abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_160684785
Oorspronkelijke OP:

quote:
0s.gif Op woensdag 12 maart 2014 20:10 schreef Stormqueen het volgende:
Vanuit Z&G heb ik toch besloten om een topic over dit onderwerp aan te maken, omdat ik het gevoel had dat er meer behoefte aan was dan alleen vanuit mijzelf en mensen het soms moeilijk vinden om dit soort dingen bespreekbaar te maken in een algemeen topic .

Ik ben nu 9 en een halve week zwanger. Het is mijn derde zwangerschap en het wordt, als alles goed gaat, ons eerste kindje. Mijn eerste zwangerschap bleek met 9,5 week een missed abortion, de tweede was een spontane vroege miskraam met 6 weken. In de eerste zwangerschap was ik opgewekt, blij en voelde ik mezelf haast vibreren van positieve spanning. Ik was zwanger, ik kreeg een kindje, dat was geweldig! Natuurlijk was er een kans dat het mis zou gaan maar och, die kans was zo klein, daar dacht ik nauwelijks aan. Hoe hard de moker aan kwam toen het toch heus wel mis bleek te zijn is moeilijk te beschrijven.

Sindsdien merk ik dat alles wat met zwanger en kleine kinderen te maken heeft, ontzettend nare gevoelens bij me oproept. Er is me iets ontnomen, een bepaalde zorgeloosheid, mijn blijheid, en ik krijg het niet meer gevonden. De tweede miskraam kwam eigenlijk niet eens als een verrassing. En bij de derde zwangerschap zit ik alleen nog maar te wachten op het moment dat het fout gaat. Want dat het fout gaat, is voor mij nu net zo logisch als dat ik de eerste keer er van overtuigd was dat het goed zou gaan. Ook al heb ik al een echo gehad met 7,5 week met een embryo die precies op schema lag en een sterke hartslag had. De volgende keer dat ik een echo krijg, is het dood. Dat kan niet anders.

Dit soort gedachten gaan de hele godganse dag door. Ik had gehoopt dat het na een goede echo minder zou worden, maar dat duurde maar een dag of drie. Daarna kwamen de gevoelens in alle hevigheid terug. Ik durf niet vooruit te kijken. Ik kan alleen achteruit kijken, naar de ervaringen die ik heb, en krijg dat niet meer los. Kinderen krijgen is iets voor andere mensen, wie ben ik om zo arrogant te denken dat ik dat ook zal krijgen? Hoe meer ik er aan denk, hoe verder ik er in wegzak. Ik zal nooit schopjes voelen, of een kamertje inrichten, of een naam bedenken, of noem het maar op.

Daarbij ben ik ook nog steeds erg gevoelig voor mensen met zwangere buiken of kinderwagens met kleine babies. Ook al ben ik zelf zwanger, ik zie ze bijna als een andere diersoort. Iets wat ik niet kan of zal zijn.

Graag zou ik het onderwerp hier bespreekbaar maken, zonder daar andere topics mee te overschaduwen. Ik weet zeker dat er meer mensen zijn die hier last van hebben. Of last van hebben gehad. Hoe ga je er mee om? Waar put je kracht uit?
Voor pre- en postnatale depressies kun je hier terecht:
OUD / Depressief door de hormonen, deel 10

Voor problemen en emoties rondom een anders verlopen bevalling:
OUD / Als de bevalling onverhoopt anders loopt.

Om je verhaal te doen over de dingen waar je in het moederschap tegenaan loopt:
OUD / [OUD] Hoe gaat het met ons? #18

[ Bericht 8% gewijzigd door Kyara op 15-03-2016 21:02:44 ]
Everything will be fine in the end. If it's not fine, it's not the end
pi_160684954
Hulp zoeken!
pi_160684998
Dit kun je waarschijnlijk niet alleen. En het is 50-50. Je weet nooit hoe het zal verlopen. Ze zeggen ook weleens: 3 keer is scheepsrecht en dus heb je straks een prachtig kindje in je armen liggen, want het is je 3e zwangerschap.
pi_160685204
Hi ladies, ik heb dit topic de laatste tijd een beetje gemonitord en ik denk dat de huidige onderwerpen het oorspronkelijke doel van het topic ruimschoots voorbij gaan. Het lijkt nu te verzanden in een algemeen depressietopic terwijl het in eerste instantie juist niet voor depressie bedoeld was, maar ging over vervelende gedachten en angsten die je zwangerschap kunnen overschaduwen. Ik zou dus graag zien dat het topic weer ontopic gaat.

Voor depressie in het algemeen is er een heel subforum R&P waar dat onderwerp bespreekbaar is en voor pr- en postnatale depressie is er een topic "Depressief door hormonen" waar dat goed in terecht kan. Ik ben bang dat de huidige tendens mensen misschien wat afschrikt om hier over het oorspronkelijke onderwerp te posten.

Graag dus weer ontopic hier :)
disclaimer
  dinsdag 15 maart 2016 @ 15:41:45 #5
74065 Burdie
Cogito ergo Fok!
pi_160685733
Misschien kan je dat andere topic een schopje geven, SQ?
KuikenGuppy
pi_160685757
quote:
1s.gif Op dinsdag 15 maart 2016 15:41 schreef Burdie het volgende:
Misschien kan je dat andere topic een schopje geven, SQ?
Zeker!

OUD / Depressief door de hormonen, deel 10
disclaimer
  dinsdag 15 maart 2016 @ 15:50:02 #7
74065 Burdie
Cogito ergo Fok!
pi_160685895
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
KuikenGuppy
pi_160686026
quote:
1s.gif Op dinsdag 15 maart 2016 15:50 schreef Burdie het volgende:
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Burdje, je hebt m'n gegevens dus je mag altijd spuien want ik weet hoe het voelt. :*
disclaimer
pi_160686842
Ah ja, ik was te snel en zag idd dat de op niet bij mij hoorde, sorry! :@
Everything will be fine in the end. If it's not fine, it's not the end
pi_160687006
Ik was deze nog vergeten:
OUD / Als de bevalling onverhoopt anders loopt.

Voor nare gevoelens rondom de bevalling.
disclaimer
  dinsdag 15 maart 2016 @ 16:50:02 #11
244125 laziness
In het verleden nogal duizelig
pi_160687059
Er was toch ook ooit een hoe gaat het met (verse) moeders topic?
Ik heb je lief mijn hele leven
pi_160687132
quote:
1s.gif Op dinsdag 15 maart 2016 16:50 schreef laziness het volgende:
Er was toch ook ooit een hoe gaat het met (verse) moeders topic?
Klopt, die hadden we inderdaad ook nog:

OUD / [OUD] Hoe gaat het met ons? #18
disclaimer
pi_164227330
Ik heb dit topic al zovaak aangeklikt en weer weg geklikt. Zwangerschap nummer 5 inmiddels. Na twee vroege miskramen, een gemiste miskraam en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap was het vertrouwen op en zijn we een icsi-pgd traject gestart. Alles verliep zonder hobbels en de eerste keer was raak.

Maar nu, hoewel we al twee echo's hebben gehad, precies op schema met een goede hartslag zit ik nog steeds in de ontkenningsfase. Elke echo verwacht ik dat het toch niet goed is, dat het hartje gestopt is en dat de arts zegt: 'ik heb heel, heel verdrietig nieuws voor jullie.'. En ik weet dat het nu geen ongebalanceerde translocatie heeft en het voelt ook wel goed, anders dan voorheen. Maar toch is er dat stemmetje dat zegt: 'bereid je maar voor op het ergste, dan doet het straks niet zoveel verdriet.'.
pi_164227370
Cygne met jouw voorgeschiedenis vind ik dat ook helemaal niet gek :*
Ik, en waarschijnlijk heel veel met mij hier op Fok!, laten onze duimen overuren draaien dat je na een maand of 9 een gezond kindje in je armen mag sluiten :*
pi_164227501
quote:
1s.gif Op donderdag 4 augustus 2016 18:35 schreef Cygne het volgende:
Ik heb dit topic al zovaak aangeklikt en weer weg geklikt. Zwangerschap nummer 5 inmiddels. Na twee vroege miskramen, een gemiste miskraam en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap was het vertrouwen op en zijn we een icsi-pgd traject gestart. Alles verliep zonder hobbels en de eerste keer was raak.

Maar nu, hoewel we al twee echo's hebben gehad, precies op schema met een goede hartslag zit ik nog steeds in de ontkenningsfase. Elke echo verwacht ik dat het toch niet goed is, dat het hartje gestopt is en dat de arts zegt: 'ik heb heel, heel verdrietig nieuws voor jullie.'. En ik weet dat het nu geen ongebalanceerde translocatie heeft en het voelt ook wel goed, anders dan voorheen. Maar toch is er dat stemmetje dat zegt: 'bereid je maar voor op het ergste, dan doet het straks niet zoveel verdriet.'.
Lieve schat, dat lijkt me met jouw voorgeschiedenis niet vreemd, je durft niet meer te hopen of blij te zijn " want het zal toch wel weer afgepakt worden"

Ik hoop oprecht dat met elke week en elke goede controle het vertrouwen ook mag groeien en dat er in Maart een heel gezond translocatieloos kindje bij jullie komt.
:*

Je weet me te vinden. :*
Gm vind ik echt zon lieve mama O+ . Zo 1 waar alle kindjes soms jaloers op zijn dat ze hun mama niet is.
S. 2014
J. 2016
pi_164230103
Cygne! Wat een achtergrond heb je natuurlijk ook, ik hoop zo dat deze baby pas als minimaal zevenponder uit je buik komt. O+

Ik heb weinig te zeggen behalve dat ik heel hard meeduim. Mijn twee miskramen zijn heel niet-complex verlopen, en ik was steeds al heel snel weer zwanger. Wel kan ik je vertellen dat zelfs met die ervaring van miskramen met 9 en 5 weken ik echt werkelijk de minuten weg kon kijken, ik vond het eerste trimester echt verschrikkelijk. Ik had mijn eerste echo met 8 weken, en die was goed, vooraf hoopte ik dat dat mijn angst zou wegnemen. Dat was echter niet zo. Wel werd het heeeeel geleidelijk minder na goede echo's met 10 en 12 weken. Pas na een goede controle met +- 15 weken durfde ik het te vertellen, en pas toen ik baby voelde was ik echt ontspannen. Die weken daarvoor waren gewoon kut en onzeker en bizartraag. Maar, en daar heb je nu niets aan, het vervolg van mijn zwangerschap heb ik wel positief ervaren, en echt, je hebt nu zo'n goede kans dat deze zwangerschap echt tot een mooi babietje gaat leiden. Die statistieken heb je geen kont aan, maar het kn, het kan heel goed. Dat is zo gaaf.
pi_164230456
Lieve Cygne, hoe ontzettend klote en kut het nu ook is voor je, hoe je je voelt is denk ik echt heel normaal voor iemand in jouw situatie. Ik heb er ook erg last van gehad en dat was al bij "maar" twee miskramen.

Die angst kan echt verlammend zijn en er is helaas weinig wat je er tegen kan doen. Statistieken zeggen je niks meer, want je kent maar 1 uitkomst. En dat is jouw "normaal".

Niemand kan dat wegnemen behalve de tijd. En hou er rekening mee dat het ook kan zijn dat je je de hle zwangerschap bang en somber voelt. Hoe het ook gaat, neem het jezelf niet kwalijk.

Ik weet dat niet iedereen een voorstander is, maar ik gebruik nu al een ruime week mijn angelsounds en ik vind het hartje echt nog niet altijd binnen twee minuten maar ik vind het wel altijd. Dat heeft echt bijna al mijn angst weggenomen. Ik luister dagelijks even en stop zodra ik het hartje hoor. Die bevestiging is voor mij nu genoeg om gewoon normaal met deze zwangerschap om te gaan. Misschien is het voor jou ook iets om over een paar weken te overwegen. :*
disclaimer
pi_164231595
Oh, Cygne, wat goed dat je het opschrijft. Ook na 1 miskraam had ik een soortgelijk gevoel. En het is een vervelend gevoel maar ook een goed overlevingsmechanisme h! Als het na de 12 weken nog lang blijft is het wel goed om te kijken of je er nog wat mee kunt doen. Die onzekerheid is ook iets wat bij moederschap hoort, en het is wel fijn als je wat manieren hebt om er mee om te gaan. Maar voorlopig klinkt het herkenbaar en normaal, maar het is heel jammer om het zo te beleven als je er al zo lang naar toe leeft.

:*
pi_164231971
O+
Het vervelende is ook dat ik bijna elke vorm van miskraam wel zo'n beetje meegemaakt heb. En een goede zwangerschap dus niet. Dat voelt ook nog steeds als een utopie. Zlfs nu de oorzaak van de miskramen weg is. Het neemt wel een beetje stress weg maar niet alles en er zit natuurlijk nog een hoop verdriet.
pi_164233854
Oh lieve Cygne, natuurlijk zit er angst en verdriet. En niemand kan die angst wegnemen of het verdriet afpoetsen. Ik gun je zo het vertrouwen en de liefde te voelen groeien met elke stap O+ Heel veel liefs
pi_164234952
Gewoon even een :* Cygne! Zeker de eerste tijd is zo spannend en dan heb ik niet eens problemen gehad, kan me niet voorstellen hoe spannend het voor jou moet zijn.
Hier blijven m'n duimen ook draaien dat alles goed blijft gaan en je een toffe, mooie maartbaby krijgt!
pi_164268297
quote:
0s.gif Op donderdag 4 augustus 2016 22:57 schreef Bloesem. het volgende:
Oh lieve Cygne, natuurlijk zit er angst en verdriet. En niemand kan die angst wegnemen of het verdriet afpoetsen. Ik gun je zo het vertrouwen en de liefde te voelen groeien met elke stap O+ Heel veel liefs
Was het maar zo he.. En dankjewel. O+
pi_165672378
Inmiddels zijn we in het tweede trimester aanbeland en over het algemeen gaat het ok. Tot er weer een echo of controle bij de verloskundige nadert. Dan ben ik er van overtuigd dat het toch ineens niet meer goed is. :{
  vrijdag 30 september 2016 @ 17:28:01 #24
74065 Burdie
Cogito ergo Fok!
pi_165672583
Herkenbaar Cygne :*. Bij mij hielp alleen dagelijks luisteren met de Angelsounds, en werd het minder toen ik de baby echt goed (en vaak) ging voelen. Maar het blijft lastig met een voorgeschiedenis...

[ Bericht 21% gewijzigd door Burdie op 30-09-2016 18:20:38 ]
KuikenGuppy
pi_165672824
Ik heb geen voorgeschiedenis ermee maar de laatste weken overvalt me ook regelmatig het gevoel "dat het nog wel mis zal gaan" Er zit al zoveel tegen deze zwangerschap dat ik blij zal zijn als we finishen.

SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Morgen is het oktober, de maand waarin wij zo goed als zeker gaan finishen.

Verder even een dikke knuffel voor jullie beide.
Gm vind ik echt zon lieve mama O+ . Zo 1 waar alle kindjes soms jaloers op zijn dat ze hun mama niet is.
S. 2014
J. 2016
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')