quote:
Op woensdag 30 mei 2012 23:47 schreef firefly3 het volgende:Onbewust wordt je het gemiddelde persoon van de vrienden etc waarmee je omgaat. Je wordt ook automatisch een toffer persoon als je met vrouwen op kunt schieten. Je hersenen veranderen continue afhankelijk van de omgeving waar je in zit en zo ook je gedrag en gevoelens.
Ja, en heeft ook wel iets goed vind ik wanneer iemand dingen onderneemt in de zin van ''ik wil dat meemaken, omdat ik dat voor mezelf wil'' en als je daar een positief beeld van jezelf uit haalt is dat ook niet verkeerd. Aan jezelf laten zien dat je je het waard bent om dingen voor te ondernemen al is het maar voor het ondernemen op zich.
Het probleem is denk ik dat wanneer je die externe veranderingen zo laat bepalen hoe jij jezelf ziet en daar je eigenwaarde aan koppelt je die (vermeende) eigenwaarde verliest wanneer je de bezigheid/omstandigheid verliest. Je leeft dan volgens een redenatie dat er niet iets bestaat als stabiliteit in jezelf, het interne, en je het externe meer invloed toekent dan dat.
Daar komt bij dat wanneer iemand dit onderneemt van het idee zichzelf niet goed te vinden en daarom zo iets over zichzelf te bewijzen die negativiteit terugkomt wanneer datgene wat die negativiteit onderdrukt verdwijnt. Ik bedoel, nu heb je er veel lol mee maar eens gaat het over, en dan? Als je dan die positiviteit krijgt raakt, hoe echt was die dan?
Mijn vraag aan jou is eigenlijk, en ik ben er oprecht benieuwd naar (zie dat je een hoop zeikreacties krijgt in deze topics); stel, jij wordt morgen wakker en het versieren van vrouwen bestaat niet meer (puur hypothetisch natuurlijk) zou je dan nog wel weten wat je met jezelf en je leven aan moest? Zou je weten wie jij bent?
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
custom menu
