpen is mijn vriend en mijn maatschappelijk werker. En ik ben het even kotsbeu.
Ja.

Ik begrijp het. :{

Die wachtlijsten zijn ook idioot. Ik zou je graag mijn behandelaar willen aanwijzen, maar die zegt ook al dat zijn caseload groot zat is. :{

Ik zou je graag helpen.
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_175341870
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 11:32 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Zijn de klachten die je hebt te doen zeg maar? Als je denkt dat het spanning daarover is trekt het wellicht ook weer weg als de nieuwigheid er af gaat.
Ja het is op zich wel te doen, op mn fucked up slaapritme na heb ik er verder niet zoveel last van als ik eenmaal uit bed ben. Is niet zo dat ik overdag weer heel veel dissocieer ofzo. Dus ik hoop het maar dat het zo is als jij denkt! En nou heb ik vannacht maar een keer slaapmedicatie genomen en vanochtend op een redelijk normale tijd uit gegaan. Dus hopelijk lukt het nu weer wat meer in een ritme te komen.

quote:
0s.gif Op maandag 27 november 2017 12:27 schreef Fripsel het volgende:
Adem in. Adem uit. Adem in. Adem uit. Adem in. Adem uit.

In februari 2016 heb ik me bij de dokter gemeld met een gigantische paniekaanval, en sindsdien wil ik trauma therapie. 1,5 jaar ben ik van het kastje naar de muur gestuurd. In augustus begon ik eindelijk met therapie bij Psyq in Breda. Eerst een aantal sessies Cognitieve gedrags therapie, en dan zouden we aan de traumatherapie beginnen. Maar na zo'n sessie of 5/6 ging mijn therapeut op vakantie en na terugkomst bleek ze hartstikke zwanger. En was ik juist echt echt echt echt toe aan traumatherapie. Maar daarvoor moest ik dus over naar een andere.. want ze zou met zwangerschapsverlof gaan. En de afspraak met die nieuwe zou vandaag zijn. Maar nu krijg ik te horen dat die therapeut al een tijd ziek is en dat het onduidelijk is wanneer ze terug is en dat ze daarom een andere gaan zoeken.
OMG wat een soapserie is dat aan het worden zeg. Echt bizar dat je nog steeds geen hulp hebt. Ook al heb je een vriend en een maatschappelijk werkster die je kunnen helpen, dat is natuurlijk niet de bedoeling. Je wilt die therapie niet voor niks, je hebt het nodig. Dus snap goed dat je het na al die tijd kotsbeu bent. Ik hoop echt dat je snel gebeld wordt :*
quote:
1s.gif Op maandag 27 november 2017 13:22 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Nee, de druk zit hier inderdaad flink op de ketel. Ik werk al tijden boven mijn macht eigenlijk, ik heb met mijn vrouw afgesproken volgend jaar een carriereswitch te maken, maar ja, ik verdien gewoon goed nu. Ik wil eigenlijk in het onderwijs werken, maar dan moet ik opnieuw opgeleid worden, en het is al een godswonder dat ik ben gekomen waar ik nu sta.
Ik durf gewoon even geen stappen te nemen. Maar nu werk ik hier tussen snuivende opscheppers in kostuum, dat kan ik niet de rest van mn leven volhouden. :{

Tijdens mijn therapie gaat het ook veel over mijn stress, en steeds minder over mijn PTSS. Mijn behandelaar heeft al eens gezegd dat onze sessies daar niet voor bedoeld zijn, dan moet ik maar met de rest van de snuifas op mindfulness-cursus, zegt ie. :P

Het gaat eigenlijk heel goed met me de laatste tijd, maar ik zit mezelf soms goed in de weg.

Bedankt voor het luisteren trouwens
Dit klinkt idd niet als een geschikte werkplek voor jou nee. Kun je niet al in februari beginnen met die opleiding? Veel scholen hebben ook een februari-instroom namelijk. Maar snap ook wel dat het nu lastig keuzes maken is en een nieuwe stap zetten is ook eng natuurlijk. Maar ik zou het iig niet alleen van de financiën af laten hangen, want liever iets minder geld en gelukkiger/gezonder denk ik dan ;)
Succes iig!

[ Bericht 14% gewijzigd door _Hestia_ op 27-11-2017 17:18:24 ]
pi_176279017
Ik ben sinds januari minder gaan werken, en heb minder verantwoordelijkheden. Ik heb met mijn werkgever afgesproken nog een jaar te blijven op deze manier, en dan vertrek ik. Mijn therapie gaat op het moment over mijn nachtmerries, en ik heb het er zwaar mee, de inhoud van mijn nachtmerries zijn erg gewelddadig en het hopeloze karakter van mijn jeugd dreunt er aardig in door. Heb een dagje vrij genomen, ik ga simcity spelen en m’n huis schoonmaken :@

Hoe gaat het met jullie?
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_176283938
De week van 3 januari, mijn verjaardag. Blijkt een jaarlijks dieptepunt te zijn. Deze is alleen wel heel heftig dus het gaat goed kut.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_176299585
Dat klinkt donker Fripsel.
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_176318987
quote:
11s.gif Op vrijdag 5 januari 2018 12:49 schreef Marsenal het volgende:
Dat klinkt donker Fripsel.
Ik heb ook echt een kut week gehad. Waar het onbegrip echt hoogtij vierde.

Ik heb een verschrikkelijke paniek aanval gekregen 2,5 uur van huis omdat ik me maar zo aan het aanpassen was aan mensen die het allemaal niet zo begrijpen. Hun reactie was toen tijdens mijn paniekaanval nou als je naar huis wil dan neem je maar de trein, want je vriend blijft hier. :') (Anders duw je even een rolstoeler uit zijn rolstoel ofzo).

En toen heb ik van wanhoop mijn hoofd blauw gemept tegen de autoruit waar ik in zat (Jezus wat zijn die sterk).

Nou van de psychische gezondheidszorg word ik al heel lang niet vrolijk. Een traumatherapeut vinden is een soort spelt in een hooiberg. Net als een huisarts die tenminste een intakegesprek wil houden voor je je inschrijft. Want mijn oude huisarts is zo’n type die dan besluit op eigen initiatief je complete medicatie van tafel te vegen en het te vervangen voor 5 stuks quatiapine op een dag. Dan ben je gewoon een wandelende zombie.

Oftewel ik voel me een pop in deze maatschappij. Doe wat we zeggen, want we luisteren toch niet naar wat er dwars zit, voor je uitgepraat bent, roepen we er alweer overheen.

Thank god heb ik een hele goede vriendin met een super lief zusje. En nog een hele goede vriend van Fok, Faxie, die deze week zijn langsgekomen. Want anders was het echt alleen nog maar donker in mijn hoofd. Maarja, die krijgen het niet voor elkaar dat ik uiteindelijk mee functioneer. En als ik hulp zoek dan resulteert het er vaak in dat het alleen maar slechter met me gaat door alle wachttijden en bureaucratie en shit.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  woensdag 10 januari 2018 @ 00:50:40 #186
335643 faptist
Maakt fouten
pi_176404206
Fripsel,
Allereerst gefeliciteerd met je verjaardag :*
2. Wat klinkt dat kut zeg. Hebben jullie zulke lange wachttijden? Zijn er geen mogelijkheden om versneld binnen te komen? Ik bedoel.. je gaat mij niet vertellen dat de psych pas rond haar 8e maand heeft gezegd dat ze zwanger is. Waarom is er op voorhand geen vervanger gezocht ?
Hopelijk krijg je snel passende hulp.

Marsenal,
Hoe beviel de dag rust en heb je nu wat meer rust in je hoofd nu je een beslissing genomen hebt wbt je werk?


En dan even mijn ego;
Hoi..
Vorig jaar september is er ptss bij me vastgesteld. Ik ben een emdr traject gestart. Er werd geschat dat het na 6 afspraken makkelijker voor me zou worden. Afspraak 1 was bijzonder heftig. Ik kreeg een paniekaanval van jewelste en heb onderweg naar huis overgegeven in de bosjes. Niet Mn fraaiste dag zullen we maar zeggen.
Inmiddels zijn we bij afspraak 10 en heb ik 3x emdr gehad waarvan ik 2x bewust aan het sturen ben geweest. Ik probeer mijn donkerste moment van het trauma te ontwijken. Zo gauw ik binnen kom en ik zie het apparaat staan sluit ik al af. Ik kom er niet meer bij.
Mn psych blijft ook hameren op 1 bepaald punt waarvan hij wil dat ik het uitspreek. Ik wil dat absoluut niet. Te privé. (Het gaat echt alleeeeeeen maar over dat ene stukje terwijl er nog 101 actuele dingen zijn waar ik tegen aanloop/ mezelf mee sloop. )
Daarna nog een afspraak gehad die niet echt hoogstaand was. De afspr daarna werd afgezegd ivm ziekte en daar heb ik het bij gelaten.
Tot vorig weekend. De week ervoor was al grijs, maar Toen ik me besefte dat ik weer moest gaan werken kwam de golf van stress pas echt goed over me heen. Besloten om me ziek te melden (niet gedaan want ik durf Mn baas nooit te bellen.. mankeer niks toch?). Toch gewerkt en eenmaal thuis besloten om toch thuis te blijven. Het lukt me gewoon niet meer.

Nu ben ik van plan om;
Aan te geven dat ik medicatie wil.
Te vragen naar een vrouwelijke behandelaar.
Gesprek bedrijfsarts

Ik hoop zó dat ik dit keer durf door te zetten. Kunnen jullie me een schop onder Mn kont geven ?
Alvast bedankt!
pi_176408400
Jezus Fripsel.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Heftig verhaal zeg. Je moet iemand vinden met een ‘klik’ dus, een frisse start. Ik zou niet weten waar te beginnen voor je. Mag ik vragen welke regio je woont? Misschien kan ik helpen. Dat met die autoruit is een grens die je overgaat, gebeurd zoiets vaker?

faptist: Jawel, even doorgezet hebben met een stapje terug doen op werk heeft me geholpen, ik ben een stuk minder gestresst. Ik heb dus vorig week ene dagje onderuit gezeten en gewoon de hele dag geen fuck gedaan. M’n dochter is naar het kinderdagverblijf geweest en ik heb een beetje zitten aanklooien thuis, eigen tempo. Is een verademing natuurlijk, sowieso als je een gezin hebt is vrije tijd alleen spaarzaam. :P

Het gaat weer beter, maar morgen weer therapie, lekker oude wonden openrijten. :s)

Je moet per se doorzetten met je behandeling aansturen. Een beetje flauw om te roepen vanaf de zijlijn natuurlijk, maar als je voelt dat je niet optimaal energie in je herstel kan steken omdat het gerommel er omheen niet goed gaat, doe je jezelf tekort.

Ik heb zelf ook specifiek aangegeven een behandelaar van hetzelfde geslacht te willen, wegens ervaringen in het verleden. Ongeacht de reden, denk ik dat dit heel belangrijk kan zijn.

Werk is niet belangrijk zegt iedereen tegen mij. Ik denk daar zelf anders over, maar iedereen blijft het zeggen dus dan zeg ik het ook tegen jou :P

Ik heb geen verstand van medicatie, wat voor soort zou je willen?

En wat voor een apparaat heb je het over bij je EMDR? :o
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_176409924
Nee dat zijn uitzonderingen Marsenal. Wanneer ik echt veel te lang m’n kiezen op elkaar heb willen houden. Een pijnlijke maar harde les.

Ik heb wel eens momenten dat ik op mijn boven benen zit te rammelen verder, maar dat is eigenlijk ook alleen wanneer iemand anders zo over mijn grens gaat en ik dat niet goed uitgedrukt krijg/daar niet van weg kom.

Maar ik word er steeds beter in om het uit mijn leven te krijgen.. dat klinkt misschien heel zwart/wit. Maar soms is dat misschien ook wel nodig. Ik heb geen zin meer om altijd maar voor een gelijke plek te moeten vechten omdat ik met een potje minder geluk geboren ben, als bepaalde mensen me er bij willen hebben mogen ze daar ook best wat voor doen.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
pi_176409994
En om het iets concreter te maken. Als ik aan mijn beste vriendin vraag “waarom ben je nog nooit boos geworden als ik heb afgezegd omdat het niet ging”. Dan krijg ik terug “waarom zou ik in hemels naam boos worden, alsof jij het wil”.

En dat is zo simpel als het is.
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  woensdag 10 januari 2018 @ 21:01:15 #190
335643 faptist
Maakt fouten
pi_176419998
Marsenal,
Je behandeling aansturen. Ik geef Mn eigen grenzen niet aan.. een van de redenen waarom het allemaal zo ver gekomen is dus om van mij te verwachten dat ik het zelf moet aansturen is echt.. pfoeh.. zou zo trots zijn wanneer dat zou lukken.
Ik heb nu eigenlijk gewoon behoefte aan geen keuzes maken en met de stroming mee kunnen.
Geen eigen gedachten te hoeven vormen of ergens verantwoordelijk over te zijn.
Maar goed.. als moeder van een peuter en docent op het vmbo ontkom ik daar niet aan. Misschien ook wel goed. Dat je steeds gepusht wordt om door te gaan.
Al lijkt me zo’n dag niksen heerlijk. Lang geleden voor mij.
Hoe reageert jouw partner daar op? Dat je thuis blijft?
Als ik thuis blijf voel ik altijd zo’n verplichting om iets te doen. De vaat, de was... het schilderen van muren. En dan voelt het altijd als een teleurstelling dat er na zo’n dag niks uit Mn handen is gekomen. Weer een mislukte dag. Is dat herkenbaar?
  woensdag 10 januari 2018 @ 22:08:35 #191
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_176421945
quote:
1s.gif Op woensdag 10 januari 2018 21:01 schreef faptist het volgende:
Als ik thuis blijf voel ik altijd zo’n verplichting om iets te doen. De vaat, de was... het schilderen van muren. En dan voelt het altijd als een teleurstelling dat er na zo’n dag niks uit Mn handen is gekomen. Weer een mislukte dag. Is dat herkenbaar?
Het stukje van elke dag zeg maar -iets- moeten doen is voor mij heel erg herkenbaar. Ik wil elke dag -iets- nuttigs gedaan hebben, al is 't nog zo klein en als ik een dag niets heb gedaan, voel ik me in min of meerdere mate eigenlijk gewoon schuldig/vies/eennietsnut/waardeloos.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_176422748
quote:
0s.gif Op woensdag 10 januari 2018 22:08 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Het stukje van elke dag zeg maar -iets- moeten doen is voor mij heel erg herkenbaar. Ik wil elke dag -iets- nuttigs gedaan hebben, al is 't nog zo klein en als ik een dag niets heb gedaan, voel ik me in min of meerdere mate eigenlijk gewoon schuldig/vies/eennietsnut/waardeloos.
Dat moet ik ook, maar het helpt ook wel denk ik, ik zit al heel lang thuis. En zonder dat was ik helemaal nergens.

Het gaat nu echt heel erg slecht met me bijvoorbeeld. Maar gister moest ik van mezelf echt wat eten, en was draaien. Vandaag moest ik douchen, eten, naar de supermarkt en mijn beddengoed verschonen. Daardoor heb ik ook meteen maar wat papierwerk opgepakt alvast.

Morgen moet ik alles stofzuigen. Wat afwassen. En een mail versturen. En eten.

En iedere keer is het dan eigenlijk mezelf dwingen om adem te blijven halen en dwingen om weer aan een taak te beginnen. Al duurt het twee uur.

Dus ergens is het ook wel goed om dat instinct te hebben denk ik. Je moet wel rust nemen, maar van niks word je niet gelukkig.

Ik heb ook even een nieuwe beste vriendin.
JustKeepSwimming.jpg
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  woensdag 10 januari 2018 @ 23:27:27 #193
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_176423770
quote:
1s.gif Op woensdag 10 januari 2018 00:50 schreef faptist het volgende:
Fripsel,
Allereerst gefeliciteerd met je verjaardag :*
2. Wat klinkt dat kut zeg. Hebben jullie zulke lange wachttijden? Zijn er geen mogelijkheden om versneld binnen te komen? Ik bedoel.. je gaat mij niet vertellen dat de psych pas rond haar 8e maand heeft gezegd dat ze zwanger is. Waarom is er op voorhand geen vervanger gezocht ?
Hopelijk krijg je snel passende hulp.

Marsenal,
Hoe beviel de dag rust en heb je nu wat meer rust in je hoofd nu je een beslissing genomen hebt wbt je werk?


En dan even mijn ego;
Hoi..
Vorig jaar september is er ptss bij me vastgesteld. Ik ben een emdr traject gestart. Er werd geschat dat het na 6 afspraken makkelijker voor me zou worden. Afspraak 1 was bijzonder heftig. Ik kreeg een paniekaanval van jewelste en heb onderweg naar huis overgegeven in de bosjes. Niet Mn fraaiste dag zullen we maar zeggen.
Inmiddels zijn we bij afspraak 10 en heb ik 3x emdr gehad waarvan ik 2x bewust aan het sturen ben geweest. Ik probeer mijn donkerste moment van het trauma te ontwijken. Zo gauw ik binnen kom en ik zie het apparaat staan sluit ik al af. Ik kom er niet meer bij.
Mn psych blijft ook hameren op 1 bepaald punt waarvan hij wil dat ik het uitspreek. Ik wil dat absoluut niet. Te privé. (Het gaat echt alleeeeeeen maar over dat ene stukje terwijl er nog 101 actuele dingen zijn waar ik tegen aanloop/ mezelf mee sloop. )
Daarna nog een afspraak gehad die niet echt hoogstaand was. De afspr daarna werd afgezegd ivm ziekte en daar heb ik het bij gelaten.
Tot vorig weekend. De week ervoor was al grijs, maar Toen ik me besefte dat ik weer moest gaan werken kwam de golf van stress pas echt goed over me heen. Besloten om me ziek te melden (niet gedaan want ik durf Mn baas nooit te bellen.. mankeer niks toch?). Toch gewerkt en eenmaal thuis besloten om toch thuis te blijven. Het lukt me gewoon niet meer.

Nu ben ik van plan om;
Aan te geven dat ik medicatie wil.
Te vragen naar een vrouwelijke behandelaar.
Gesprek bedrijfsarts

Ik hoop zó dat ik dit keer durf door te zetten. Kunnen jullie me een schop onder Mn kont geven ?
Alvast bedankt!
Faptist, een behandelaar kan niet bepalen wat het is je als eerst behandelen wilt. En ook nooit wat het belangrijkste onderdeel van het trauma is. Dat kan namelijk ook variabel zijn, zowel bij complex als euhm hoe noem je dat "enkelvoudig" ptss. Ik kan even niet op de juiste benaming komen.
Wanneer er zo geforceerd wordt, kan emdr toch ook niet goed verlopen.
Heb je angst gekregen voor het apparaat door je negatieve ervaring met emdr? Of is het iets aan het apparaat dat vervelend is voor je, onbewust? Niet bij iedereen werkt dezelfde manier, als je het bijv. niet fijn vindt als je geen omgevingsgeluid kan horen door koptelefoon ofzo.
  donderdag 11 januari 2018 @ 00:23:21 #194
335643 faptist
Maakt fouten
pi_176424649
quote:
1s.gif Op woensdag 10 januari 2018 23:27 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Faptist, een behandelaar kan niet bepalen wat het is je als eerst behandelen wilt. En ook nooit wat het belangrijkste onderdeel van het trauma is. Dat kan namelijk ook variabel zijn, zowel bij complex als euhm hoe noem je dat "enkelvoudig" ptss. Ik kan even niet op de juiste benaming komen.
Wanneer er zo geforceerd wordt, kan emdr toch ook niet goed verlopen.
Heb je angst gekregen voor het apparaat door je negatieve ervaring met emdr? Of is het iets aan het apparaat dat vervelend is voor je, onbewust? Niet bij iedereen werkt dezelfde manier, als je het bijv. niet fijn vindt als je geen omgevingsgeluid kan horen door koptelefoon ofzo.
Ik heb geen koptelefoon op, maar moet voor een soort statief zitten met een horizontaal ledbalkje waarop een gekleurd ledje steeds van links naar rechts gaat en weer terug. Maar ik zie m’n psych dus knullig schuin daarachter zitten met zn afstandsbediening en een elektriciteitsdraadje dat amateuristisch over tafel loopt en dan blokkeer ik. Sowieso vind ik het niet fijn om gezien te worden wanneer ik me kwetsbaar op stel. Dat heb ik weleens benoemd en zijn vraag daarop was of ik het belangrijk vond dat hij mij aantrekkelijk vond. Ik wil niet aantrekkelijk gevonden worden (ik wil lief gevonden worden). Ik word er naar van wanneer ik hints krijg naar seksualiteit tijdens mn sessies (daar zit mn trauma ook). Maar bovenal voel ik een prestatiedruk wanneer dat ding in de ruimte staat. Het lukt me gewoon vaak niet.
Ik heb mijn ellende op tafel gegooid. Hij weet wat er gebeurt is. Ik wil alleen niet de woorden uitspreken die mijn, laat ik hem verwoester noemen, heeft gezegd. Ik vind het te persoonlijk. Te privé.
** ik heb een complex trauma. Bestaat uit meerdere putten van ellende. Maar we bespreken er altijd maar 1.

En over medicatie gesproken..
ik val niet meer in slaap. Ben wakker tot een uur of 3/4. Rij al geen auto meer, omdat ik het super link vind om zo vermoeid in de auto te stappen.
Ik blijf maar piekeren en zelfs dat overpieker ik. Ik begin weer zaken te ontwijken. Wil niet meer onder mensen zijn. Het is echt keihard bikkelen om Mn werk -goed- te blijven doen (docent) en oké over te komen op de buitenwereld.
Ik trek me gewoon alles aan.
Hij heeft ooit gezegd daar wel iets voor te hebben dus dat wil ik morgen gaan vragen.
Dit kan niet meer zo.

Ik ben te intens. Net als nu. Een kleine vraag en ik blaat (ongepast) door (je wilt niet weten hoe deze post er eigenlijk uitzag ). En ik maak me dus steeds druk om ‘de ander’. Fripsel in dit geval. I dont want to steal your thunder. Ik weet alleen niet hoe ik moet reageren want ik heb geen tips of wijsheid die ik kan delen. :{
pi_176424670
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 00:23 schreef faptist het volgende:

[..]

Ik heb geen koptelefoon op, maar moet voor een soort statief zitten met een horizontaal ledbalkje waarop een gekleurd ledje steeds van links naar rechts gaat en weer terug. Maar ik zie m’n psych dus knullig schuin daarachter zitten met zn afstandsbediening en een elektriciteitsdraadje dat amateuristisch over tafel loopt en dan blokkeer ik. Sowieso vind ik het niet fijn om gezien te worden wanneer ik me kwetsbaar op stel. Dat heb ik weleens benoemd en zijn vraag daarop was of ik het belangrijk vond dat hij mij aantrekkelijk vond. Ik wil niet aantrekkelijk gevonden worden (ik wil lief gevonden worden). Ik word er naar van wanneer ik hints krijg naar seksualiteit tijdens mn sessies (daar zit mn trauma ook). Maar bovenal voel ik een prestatiedruk wanneer dat ding in de ruimte staat. Het lukt me gewoon vaak niet.
Ik heb mijn ellende op tafel gegooid. Hij weet wat er gebeurt is. Ik wil alleen niet de woorden uitspreken die mijn, laat ik hem verwoester noemen, heeft gezegd. Ik vind het te persoonlijk. Te privé.

En over medicatie gesproken..
ik val niet meer in slaap. Ben wakker tot een uur of 3/4. Rij al geen auto meer, omdat ik het super link vind om zo vermoeid in de auto te stappen.
Ik blijf maar piekeren en zelfs dat overpieker ik. Ik begin weer zaken te ontwijken. Wil niet meer onder mensen zijn. Het is echt keihard bikkelen om Mn werk -goed- te blijven doen (docent) en oké over te komen op de buitenwereld.
Ik trek me gewoon alles aan.
Hij heeft ooit gezegd daar wel iets voor te hebben dus dat wil ik morgen gaan vragen.
Dit kan niet meer zo.

Ik ben te intens. Net als nu. Een kleine vraag en ik blaat (ongepast) door (je wilt niet weten hoe deze post er eigenlijk uitzag ). En ik maak me dus steeds druk om ‘de ander’. Fripsel in dit geval. I dont want to steal your thunder. Ik weet alleen niet hoe ik moet reageren want ik heb geen tips of wijsheid die ik kan delen. :{
Oh nee joh :* Praat zo veel je wil, alsjeblieft! Ik ken het gevoel. *;
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  donderdag 11 januari 2018 @ 00:28:13 #196
335643 faptist
Maakt fouten
pi_176424715
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 00:25 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Oh nee joh :* Praat zo veel je wil, alsjeblieft! Ik ken het gevoel. *;
Nu moet ik huilen.
Je bent te lief! Dankjewel dat ik even mocht zijn. :*
pi_176424887
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 00:28 schreef faptist het volgende:

[..]

Nu moet ik huilen.
Je bent te lief! Dankjewel dat ik even mocht zijn. :*
Ik vind het trouwens heel knap dat je zoveel open deelt met je behandelaar!

Ik zou willen dat ik eindelijk eens zo ver kwam met therapie. :+

Ken je de veilige omgeving oefening voor je slaapkamer? Het klinkt misschien een beetje kinderachtig. Maar als ik bijvoorbeeld in de bus zit en ik krijg een paniekaanval of ik word getriggerd, dan helpt het me om naar een fantasie wereld met eenhoorns en bloemen en regenbogen in mijn hoofd te gaan. Het word bijna een soort spelletje, om die wereld steeds verder uit te breiden. :@ Maar die sfeer wil ik doortrekken in mijn slaapkamer, ik hoop dat dat helpt. Ik heb met de FHF kerstpakketten met budget van iemand anders een kerstpakket samen mogen stellen. En dat vond ik al heel tof, want dat was leuke afleiding om mezelf bezig te houden. En toen hoorde ze meer van mij en wilde ze me een eenhoorn knuffel geven. En ik heb nu ook een regenboog lamp. Een vrolijke bloemenlamp.

Ik word heel rustig van de eenhoorn vasthouden. Daar heb ik ook weer een oefening bij. Misschien heb je er wel iets aan om je hoofd wat stiller te krijgen. Ik moet telkens 5 tellen inademen. En 5 tellen uitademen. En dan iets benoemen wat ik voel. 5 keer. En dan hetzelfde met wat ik hoor. Je kan het ook doen met wat je ziet maar dat doe ik niet in bed want donker en -6,5. Als je alles hebt gehad dan begin je opnieuw maar dan alles 4 keer. Met een beetje geluk ben je in slaap gevallen voor je bij 0 bent. Werkt niet altijd hoor. :@ Mijn knuffel heeft allemaal fijne structuurtjes.

Want ik ben verder wel bekend met medicatie. Ik moet zeggen, het helpt wel om beter te slapen. Ik had een punt dat ik van de flashbacks zo doordraaide dat ik echt met medicatie weer rustig gemaakt moest worden om te slapen zeg maar, ik merk alleen wel, het is maar een pleister zeg maar. Maar jij bent heel goed met therapie bezig, en ze zeggen altijd dat het heel goed kan zijn om het zo als ondersteuningsmiddel te gebruiken. Dus als ik je verhaal zo hoor lijkt het me een goed idee om dat te bespreken. :*

Zie je dat ik ook zo kan lullen! :+ Ik wil nog even zeggen dat ik het heeeeel knap vind dat je met zulke klachten voor de klas staat. _O_
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  donderdag 11 januari 2018 @ 00:46:29 #198
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_176424947
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 00:23 schreef faptist het volgende:

[..]

Ik heb geen koptelefoon op, maar moet voor een soort statief zitten met een horizontaal ledbalkje waarop een gekleurd ledje steeds van links naar rechts gaat en weer terug. Maar ik zie m’n psych dus knullig schuin daarachter zitten met zn afstandsbediening en een elektriciteitsdraadje dat amateuristisch over tafel loopt en dan blokkeer ik. Sowieso vind ik het niet fijn om gezien te worden wanneer ik me kwetsbaar op stel. Dat heb ik weleens benoemd en zijn vraag daarop was of ik het belangrijk vond dat hij mij aantrekkelijk vond. Ik wil niet aantrekkelijk gevonden worden (ik wil lief gevonden worden). Ik word er naar van wanneer ik hints krijg naar seksualiteit tijdens mn sessies (daar zit mn trauma ook). Maar bovenal voel ik een prestatiedruk wanneer dat ding in de ruimte staat. Het lukt me gewoon vaak niet.
Ik heb mijn ellende op tafel gegooid. Hij weet wat er gebeurt is. Ik wil alleen niet de woorden uitspreken die mijn, laat ik hem verwoester noemen, heeft gezegd. Ik vind het te persoonlijk. Te privé.
** ik heb een complex trauma. Bestaat uit meerdere putten van ellende. Maar we bespreken er altijd maar 1.

En over medicatie gesproken..
ik val niet meer in slaap. Ben wakker tot een uur of 3/4. Rij al geen auto meer, omdat ik het super link vind om zo vermoeid in de auto te stappen.
Ik blijf maar piekeren en zelfs dat overpieker ik. Ik begin weer zaken te ontwijken. Wil niet meer onder mensen zijn. Het is echt keihard bikkelen om Mn werk -goed- te blijven doen (docent) en oké over te komen op de buitenwereld.
Ik trek me gewoon alles aan.
Hij heeft ooit gezegd daar wel iets voor te hebben dus dat wil ik morgen gaan vragen.
Dit kan niet meer zo.

Ik ben te intens. Net als nu. Een kleine vraag en ik blaat (ongepast) door (je wilt niet weten hoe deze post er eigenlijk uitzag ). En ik maak me dus steeds druk om ‘de ander’. Fripsel in dit geval. I dont want to steal your thunder. Ik weet alleen niet hoe ik moet reageren want ik heb geen tips of wijsheid die ik kan delen. :{
Oké. Ik kon zelf ook geen emdr met kijken. Om een andere reden dan hij noemt voor. Maar er zijn meer manieren.
En er zijn sowieso meer manieren in trauma te verwerken, ook zonder emdr.

Zou het je helpen als je het niet hardop hoeft uit te spreken?
Ik heb zelf complex trauma en een dissociatieve stoornis. Voor mij is het niet echt mogelijk om op de (voor de ander) juiste tijd over een bepaald stuk trauma te te praten. Wat ik gedaan heb, is het stukje, al is het maar 2 procent, van het trauma opgeschreven dat nu met emdr niet worden aangepakt. En het stuk dat daar het belangrijkst in is voor mij onderstreept.

Het is niet nodig je te verontschuldigen. Sterkte morgen.
pi_176428414
quote:
1s.gif Op woensdag 10 januari 2018 21:01 schreef faptist het volgende:
Marsenal,
Je behandeling aansturen. Ik geef Mn eigen grenzen niet aan.. een van de redenen waarom het allemaal zo ver gekomen is dus om van mij te verwachten dat ik het zelf moet aansturen is echt.. pfoeh.. zou zo trots zijn wanneer dat zou lukken.
Ik heb nu eigenlijk gewoon behoefte aan geen keuzes maken en met de stroming mee kunnen.
Geen eigen gedachten te hoeven vormen of ergens verantwoordelijk over te zijn.
Maar goed.. als moeder van een peuter en docent op het vmbo ontkom ik daar niet aan. Misschien ook wel goed. Dat je steeds gepusht wordt om door te gaan.
Al lijkt me zo’n dag niksen heerlijk. Lang geleden voor mij.
Hoe reageert jouw partner daar op? Dat je thuis blijft?
Als ik thuis blijf voel ik altijd zo’n verplichting om iets te doen. De vaat, de was... het schilderen van muren. En dan voelt het altijd als een teleurstelling dat er na zo’n dag niks uit Mn handen is gekomen. Weer een mislukte dag. Is dat herkenbaar?
Ja, dat is zeker herkenbaar. De blokkades waar anderen over spreken ken ik ook maar al te goed, een mailtje sturen kan al een overwinning zijn soms, terwijl ik er op werk ontelbaar veel stuur, dan zit ik blijkbaar in een andere modus.

Hoe dan ook, mijn partner schrikt wel een beetje als ik een dag helemaal niks doe. We voelen allebei ook de verantwoordelijkheid om onze vrije tijd aan het gezin/huis/dingen te besteden, maar een paar keer per jaar pakken we beiden een dag om helemaal egoistisch aan onszelf te besteden. Zij om haar nagels te laten doen, schoenen te kopen en een zonnebankje te pakken, ik om in een hoek van de huiskamer onbedaarlijk te janken. Zo lang het geen wekelijks iets wordt, vormt het geen probleem, denk ik.

Mijn EMDR is zonder hulpstukken of iets, mijn behandelaar maakt bewegingen met zijn hand waar ik ne op focus, en we werken aan de hand van tekeningen van situaties die slechte herinneringen uitbeelden.

Ik moet nu weg, ik lees straks de andere reacties :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_176437383
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 10:44 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Ja, dat is zeker herkenbaar. De blokkades waar anderen over spreken ken ik ook maar al te goed, een mailtje sturen kan al een overwinning zijn soms, terwijl ik er op werk ontelbaar veel stuur, dan zit ik blijkbaar in een andere modus.

Hoe dan ook, mijn partner schrikt wel een beetje als ik een dag helemaal niks doe. We voelen allebei ook de verantwoordelijkheid om onze vrije tijd aan het gezin/huis/dingen te besteden, maar een paar keer per jaar pakken we beiden een dag om helemaal egoistisch aan onszelf te besteden. Zij om haar nagels te laten doen, schoenen te kopen en een zonnebankje te pakken, ik om in een hoek van de huiskamer onbedaarlijk te janken. Zo lang het geen wekelijks iets wordt, vormt het geen probleem, denk ik.

Mijn EMDR is zonder hulpstukken of iets, mijn behandelaar maakt bewegingen met zijn hand waar ik ne op focus, en we werken aan de hand van tekeningen van situaties die slechte herinneringen uitbeelden.

Ik moet nu weg, ik lees straks de andere reacties :P
Heb je ooit EMDR met hulpstukken gehad?
pi_176437468
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 19:01 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Heb je ooit EMDR met hulpstukken gehad?
Nee nooit, geen idee wat dat moet inhouden. :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_176437692
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 19:06 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Nee nooit, geen idee wat dat moet inhouden. :P
Ah oké. Was benieuwd naar hoe je evt beide ervaren hebt. Ik gebruik verschillende hulpstukken.

Koptelefoon, balkje met led-licht, buzzers, rekensommen en tappen.

Heb je het idee dat het bij jou werkt?
pi_176437738
Is het overigens bij jullie ook zo (mensen met meervoudig trauma) dat wanneer 'iets' aangepakt is, het lijkt alsof er opeens meer ruimte is voor onderdrukte shit?
  donderdag 11 januari 2018 @ 20:22:03 #204
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_176439129
quote:
0s.gif Op donderdag 11 januari 2018 19:21 schreef Melancholia_war het volgende:
Is het overigens bij jullie ook zo (mensen met meervoudig trauma) dat wanneer 'iets' aangepakt is, het lijkt alsof er opeens meer ruimte is voor onderdrukte shit?
Ja. Naja, ook wel dat er deuren open kunnen gaan die al die tijd dicht hebben gezeten. Of als een stuwmeer die dan (al dan niet gereguleerd) leeg loopt.
Soms zit er achter die nu niet meer gesloten deur, nog een deur.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_176439888
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 19:18 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Ah oké. Was benieuwd naar hoe je evt beide ervaren hebt. Ik gebruik verschillende hulpstukken.

Koptelefoon, balkje met led-licht, buzzers, rekensommen en tappen.

Heb je het idee dat het bij jou werkt?
Sick, dat moet een hele andere dynamiek zijn. Zin om te vertellen hoe dat dan in zijn werk gaat? Ik wil op zich de mijne ook wel uit de doeken doen, hoe het verloopt, zit alleen nu mobiel, effe tussendoor.
Anyway, dvorm die ik volg is de enige die ik ken, en ik maak de afgelopen twee jaar een goede vooruitgang ermee. Ik moet wel zeggen dat ik onder goede omstandigheden therapie volg in tegenstelling tot anderen hier, ik zit op één lijn met m’n therapeut. Ik ben ook volgzaam als een blind schaap en accepteer iedere vooruitgang en terugval/paniekdagen die mijn therapie veroorzaakt zoals het is, en denk niet na over hoe lang deze bullshit nog gaat duren.
Bij ieder kruispunt krijg ik ook ruimte voor het ontdekken van nieuwe problemen/inzichten, dat herken ik zeker. Er zal toch ergens een einde aan die rits komen? Dat zal dan misschien wel ‘genezing’ inluiden. Je weet het niet. :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
pi_176456726
quote:
1s.gif Op donderdag 11 januari 2018 20:58 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Sick, dat moet een hele andere dynamiek zijn. Zin om te vertellen hoe dat dan in zijn werk gaat? Ik wil op zich de mijne ook wel uit de doeken doen, hoe het verloopt, zit alleen nu mobiel, effe tussendoor.
Anyway, dvorm die ik volg is de enige die ik ken, en ik maak de afgelopen twee jaar een goede vooruitgang ermee. Ik moet wel zeggen dat ik onder goede omstandigheden therapie volg in tegenstelling tot anderen hier, ik zit op één lijn met m’n therapeut. Ik ben ook volgzaam als een blind schaap en accepteer iedere vooruitgang en terugval/paniekdagen die mijn therapie veroorzaakt zoals het is, en denk niet na over hoe lang deze bullshit nog gaat duren.
Bij ieder kruispunt krijg ik ook ruimte voor het ontdekken van nieuwe problemen/inzichten, dat herken ik zeker. Er zal toch ergens een einde aan die rits komen? Dat zal dan misschien wel ‘genezing’ inluiden. Je weet het niet. :P
Dat klinkt als een verstandige houding.

Wat betreft uitleg geven over hoe al die verschillende hulpstukken bij elkaar voor mij zijn, liever een andere keer. :)
pi_176463775
quote:
1s.gif Op vrijdag 12 januari 2018 17:25 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Dat klinkt als een verstandige houding.

Wat betreft uitleg geven over hoe al die verschillende hulpstukken bij elkaar voor mij zijn, liever een andere keer. :)
Fair enough :P Ik vertel volgende donderdag wel over de methode zoals ik hem ken, misschien dat het nog wat voer voor discussie oplevert :P
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
  zaterdag 13 januari 2018 @ 16:27:22 #208
335643 faptist
Maakt fouten
pi_176477284
Ik snap je vraag niet zo, Marsenal.
Wil je weten hoe zo' n ledbalk gebruikt wordt?
Of wat voor soort aanwijzingen je krijgt om je verhaal uit te diepen?

Ik heb gevraagd om een andere behandelaar, het traject voor medicatie is gestart en we gaan beginnen met schematherapie ipv emdr. Ben benieuwd. Sowieso fijn dat het nu een vrouwelijke psych wordt. Ik weet alleen dat haar behandelkamer heel shit is ingericht. Je hebt nergens plek om je te verstoppen. Je zit gewoon op een hoge stoel in een hele lege kamer. Ik hou altijd wel van een tafel of een grote stoel waar ik mn benen op kan trekken ofzo.
Misschien dat ik dat ook met haar kan bespreken.. spannend weer.. gaat alleen wel lang duren voordat ik terecht kan. misschien wel 2 maanden =x
  zondag 14 januari 2018 @ 18:39:41 #209
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_176503482
quote:
0s.gif Op zaterdag 13 januari 2018 16:27 schreef faptist het volgende:
Ik snap je vraag niet zo, Marsenal.
Wil je weten hoe zo' n ledbalk gebruikt wordt?
Of wat voor soort aanwijzingen je krijgt om je verhaal uit te diepen?

Ik heb gevraagd om een andere behandelaar, het traject voor medicatie is gestart en we gaan beginnen met schematherapie ipv emdr. Ben benieuwd. Sowieso fijn dat het nu een vrouwelijke psych wordt. Ik weet alleen dat haar behandelkamer heel shit is ingericht. Je hebt nergens plek om je te verstoppen. Je zit gewoon op een hoge stoel in een hele lege kamer. Ik hou altijd wel van een tafel of een grote stoel waar ik mn benen op kan trekken ofzo.
Misschien dat ik dat ook met haar kan bespreken.. spannend weer.. gaat alleen wel lang duren voordat ik terecht kan. misschien wel 2 maanden =x
Dat is wel weer even wachten ja. Ik vind zulke kamers ook onprettig. Tegen/ in de vensterbank hangen/ naar buiten kijken helpt bij mij soms wel een beetje.
pi_176504033
Misschien een beetje voor de hand liggend, maar ik hou mijn lange haar altijd los wat veilig voelt, voor de dames..

En ik heb zelf zo’n doet sjaal dat het bijna een deken is dat ding geeft me ook een heel fijn gevoel. Misschien is het iets kleins waar jullie iets aan hebben. :@
Keep the ones that heard you when you never said a word.
  zondag 14 januari 2018 @ 19:30:34 #211
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_176504790
Ik heb gewoon benen die me ergens neerzetten of verplaatsen waar ik toch geen controle over heb. Dat scheelt te helft van de tijd kiezen hoe of waar ik wil gaan zitten :')
pi_176514813
quote:
0s.gif Op zaterdag 13 januari 2018 16:27 schreef faptist het volgende:
Ik snap je vraag niet zo, Marsenal.
Wil je weten hoe zo' n ledbalk gebruikt wordt?
Of wat voor soort aanwijzingen je krijgt om je verhaal uit te diepen?

Ja, waarvoor is die ledbalk?
The objective is keep Arsenal English, albeit with a lot of foreign players.
  maandag 15 januari 2018 @ 18:38:10 #213
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_176524522
quote:
1s.gif Op maandag 15 januari 2018 10:22 schreef Marsenal het volgende:

[..]

Ja, waarvoor is die ledbalk?
Het is afleiding, het lichtje beweegt heen en weer over de balk. Dus je volgt het zoals je de vinger van een behandelaar zou volgen (wat jij doet, denk ik) Het lichtje of het lampje weet ik veel kan alleen wel altijd op een aangepaste snelheid worden ingesteld. Dus zoiets. Maar in principe is het ook gewoon visuele afleiding. Nieuwerwets.
Het apparaatje dat trillingen afgeeft kan ook aangesloten worden op de ledbalk, zodat dat weer gelijk loopt.
pi_176530302
Hai, na lang meelezen wil ik me hier graag melden! :)

Al een aantal jaar de diagnose ptss en depressie. Schematherapie, emdr en nu traumatherapie (ACT). Af en toe weet ik ook niet meer wat ik moet proberen, maar het lijkt me heel fijn om het er over te hebben met mensen die het snappen.

Ik kreeg emdr waarbij de therapeut tegenover me kwam zitten en zijn wijsvinger was dan een wijzer. Liggen met zo’n ledbalk klinkt heftig :o
Now, come on, let me feel the fibre of your fabric.
pi_176531853
quote:
0s.gif Op maandag 15 januari 2018 22:00 schreef Perzephone het volgende:
Hai, na lang meelezen wil ik me hier graag melden! :)

Al een aantal jaar de diagnose ptss en depressie. Schematherapie, emdr en nu traumatherapie (ACT). Af en toe weet ik ook niet meer wat ik moet proberen, maar het lijkt me heel fijn om het er over te hebben met mensen die het snappen.

Ik kreeg emdr waarbij de therapeut tegenover me kwam zitten en zijn wijsvinger was dan een wijzer. Liggen met zo’n ledbalk klinkt heftig :o
Hoe bevalt de ACT?
pi_176532195
quote:
7s.gif Op maandag 15 januari 2018 22:57 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Hoe bevalt de ACT?
Juah. Het raakt iig wel iets, dus ik denk dat ik hier wel wat uit ga halen. Mijn therapeute heeft the Happiness Trap aangeraden van Richard Harris en die heeft ook wel fijne oefeningen :)
Now, come on, let me feel the fibre of your fabric.
  vrijdag 19 januari 2018 @ 20:39:03 #217
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_176619060
Hoi,

Het is lang geleden dat ik hier heb gepost.. maar mijn traumabehandeling is officieel een paar maanden terug afgerond. Echter bleek ik later nog wel wat klachten te hebben maar mijn hoeveelheid paniekaanvallen is wel (sterk) verminderd en ik ben mij meer bewust van de omgeving. (Ik dissocieër minder en ervaar de omgeving niet als totaal anders)

Maar ik weet niet of mensen dit hier herkennen maar een groot probleem van mij is mijn extreme wantrouwigheid. Ik weet wel op een of andere manier dat mijn wantrouwigheid erg overdreven is. In de ogen van de meeste mensen wel in ieder geval en soms als ik achteraf kijk naar een situatie waarin ik erg wantrouwig was denk ik wel.. "nou dat was wel overdreven". Het is ook weleens gebleken dat mijn wantrouwen achteraf compleet misplaatst was..

Maar het wantrouwen is dus echt een heel groot probleem van mij en belemmert ook mijn relaties met mijn familie, vrienden en mijn relatie.

Ik ben vooral wantrouwig als het gaat om liegen en wanneer mensen tegenstrijdige dingen zeggen. Dan zeggen ze bijvoorbeeld A vorige maand, en nu zeggen ze ineens B en dan zeggen ze ook niet van "ik heb vorige maand A gezegd en nu ben ik van gedachten veranderd ofzo" maar ze weten niet eens meer dat ze vorige maand A hebben gezegd.

Ook zeggen veel mensen A tegen mij en B tegen hun vrienden/ familie. Bijvoorbeeld mijn zusje vertelt haar mening (A) tegen mij en tegen B (haar vriendin) weer -totaal- iets anders.

Ik kan er dus heel erg slecht tegen. Ik snap wel dat niet iedereen overal hetzelfde is. Ik stel mij ook anders op bij mijn familie dan bij mijn vrienden bijvoorbeeld maar ik ga niet mijn mening of dergelijke veranderen per persoon(dus tegen persoon X, A zeggen en tegen persoon Y, B zeggen)

Dit klinkt als ik teruglees best overdreven ergens maar ergens voel ik ook weer heel veel boosheid en verdrietigheid opkomen. Soms voelt het alsof ik zonder dat ik het weet in een poppenkast ben gekomen en dat iedereen weet dat het een poppenkast is behalve ik.

Ik voel mij heel vaak wel afgezonderd van de rest. Mijn wantrouwen komt voort omdat ik vroeger erg ben gepest om wie ik was en om mijn meningen en ook om mijn uiterlijk. Ook ben ik vroeger misbruikt en dat heeft ook nogal zijn sporen achtergelaten.

Mijn wantrouwen gaat ook ver dat ik mijn eigen psychologen niet vertrouw. Ik had vroeger een heel lieve psycholoog. Maar zij ging nu dus ergens anders werken en nu ben ik met een vrouw die net nieuw is komen werken en na de eerste sessie wantrouwde ik haar alweer gelijk en drong het mij door hoever ik mijn oude psycholoog wel niet miste..
Ik durf met mijn nieuwe psycholoog ook niet mijn wantrouwen uit te spreken over haar.. maar ik wil haar toch wel de kans geven omdat ik haar ook nog maar één keer heb gezien.

Ook merk ik dat als ik ruzie met iemand heb ongeacht wie dat ik dan extreem denk en meteen denk om het contact met diegene te verbreken of de vriendschap te verbreken.
Ik weet dat dit geen goede mentaliteit is maar dit gaat als een reflex bij mijzelf.. en ik probeer het wel af te leren.

Maar zoals jullie dus kunnen lezen is zodra iemand iets kleins doet wat heel veel wantrouwen bij mij opwekt.. dat ik meteen al zwart over diegene denk.. en denk dat diegene stiekem toch niet zo aardig is als dat hij/ zij lijkt..

Ik merk ook dat ik vooral op zoek ben naar "perfecte" mensen met een paar minpuntjes (omdat niemand perfect is) maar deze "zoektocht" is extreem vermoeiend en ik kan die zoektocht in mijn hoofd op een of andere manier ook niet stoppen, hoe hard ik ook mijn best doe/ en hoeveel ik probeer te relativeren.

Is er iemand die dit herkent?
  vrijdag 19 januari 2018 @ 20:43:43 #218
447547 -Phineas-
Are you tokking to me?
pi_176619171
Sorry trouwens dat het best veel woorden zijn hierboven. Wat ik boven heb geschreven en het voorbeeldje met "X" en "Y" heb gepakt is slechts maar een voorbeeld..
Ik raak namelijk ook zat wantrouwig van andere dingen.. zoals wanneer iemand mij vraagt of ik ze kan maar anders nooit vraagt hoe het met mij gaat ofzo. Dan denk ik dat ze mij willen gebruiken.

Ik merk overigens ook heel erg dat ik zoveel mogelijk wil voorkomen dat ik anderen misbruik of dergelijke doe...
Dat komt omdat ik altijd heb geleerd vanaf heel jongs af aan "behandel de ander zoals je zelf behandelt wilt worden" En sinds groep 6 leefde ik volledig naar dat spreekwoord toe.
Maar toen ik 13/14 was wilde ik het anders aanpakken dan op de basisschool (waar ik vaak werd gepest om voornamelijk mijn uiterlijk en ook wel een beetje mijn innerlijk) en deed ik er van alles aan om erbij te horen. Behalve uiterlijk, ook onaardig/ gemeen naar anderen toe dus. Dat ging 2 jaar lang heel erg goed maar toen was de koek op en verviel ik helemaal terug/ had ik een identiteitscrisis en toen begon het wantrouwen en werd ik nog gevoeliger dan ik al vroeger was.
Het spreekwoord "zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten" gaat dus niet bij mij op voor het geval jullie dat denken. Maar ik leef nu wel weer volledig naar het spreekwoord "behandel de ander zoals jij behandelt wilt worden" en dat is ook hetgeen waar ik mij het lekkerst en meest mijzelf erbij voel maar ik zit dus nog steeds met een (extreem?) wantrouwen.

Mijn vriendin vertelde ook weleens dat ze soms niet dingen durfde te zeggen tegen mij uit angst voor mijn mening van wat ik van haar wel niet zou denken..
Mijn zusje zei ook zo ongeveer exact hetzelfde.. en mijn zusje zei ook "als ik het ga zeggen tegen jou dan ga je mij meteen haten en dan blijf je dat van mij denken"

Toen ik dat hoorde voelde ik mij een monster omdat ik helemaal niet wil dat mensen "bang" voor mij zijn maar nu wantrouw ik dus helemaal mijn zusje en mijn vriendin omdat ik nu dus denk "als je geweten zuiver is heb je niks te vrezen" :{
  zondag 21 januari 2018 @ 14:25:13 #219
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_176653229
quote:
2s.gif Op vrijdag 19 januari 2018 20:39 schreef -Phineas- het volgende:
Hoi,

Het is lang geleden dat ik hier heb gepost.. maar mijn traumabehandeling is officieel een paar maanden terug afgerond. Echter bleek ik later nog wel wat klachten te hebben maar mijn hoeveelheid paniekaanvallen is wel (sterk) verminderd en ik ben mij meer bewust van de omgeving. (Ik dissocieër minder en ervaar de omgeving niet als totaal anders)

Maar ik weet niet of mensen dit hier herkennen maar een groot probleem van mij is mijn extreme wantrouwigheid. Ik weet wel op een of andere manier dat mijn wantrouwigheid erg overdreven is. In de ogen van de meeste mensen wel in ieder geval en soms als ik achteraf kijk naar een situatie waarin ik erg wantrouwig was denk ik wel.. "nou dat was wel overdreven". Het is ook weleens gebleken dat mijn wantrouwen achteraf compleet misplaatst was..
Ik herken hier meerdere dingen, vooral dat m'n wantrouwen in bepaalde mensen totaal onterecht bleek te zijn (dat was achteraf wel :') en blij dat ik het toen niet hardop had uitgesproken).

Wat het aflopen van je traumabehandeling betreft, het is op zich niet uitgesloten dat je later wat erbij zou kunnen gaan krijgen, afhankelijk van wat je resterende klachten gaan doen.
Zelf is dit traject bij mij nu ook afgerond, maar het is voor mijn gevoel 'niet af'.
quote:
Maar het wantrouwen is dus echt een heel groot probleem van mij en belemmert ook mijn relaties met mijn familie, vrienden en mijn relatie.
Ik neem aan dat je zelf ook wel gemerkt zult hebben dat je wantrouwen vermindert zodra je beter in je vel zit en zodra je die persoon meer vertrouwt. Wat je hier tikt, is bij mij exact ook 't geval.
quote:
Ik ben vooral wantrouwig als het gaat om liegen en wanneer mensen tegenstrijdige dingen zeggen. Dan zeggen ze bijvoorbeeld A vorige maand, en nu zeggen ze ineens B en dan zeggen ze ook niet van "ik heb vorige maand A gezegd en nu ben ik van gedachten veranderd ofzo" maar ze weten niet eens meer dat ze vorige maand A hebben gezegd.

Ook zeggen veel mensen A tegen mij en B tegen hun vrienden/ familie. Bijvoorbeeld mijn zusje vertelt haar mening (A) tegen mij en tegen B (haar vriendin) weer -totaal- iets anders.

Ik kan er dus heel erg slecht tegen. Ik snap wel dat niet iedereen overal hetzelfde is. Ik stel mij ook anders op bij mijn familie dan bij mijn vrienden bijvoorbeeld maar ik ga niet mijn mening of dergelijke veranderen per persoon(dus tegen persoon X, A zeggen en tegen persoon Y, B zeggen)
't stomme is dat ik dit ook heb, maar gelijktijdig gebeurt het ook weleens dat ik iets bijvoorbeeld typ wat achteraf gezien niet voldoende genuanceerd was, waardoor de betekenis van verschillende minder-genuanceerde uitspraken tegenstrijdig kunnen zijn of lijken.

Een andere oorzaak van tegenstrijdig lijkende uitspraken kan zijn dat ik bijvoorbeeld heel erg twijfel over een bepaald iet en ik de ene keer de ene kant opga en de keer daarop de andere kant kies.

Soms zeg of doe ik dingen waar ik later van denk "fuk, normaalgesproken ahd ik dit nooit gedaan/gezegd" als ik op dat moment geëmotioneerd was.

Wat ik in principe niet doe, is tegen 1 persoon A zeggen en dan B zeggen tegen een ander persoon. Dat zou ik alleen maar doen als ik daar een goede reden voor heb (bijvoorbeeld als ik met iemand heb afgesproken een bepaald iets niet te zeggen,d an zou ik wel tegen een ander liegen als die me daar naar vraagt maar dan nog doe ik dat niet graag).

Wat dat vertrouwen betreft, er is een spreekwoord die hier wel over gaat: Vertrouwen komt te voet en gaat te paard.
En dat wil zeggen dat het langer duurt voordat je iemand gaat vertrouwen (want te voet is langzamer dan op een paard rijden) en vertrouwen gaat snel weg (te paard, want dat is sneller dan lopen) zodra dat vertrouwen geschonden wordt.

Vooral als ik duidelijk aangeef wat ik wil/nodig heb van de ander en de ander zelfs ervoor kiest mijn vertrouwen te (blijven) beschamen, dan kan je er wel vanuit gaan dat dat vertrouwen heel ver weg zal zijn. Ik vertrouw mensen niet snel, maar daarmee houd ik wel onbetrouwbare mensen lekker buiten de deur.

Ergens is dit misschien ook wel overdreven, maar ik merk dat veel mensen het gewoon niet zo nauw nemen met niet-liegen en niet-stelen. Ze vinden zeg maar dat je je dan gewoon niet zo moet aanstellen, maar het principe zelf vinden ze gewoon niet zo belangrijk (ook al zeggen ze natuurlijk vaak van wel).
quote:
Dit klinkt als ik teruglees best overdreven ergens maar ergens voel ik ook weer heel veel boosheid en verdrietigheid opkomen. Soms voelt het alsof ik zonder dat ik het weet in een poppenkast ben gekomen en dat iedereen weet dat het een poppenkast is behalve ik.
Ik vergelijk dit altijd met dat ik buiten rond loop en iedereen een rol aan 't spelen is. Alsof ik in een film zit. Soms voel ik me zelfs onzichtbaar of zo, maar 't grappige is dat veel mensen daadwerkelijk een rol aan 't spelen zijn en ik denk dat dat is wat je ziet en dat je zelf 'echter' van persoonlijkheid bent.
quote:
Ik voel mij heel vaak wel afgezonderd van de rest. Mijn wantrouwen komt voort omdat ik vroeger erg ben gepest om wie ik was en om mijn meningen en ook om mijn uiterlijk. Ook ben ik vroeger misbruikt en dat heeft ook nogal zijn sporen achtergelaten.

Mijn wantrouwen gaat ook ver dat ik mijn eigen psychologen niet vertrouw. Ik had vroeger een heel lieve psycholoog. Maar zij ging nu dus ergens anders werken en nu ben ik met een vrouw die net nieuw is komen werken en na de eerste sessie wantrouwde ik haar alweer gelijk en drong het mij door hoever ik mijn oude psycholoog wel niet miste..
Ik durf met mijn nieuwe psycholoog ook niet mijn wantrouwen uit te spreken over haar.. maar ik wil haar toch wel de kans geven omdat ik haar ook nog maar één keer heb gezien.
Je hebt nog maar 1 afspraak met haar gehad? Merkte ze zelf niks van je wantrouwen? Had ze ook nog niks uitgesproken eerder?
quote:
Ook merk ik dat als ik ruzie met iemand heb ongeacht wie dat ik dan extreem denk en meteen denk om het contact met diegene te verbreken of de vriendschap te verbreken.
Ik weet dat dit geen goede mentaliteit is maar dit gaat als een reflex bij mijzelf.. en ik probeer het wel af te leren.

Maar zoals jullie dus kunnen lezen is zodra iemand iets kleins doet wat heel veel wantrouwen bij mij opwekt.. dat ik meteen al zwart over diegene denk.. en denk dat diegene stiekem toch niet zo aardig is als dat hij/ zij lijkt..
Het gekke is dat ik dit -nu- pas snap, met dat zwartwitte. Alleen zie ik dat zelf niet zo. Wel zeg ik al jaren dat ik al heel snel >95% van alle mensen eigenlijk al afgekeurd heb. (denk eigenlijk wel >>98%, die maken dan eigenlijk al geen kans meer bij mij).

Ik denk niet dat een bepaald iemand niet zo aardig is als ie lijkt, ik weet het zeg maar meteen zeker dat ie al z'n vriendelijkheid zit te faken. Dat is hoe ik 't zeg maar ervaar.
quote:
Ik merk ook dat ik vooral op zoek ben naar "perfecte" mensen met een paar minpuntjes (omdat niemand perfect is) maar deze "zoektocht" is extreem vermoeiend en ik kan die zoektocht in mijn hoofd op een of andere manier ook niet stoppen, hoe hard ik ook mijn best doe/ en hoeveel ik probeer te relativeren.

Is er iemand die dit herkent?
Idem. Dus eigenlijk herken ik 't meeste wel. Ik weet alleen niet in hoeverre deze dingen met trauma's te maken hebben.

----

Volgende post
quote:
2s.gif Op vrijdag 19 januari 2018 20:43 schreef -Phineas- het volgende:
Sorry trouwens dat het best veel woorden zijn hierboven.
Je moet je niks aantrekken van mensen die gaan zeuren op lange posts :P.
Beter meer dan genoeg duidelijkheid dan te vaag of inhoudsloos.
quote:
Wat ik boven heb geschreven en het voorbeeldje met "X" en "Y" heb gepakt is slechts maar een voorbeeld..
Ik raak namelijk ook zat wantrouwig van andere dingen.. zoals wanneer iemand mij vraagt of ik ze kan maar anders nooit vraagt hoe het met mij gaat ofzo. Dan denk ik dat ze mij willen gebruiken.
Ik neem aan dat je met "wanneer iemand mij vraagt of ik ze kan maar" bedoelt "wanneer iemand mij vraagt of ik ze kan helpen maar"?
quote:
Ik merk overigens ook heel erg dat ik zoveel mogelijk wil voorkomen dat ik anderen misbruik of dergelijke doe...
Dat komt omdat ik altijd heb geleerd vanaf heel jongs af aan "behandel de ander zoals je zelf behandelt wilt worden" En sinds groep 6 leefde ik volledig naar dat spreekwoord toe.
Maar toen ik 13/14 was wilde ik het anders aanpakken dan op de basisschool (waar ik vaak werd gepest om voornamelijk mijn uiterlijk en ook wel een beetje mijn innerlijk) en deed ik er van alles aan om erbij te horen. Behalve uiterlijk, ook onaardig/ gemeen naar anderen toe dus. Dat ging 2 jaar lang heel erg goed maar toen was de koek op en verviel ik helemaal terug/ had ik een identiteitscrisis en toen begon het wantrouwen en werd ik nog gevoeliger dan ik al vroeger was.
Het spreekwoord "zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten" gaat dus niet bij mij op voor het geval jullie dat denken. Maar ik leef nu wel weer volledig naar het spreekwoord "behandel de ander zoals jij behandelt wilt worden" en dat is ook hetgeen waar ik mij het lekkerst en meest mijzelf erbij voel maar ik zit dus nog steeds met een (extreem?) wantrouwen.
Dat spreekwoord heeft denk ik ook een beetje de betekenis van 'Iemand die geregeld iemand anders beschuldigt van liegen (relatief veel), is waarschijnlijk zelf (vaker) een leugenaar' en dit spreekwoord is eigenlijk ook heel logisch.
Stel je hebt 2 mensen die op een kruispunt staan en beiden kijken ze naar hetzelfde punt en ze zien beiden hetzelfde. En dan is er een ongeluk (ze zien een auto van de weg rijden een grasveld op en er zijn geen gewonden in mijn voorbeeld want ik ben in een goede bui vandaag :P ).

Stel de ene persoon is veel bezig met intelligentie en met anderen te slim af willen zijn en de ander is een oogarts.
De ene persoon zal dan misschien denken "Jezus, wat is die bestuurder van die auto dom!" terwijl de oogarts op dat moment misschien denkt "Jezus, is die bestuurder soms blind of zo?".

Dus zoals deze 2 mensen zijn, zo denken ze over anderen. Sterker nog, dit is een heel krachtig middel om anderen te begrijpen. Zo kun je zelfs mensen beter gaan inschatten.
quote:
Mijn vriendin vertelde ook weleens dat ze soms niet dingen durfde te zeggen tegen mij uit angst voor mijn mening van wat ik van haar wel niet zou denken..
Mijn zusje zei ook zo ongeveer exact hetzelfde.. en mijn zusje zei ook "als ik het ga zeggen tegen jou dan ga je mij meteen haten en dan blijf je dat van mij denken"

Toen ik dat hoorde voelde ik mij een monster omdat ik helemaal niet wil dat mensen "bang" voor mij zijn maar nu wantrouw ik dus helemaal mijn zusje en mijn vriendin omdat ik nu dus denk "als je geweten zuiver is heb je niks te vrezen" :{
Ja, dit kan ik me heel goed voorstellen.

Dit is denk ik ook een beetje wat er gebeurt als ik geëmotioneerd ergens op reageer en dan minder ga nuanceren. Dan ga ik ook rust opzoeken zodat de normale toestand meer genaderd wordt.

Maar ik ken (en kende) meerdere mensen die zeg maar minder goed in hun vel zaten en van hun wist ik ook dat op sommige momenten de stress/angst/zorgen dermate de overhand namen dat ze dan soms dingen extremer uitspraken dan in werkelijkheid 't geval was. Dit waren over 't algemeen gesproken jongere autistische vrouwen met (soms ietsies serieuzere) psychische problemen. Zodra de stress weer weg was, werden ze weer de nuchterheid zelve.

Volgens mij lig ik nog steeds wat berichten achter her en der.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  vrijdag 26 januari 2018 @ 05:37:59 #220
335650 Flylib
Obdewl'l X
pi_176752096
Sinds begin vorig jaar ben ik in behandeling gegaan voor mijn PTSS. Ik kwam er tijdens de behandeling pas achter dat ik onverwerkte trauma's heb. Hier bleek ik al een kwart eeuw mee rond te lopen. Pas in 2015 begon ik me te realiseren waar al mijn eigenaardigheden, gedragingen en alles wat mij maakt zoals ik ben, precies vandaan komt.

Als kind (tussen mijn +/-8e en 11e) ben ik een tijdje gepest op de basisschool. In diezelfde periode ben ik door een buurman seksueel misbruikt.

Deze gebeurtenissen hebben ervoor gezorgd dat angst altijd al mijn leven heeft beheerst. Ik heb voor een hele lange periode geen sociaal leven gehad, presteerde matig tot slecht op school en tijdens vervolgopleidingen, heb qua werk mijn draai nooit kunnen vinden en had/heb een algemene pessimistische kijk op het leven en wantrouw alles en iedereen om me heen. Last but not least: een negatief zelfbeeld.

In de loop der jaren (vooral toen ik in mijn 20er jaren terecht kwam) merkte ik dat er veel dingen 'anders' aan mij waren in tegenstelling tot de mensen om me heen. Maar ik kon al die jaren niet verklaren waar het precies vandaan kwam. Ik had de gebeurtenissen uit mijn jeugd zo diep weggestopt dat ik het daar niet zocht, maar intussen bleef ik leven in angst en werd mijn zelfbeeld met de jaren steeds negatiever. Ik zocht het overal, maar een duidelijk antwoord kon ik nooit vinden. Dat antwoord was immers weggestopt en zat achter een hele dikke dichte deur met 120 sloten.

Een eerste keerpunt in mijn leven kwam op mijn 26e. Toen kreeg ik mijn eerste relatie. Er ging een nieuwe wereld voor me open die heel fijn, maar tegelijkertijd ook heel angstig was. Niet zo gek natuurlijk. Ik vond mezelf weinig waard en van sociaal isolement naar een uitgebreid sociaal leven, ik werd geestelijk behoorlijk op de proef gesteld.

Na vele omzwervingen op sociaal, relationeel en werkgebied kwam het volgende keerpunt in 2016. Ik was toen al een tijdje bezig om het roer in mijn leven om te gooien en op eigen kracht af te rekenen met mijn demonen. En toen kreeg ik een relatie met wat achteraf een vrouwelijke versie van mij bleek te zijn. Ik kreeg de spiegel toegereikt waar ik al heel lang naar op zoek was. Zij is jaren in therapie geweest voor soortgelijke trauma's die zij in haar jeugd had opgelopen, waaronder EMDR, groepstherapie en nog veel meer zaken. Ineens kon ik mezelf van afstand bekijken, in de vorm van haar. Ik schrok ervan, maar het opende mijn ogen tegelijkertijd zoals dat nog niet eerder was voorgekomen.

De relatie heeft maar 9 maanden stand gehouden, maar het was in deze periode dat ik nu echt inzag dat de deur naar de gebeurtenissen van vroeger open moest. Ik had mijn ex als eerste persoon ooit verteld wat me is overkomen, toen we nog maar net samen waren. De volgende stap was mijn familie en enkele vrienden.

Inmiddels ben ik een open boek naar de juiste mensen als het om mijn verleden gaat. Mijn leven is ook niet meer zoals het eerder was. Ik heb een sociaal leven met mensen en activiteiten die belangrijk voor me zijn en ik heb een fijne baan waar ik erg blij mee ben. En het allerbelangrijkste: ik ben in behandeling gegaan en leer meer te 'leven'.

Ik merk dat ik stukje bij beetje mezelf steeds beter leer kennen. Ik snap nu waar veel van mijn eigenaardigheden vandaan komen en leer met de tijd beter met mezelf om te gaan. Tegelijkertijd voelt het heel raar dat ik al 3 kwart van mijn leven met PTSS rondloop zonder dat ik dat doorhad en de oorzaken van mijn beschadigde persoon overal zocht, behalve in de gebeurtenissen van toen.

Na bijna een jaar cognitieve gedragstherapie ben ik begonnen met EMDR, en dat valt best zwaar. Nu ligt de focus vooral op het misbruik, dit is een onderwerp waar ik nog nooit iemand iets in geuren en kleuren over heb verteld. Om zelf in geuren en kleuren te moeten beschrijven wat er toen gebeurde maakt heel veel in me los. Tegelijkertijd weet ik dat alles wat ik nu doe, er op is gericht alles wat me heeft getraumatiseerd eindelijk een plek te geven. Dus ga ik de strijd aan met mezelf en mijn angsten. Ik wil niet langer verzuipen. Met mijn 36 jaar wil ik nu eindelijk echt iets van mijn leven gaan maken zonder dat angst mijn leven gaat beheersen. En ik ben blij en trots op het feit dat ik de stap heb gezet om dit te gaan bereiken.

Ik weet dat niet alles zomaar verdwijnt, maar met het een plek geven van de nodige zaken kan ik al heel wat bereiken. En er uiteindelijk voor zorgen dat ik wat vaker 'nee' ga zeggen tegen die demonen. Het is tot nu toe een heftige reis geweest, maar ik weet waar ik het voor doe; voor mezelf. En voor mezelf ben ik meer dan bereid die uitdaging aan te gaan.

Sorry voor het lange verhaal, moest het gewoon even kwijt :)
diseased rhinoceros pizzle
  vrijdag 26 januari 2018 @ 23:09:55 #221
198417 Lastpost
Rotterdammert!
pi_176769820
Ik mag komende dinsdag weer aan de bak voor mijn tweede individuele therapie. De eerste keer EMDR gehad maar dat had niet het gewenste resultaat.

Nu beginnen met Imaginaire Exposure en Exposure in vivo. Hoop dat het ditmaal dan wel werkt en ik eindelijk echt stappen kan gaan zetten om weer de oude te worden. Hiervóór nog wat groepssessies gehad ter voorbereiding en momenteel in de ziektewet en echt zo'n nutteloos gevoel.

Beetje aan de medicatie, hang thuis, kan/durf niet veel buiten de deur en binnen krijg ik amper iets voor elkaar zonder woedeaanvallen of frustraties omdat ik mezelf niet onder controle heb en de rust niet heb om iets te doen. :')
Dus blij dat eindelijk dat belletje kwam dat we van start kunnen, die wachtlijsten zijn echt verdomde irritant haha.

Rechtzaak inmiddels ook achter de rug, schadevergoeding toegekend gekregen, nu alleen 8 maanden wachten aangezien zij het niet kan/zal betalen. Maar daar nu ook eindelijk een streep onder kunnen zetten. Nu nog kijken of we vervolgstappen zetten tegen de instelling (Psychiatrie) waar zij onder behandeling was.
  dinsdag 30 januari 2018 @ 10:43:24 #222
41913 Marialice
beetje gek en is er trots op
pi_176834685
Mijn EMDR is voorlopig op pauze gezet omdat ik momenteel niet stabiel genoeg ben. Ik baal er behoorlijk van, vond de EMDR-sessies absoluut niet leuk maar had wel echt het idee dat we de kern van het probleem aan het aanpakken waren.

Heeft iemand van jullie toevallig ervaring met EMDR icm een opname? Ik heb al 2 namen doorgekregen: traumacentrum Friesland en PsyTrec (oid) maar zoek eigenlijk ervaringen.
"I can't explain myself, Sir," said Alice, "'cause I'm not myself, you see"
pi_176897946
quote:
0s.gif Op dinsdag 30 januari 2018 10:43 schreef Marialice het volgende:
Mijn EMDR is voorlopig op pauze gezet omdat ik momenteel niet stabiel genoeg ben. Ik baal er behoorlijk van, vond de EMDR-sessies absoluut niet leuk maar had wel echt het idee dat we de kern van het probleem aan het aanpakken waren.

Heeft iemand van jullie toevallig ervaring met EMDR icm een opname? Ik heb al 2 namen doorgekregen: traumacentrum Friesland en PsyTrec (oid) maar zoek eigenlijk ervaringen.
Dat is heel naar maar goed dat er gekeken wordt naar een oplossing in ieder geval.

Ik heb de indruk dat een opname pas kans van slagen heeft als je ook een stabiele thuissituatie hebt en daadwerkelijk rust en begrip hebt wanneer je terugkomt. Daarnaast is lang niet iedereen unaniem euforisch over korte opnames voor traumatherapie. Ik zou het eerst heel goed onderzoeken als ik jou was.

Je mag me DM-en voor vragen als je dat fijn vindt :).
pi_176897952
quote:
1s.gif Op maandag 15 januari 2018 23:11 schreef Perzephone het volgende:

[..]

Juah. Het raakt iig wel iets, dus ik denk dat ik hier wel wat uit ga halen. Mijn therapeute heeft the Happiness Trap aangeraden van Richard Harris en die heeft ook wel fijne oefeningen :)
Dat is fijn om te lezen. Ik hoop dat het je veel zal opleveren uiteindelijk. :)
pi_176897964
De beerput is hier open gegaan. Ik herinner mij allemaal nare dingen uit mijn jeugd (trauma's).

Ik heb het gevoel dat ik aan het verdrinken ben.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')