abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_158599388
registreer om deze reclame te verbergen
Ik kom hier alvast een beetje aanhaken. I wordt over een maand 2 en ik vind jullie verhalen herkenbaar en interessant om te lezen.

Ik zie ook dat I het soms lastig vindt voor zichzelf op te komen. Ze is snel een beetje geïntimideerd. Dat lijkt ze dan thuis te compenseren: na een paar dagen kdv is thuis alles 'mij' en gaat ze meteen slaan en gooien als iets niet lukt of als ze iets niet mag. Nu het vakantie is en ze een week niet op het kdv is geweest, is dit gedrag vrijwel verdwenen. Alleen af en toe, als ze moe is en ergens van baalt, gooit ze met iets.

Het is zo dat als I wel dit gedrag vertoont het vaak is na een voor mij ook drukke werkdag. Dan zie ik haar een paar uurtjes voor ze naar bed gaat en dan vind ik het zo jammer als het dan niet echt gezellig is, als ze me slaat etc. en mijn incasseringsvermogen is dan ook minder. Ik heb wel geleerd dat ik daar dan beter niet teveel op moet reageren. Ik herhaal natuurlijk wel op een rustige manier dat ze dat niet mag en dat ik het niet leuk vind, maar eerst ging ik er veel steviger tegenin. Nu weet ik dat het voor haar ook een reactie is van een dag op het kdv en dat het niet veel nut heeft om dan heel opvoedkundig te gaan doen tegen haar, dat maakt het meestal ook erger.

Wat ik wel moeilijk vind, is dat ik voor de kerstvakantie dacht dat ik een heel assertieve en erg temperamentvolle bijna-peuter had, maar nu ik weer dagen achter elkaar met haar ben, zie ik wat een ontzettend lief en redelijk kind ik eigenlijk heb. :@ . We hebben het zo gezellig samen. *; . Maar daardoor ga ik ook ineens twijfelen aan dat ik vier dagen werk en of ik niet liever meer met haar wil zjn. ;( .
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
pi_158611657
Franny, dat laatste is heel herkenbaar. Om die reden ben ik toen mijn Oudste drie was een stuk minder gaan werken. Ik had net mijn droombaan binnen gehaald en ik was er dolgelukkig mee, maar mijn kind moest er echt veel voor inleveren, ik herkende hem niet meer terug. Ik vond het een enorm ingewikkeld besluit om te nemen, omdat ik vond dat mijn persoonlijke (en financiële) ontwikkeling ook bijdroegen aan zijn welzijn maar toen de kogel door de kerk was voelde ik echt alleen maar rust, én ik had mijn kind weer terug. Hier pakte dat dus heel goed uit, maar needless to say is mijn kind niet jouw kind etc etc.

Hij is bijna acht en nog steeds reageert hij heel heftig als de verbinding weg valt, en die verbinding is gewoon wat lastiger terug te vinden als er weinig tijd met elkaar is, is mijn ervaring. Het is een van de redenen dat ik vanuit huis werk nu.
pi_158613116
quote:
0s.gif Op maandag 28 december 2015 12:56 schreef Clubsoda het volgende:
Om even jouw verhaal als voorbeeld te nemen L-E, ondanks dat ik het verdriet van je kind erin zie en ik de mijne ook het liefst zulk verdriet bespaar, vind ik het ook een mooie les. Omdat het zo knap is hoe zo'n jong kind zo helder en geweldloos kan verwoorden wat hij voelt en ervaart. Er zijn zoveel volwassenen die daar vreselijke moeite mee hebben. En dat hij vervolgens weet dat hij daarin erkend en gehoord wordt. En het leert allerlei belangrijke dingen over hoe zwaar je eigen belangen wegen in verhouding tot die van anderen, dat papa misschien zijn excuses aanbiedt omdat hij de grens overging etc. Dat zijn allemaal dingen die ik mijn kind niet wil onthouden. Niet dat ik denk dat jij dat wel zou willen hoor, maar meer in de algemene discussie over dit soort conflictsituaties :)

Herkenbaar ook Phaidra :Y Ik ben met M inmiddels zover dat we kunnen bespreken waarom hij soms toch iets doet waarvan hij weet dat ik het goed ging. Hij legt dan meestal uit dat hij het eigenlijk niet wilde doen maar dat zijn lijfje het dan toch doet. Of hij is in tranen omdat hij had beloofd nooit meer boos te doen tegen me (daar komt hij dan spontaan mee hè, niet dat ik mijn kind zoiets laat beloven :+ ) maar dat hij dat vergeten was en toch boos deed. En dat vind ik dan zo verdrietig voor hem, dat dingen hem soms zo overkomen ;( Ik neem hem dan vaak bij me en dan ademen we een paar keer diep in en uit om de boosheid weg te blazen en soms aai ik hem over zijn boze buik. Helpt vaak wel :Y

Kyara, dat klinkt heel aannemelijk. Het lijkt me ook best een moeilijke ontdekking dat er kindjes zijn die je niet zo goed snapt als je zusje of broer. Ik merk aan M ook wel dat hij zich best makkelijk laat overrulen door vreemde kindjes. Laat zich speelgoed afpakken of wegduwen als hij staat te wachten. Met kindjes op het kdv heeft hij dat niet, maar die kent hij ook al een aantal jaar
Ik hou zo van jouw wijze bijdragen!
Venus in pocketformaat
© loveli
pi_158613400
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op maandag 28 december 2015 12:56 schreef Clubsoda het volgende:
Om even jouw verhaal als voorbeeld te nemen L-E, ondanks dat ik het verdriet van je kind erin zie en ik de mijne ook het liefst zulk verdriet bespaar, vind ik het ook een mooie les. Omdat het zo knap is hoe zo'n jong kind zo helder en geweldloos kan verwoorden wat hij voelt en ervaart. Er zijn zoveel volwassenen die daar vreselijke moeite mee hebben. En dat hij vervolgens weet dat hij daarin erkend en gehoord wordt. En het leert allerlei belangrijke dingen over hoe zwaar je eigen belangen wegen in verhouding tot die van anderen, dat papa misschien zijn excuses aanbiedt omdat hij de grens overging etc. Dat zijn allemaal dingen die ik mijn kind niet wil onthouden. Niet dat ik denk dat jij dat wel zou willen hoor, maar meer in de algemene discussie over dit soort conflictsituaties :)

Helemaal mee eens. Dat onze kinderen zo goed emoties kunnen verwoorden vind ik ook echt een meerwaarde, die voortvloeit uit hoe wij met hen communiceren. Het kdv gaf het ons nog terug dat ze zo blij zijn dat hij communicatief zo sterk is: dat maakt dat ze goed kunnen inspringen op wat hij nodig heeft (dat schijnt bij andere kindjes wel eens erg zoeken te zijn). Geeft mij ook erg veel rust om te weten dat ze zelf hun behoeftes kunnen aangeven als wij niet in de buurt zijn om daar op toe te zien.
pi_158613643
Hoe bevalt het kdv hem L-E?
Fijn dat hij zich zo goed kan verwoorden O+

Hier verstopte ze zich net in de kast en wilde de deur dicht doen. Maar haar vinger zat er nog tussen. Heel verdrietig peutertje :'(
Gelukkig kon ze wel haar vingers nog goed bewegen en nadat haar vinger even onder de kraan geweest was, ging het weer beter.
pi_158613877
Oh Omen, wat pijnlijk ;( (Oudste heeft ooit zijn vingers gekneusd op die manier.)

Het kdv was de eerste maand een hit. En toen kwam de dag dat de vaste leidster er niet was, maar iemand die voor hem nieuw was, en sindsdien gaat het een stuk lastiger. (Mijn man bracht hem toen weg en wist niet dat zij nieuw was omdat hij hem nooit weg brengt, anders hadden we in overleg er langer bij gebleven oid) Ik heb hem een keer weer mee naar huis genomen, omdat hij heel duidelijk aangaf dat hij niet wilde, de keren daarna ging het afscheid wel een tikje moeilijker dan de eerste maand, maar hij heeft het er wel erg leuk en is altijd vol verhalen en is stapelverliefd op juf Mirjam O+
pi_158614806
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op maandag 28 december 2015 19:42 schreef L-E het volgende:
Franny, dat laatste is heel herkenbaar. Om die reden ben ik toen mijn Oudste drie was een stuk minder gaan werken. Ik had net mijn droombaan binnen gehaald en ik was er dolgelukkig mee, maar mijn kind moest er echt veel voor inleveren, ik herkende hem niet meer terug. Ik vond het een enorm ingewikkeld besluit om te nemen, omdat ik vond dat mijn persoonlijke (en financiële) ontwikkeling ook bijdroegen aan zijn welzijn maar toen de kogel door de kerk was voelde ik echt alleen maar rust, én ik had mijn kind weer terug. Hier pakte dat dus heel goed uit, maar needless to say is mijn kind niet jouw kind etc etc.

Hij is bijna acht en nog steeds reageert hij heel heftig als de verbinding weg valt, en die verbinding is gewoon wat lastiger terug te vinden als er weinig tijd met elkaar is, is mijn ervaring. Het is een van de redenen dat ik vanuit huis werk nu.
Lijkt me ook heel lastig, inderdaad, zo'n beslissing. Ik ben er niet van overtuigd dat het hier echt tot zoiets gaat leiden, hooguit dat ik iets minder zou gaan werken en/of mijn vriend. Het was de twee weken voor de kerstvakantie ook wel even heel hectisch, waarbij ik nog een weekend weg ben geweest met vriendinnen. Het had duidelijk een weerslag op ons allebei. Ik ben in mei, toen I 16 maanden was 10 dagen weggeweest voor mijn werk. Daar leek I toen nauwelijks last van te hebben, maar dat ligt nu dus wel anders, ze heeft veel meer besef van wie er is en wie niet en waarom (als mijn vriend een uurtje gaat hardlopen, zegt ze om de tien minuten: "papa weg! papa hardlopuh!" Maar wat vooral heel belangrijk is om weer te merken is hoe leuk en gezellig we het samen hebben. Het wordt echt met het ouder worden alleen maar leuker, vind ik (ik voel me soms net zo'n man waarvan wordt gezegd dat ie niet zoveel heeft met baby's. Ik heb dat ook, ik vond het eerst half jaar met I helemaal niet zo heel leuk, maar nu O+ . De communicatie die ik nu met haar heb, de interactie. O+ .) Dat maakt dat ik in een soort opwelling denk: ach, ik wil dit gewoon de hele tijd!!
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
pi_158627009
Kyara, lastig. Ellie laat ook 'over zich heen lopen' - ze geeft vooral de anderen ruimte. Maar dat is vanaf begin af aan al, dus het is voor ons wel herkenbaar. Inmiddels hebben we het gevoel dat ze andere kinderen niet echt snapt, wat jij ook zegt - ze lijkt niet te kunnen wat ze willen met dat geren en gedoe. Tegelijkertijd kan ze met de juf en volwassenen en oudere kinderen die met haar praten, wel overweg. Vind het heel moeilijk om te bedenken hoe we haar daarin kunnen ondersteunen.

L-E, wat sneu voor Sticker! Hopelijk geneest het goed. Wel heel mooi dat hij zich zo kan uiten, wat hebben jullie hem toen uitgelegd?
Ellie geeft ook heel duidelijk aan wat ze wil en nodig heeft, al is dat vaak nog lastig omdat ze een stuk jonger is. Maar soms kunnen dingen echt even niet als zij wil - hoe leg je dat dan uit en blijf je bij haar gevoel?

[ Bericht 27% gewijzigd door Cwen op 29-12-2015 09:44:30 ]
Home is where the O+ is...
pi_158627309
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 december 2015 09:27 schreef Cwen het volgende:
Kyara, lastig. Ellie laat ook 'over zich heen lopen' - ze geeft vooral de anderen ruimte. Maar dat is vanaf begin af aan al, dus het is voor ons wel herkenbaar. Inmiddels hebben we het gevoel dat ze andere kinderen niet echt snapt, wat jij ook zegt - ze lijkt niet te kunnen wat ze willen met dat geren en gedoe. Tegelijkertijd kan ze met de juf en volwassenen en oudere kinderen die met haar praten, wel overweg. Vind het heel moeilijk om te bedenken hoe we haar daarin kunnen ondersteunen.
Oh dat is wel lastig inderdaad. Maar Ellie is ws HB toch? Dan lijkt het ook wel logisch dat ze meer aansluiting vindt bij oudere kinderen. Ik denk dat jullie voor jezelf heel goed moeten bedenken dat je wil bereiken met de psz en in hoeverre jullie psz dat kan geven.

Ik denk wel dat het hier anders is omdat jullie Ellie er wel in herkennen. Mijn meiden vinden spelen met andere kinderen wel heel leuk en dat gaat ook prima als ik in de buurt ben. Dan geven ze ook aan wat ze wel en niet willen. Maar zodra ik uit de buurt ben dan klappen ze dicht. Ze praten wel en doen wel mee maar ze blijven op de psz rustig de hele ochtend kleien terwijl ze thuis na 2 minuten al vragen om iets anders.

Ze vinden het wel heel leuk. Ik observeer ze soms wel even als ik ze ophaal en ze mij nog niet gezien hebben en dan zijn ze leuk aan het spelen, ook met andere kinderen. J vertelt ook stralend wat ze allemaal heeft gedaan en zo. Denk ook wel dat ze zich veilig voelen.

Maar het zit echt in hoe te reageren als een ander kindje iets doet wat jij niet leuk vindt en je mening geven, en dan niet alleen als iemand ernaar vraagt. En dat zijn dingen die thuis prima gaan of als ik in de buurt ben.
You don't scare me. I have twins and a toddler
pi_158627410
quote:
0s.gif Op maandag 28 december 2015 20:23 schreef L-E het volgende:

[..]

Helemaal mee eens. Dat onze kinderen zo goed emoties kunnen verwoorden vind ik ook echt een meerwaarde, die voortvloeit uit hoe wij met hen communiceren. Het kdv gaf het ons nog terug dat ze zo blij zijn dat hij communicatief zo sterk is: dat maakt dat ze goed kunnen inspringen op wat hij nodig heeft (dat schijnt bij andere kindjes wel eens erg zoeken te zijn). Geeft mij ook erg veel rust om te weten dat ze zelf hun behoeftes kunnen aangeven als wij niet in de buurt zijn om daar op toe te zien.
En denk dat dat voor mij nu ook een beetje is wat mij dwars zit bij de meiden op het psz. Maar helemaal mee eens. Ik merk bij M ook dat hij weet dat hij dingen kan aangeven en dat er naar hem geluisterd wordt (bij M betekent dat overigens niet dat we daar altijd rekening mee houden maar dat komt vooral omdat hij net dat zetje in de rug nodig heeft).
You don't scare me. I have twins and a toddler
pi_158627668
Ik vind het zo bijzonder hoe sommige peuters zich kunnen uiten.
Hier hadden we vanochtend een peuter die helemaal overstuur was. Maar hij kon me niet vertellen wat er was. Na anderhalf uur ben ik er toch achtergekomen. Hij was bang voor een ongelukje (we zijn bezig met zindelijkheidstraining). Hij vond Mjjn belofte niet boos te worden niet genoeg, want hij vindt het zelf zo erg. Dus de luier zit weer om (stiekem zonde, gisteren slechts 1 ongelukje gehad!), maar volg je kind ;)

Ow liet op het kdv in het begin ook heel erg over zich heen lopen. De leidsters hebben toen zich daar wel voor ingezet. Ze hebben hem de "stop hou op" geleerd, de juf roepen ipv huilen en hij mag een stoel in een hoekje zetten en dan mag niemand hem storen.
Nu is hij de oudste (scheelt een half jaar met oudste na hem) en duidelijk de grootste dus het probleem is voorlopig weg.
Maar we hebben nu wel een definitieve schoolkeus gemaakt met dit in ons achterhoofd. Hij komt in een instroomgroep met kinderen vanaf januari.
pi_158645360
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 december 2015 09:27 schreef Cwen het volgende:
L-E, wat sneu voor Sticker! Hopelijk geneest het goed. Wel heel mooi dat hij zich zo kan uiten, wat hebben jullie hem toen uitgelegd?
Ellie geeft ook heel duidelijk aan wat ze wil en nodig heeft, al is dat vaak nog lastig omdat ze een stuk jonger is. Maar soms kunnen dingen echt even niet als zij wil - hoe leg je dat dan uit en blijf je bij haar gevoel?
Uitgelegd dat we begrijpen dat hij het niet leuk vindt dat we iets tegen zijn zin in doen, dat hij daar boos en verdrietig en teleurgesteld over mag zijn, maar dat we die keus maken omdat ons andere kind op dat moment ergens boos en verdrietig en teleurgesteld in zijn eentje stond te zijn en dat we graag voor iedereen in dit gezin zorgen en dat er daarom heel soms dingen gebeuren die niet leuk zijn. En dat is eigenlijk wat we altijd doen: gevoelens benoemen en erkennen, en uitleggen waarom we doen wat we doen. Soms kunnen dingen inderdaad gewoon niet, maar per situatie bekijken we dan wat de achterliggende wens is en of we daar op kunnen inspringen op een manier zodat hij zich wel gehoord voelt maar we hetgeen onmogelijk is toch kunnen omzeilen. (Hij heeft het er met papa naderhand nog uitgebreid over gehad, en hoewel hij aangaf ons besluit wel te begrijpen vond hij het toch heel onprettig dat er over zijn grens heen was gegaan.)
pi_158646860
Ik vind het heel bijzonder als een kind zelf aangeeft, vooral ook op een kdv, wat z'n behoeftes zijn. Het is ontzettend lastig om je als kind bewust te zijn van wat je nodig hebt, toch?

Voor mijn gevoel, en als ik kijk naar hoe ik met I omga, is het niet meer dan logisch dat I de ruimte krijgt om haar gevoel en mening duidelijk te maken, maar het is ook logisch dat wij als ouders altijd de eindbeslissing nemen en bepalen in hoeverre haar wil (op dat ene moment) ook kan geschiedde. Dat communiceer ik op een zo simpel mogelijke manier naar haar toe. Het is eigenlijk niet heel anders dan hoe ik dat bijvoorbeeld met leerlingen in de klas doe :D . ('ja, ik begrijp dat jij dat wilt en prima dat je het zegt, maar dat kan niet omdat etc.')

Kinderen hebben natuurlijk moeite om naar het 'grotere plaatje' te kijken, te overzien wat er allemaal mee speelt. Dus dat moeten ze nog leren, maar dat kan ook pas als die hersenen daaraan toe zijn. :D .

Cwen, ik zie bij I ook iets dergelijks. Niet zo dat ze het vooral met oudere kinderen of met volwassenen kan vinden, maar wel dat ze niet goed raad weet met wild gedoe van andere kinderen en zich dan afzijdig houdt. Het verbaast me niet, want mijn vriend en ik zitten ook zo in elkaar en waren als kinderen ook zo. Ik heb bijvoorbeeld zelf nog herinneringen van mijn tijd op de peuterspeelzaal en de kleuterschool. Ik vermeed toen bepaalde speelplekken (zoals de 'poppenhoek') omdat het daar altijd vechten was om het speelgoed en kinderen druk deden. Ik vond dat niet leuk, want ik wilde daar eigenlijk best spelen maar voelde me geïntimideerd. Achteraf denk ik dat ik toen wat meer begeleid had kunnen worden, tegelijkertijd denk ik dat het niet zoveel had uitgemaakt. Ik hield gewoon niet van die manier van spelen. Ik vond toch mijn weg wel en had wel gewoon vriendjes/vriendinnetjes, met wie ik dan ging kleuren of andere spelletjes ging doen; vaak kinderen die ook wat rustiger waren en bijvoorbeeld snel waren met leren lezen. Het is vooral van belang om er op toe te zien dat Ellie wel de dingen doet die zij graag wil doen, dat ze zich daarin niet belemmerd of afgeremd voelt en dat je goed nagaat bij haar in hoeverre zij zich veilig voelt en het naar haar zin heeft.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
pi_158647106
quote:
2s.gif Op dinsdag 29 december 2015 09:53 schreef Kyara het volgende:

[..]

En denk dat dat voor mij nu ook een beetje is wat mij dwars zit bij de meiden op het psz. Maar helemaal mee eens. Ik merk bij M ook dat hij weet dat hij dingen kan aangeven en dat er naar hem geluisterd wordt (bij M betekent dat overigens niet dat we daar altijd rekening mee houden maar dat komt vooral omdat hij net dat zetje in de rug nodig heeft).
OMG ik besef me nu dat jouw oudste bijna naar school gaat. Zie je het zitten?
pi_158647749
Ik probeer ook met Riley altijd te praten over de gevoelens. Wat ik best wel moeilijk vind soms. Vooral als het om mijn gevoelens benoemen gaat.
Wel vind ik het heel fijn om te merken dat ze weet dat ze haar boosheid kwijt kan bij. Dan kruipt ze op mijn schoot om uit te huilen O+
  dinsdag 29 december 2015 @ 22:00:19 #41
171422 LadyBlack
paint it black
pi_158651769
Ja mooi eigenlijk wel he, dat je je eigen gevoelens ook even wat meer analyseert omdat je het anders nou eenmaal ook niet je kind kunt leren!

E had dus 2 weken geleden blijkbaar even een heel moeilijk punt, waarbij ik enorm botste met haar. En de lucht is weer geklaard en het gaat nu weer zo fijn O+ Ze heeft gewoon -net als ik hier lees- een enorme hang naar controle, en inspraak, en regels. En aangezien ze zich daar ook wel aan houdt, is het vooral soms even meeveren als ze iets wil rekken in het avondritueel ofzo, want daarna gaat het dan allemaal van een leien dakje O+

Verder merk ik dat ze heel veel bezig is met sociale dingen. We krijgen steeds dingen te horen over ruzietjes die zich op het kdv af hebben gespeeld. Dus daar probeer ik dan maar op in te haken, hoe ze daar mee om kan gaan. Maargoed, ik hoor van de leidsters ook dat ze zich de kaas niet van het brood laat eten, dus daar hoef ik in elk geval niet bang voor te zijn.
E & S
pi_158653374
Ik hoorde dat I bij de "binnenste speeltuin" een auto van een 9-jarig meisje had afgetroggeld :'). Zij had er twee en daar was hij het niet mee eens. Nog niet eens 1 meter lang hè! _O-. Dus ik maak me niet echt zorgen over zijn zelfredzaamheid.
Venus in pocketformaat
© loveli
pi_158654978
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 december 2015 20:10 schreef L-E het volgende:

[..]

OMG ik besef me nu dat jouw oudste bijna naar school gaat. Zie je het zitten?
Ja, na de vakantie nog 2 ochtenden wennen en daarna vanaf dinsdag voor het echie. Op zich zie ik het wel zitten. Denk dat hij daar wel op zijn plek gaat zijn en heb een goed gevoel bij school en de juffen. Maar het geeft wel wat uitdagingen omdat hij nog niet zindelijk is.

LadyBlack, ja E. regelt het allemaal wel O+

Phaidra :D
You don't scare me. I have twins and a toddler
pi_158668121
quote:
17s.gif Op maandag 28 december 2015 20:16 schreef Phaidra het volgende:

[..]

Ik hou zo van jouw wijze bijdragen!
Dankje, wat lief O+

Verder stop ik mijn vingers in mijn oren over bijna naar school gaan *lalalala* :+
pi_158675630
We keken laatst samen naar het Monte Carlo circus op tv (vonden ze alledrie helemaal fantastisch). En daar was ook Hans Klok. Dus toen Hans weer een assistente tevoorschijn had getoverd riep M meteen "en daar is Grietje Klok!"

_O-
You don't scare me. I have twins and a toddler
  woensdag 30 december 2015 @ 16:32:47 #46
318546 Mevr_Mus
Met Mini_Musjes
pi_158676431
quote:
0s.gif Op woensdag 30 december 2015 12:41 schreef Clubsoda het volgende:

[..]

Dankje, wat lief O+

Verder stop ik mijn vingers in mijn oren over bijna naar school gaan *lalalala* :+
Ik zit me er juist op te verheugen dat jullie allemaal naar het kleutertopic komen *;

En LE, eigenlijk moet je in het kleutertopic komen vertellen over je oudste! Want wat je over hem schrijft is zo herkenbaar , maar ik reageer hier nooit omdat het in dit topic eigenlijk over peuters hoort te gaan :@
Oude (on)bekende.
pi_158677696
Ons peutertje is helemaal in z'n nopjes met onze verrassing cq quality time met papa vandaag. Een treinreis en ook nog met de bus naar huis. Hij is er nog vol van. Zo leuk O+.
I am the root of all that is evil, but you can call me Kuukske.
All that hurts me makes me stronger - MR
  woensdag 30 december 2015 @ 21:38:54 #48
36072 Susie
Hatsjikiedeeeeeeee!
pi_158689960
quote:
1s.gif Op woensdag 30 december 2015 16:32 schreef Mevr_Mus het volgende:

[..]

Ik zit me er juist op te verheugen dat jullie allemaal naar het kleutertopic komen *;

En LE, eigenlijk moet je in het kleutertopic komen vertellen over je oudste! Want wat je over hem schrijft is zo herkenbaar , maar ik reageer hier nooit omdat het in dit topic eigenlijk over peuters hoort te gaan :@
+1 en +1 ^O^
Unlike those who hide the truth, i tell it like it is......
pi_158731540
Gelukkig nieuwjaar *O*

Hoe ging de jaarwisseling bij de peuters en (bijna)kleuters?
Riley werd wakker en heeft voor het eerst de jaarwisseling wakker meegemaakt. Nog even voor de deur gekeken en ze vond het vuurwerk super mooi.
Om een uur lag ze op bed en even voor achten was ze weer wakker.
Vandaag nieuwjaar wensen bij familie en daar ook eten. O+
  vrijdag 1 januari 2016 @ 10:17:47 #50
231121 Sylver_
Gooi mielies!
pi_158731724
Gelukkig nieuwjaar!

Klinkt heerlijk Omen!

Nora heeft ook voor het eerst vuurwerk gekeken. Vanaf 22.00u sliep ze heel onrustig (ze heeft waterpokken -O- ) en toen ze om 23.50u huilend wakker werd hebben we d'r maar uit bed gehaald om even vuurwerk te kijken.

Ze vond het heel mooi, maar toen er 15 minuten later vlak voor ons raam vuurwerk was vond ze het toch iets te spannend en wilde ze weer (samen) naar bed.

Rest van de nacht was helaas ook erg onrustig en om 05.15 was ze al weer klaarwakker :O

Maar het had wel iets om met z'n drietjes het nieuwe jaar in te luiden O+
Ignorance is bliss, but knowledge is power.
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')