Blijft sowieso een lastig punt, begint natuurlijk al bij gelukkig zijn en geluk in algemene zin.
Ik kan best honderden zaken opnoemen die me gelukkig maken en minstens zoveel die voor een ongelukkig gevoel zorgen maar ben ik dan automatisch gelukkig wanneer ik meer positieve als negatieve gedachten heb en het leven een voldoende geef?
Iedereen heeft negatieve ervaringen meegemaakt, zaken aan het leven die negatief zijn en punten waar ze absoluut niet blij mee zijn, maar wat bepaald uiteindelijk dan wanneer je gelukkig bent?
Het kan altijd beter, mooier, groter, sneller en duurder en we blijven op zoek naar iets om het beter te krijgen, je zou dan zeggen dat je dus niet gelukkig genoeg bent met hoe je bent, wat je hebt en wat je doet want anders zou je het wel zo houden.
In algemene zin ben ik best tevreden met het leven dat ik nu leidt, prima baan, goede toekomst in het verschiet, een relatie, veel vrienden en geld zat, maar de keerzijde zijn m'n chronische ziekten, het gebrek aan beterschap op dit punt in de toekomst en de depressieve klachten, maar het cijfer dat ik het leven nu geef ligt zeker boven de 6.
Al met al dus best gelukkig en naar omstandigheden (en zeker relativerend) meer dan prima, maar maakt dit mij dan gelukkig of zijn het slechts omstandigheden en punten die m'n ongelukkige bestaan draagbaar maken en bij tijd en wijlen leuk en mooi?