abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_173325515
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op donderdag 24 september 2015 21:25 schreef boempa het volgende:
Ik heb zelf ook het "gevoel" vervloekt te zijn (mogelijk in een vorig leven).
Dit heeft er meer mee te maken dat ik mensen afstoot door "afwijkend" gedrag te vertonen als gevolg van negatieve energie.
Hoe meer ik mijn best doe om mensen te (willen) helpen, hoe afstandelijker ze worden.
Tevens word ik tegengewerkt om te mediteren.
Het focussen op de chakra's wordt tegengehouden, waardoor ik nooit spiritueel "sterker" in mij schoenen kan staan.
Visualiseren wordt simpelweg vervangen door een soort-van donkere mist en schimmen.
Ook zijn er voornamelijk nachtmerries als ik mijn derde oog probeer te openen.
Allicht heeft TS hetzelfde meegemaakt.

Na er uitvoerig over nagedacht te hebben, heeft het mogelijk te maken met dat ik in een vorig leven (of misschien zelfs meerderen) slechte dingen heb gedaan (misschien wel moord?), wat weer doorwerkt in dit leven.
Hierdoor zal het erg lastig worden om een spiritueel balans te vinden, en negatieve invloeden te weren.
Onbewust voelen andere mensen dit aan, en gaan mij uit de weg.
Het selecte groepje mensen dat ik kan vertrouwen, geven mij weliswaar positieve energie.
Dit heeft echter een te kleine invloed om het negatieve af te wenden.
Het zorgt er eerder voor dat negatief/positief als een chaos verstrengeld raken, en het positieve als in een katapult weggeschoten wordt.
Alsof het niet is toegestaan om positieve energie te dragen.
Dat bedoel ik dan ook met vervloekt zijn, en begrijp TS dan ook :)
Heeft allemaal niks met vloeken te maken, maar amusante gedachtegang ;)
pi_173325741
quote:
0s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 18:15 schreef Geestendans het volgende:

[..]

Klopt idd. Je kunt wel flinke pech hebben of met karma te maken krijgen, maar vervloekt worden of bezeten raken is onmogelijk.
Leuk altijd hoe stellig sommige mensen zijn in hun idee dat de ene soort onbewezen nonsens wel klopt, maar de ander echt niet.
pi_173326545
quote:
0s.gif Op maandag 7 augustus 2017 20:16 schreef cluelezz het volgende:

[..]

Ik woon klein, dus ik kan helaas geen cirkel om mijn bed strooien. Brandende salie doe ik nu constant als ik thuis ben tot aan het moment dat ik ga slapen. De eerste 1,5 week, 2 weken verliepen prima.

Helaas heb ik nu weer terugkerende nachtmerries. Ik zal even wat uitleggen over die nachtmerries. Ze zijn angstaanjagend. Ik ben 30 en dit is de eerste keer in mijn leven dat ik terugkerende nachtmerries heb.

In die nachtmerries ben ik terug in het ouderlijk huis, waar mijn moeder de scepter zwaait. Zij is al een vreselijk boosaardig persoon op zich in real life maar in die dromen is ze werkelijk angstaanjagend. Een soort van demon. Alhoewel ik een eigen huis heb ben ik om een of ander reden gedwongen om in die dromen in het ouderlijk huis te verblijven. Ik heb geen keus Mijn moeder maakt me daar het leven zuur op sadistische wijze, haat mij tot het bot en maakt me duidelijk dat ik niet welkom ben. Ik ben doodsbang voor haar en volg haar regels of vlucht voor haar.

Maar zoals ik al zei, ik kan niet naar mijn eigen huis. Er is altijd een of andere reden, waar ik nu even niet op kom. Soms bezoek ik dat huisje dat van mij is, maar het is niet mijn eigen huis zoals in real life. Het is een somber, zeer dood aanvoelend huis dat ook in een totaal andere richting ligt dan mijn huis in real life en totaal niet op mijn echte huis lijkt, in geen enkel detail.

Het klinkt misschien raar, maar het voelt alsof mijn eigen huis in de droom een soort van milde hel is. Een hel zonder vuur en demonen, maar waar de spirit helemaal weg is. Een vergelijking die het beste in de buurt komt is de verfilmde film van Stephen King waarin mensen op een verlaten vliegveld terechtkomen en geen ziel daar is te bekennen. Dat vliegveld is als het ware 'dood' en vreselijk om er te zijn.

Hoe ik ook mijn best doe in mijn droom, ik weet dat mijn echte huis er heel anders uitziet maar ik kan er totaal niet opkomen, op geen enkel detail. Niet de straat, niet het bed, niet de woonkamer. Ik kan me gewoon totaal niets voor de geest halen. Ik raak dan vaak in paniek en realiseer me ergens, dit is maar een droom en ik probeer wakker te worden, dwing mijzelf hiertoe. Ik word dan ook wakker, doe mijn ogen open en schrik me rot. Ik lig dan gewoon in mijn kamer in het ouderlijk huis en besef dat alles nooit echt gebeurd is, dat ik nooit ben verhuisd.

Uiteraard is ook het wakker worden maar een droom. Op een gegeven moment word ik echt wakker ( vraag me niet hoe) en een grote gevoel van opluchting daalt over me neer wanneer ik besef dat ik in mijn eigen prettige huisje ben.

Dit is dus een droom die constant terugkeert. Mijn moeder en mijn huisje in die dromen zijn de meest angstaanjagende factoren. Ook het zogenaamd wakker worden, je ogen opendoen en de kamer van het ouderlijk huis zien vind ik angstaanjagend.
Misschien erg bot om het zo neer te typen maar het ligt er wel erg dik op dat je heel erg geremd ben in je persoonlijke ontwikkeling.
Overduidelijk is de relatie met je moeder problematisch en heeft ze nogal een invloed op je, ondanks dat je nu je eigen prettige huisje hebt.
Geestelijk heb je echter nog veel te ontdekken, wie ben je zelf? daarom is wellicht dat 'eigen huisje' zo koud en kil in je droom.
Tip: je mag jezelf zijn en je bent goed zoals je bent, daar heb je de goedkeuring van je moeder niet voor nodig.
Misschien zit ik helemaal mis, indien niet, dan is het goed om te zorgen dat de macht die ze over je heeft/hebben gebroken word door jezelf te ontplooien zonder dat je je bekommert over hoe anderen daar over zullen denken of oordelen, wees wie je bent, verberg jezelf niet.
Over de cirkel, zie die maar om je heen, jij bent de kern van je cirkel (je omgeving) en omdat je de kern bent kun jij beslissen wat wel en niet is toegestaan in je cirkel, de negatieve invloeden kun je dus verwijderen waarmee hun macht over jou verloren gaat.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
pi_173352438
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
2s.gif Op dinsdag 22 augustus 2017 18:41 schreef bedachtzaam het volgende:

[..]

Misschien erg bot om het zo neer te typen maar het ligt er wel erg dik op dat je heel erg geremd ben in je persoonlijke ontwikkeling.
Overduidelijk is de relatie met je moeder problematisch en heeft ze nogal een invloed op je, ondanks dat je nu je eigen prettige huisje hebt.
Geestelijk heb je echter nog veel te ontdekken, wie ben je zelf? daarom is wellicht dat 'eigen huisje' zo koud en kil in je droom.
Tip: je mag jezelf zijn en je bent goed zoals je bent, daar heb je de goedkeuring van je moeder niet voor nodig.
Misschien zit ik helemaal mis, indien niet, dan is het goed om te zorgen dat de macht die ze over je heeft/hebben gebroken word door jezelf te ontplooien zonder dat je je bekommert over hoe anderen daar over zullen denken of oordelen, wees wie je bent, verberg jezelf niet.
Over de cirkel, zie die maar om je heen, jij bent de kern van je cirkel (je omgeving) en omdat je de kern bent kun jij beslissen wat wel en niet is toegestaan in je cirkel, de negatieve invloeden kun je dus verwijderen waarmee hun macht over jou verloren gaat.
Jeetje, ik wou hier eigenlijk niet op reageren maar ik voel me enigszins beledigd, dus ik doe het wel. Ten eerste ken je me niet, je bent een wildvreemde. Je 'medium kwaliteiten' of hoe ik het ook moet noemen slaan volledig de plank mis. Ik onbewust op zoek naar de goedkeuring van mijn moeder????!! Als ik ergens niets maar dan ook NIETS mee te maken wil hebben, is het wel met mijn moeder en haar verwrongen normen en waarden. Je weet niets over mij en mijn moeder.

Denk volgende keer even goed na over wat je post want je beledigt mensen hier mee. Ik doe hier serieus mijn verhaal en ik heb geen behoefte aan mensen die even voor mij gaan invullen wat ik denk, wil, wens etc vanuit de misplaatste gedachte te denken bovennatuurlijke kwaliteiten te bezitten. Die heb je namelijk niet. Sinds mijn 23e ben ik persoonlijk enorm gegroeid. Misschien heb ik geen verre reizen gemaakt en op rondreis geweest met de fiets in Azie of zo, maar ik heb mezelf, mijn intuitie en mijn grenzen steeds beter leren kennen en ik heb een zeer beklemmende religie achter me gelaten. Dat ik heel erg geremd ben in mijn persoonlijke ontwikkeling, wow, hoe durf je?
pi_173353856
quote:
0s.gif Op woensdag 23 augustus 2017 22:43 schreef cluelezz het volgende:

[..]

Jeetje, ik wou hier eigenlijk niet op reageren maar ik voel me enigszins beledigd, dus ik doe het wel. Ten eerste ken je me niet, je bent een wildvreemde. Je 'medium kwaliteiten' of hoe ik het ook moet noemen slaan volledig de plank mis. Ik onbewust op zoek naar de goedkeuring van mijn moeder????!! Als ik ergens niets maar dan ook NIETS mee te maken wil hebben, is het wel met mijn moeder en haar verwrongen normen en waarden. Je weet niets over mij en mijn moeder.

Denk volgende keer even goed na over wat je post want je beledigt mensen hier mee. Ik doe hier serieus mijn verhaal en ik heb geen behoefte aan mensen die even voor mij gaan invullen wat ik denk, wil, wens etc vanuit de misplaatste gedachte te denken bovennatuurlijke kwaliteiten te bezitten. Die heb je namelijk niet. Sinds mijn 23e ben ik persoonlijk enorm gegroeid. Misschien heb ik geen verre reizen gemaakt en op rondreis geweest met de fiets in Azie of zo, maar ik heb mezelf, mijn intuitie en mijn grenzen steeds beter leren kennen en ik heb een zeer beklemmende religie achter me gelaten. Dat ik heel erg geremd ben in mijn persoonlijke ontwikkeling, wow, hoe durf je?
Ik schreef al dat het bot zou zijn.
Als het zo beledigend overkwam, dan bij deze mijn excuus want dat was zeker niet mijn bedoeling.
Ik bedoelde er ook niet mee dat je onbewust goedkeuring zoekt van je moeder, maar ik schreef het inderdaad onhandig neer.
Ik pleeg geen medium te zijn, je beschreef je dromen, daaruit ontstond dat beeld.

Ik heb zelf een behoorlijk traumatische kindertijd en jeugd gehad en was blij eenmaal verlost te zijn van mijn ouders.
Echter ga je dan zelf invulling moeten geven aan het leven wat niet gemakkelijk is omdat de psychische schade groot is en de wereld tegen me, ik ben immers maar een dom varken waar niemand wat van moet hebben.
Ondanks de vrijheid werkt het door, de woede en onbegrip, de vraag waarom... het moeten loskomen en leren om te vertrouwen op mezelf.
Op die wijze bedoelde ik dat hun invloed en macht nog levendig aanwezig is, er is immers sprake van grote angst en onzekerheid.
Soms kijk ik naar de kleintjes om me heen en ik vraag me dan af hoe iemand ooit zo gewelddadig kan zijn naar een kind van 4/5 jaar bijvoorbeeld.
Uiteindelijk kan ik geen ander antwoord vinden dan "ze wisten niet beter en hadden beter geen kinderen gekregen".

Nogmaals mijn excuus, beledigen is niet mijn bedoeling.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
pi_173374438
quote:
7s.gif Op donderdag 24 augustus 2017 00:09 schreef bedachtzaam het volgende:

[..]

Ik schreef al dat het bot zou zijn.
Als het zo beledigend overkwam, dan bij deze mijn excuus want dat was zeker niet mijn bedoeling.
Ik bedoelde er ook niet mee dat je onbewust goedkeuring zoekt van je moeder, maar ik schreef het inderdaad onhandig neer.
Ik pleeg geen medium te zijn, je beschreef je dromen, daaruit ontstond dat beeld.

Ik heb zelf een behoorlijk traumatische kindertijd en jeugd gehad en was blij eenmaal verlost te zijn van mijn ouders.
Echter ga je dan zelf invulling moeten geven aan het leven wat niet gemakkelijk is omdat de psychische schade groot is en de wereld tegen me, ik ben immers maar een dom varken waar niemand wat van moet hebben.
Ondanks de vrijheid werkt het door, de woede en onbegrip, de vraag waarom... het moeten loskomen en leren om te vertrouwen op mezelf.
Op die wijze bedoelde ik dat hun invloed en macht nog levendig aanwezig is, er is immers sprake van grote angst en onzekerheid.
Soms kijk ik naar de kleintjes om me heen en ik vraag me dan af hoe iemand ooit zo gewelddadig kan zijn naar een kind van 4/5 jaar bijvoorbeeld.
Uiteindelijk kan ik geen ander antwoord vinden dan "ze wisten niet beter en hadden beter geen kinderen gekregen".

Nogmaals mijn excuus, beledigen is niet mijn bedoeling.
O okay, als je het zo schrijft klinkt het inderdaad plausibel en zeker herkenbaar. Mijn reactie was misschien wat overtrokken. Ik zit zeker nog steeds met de schade en de invloed die mijn opvoeding teweeg heeft gebracht en ben er nog steeds niet van af. Met de nadruk op 'nog'. Het gaat me uiteindelijk lukken. Daar ben ik van overtuigd. De herinneringen en de gezichten worden wel steeds vager en ik probeer minder bij stil te staan bij wat er allemaal gebeurd is, dat helpt. Maar de reden dat ik in mijn leven best wel op een ontevreden punt sta is allemaal terug te voeren op mijn jeugd. En inderdaad, ook mijn ouders hadden absoluut geen kinderen moeten krijgen. Zeer incapabel!

Wat rot om te horen dat jouw jeugd zo vreselijk was. Zelfs fysiek geweld vermoed ik zo. Je hebt gelijk. Geen enkel kind verdient dat en jij zeker ook niet. Ik hoop dat je dat tot je door laat dringen. Ieder kind is prachtig, blanco en onschuldig. Dat mensen hun kinderen bepaalde dingen aandoen duidt op een zieke, beschadigde geest of zelfs een evil mind. Dat je daarmee je eerste levensjaren moet doorbrengen, brrr pure hel.

Als hulpverleners de waarheid zouden kennen over mijn ouders en 24 uur per dag rondom hen zouden zijn, zouden ze zeker ook een diagnose krijgen van een psychische ziekte. Maar ze waren erg goed in nepdoen. Heb jij je jeugd grotendeels verwerkt? Ik hoop op een positief antwoord.
pi_173383196
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op donderdag 24 augustus 2017 22:23 schreef cluelezz het volgende:

[..]

Dat mensen hun kinderen bepaalde dingen aandoen duidt op een zieke, beschadigde geest of zelfs een evil mind.

Die beschadigde geest was er overduidelijk, ik heb ze niet anders dan zwaar depressief meegemaakt gedurende mijn kindertijd.
Zelfmoord poging, met ambulance afgevoerd worden om de maag leeg te pompen nadat een doosje valium in een keer naar binnen ging.
Onmacht, driftbuien, achterdocht, om en om opname voor langere perioden, na dreiging alle steekvoorwerpen verstoppen, zo ging dat.

quote:
Heb jij je jeugd grotendeels verwerkt? Ik hoop op een positief antwoord.
Alle kinderen zijn uit huis gehaald door de kinderbescherming, ik was 5 maanden oud toen ik van mijn ouders gescheiden werd.
Mijn broers en zussen waren al redelijk snel weer thuis maar ik en mijn 1 jaar oudere zus werden pas met onze ouders herenigd toen ik bijna 4 werd.
We konden niets, waren niet zindelijk en hadden ook vanzelfsprekend een enorme achterstand.
Het zal voor hen dus ook zeker niet gemakkelijk geweest zijn, eerst je gezin uit elkaar gescheurd zien worden en uiteindelijk na 3,5 jaar je laatste twee kinderen terug krijgen die zwaar verwaarloosd zijn.
Gezien hun toestand zoals boven beschreven is dat nogal onbegrijpelijk, de vraag die wel vaak door mijn hoofd speelt is waarom ik herenigd ben met mijn ouders en waarom (als je het over kinderbescherming hebt) waren wij zo verwaarloosd?
Mijn ouders en ik hebben hier best veel over gesproken als het ze weer te veel werd, dan was het altijd weer spiegelen, "kijk eens, hier zijn we en we zijn allemaal goed terecht gekomen".
Een diepe beleving in mijn jeugd heeft mij voorgoed getransformeerd, alle pijn en lijden zijn daarin getransformeerd tot een krachtige energie om verder te kunnen, zo heb ik 12/13 jaar geleefd zonder nog te hoeven vechten tegen die pijn en observeerde enorm terwijl ik mijn dagelijkse plicht vervulde.
Het verantwoordingsgevoel was en is nog steeds enorm, zie het maar als een omgekeerde wereld waarin het kind de ouder word en de ouder kind kan zijn.
Pas op mijn 27ste was de tijd rijp om op mezelf te gaan, toen kon het doordat ik met een kleine hypotheek een flatje kon kopen en mijn jongere broer en zusje meenemen uit het ouderlijk huis.
Mijn ouders gingen landelijk wonen en heb ze uit de hypotheek geld meegegeven voor de nieuwe start.
Natuurlijk was dit voor mijn ouders geen fijne gebeurtenis en ze waren ervan overtuigd dat we het niet zouden gaan redden, die opmerking gebruikte ik slechts als voeding voor wilskracht om het tegendeel te bewijzen.
Natuurlijk redde we het niet alleen, het ging ook heel erg goed en het waren natuurlijk mijn ouders die al snel weer in de problemen zaten.
Voor mij was dat een uitgerekend moment om voor het eerst echt tegen ze op te staan, ik heb toen aangegeven dat ik ze zou helpen op voorwaarde dat ze zich lieten uitschrijven uit het holland casino, zou ik de volgende morgen van beide een bewijs van uitschrijving op tafel vinden dan zouden ze wederom financieel geholpen worden door me.
Die bewijzen vond ik de volgende morgen en heb ze geholpen, dit was ook een echt keerpunt en ik vermoedt dat ze in plaats van op jacht gaan naar geld en luxe, heel veel hebben gecontempleerd want het werden echte ouders die omkeken naar hun kinderen ook al waren ze al dik volwassen.
omgekeerd was er natuurlijk veel wrok en woede, waar het voor broers en zussen een gesloten boek was leefde bij mij het verantwoordingsgevoel en ging om de maand wel met de trein richting de Duitse grens om te kijken hoe het ging want ook zij hebben iemand nodig die naar ze omziet.
Mooi was om te zien hoe ze daar opleefde en geaccepteerd werden door de buren in de straat toen ze eenmaal de stacaravan verruilde voor een normale woning.
Zo hebben ze toch nog een mooie levenskwaliteit gehad voor een aantal jaar, maar met ouderdom komen de gebreken, mijn vader kreeg tot drie keer toe een beroerte en bij mijn moeder werd een agressieve vorm van non hodgkin ontdekt, ze is daar een half jaar later aan overleden en mijn vader is daarna terug gekomen en woonde in zijn laatste jaren in een verzorgingstehuis zodat we hem de nodige zorg en aandacht konden geven tot zijn dood.

Dit is allemaal beknopt neergeschreven, ik zou zomaar twee boeken kunnen volschrijven als ik echt zou gaan uitweiden.
Voor mij persoonlijk is de schade enorm, ik had wellicht een gezin kunnen hebben maar ik heb mezelf lang verborgen vanuit de gedachte niet goed te zijn en mislukt.
Ook nu nog leef ik als kluizenaar al ben ik wel veel vrijer in mijn bewegen bemerk ik.
Wat vooral hard kan zijn en me diep beroert is hoe anders het had kunnen zijn waar ik nu slechts leegte tref.
Dat kan soms wel eens een tranendal zijn omdat ik door mijn geslotenheid veel aan me voorbij heb laten gaan, vooral een prachtige vrouw waar ik het heel goed mee kon vinden maar het gevoel niet goed te zijn overheerste waardoor ik nooit de moed had om me volledig te openen.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
pi_173452989
Weer rare dromen. De afgelopen dagen werd ik echt angstig wakker met een OMG wat is dit-gevoel? Zodra ik het bed uitstap ben ik de droom vergeten maar van vandaag herinner ik me nog een vlaag. In het ouderlijk huis ( waar het volgens mijn moeder spookte) stond ze helemaal alleen in de keuken op de benedenverdieping af te wassen. Een 'demon' of hoe je het kunt noemen hield haar in de gaten terwijl ze dat deed. Ik zat een verdieping boven, wist dit ( het werd me als het ware getoond alsof het een filmscene betrof) en ik was doodsbang. De hele familie werd in de droom achternagezeten door demonen/slechte entiteiten. De details herinner ik me niet meer, behalve dat met de keuken.

Ik was overigens doodsbang in de droom. Werd uit angst midden in de nacht hierdoor wakker en viel weer in slaap om dezelfde soort droom te dromen. Rusteloze nacht gehad en uiteindelijk bijna mn bed uitgesprongen toen het ochtend werd, van nu is het over. Weg met die enge dromen.
Ik droom serieus nooit over positieve dingen, nooit over happy gebeurtenissen. Het is altijd angst, ellende, geesten, demonen, pech, ellende etc. Ben ik de enige die dat heeft?
pi_173473513
quote:
0s.gif Op donderdag 24 september 2015 14:41 schreef Flammie het volgende:
Nope, lijkt me schier onmogelijk. Wat wel mogelijk lijkt is dat mensen die denken dat ze vervloekt zijn raar gedrag gaan vertonen en de vervloeking als het ware zo inleven dat het bijna een echte vervloeking lijkt :P
Je kan zeker wel vervloekt raken raken door mensen die met duistere krachten werken....en woorden zijn heel krachtig,helemaal als je nagaat dat al het leven en ons zonnestelsel in het leven is gekomen door sprekende woorden van God zelf...
  woensdag 30 augustus 2017 @ 17:24:56 #60
40150 Manke
'tis but a scratch
pi_173484893
Dromen word ik gek van, veel voorspellende ook.
  zaterdag 9 september 2017 @ 14:28:16 #61
470634 Radhatanaya
Yoga is the way of life
pi_173675332
quote:
10s.gif Op donderdag 17 augustus 2017 21:05 schreef Manke het volgende:
Radhat = firefly trubnw troll

Ik ben niet Firefly, nee.
Open vandaag nog uw chakra's om een nieuw bewustzijn te ontwikkelen.
pi_173706703
quote:
0s.gif Op donderdag 24 september 2015 21:25 schreef boempa het volgende:
Ik heb zelf ook het "gevoel" vervloekt te zijn (mogelijk in een vorig leven).
Dit heeft er meer mee te maken dat ik mensen afstoot door "afwijkend" gedrag te vertonen als gevolg van negatieve energie.
Hoe meer ik mijn best doe om mensen te (willen) helpen, hoe afstandelijker ze worden.
Tevens word ik tegengewerkt om te mediteren.
Het focussen op de chakra's wordt tegengehouden, waardoor ik nooit spiritueel "sterker" in mij schoenen kan staan.
Visualiseren wordt simpelweg vervangen door een soort-van donkere mist en schimmen.
Ook zijn er voornamelijk nachtmerries als ik mijn derde oog probeer te openen.
Allicht heeft TS hetzelfde meegemaakt.

Na er uitvoerig over nagedacht te hebben, heeft het mogelijk te maken met dat ik in een vorig leven (of misschien zelfs meerderen) slechte dingen heb gedaan (misschien wel moord?), wat weer doorwerkt in dit leven.
Hierdoor zal het erg lastig worden om een spiritueel balans te vinden, en negatieve invloeden te weren.
Onbewust voelen andere mensen dit aan, en gaan mij uit de weg.
Het selecte groepje mensen dat ik kan vertrouwen, geven mij weliswaar positieve energie.
Dit heeft echter een te kleine invloed om het negatieve af te wenden.
Het zorgt er eerder voor dat negatief/positief als een chaos verstrengeld raken, en het positieve als in een katapult weggeschoten wordt.
Alsof het niet is toegestaan om positieve energie te dragen.
Dat bedoel ik dan ook met vervloekt zijn, en begrijp TS dan ook :)
Vroeger, had ik dit afgedaan als de meest zweverige onzin die er bestaat. Nu ik wat verder mezelf verdiept heb in spiritualiteit vind ik dit best een aardige theorie.

Ik denk alleen niet dat je vervloekt kan raken op die manier, of negatieve energie mee krijgt uit een vorig leven. Ik ben er vrij van overtuigd dat zodra je dood gaat, je ook echt dood gaat (jij, als persoon, met een naam), je bewustzijn zal zich weer toevoegen aan het collectieve bewustzijn, en zodra er een nieuwe "jou" geboren wordt, er gewoon puur bewustzijn gaat in de nieuwe persoon.

Geen reincarnatie, je zult geen herinneringen of wat dan ook meer hebben aan het leven wat je nu leidt.
The Dark One
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')