abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_163414185
quote:
0s.gif Op donderdag 30 juni 2016 13:19 schreef Droopie het volgende:
Hey, een nieuwe OP!
Ziet er netjes uit.
Dankje :)
pi_163418013
Ik heb de OP aangepast omdat ik vond dat de nadruk teveel lag op de visie dat verslaving een hersenziekte is. Ik vond dat het een te beperkt beeld gaf van verslaving en de visies op verslaving.


Ik heb mezelf de laatste tijd meer verdiept in het bio-psycho-sociaal-model en hoe dat zich verhoudt tot het hersenziekte model.

Ik denk dat ze elkaar niet uitsluiten. Ik ben van de overtuiging afgestapt dat je zonder de genetische aanleg niet verslaafd kan raken. Ik geloof wel dat iemand met die aanleg er wel (veel) vatbaarder voor is.

Ik geloof wel dat, wanneer iemand eenmaal verslaafd* is, de hersenen onomkeerbaar veranderd zijn. Verslaving is een ziekte en door de onomkeerbare veranderingen een chronische ziekte.

*Verslaafd= voldoet aan 6 of meer criteria van de DSM-V.
  donderdag 30 juni 2016 @ 20:55:20 #28
168456 DaneV
chown -R us.us *yourbase
pi_163419071
quote:
0s.gif Op donderdag 30 juni 2016 20:09 schreef madam-april het volgende:
Ik geloof wel dat, wanneer iemand eenmaal verslaafd* is, de hersenen onomkeerbaar veranderd zijn. Verslaving is een ziekte en door de onomkeerbare veranderingen een chronische ziekte.

*Verslaafd= voldoet aan 6 of meer criteria van de DSM-V.
Ik denk dat de meeste effecten van verslaving wel omkeerbaar zijn. Gelukkig maar, anders zou een ex-verslaafde de rest van zijn leven met ontwenningsverschijnselen rond lopen.

De onbewuste associatie van substantie X die het beloningscentrum sterk stimuleert zal misschien wel erg lang, zo niet voor eeuwig aanwezig blijven. Dat neurale pad is immers jaren gestimuleerd door gebruik. Of zo`n herinnering/associatie een chronisch ziekteverschijnsel is, ik weet het niet...
pi_163421581
quote:
0s.gif Op donderdag 30 juni 2016 20:55 schreef DaneV het volgende:

[..]

Ik denk dat de meeste effecten van verslaving wel omkeerbaar zijn. Gelukkig maar, anders zou een ex-verslaafde de rest van zijn leven met ontwenningsverschijnselen rond lopen.

De onbewuste associatie van substantie X die het beloningscentrum sterk stimuleert zal misschien wel erg lang, zo niet voor eeuwig aanwezig blijven. Dat neurale pad is immers jaren gestimuleerd door gebruik. Of zo`n herinnering/associatie een chronisch ziekteverschijnsel is, ik weet het niet...
Is liefdesverdriet een ziekte verschijnsel? Rouw is dat een ziekte?

Als ik iemand bacardi zie drinken vind ik het geen schok meer, maar dat heeft wel zijn tijd nodig gehad en soms knaagt het nog wel.
Maar onbewust is het ook een soort heimwee naar de leuke tijden en lekkere gevoel.
a great future doesn't require a great past
pi_163421719
quote:
0s.gif Op donderdag 30 juni 2016 20:55 schreef DaneV het volgende:

[..]

Ik denk dat de meeste effecten van verslaving wel omkeerbaar zijn. Gelukkig maar, anders zou een ex-verslaafde de rest van zijn leven met ontwenningsverschijnselen rond lopen.

De onbewuste associatie van substantie X die het beloningscentrum sterk stimuleert zal misschien wel erg lang, zo niet voor eeuwig aanwezig blijven. Dat neurale pad is immers jaren gestimuleerd door gebruik. Of zo`n herinnering/associatie een chronisch ziekteverschijnsel is, ik weet het niet...
De meeste effecten zijn zeer zeker omkeerbaar, maar de veranderingen in de hersenen zijn dat niet.

Langdurig, intensief gebruik zorgt ervoor dat het aantal dopamine receptoren verminderd. Dit is een blijvende verandering.

De (krachtige) herinneringen, die zijn opgeslagen in zowel ons reptielenbrein als ons in ons zoogdierenbrein, zijn (zoals je al aangaf) eveneens een blijvende verandering.

Deze twee onomkeerbare veranderingen zorgen ervoor dat het risico op een terugval altijd aanwezig blijft. De 'trek' zal altijd blijven bestaan, ik ken mensen die bijv. al 20 jaar afgekickt waren, ruim 5 jaar geen 'trek-moment' hadden gehad en toen plotseling weer een 'trek-moment' kregen, totaal onverwacht. Sommige van hen dachten dat ze 'genezen' waren omdat ze al zolang geen symptomen hadden ervaren. Zij zagen er geen kwaad in om die ene keer te gebruiken/dat ene drankje te doen, ze waren immers 'genezen', ze vielen uiteindelijk allemaal terug de een al na een week, een andere na een paar maanden, maar allemaal vielen ze terug. Dat is het verraderlijke van verslaving, je kunt jaren lang geen symptomen meer hebben en dan ineens, totaal onverwachts, steekt het weer de kop op. Verslaafden die niet meer gebruiken zijn in remissie, de mogelijkheid op een terugval is immers altijd aanwezig, je kunt dus niet spreken van genezing.

Een chronische ziekte is een aandoening waarbij er geen uitzicht is op volledig herstel.

Bij verslaving is er geen uitzicht op volledig herstel. De veranderingen in de hersenen zijn onomkeerbaar waardoor het risico op een terugval altijd blijft bestaan, zelfs na jaren van remissie.

Verslaving voldoet dus absoluut aan de criteria voor een chronische ziekte.
pi_163423303
quote:
1s.gif Op donderdag 30 juni 2016 22:11 schreef Droopie het volgende:

[..]

Is liefdesverdriet een ziekte verschijnsel? Rouw is dat een ziekte?

Als ik iemand bacardi zie drinken vind ik het geen schok meer, maar dat heeft wel zijn tijd nodig gehad en soms knaagt het nog wel.
Maar onbewust is het ook een soort heimwee naar de leuke tijden en lekkere gevoel.
Zowel liefdesverdriet als rouw, zijn een reactie op een verlieservaring. Het verdriet om het verlies kan de proporties aannemen van een psychologische stoornis, de posttraumatische stressstoornis. Dus om jouw vraag te beantwoorden; in sommige gevallen wel. In sommige gevallen zullen liefdesverdriet / rouw leiden tot een posttraumatische stressstoornis.


Je ervaart de trek/associatie nog steeds alleen heb je, door je behandeling, geleerd om weerstand te bieden tegen dat gevoel.

[ Bericht 6% gewijzigd door madam-april op 30-06-2016 23:08:45 ]
pi_163423681
quote:
1s.gif Op donderdag 30 juni 2016 22:57 schreef madam-april het volgende:

[..]

Zowel liefdesverdriet als rouw, zijn een reactie op een verlieservaring. Het verdriet om het verlies kan de proporties aannemen van een psychologische stoornis, de posttraumatische stressstoornis. Dus om jouw vraag te beantwoorden; in sommige gevallen wel. In sommige gevallen zullen liefdesverdriet / rouw leiden tot een posttraumatische stressstoornis.
Met je eens dat het een stoornis kan veroorzaken in de hersens, maar PTSS wordt volgens google niet als een ziekte gezien.
Wel lees ik dat het gaat lopen kloten met stofjes in je hoofd. Of iig een gebrek aan rustgevende stofjes.

Waar ik overigens nog nooit van gehoord had (anandamide)
a great future doesn't require a great past
pi_163424172
quote:
1s.gif Op donderdag 30 juni 2016 23:06 schreef Droopie het volgende:

[..]

Met je eens dat het een stoornis kan veroorzaken in de hersens, maar PTSS wordt volgens google niet als een ziekte gezien.
Wel lees ik dat het gaat lopen kloten met stofjes in je hoofd. Of iig een gebrek aan rustgevende stofjes.

Waar ik overigens nog nooit van gehoord had (anandamide)
Waar lees jij dat het niet als ziekte wordt gezien?
  donderdag 30 juni 2016 @ 23:22:39 #34
168456 DaneV
chown -R us.us *yourbase
pi_163424344
quote:
1s.gif Op donderdag 30 juni 2016 22:15 schreef madam-april het volgende:

[..]

De meeste effecten zijn zeer zeker omkeerbaar, maar de veranderingen in de hersenen zijn dat niet.

Langdurig, intensief gebruik zorgt ervoor dat het aantal dopamine receptoren verminderd. Dit is een blijvende verandering.

Volgens mij is er geen bewijs dat verslavende middelen het aantal dopaminereceptoren in het brein zou verminderen. Wat wel duidelijk is, is dat langdurig gebruik van middelen die de dopamine-afgifte stimuleren, zorgt voor een toename van het stofje dat dopamine terug de synaps in stuurt (DAT, Dopamine Transporter). Na enkele maanden staking is de hoeveelheid DAT weer op het niveau voor de verslaving.

Het schijnt overigens wel zo te zijn dat mensen (en apen :) ) die minder beschikbare dopamine D2 receptoren in bepaalde delen van hun hersenen hebben, een grotere kans hebben om de inname van bepaalde middelen als prettig te ervaren en daarmee een grotere kans hebben om verslaafd te raken. Dat zou je kunnen opvatten als argument voor de aanleg-theorie.

quote:
De (krachtige) herinneringen, die zijn opgeslagen in zowel ons reptielenbrein als ons in ons zoogdierenbrein, zijn (zoals je al aangaf) eveneens een blijvende verandering.

..

Een chronische ziekte is een aandoening waarbij er geen uitzicht is op volledig herstel.

Bij verslaving is er geen uitzicht op volledig herstel. De veranderingen in de hersenen zijn onomkeerbaar waardoor het risico op een terugval altijd blijft bestaan, zelfs na jaren van remissie.

Verslaving voldoet dus absoluut aan de criteria voor een chronische ziekte.
Het is in ieder geval een interpretatie van de definitie chronische ziekte. Ik vindt niet dat een ex-alcoholist die al jaren van de drank af is en niet van plan is om nog ooit te drinken, aan enig criterium binnen de term ziekte voldoet. Zijn lichaam functioneert helemaal zoals het hoort en op psychisch vlak voldoet hij op geen enkele manier meer aan de criteria voor verslaving.

Dat hij door te drinken krachtige herinneringen oproept, waardoor hij meer risico loopt om opnieuw over de schreef te gaan, maakt hem niet chronisch ziek.

[ Bericht 3% gewijzigd door DaneV op 30-06-2016 23:39:15 ]
pi_163424356
quote:
1s.gif Op donderdag 30 juni 2016 23:19 schreef madam-april het volgende:

[..]

Waar lees jij dat het niet als ziekte wordt gezien?
Op wiki en andere site's.
Het is een stoornis.

Of blijven we nu hangen in oude discussies wat definitie van een ziekte is ;)

Een auto die teveel olie verbruikt is toch ook niet kapot, maar kan het beste wel gerepareerd worden.
a great future doesn't require a great past
  donderdag 30 juni 2016 @ 23:32:06 #36
168456 DaneV
chown -R us.us *yourbase
pi_163424738
In principe is die discussie zinloos idd, maar ik geloof zelf dat het averechts werkt om tegen een verslaafde te zeggen dat hij ziek is, vooral als je er ook nog eens bij zegt dat hij dat de rest van zijn leven zal zijn. Ik zou eerst eens even een goede borrel inschenken als ik dat als alcoholist zou horen...

"Ziek zijn" roept, bij mij althans, een soort hopeloosheid en slachtofferrol op. Terwijl iemand die verslaafd is volgens mij toch vooral moet inzien dat hij zelf degene is die zijn lichaam structureel aan het vergiftigen is en dat hij er ZELF voor kan zorgen dat hij weer kerngezond wordt. Al dan niet met hulp, wat lang niet altijd nodig is.

Sowieso vindt ik het bijzonder kwalijk dat allerlei afwijkende gedragingen als ziekte worden bestempeld dankzij het DSM-IV, maar dat is een andere discussie.
pi_163424798
quote:
0s.gif Op donderdag 30 juni 2016 23:22 schreef DaneV het volgende:

[..]


Het is in ieder geval een interpretatie van de definitie chronische ziekte. Ik vindt niet dat een ex-alcoholist die al jaren van de drank af is en niet van plan is om nog ooit te drinken, aan enig criterium binnen de term ziekte voldoet. Zijn lichaam functioneert helemaal zoals het hoort en op psychisch vlak voldoet hij op geen enkele manier meer aan de criteria voor verslaving.

Dat hij door te drinken krachtige herinneringen oproept, waardoor hij meer risico loopt om opnieuw over de schreef te gaan, maakt hem niet chronisch ziek.
Zonder wetenschappelijke onderbouwing, maar gewoon persoonlijk gevoel.

Ik vind het eigenlijk ook gewoon klote dat ik een stempel "ziek" krijg en dat sommige mensen zich verschuilen achter het woordje.

Ziek is nou niet echt een geuzennaam, maar een zwakte.
En als er 1 ding is wat ik geleerd heb, is dat het pad wat ik heb afgelegd alles behalve zwak is.
a great future doesn't require a great past
pi_163424888
quote:
0s.gif Op donderdag 30 juni 2016 23:32 schreef DaneV het volgende:
In principe is die discussie zinloos idd, maar ik geloof zelf dat het averechts werkt om tegen een verslaafde te zeggen dat hij ziek is, vooral als je er ook nog eens bij zegt dat hij dat de rest van zijn leven zal zijn. Ik zou eerst eens even een goede borrel inschenken als ik dat als alcoholist zou horen...

"Ziek zijn" roept, bij mij althans, een soort hopeloosheid en slachtofferrol op. Terwijl iemand die verslaafd is volgens mij toch vooral moet inzien dat hij zelf degene is die zijn lichaam structureel aan het vergiftigen is en dat hij er ZELF voor kan zorgen dat hij weer kerngezond wordt. Al dan niet met hulp, wat lang niet altijd nodig is.
Hulp is altijd nodig, al is het maar de buurvrouw tegen wie je even kan zeggen wat je op je hart hebt.

Complimenten trouwens voor je uitleg, je schrijft precies op wat ik denk (behalve de uitgebreide beschrijving van de werking in je hoofd) en je kon het stukken beter opschrijven dan ik had gekund.
a great future doesn't require a great past
pi_163425703
quote:
0s.gif Op donderdag 30 juni 2016 23:22 schreef DaneV het volgende:

[..]

Volgens er geen bewijs dat verslavende middelen het aantal dopaminereceptoren in het brein zou verminderen. Wat wel duidelijk is, is dat langdurig gebruik van middelen die de dopamine-afgifte stimuleren zorgt voor een toename van het stofje dat dopamine terug de synaps in stuurt (DAT, Dopamine Transporter). Na enkele maanden staking is de hoeveelheid DAT weer op het niveau voor de verslaving.

Het schijnt overigens wel zo te zijn dat mensen (en apen :) ) die minder beschikbare dopamine D2 receptoren in bepaalde delen van hun hersenen hebben, een grotere kans hebben om de inname van bepaalde middelen als prettig te ervaren en daarmee een grotere kans om verslaafd te raken. Dat is dus een argument voor de aanleg-theorie.

Volgens mij is dat wel wetenschappelijk bewezen. Ik heb de bronnen nu niet paraat maar ik zal ze voor je opzoeken.

quote:
0s.gif Op donderdag 30 juni 2016 23:22 schreef DaneV het volgende:

Het is in ieder geval een interpretatie van de definitie chronische ziekte. Ik vindt niet dat een ex-alcoholist die al jaren van de drank af is en niet van plan is om nog ooit te drinken, aan enig criterium binnen de term ziekte voldoet. Zijn lichaam functioneert helemaal zoals het hoort en op psychisch vlak voldoet hij op geen enkele manier meer aan de criteria voor verslaving.

Dat hij door te drinken krachtige herinneringen oproept, waardoor hij meer risico loopt om opnieuw over de schreef te gaan, maakt hem niet chronisch ziek.
Daar vergis je je in. De hersenen functioneren niet volledig zoals het hoort (de veranderingen zijn immers onomkeerbaar) en ook op psychisch vlak ervaart hij nog steeds symptomen van een verslaving, alleen niet dezelfde als van iemand met een actieve verslaving.

Het drinken is in zo'n geval niet de aanleiding maar het gevolg van een trigger. Het is de ziekte die zo iemand er toch weer toe weet te verleiden om weer te gebruiken.
pi_163425874
quote:
0s.gif Op donderdag 30 juni 2016 23:32 schreef DaneV het volgende:
In principe is die discussie zinloos idd, maar ik geloof zelf dat het averechts werkt om tegen een verslaafde te zeggen dat hij ziek is, vooral als je er ook nog eens bij zegt dat hij dat de rest van zijn leven zal zijn. Ik zou eerst eens even een goede borrel inschenken als ik dat als alcoholist zou horen...

"Ziek zijn" roept, bij mij althans, een soort hopeloosheid en slachtofferrol op. Terwijl iemand die verslaafd is volgens mij toch vooral moet inzien dat hij zelf degene is die zijn lichaam structureel aan het vergiftigen is en dat hij er ZELF voor kan zorgen dat hij weer kerngezond wordt. Al dan niet met hulp, wat lang niet altijd nodig is.

Sowieso vindt ik het bijzonder kwalijk dat allerlei afwijkende gedragingen als ziekte worden bestempeld dankzij het DSM-IV, maar dat is een andere discussie.
Het is geen excuus het is een verklaring. En er is een groot verschil tussen een excuus en een verklaring.

Het feit dat het een ziekte is ontslaat iemand niet van zijn verantwoordelijkheid. Het is een behandelbare ziekte, je kunt het onder controle krijgen.
  vrijdag 1 juli 2016 @ 00:59:14 #41
168456 DaneV
chown -R us.us *yourbase
pi_163426838
quote:
1s.gif Op donderdag 30 juni 2016 23:55 schreef madam-april het volgende:

[..]

Volgens mij is dat wel wetenschappelijk bewezen. Ik heb de bronnen nu niet paraat maar ik zal ze voor je opzoeken.
Daar zou ik blij mee zijn, puur uit interesse :)

Ik heb helaas geen doctoraat in neurowetenschappen dus misschien heb ik e.e.a. verkeerd geÔnterpreteerd. Maar zover ik weet zijn er geen onderzoeken die aantonen dat verslavende middelen permanente veranderingen teweeg brengen in de hoeveelheid dopaminereceptoren of andere zaken die met de overdracht van neurotransmitters te maken hebben.

Volgens mij zijn er sowieso veel onduidelijkheden over wat er precies gebeurt tijdens verslaving en ontwenning daarvan. Ons beloningssysteem is in ieder geval ontzettend complex maar ook erg plastisch. Het zal zich altijd aanpassen aan de omgeving, dat heeft ons zo ver gebracht in de evolutie. En dat is slecht nieuws voor de middelengebruiker (gewenning), maar ook goed nieuws (volledig herstel bij volledige onthouding).

[ Bericht 0% gewijzigd door DaneV op 01-07-2016 01:04:47 ]
  vrijdag 1 juli 2016 @ 01:54:39 #42
168456 DaneV
chown -R us.us *yourbase
pi_163427217
quote:
1s.gif Op vrijdag 1 juli 2016 00:01 schreef madam-april het volgende:

[..]

Het is geen excuus het is een verklaring. En er is een groot verschil tussen een excuus en een verklaring.

Het feit dat het een ziekte is ontslaat iemand niet van zijn verantwoordelijkheid. Het is een behandelbare ziekte, je kunt het onder controle krijgen.
Klopt. Maar door het een (chronische) ziekte te noemen leg je in mijn ogen de verklaring buiten het bewuste gedrag van de verslaafde en creŽer je daarmee een voedingsbodem voor een excuus. Hij zou er immers niet zo veel aan kunnen doen dat hij die fles wijn voor de zoveelste keer opentrekt, want hij heeft nou eenmaal die "verslavingsziekte". Hij mag dan misschien verantwoordelijkheid hebben voor zijn leven, maar door zijn "ziekte" lukt het hem nou eenmaal niet om deze te nemen.

Feit blijft dat hij bij ieder glas, iedere spuit of iedere snuif de keuze heeft om het wel of niet te doen. Er is geen "ziekte" die zijn keuzes daarin beÔnvloedt. Inzien dat je die keuzevrijheid hebt, is in mijn ogen de belangrijkste stap uit verslaving.

Bovendien vind ik het "onder controle houden van een ziekte" een onterecht negatief vooruitzicht voor iemand die wil stoppen met een middel. Daarmee geef je de boodschap dat een ex-verslaafde zijn hele leven lang zal moeten vechten tegen zijn verslaving. En mits je dat jezelf niet wijsmaakt, hoeft dat ook echt niet zo te zijn imo.

[ Bericht 2% gewijzigd door DaneV op 01-07-2016 02:33:11 ]
pi_163428053
Laatste ben ik het niet helemaal mee eens, het karakter van een doorsnee verslaafde is mateloos en na een tijdje ligt bagatalisering op de loer.
Een continue gevecht tegen de drank wil ik mijn situatie niet noemen.

Echter als ik naar feesten ga of me klote voelt moet ik heel alert zijn om mijn grenzen te bewaren, dus niet drinken.

Stel ik ben somber of van slag, dan is er een grote kans dat ik zo feest oversla omdat de kans dat ik terugval dan aanwezig is.
Ben ik happy dan gaat het mij redelijk af.

De keuzevrijheid vind ik een lastige, weet niet of jezelf wel eens craving ervaren heb, dus een keuze vind ik te kort door de bocht.
Aan de andere kant denk ik ook vaak, waarom ben ik niet eerder naar de dokter gegaan.
Die keuze vrijheid is niet zwart/ wit
a great future doesn't require a great past
pi_163448619
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juli 2016 01:54 schreef DaneV het volgende:

[..]

Klopt. Maar door het een (chronische) ziekte te noemen leg je in mijn ogen de verklaring buiten het bewuste gedrag van de verslaafde en creŽer je daarmee een voedingsbodem voor een excuus. Hij zou er immers niet zo veel aan kunnen doen dat hij die fles wijn voor de zoveelste keer opentrekt, want hij heeft nou eenmaal die "verslavingsziekte". Hij mag dan misschien verantwoordelijkheid hebben voor zijn leven, maar door zijn "ziekte" lukt het hem nou eenmaal niet om deze te nemen.

De verklaring ligt ook buiten het bewuste gedrag van de verslaafde. Er zullen vast mensen zijn die het aangrijpen als excuus, maar dat maakt het nog geen excuus. Heel kort gezegd: het gebruik is gedrag, de craving is de ziekte. Het gedrag kun je veranderen, de ziekte niet.

Heb je enig idee hoe frustrerend het is als je niet begrijpt waarom het jou zoveel meer moeite kost om te stoppen dan een ander? Je voelt je minder dan anderen, je hebt het gevoel dat je gewoon een zwakkeling bent omdat het je maar niet lukt.

Toen mijn behandelaar mij uit legde hoe het zat voelde ik me zo ontzettend opgelucht. Ik hoefde me niet meer te schamen, het was niet mijn schuld, dat ik verslaafd was betekende niet dat ik zwak was. Ik geloofde weer in mijn eigen kracht. Ik kon al mijn energie steken in de strijd en verloor geen energie meer aan het me schuldig voelen en aan het mezelf de schuld geven. De verklaring gaf me (zelf)begrip, rust en kracht.

quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juli 2016 01:54 schreef DaneV het volgende:

Feit blijft dat hij bij ieder glas, iedere spuit of iedere snuif de keuze heeft om het wel of niet te doen. Er is geen "ziekte" die zijn keuzes daarin beÔnvloedt. Inzien dat je die keuzevrijheid hebt, is in mijn ogen de belangrijkste stap uit verslaving.


Dat ligt een heel stuk genuanceerder.

De middenhersenen geven het signaal dat je het middel nodig hebt, dat signaal is zelfs sterker dan het signaal dat je moet eten, drinken of slapen. (Je hersenen zeggen in feite: 'je hebt het middel harder nodig om te overleven dan eten, drinken en/of slapen') De neocortex van een verslaafde werkt minder goed, daardoor komen de rationele overwegingen (je hebt het middel niet echt nodig, het middel maakt je kapot, etc.) veel minder goed binnen. Een verslaafde heeft dus te maken met aan de ene kant de middenhersenen die hem vertellen dat hij het middel nodig heeft en aan de andere kant de neocortex die door een verminderde werking minder goed weerstand kan bieden tegen de dwingende verlangens van de middenhersenen.

Er is dus weldegelijk een ziekte die je keuzes daarin beÔnvloedt, sterker nog dat is precies wat de ziekte doet. Het is letterlijk een gevecht tegen je eigen hersenen.

quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juli 2016 01:54 schreef DaneV het volgende:

Bovendien vind ik het "onder controle houden van een ziekte" een onterecht negatief vooruitzicht voor iemand die wil stoppen met een middel. Daarmee geef je de boodschap dat een ex-verslaafde zijn hele leven lang zal moeten vechten tegen zijn verslaving. En mits je dat jezelf niet wijsmaakt, hoeft dat ook echt niet zo te zijn imo.
Het is een realistisch vooruitzicht. Het blijft niet je hele leven een gevecht maar je moet wel je hele leven waakzaam blijven. Je moet je leven erop inrichten, je moet alert blijven op triggers zodat je ze op tijd (h)erkent en er tijdig op kan reageren/ anticiperen. Je moet altijd paraat staan om te vechten.

Ik ben al bijna 4 jaar clean, al jaren geen cravings ervaren, wel af en toe lichte 'trek-momentjes' maar nooit zo heftig dat ik ook maar een klein beetje overwoog om weer te gebruiken.. tot een paar weken terug, ineens was het daar, totaal onverwacht werd ik overmand door de drang om te gebruiken. Dit was ontzettend heftig, ik stond met het geld en mijn telefoon in mijn hand, klaar om te halen.. De reden dat ik toen niet ben teruggevallen is simpel: ik heb een goed noodplan en ben alert op het risico van een terugval, dus ik heb mijn noodplan altijd paraat. Ik was er op voorbereid, ik wist dat de mogelijkheid bestond dat het me ooit een keer kon overvallen, ik had nooit verwacht dat het zou gebeuren maar ik wist dat de mogelijkheid bestond. Ik had mijn noodplan bij de hand en dankzij mijn noodplan kon ik (zonder nadenken*) adequaat handelen.

*Nadenken betekent overwegen en omdat mijn neocortex minder goed werkt is het voor mij in zo'n situatie moeilijk om een keuze te maken gebaseerd op een rationele overweging. In mijn noodplan staat letterlijk stap voor stap wat ik moet doen om het van mijn hersenen te winnen. Niet nadenken, niet overwegen, gewoon de stappen volgen.
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juli 2016 01:54 schreef DaneV het volgende:

En mits je dat jezelf niet wijsmaakt, hoeft dat ook echt niet zo te zijn imo.
Ik vind die zin erg denigrerend. Alsof het mijn schuld is dat ik die cravings ervaar (kan ervaren).. Verslaafd zijn is geen keuze, cravings ervaren is geen keuze..
  zaterdag 2 juli 2016 @ 09:56:46 #45
269692 Divje
AnaalMeneer
pi_163453635
*volgt*

Sinds 28 Februari clean na 15 12 (sinds 15de, goedemorgen :') ) jaar gebruik. Bevalt me opperbest ^O^

[ Bericht 15% gewijzigd door Divje op 02-07-2016 10:15:26 ]
Nait Soezn Moar Broezn
pi_163455364
quote:
1s.gif Op vrijdag 1 juli 2016 23:16 schreef madam-april het volgende:

[..]


Het is een realistisch vooruitzicht. Het blijft niet je hele leven een gevecht maar je moet wel je hele leven waakzaam blijven. Je moet je leven erop inrichten, je moet alert blijven op triggers zodat je ze op tijd (h)erkent en er tijdig op kan reageren/ anticiperen. Je moet altijd paraat staan om te vechten.

....

*Nadenken betekent overwegen en omdat mijn neocortex minder goed werkt is het voor mij in zo'n situatie moeilijk om een keuze te maken gebaseerd op een rationele overweging. In mijn noodplan staat letterlijk stap voor stap wat ik moet doen om het van mijn hersenen te winnen. Niet nadenken, niet overwegen, gewoon de stappen volgen.
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
"Under pressure, you don't rise to the occasion, you sink to the level of your training."

Daarom kan ik het soms niet uitstaan dat mensen hun medicatie vergeten, het vertikken om professionele hulp te zoeken, altijd naar anderen/ omstandigheden wijzen om met hun drankgebruik zich te verschuilen achter de ziekte.

Ik persoonlijk voel me juist in een hoekje gezet als ik het stempel ziek krijg.
Maar voor anderen kan het juist begrip opleveren voor zichzelf en rust.

Kunnen we het over het oneens zijn, maar als je langere tijd gestopt bent ben je gewoon een winnaar.

Of zoals het vandaag in de NA mail staat:

I have my own path to follow, yet I’m grateful for the fellowship of others who’ve suffered from addiction and who are learning to apply the principles of recovery, just like me.

Ik merk van mijzelf dat ik heel erg verslavingsgevoelig ben en ben me er ook heel erg van bewust, bepaalde computerspelletjes, op mijn werk, met mensen en aankopen.

Momenteel moet ik een auto kopen en dat gaat soms helemaal nergens meer om..Dus dan last ik een pauze in van een week, maar heel die week ben ik dan bezig in mijn hoofd ermee..Samen met andere dingen in mijn hoofd wat rondwoekert.

Dan moet ik soms echt even stilzitten en dankbaar zijn dat ik een keuze te maken heb vergeleken met 3 jaar geleden.

[ Bericht 9% gewijzigd door Droopie op 02-07-2016 12:29:57 ]
a great future doesn't require a great past
pi_163460585
quote:
7s.gif Op zaterdag 2 juli 2016 09:56 schreef Divje het volgende:
*volgt*

Sinds 28 Februari clean na 15 12 (sinds 15de, goedemorgen :') ) jaar gebruik. Bevalt me opperbest ^O^
^O^ wat goed!
  zaterdag 2 juli 2016 @ 17:04:19 #48
269692 Divje
AnaalMeneer
pi_163461540
quote:
1s.gif Op zaterdag 2 juli 2016 16:25 schreef madam-april het volgende:

[..]

^O^ wat goed!
Ook best wel een beetje trots op mezelf :@

Het moeilijkste was eigenlijk de stap om hulp te aanvaarden. Het clean blijven gaat me eigenlijk wel makkelijk af, nu ik het hoe/wat/waar/waarom/waarmee/etc. in kaart heb.
En de keus om een geheel nieuwe start te maken in een nieuwe omgeving helpt ook wel.
De grootste uitdaging ligt nog voor me: weer fatsoenlijk functioneren in de maatschappij na er 12 jaar uit gelegen te hebben :Y)
Nait Soezn Moar Broezn
pi_163461792
quote:
12s.gif Op zaterdag 2 juli 2016 17:04 schreef Divje het volgende:

[..]

Ook best wel een beetje trots op mezelf :@

Het moeilijkste was eigenlijk de stap om hulp te aanvaarden. Het clean blijven gaat me eigenlijk wel makkelijk af, nu ik het hoe/wat/waar/waarom/waarmee/etc. in kaart heb.
En de keus om een geheel nieuwe start te maken in een nieuwe omgeving helpt ook wel.
De grootste uitdaging ligt nog voor me: weer fatsoenlijk functioneren in de maatschappij na er 12 jaar uit gelegen te hebben :Y)
De maatschappij zal wel flink veranderd zijn, maar als je een goede mentaliteit heb liggen er voor de meeste van ons vele kansen.

Vertrouw op je eigen kunnen en bezoek ook de hulpverleners als het goed met je gaat, dat maakt de drempel niet zo hoog als het slecht met je gaat.

Echt goed dat je na zoveel jaar je leven een andere richting gaat geven. Respect!
a great future doesn't require a great past
  zaterdag 2 juli 2016 @ 17:28:03 #50
269692 Divje
AnaalMeneer
pi_163462241
quote:
1s.gif Op zaterdag 2 juli 2016 17:12 schreef Droopie het volgende:

[..]

De maatschappij zal wel flink veranderd zijn, maar als je een goede mentaliteit heb liggen er voor de meeste van ons vele kansen.

Vertrouw op je eigen kunnen en bezoek ook de hulpverleners als het goed met je gaat, dat maakt de drempel niet zo hoog als het slecht met je gaat.

Echt goed dat je na zoveel jaar je leven een andere richting gaat geven. Respect!
Thanks :) heb groot respect voor jou! 30 maanden en 21 (?) dagen is niet niks! _O_ Top!

Heb in de kliniek idd gemerkt dat het het beste is om op elk geschikt moment even aan te kloppen bij hulpverleners. :Y
Nait Soezn Moar Broezn
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')