Naja, het ligt wat ingewikkelder dan dat. Blijkbaar hecht ze wel waarde aan mijn bestaan, maar ik ben wel áltijd de gene geweest die moeite moest doen. Dus als ze vriendschap wilt en echt met me door één deur wilt, zal ze het zelf ook moeten voelen, zodat ze zelf ook moeite gaat doen om er wat van te maken, in wat voor vorm dan ook.
Nu doet ze geen moeite. Ze heeft behoefte aan contact, er is geen rebound in het spel en heeft weinig vrienden waar ze nu woont en kan dus alleen op mij terug vallen. Ik vind het best, maar ik doe het niet voor een mailtje met "heb je zin om langs te komen om ..."
Ze zal me eerst moeten gaan missen en al die dingen voordat ze een weloverwogen keus kan maken of het nog waard is om er wat van te maken.
Eerst breekt ze met me en dan moet ik als nog 50km reizen om haar een plezier te doen.