pi_111740670
registreer om deze reclame te verbergen
Steeds vaker zie je het, coaching met dieren, stimulatie van gehandicapte kinderen en mensen dmv dieren, zelfs aai programma's voor bejaarden voor hun geestelijk welzijn.
Dieren zijn goed voor onze geestelijke ontwikkeling, voor onze spirtuele ontwikkeling, voor onze zoektocht naar zelfkennis en voor onze connectie met de natuur.

Hoe helpen dieren jou op je pad? Welke ervaringen heb je?
Ben je een lifecoach die met dieren werkt, begeleid je gehandicapten die paardrijden bv, of ga je met je hond naar bejaardenhuizen om mensen op te vrolijken?
Heb je een mooie ervaring met je eigen hond of kat of kennis over het waarom dieren die gevoelige snaar bij ons raken waarmee ze ons verder helpen?

Praat hier over wat dieren betekenen voor jouw levenspad, jouw spiritualiteit.
Natuurlijk begint de ts, maar dat doe ik in een aparte post, zo blijft het onderwerp mooi open en is mijn ervaring maar 1 van de vele die hopelijk komen.
Hey dude, you're so uncool but he, that's allright
Like there's no need te get uptight
My eyes reflect the stars and a smile lights up my face
We're on a amazing flight in space
pi_111741490
Ok dan, dit onderwerp heb ik natuurlijk niet voor niets gekozen. al vanaf mijn eerste herrineringen spelen dieren een zeer belangerijke rol in mijn leven en mijn pad.

Nu, na vele jaren van werken en omgaan met dieren kan ik terugkijken op vele lessen die ik heb geleerd via hun en durf ik te beweren dat zij een leeuwendeel van de goede ontwikkelingen van mijn spirituele pad voor hun rekening hebben genomen.

De belangerijkste dingen die ik heb geleerd naar mijn mening is wat intuïtie werkelijk is en de kracht van energie in jezelf.

De kracht van energie is een mega les waar ik dagelijks heel erg veel aan heb, wat minder op het internet, maar des te meer in irl.
Dieren wijzen je genadeloos op je eigen energiehuishouding, omdat ze veel meer gericht zijn op lichaamstaal en de bijbehorende energie kan je ze niet voor de gek houden.
Je stoer voordoen terwijl je het niet bent is een grote fout als je met dieren werkt, net doen alsof gaat niet werken. Frustratie, woede, verdriet, teleurstelling, ze pikken het feilloos op en spiegelen het keihard terug. In training bereik je dan ook niet veel met deze emotie's. De beste momenten heb je als je dat balansmoment vindt, als die connectie er is en je echt op 1 lijn met elkaar ligt, dat is een geweldig gevoel!

Maar wat dieren pas echt bijzonder maakt is dat de meeste ons wel willen helpen onszelf in balans te krijgen als we ze maar de ruimte daarvoor geven.
Een bijzonder gegeven dat ik heb opgemerkt is dat als ik bezig ben met zelfwerk een dier zich aansluit bij me. Ik ben dan in een hele mooie rustige staat, goed in het nu, goed bij mezelf, mezelf erkennend en nodig het dier dan vriendelijk uit in geest om mee te delen in de ervaring.
In de meestge gevallen gaat het dier daarop in en verdiept de ervaring.
Soms raken ze een plek aan, als ik dan in die staat mijn aandacht daarheen breng dan kom ik een "werkpuntje" tegen, die meestal verdacht makkelijk op te lossen is zolang die connectie met dat dier er is.
Het mooiste zijn de momenten zoals deze met dieren waarmee je geen verdere basis hebt, die je bv nog niet aan kan raken als ze gewoon los lopen. Waarbij het dier uit geheel vrije keuze zich aansluit, daarmee een grens overgaat die je nog niet overgegaan was, zonder dat jij op gevraagd hebt.

Ook met ander spiritueel werk bemoeien mijn dieren zich iig graag, iemand reiki geven hier thuis vroeger, ging prima, zolang dat persoon geen bezwaar had dat er een kat(of zelfs meer) op ze lag, luid te spinnen.
Mediteren, vaak met een kop van de hond op schoot of de kat weer, katten bemoeien zich bovenmatig graag met spiritueel werk ;)
Ik vind het altijd prima, wat mij betrefd zijn ze een aanwinst tijdens spiriueel werk, zelfs als ze een keer niet meegaan in wat jij wilde, ze geven toch altijd wat nodig was.

Zo wordt er gezegd, je krijgt niet altijd het dier wat je wilde, maar wel altijd het dier wat je nodig had en dat is een waarheid als een koe wat mij betrefd!
Hey dude, you're so uncool but he, that's allright
Like there's no need te get uptight
My eyes reflect the stars and a smile lights up my face
We're on a amazing flight in space
pi_111774394
Wat een mooi topic!
Zelf kan ik er niet heel veel aan bijdragen, want ik heb geen dieren. Ik heb wel een goede vriendin die veel paard rijdt.
Ik vind het altijd leuk om mee te gaan naar stal. Paarden zijn - althans die ik ken - dol op aandacht en ze voelen je stemming perfect aan. Ze hebben ook allemaal een heel eigen persoonlijkheid.
Rijden vind ik eigenlijk niet echt boeiend. Het is zelfs ietwat onnatuurlijk om je te laten dragen door een dier, in mijn beleving.
Maar de omgang met die beesten vind ik schitterend, en eigenlijk veel leuker dan het rijden zelf.
pi_111784301
registreer om deze reclame te verbergen
Ik had een poedeltje (Smokey is 15 jaar geworden)
Mijn moeder had het nooit op dat beestje, en dat was wederzijds..op een dag ging Smuk vrolijk kwispelend voor mijn moeder zitten, mijn moeder haalde haar aan, en zei dat het een lief hondje was..ze hadden eindelijk vriendschap gesloten..twee dagen later is mijn moeder onverwacht overleden...terwijl ik dit schrijf krijg ik weer kippenvel, want het was net alsof mijn hondje aanvoelde wat er ging gebeuren..
pi_111789019
Wij hebben 2 jack russells en zij helpen mij om vaker naar buiten te gaan. Ik ben een beetje mensenschuw en k houd niet van hele drukke plaatsen.
Maar doordat zij naar buiten moeten kom ik wel buiten en soms nog heel leuk contact ook met andere honden bezitters, dat vind ik wel leuk 1 op 1.
(ben vroeger naar een festival geweest en kwam toen we eruit wouden, in een soort trechtervorm er stonden te weinig hekken open en k werd bijna plat gedrukt, we konden er niet uit en ook niet terug, pas nadat een groep de hekken ging vernielen, konden we eruit.)

De hondjes troosten me ook als ik verdrietig ben vooral de mini jack russell komt dan bij me en wil mn tranen weglikken.
En t mooie is als ik bijv buikpijn heb ze ook bij me komt liggen en door de warmte (denk ik) trekt mn buikpijn dan weg.

De ander jack is meer op mn man gericht , maar toch komt ze elke dag ff op mn schoot en houd haar wang tegen de mijne en zo kroelen we ff.
  zondag 20 mei 2012 @ 18:34:04 #6
66907 Boswachtertje
Intangible Radjanamadjo
pi_111792202
Heb hetzelfde als E_O

Maar sinds afgelopen donderdag nu wel 2 katers in huis, dus wie weet :)

vind sowieso de band met dieren iets bijzonders, omdat deze volledig op vertrouwen is gebaseerd. Genieten dus, van de eerste moeizame dagen dat er maar langzaam toenadering komt.. maar beide zijn inmiddels aaibaar haha :)

Leuk topic dit! ^O^
dat er nog veel mooie verhalen mogen volgen..
pi_111793900
registreer om deze reclame te verbergen
Oh nu schiet me iets te binnen, mn broer heeft een kater gekregen van een mevrouw die een hond had genomen, de kater wou daarom niet meer in huis zijn en sliep in de carpoort. Mn broer vond dat zielig en nam hem mee, hij is al een jaar of 12 en was vreselijk bang.
Als er iemand in zn huis bewoog vloog hij boven achter de schotten (loopt electra enz langs en schotten stonden open) Mn broer heeft met veel geduld zn vertrouwen weten te krijgen en nu is het de grootste knuffel kont die er is, ook voor mij en anderen is hij niet meer bang, komt kopjes geven tegen je benen en likt aan je handen. Het heeft wel 3 maanden geduurd voordat hij zover was en nu gaat het prima.
pi_111811720
Ik heb 3 honden...en voordat mijn dochter thuiskomt, wordt de hond, die meer op mijn dochter gericht is, onrustig..loopt steeds naar de tuindeuren om naar de oprit te kijken, loopt steeds fiepend van deur naar deur, en dan kan ik er donder op zeggen dat ze binnen het kwartier aan komt rijden, en kan ik (bij wijze van) de koffie al aanzetten..
Ik geloof echt dat dieren telepatisch zijn..ze voelen je haarfijn aan,(zoals Erodome en ons Mousy31 al vertelde).. je stemming, of je verdrietig of ziek bent,(komen ze je troosten), als er spanningen zijn, dan zijn ze heel rustig en stil, en heb je goeie zin, dan zijn zij ook lekker gek..
Drie van de vier katten die ik heb,(eigenlijk van mijn dochter, maar ja, ik mag ze verzorgen) zijn echte buiten-ex-katers..(komen eigenlijk alleen maar thuis om te eten en te slapen...wel lief, maar niet speciaal)..De laatste is een Ragdoll, en ik heb nog nooit zo'n leuke kat gehad... Spence kan apporteren, hij luistert, hij komt echt een knuffel halen, en als je thuis komt word je uitgebreid begroet...hij likt aan mijn hand, mijn gezicht, en laat altijd hartstikke lief zien dat hij blij is dat ik er weer ben.. O+ (maar ja, dat kan ook aan het karakter of het ras liggen)
Vorige week echter..was ik best wel nerveus voor het jaarlijkse borstonderzoek (viel achteraf toch wel weer mee), maar Spencer was niet bij me wég te slaan..contstant op schoot springen, likjes geven, kopjes geven..(tot vervelens toe), én maar blijven proberen om je op andere gedachten te brengen..het is echt een scheetje, (maar kan uiteraard ook een boef zijn)..we hebben echt wel een "klik"..en ik hoop dat hij nog heel lang bij me (ons) kan/mag zijn.. *;
Dieren....ik heb er,(net als Mousy schat ik zo;)..vaak liever mee te maken, dan met mensen..
(Leuk topic btw@Erodome..like it :Y ) eindelijk aandacht voor onze beste en trouwste vrienden.. ^O^

[ Bericht 0% gewijzigd door Maron op 20-05-2012 23:59:27 ]
pi_111823132
quote:
0s.gif Op zondag 20 mei 2012 10:50 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
Wat een mooi topic!
Zelf kan ik er niet heel veel aan bijdragen, want ik heb geen dieren. Ik heb wel een goede vriendin die veel paard rijdt.
Ik vind het altijd leuk om mee te gaan naar stal. Paarden zijn - althans die ik ken - dol op aandacht en ze voelen je stemming perfect aan. Ze hebben ook allemaal een heel eigen persoonlijkheid.
Rijden vind ik eigenlijk niet echt boeiend. Het is zelfs ietwat onnatuurlijk om je te laten dragen door een dier, in mijn beleving.
Maar de omgang met die beesten vind ik schitterend, en eigenlijk veel leuker dan het rijden zelf.
Ja paarden, nu ik al een fikse tijd bezig ben met nh kan ik wel terugkijken op een grote leerschool voor mezelf. Leren met paarden te werken gaat namelijk helemaal niet zoveel over paarden dingen leren, maar vooral over jezelf leren kennen en beheersen ;) Het leert je heel erg bewust te zijn van jezelf, van de energie die je uitstraalt, hoe je reageerd op zaken en hoe je daar voor jezelf het beste mee om kan gaan.

Ik ben het met je eens, het omgaan met die dieren is nog leuker dan het rijden zelf, maar ik vind ook rijden wel erg leuk. Heb wel de regel dat als een paard niet de rug zelf aanbied ik er niet op ga.
Hey dude, you're so uncool but he, that's allright
Like there's no need te get uptight
My eyes reflect the stars and a smile lights up my face
We're on a amazing flight in space
pi_111834841
Paarden zijn mooie dieren. Ik heb vroeger een pony gehad (een schimmeltje)ook zij voelde feilloos aan als ik verdrietig was dan legde ze haar hoofd op mn schouder en stonden we te kroelen.
Ze vond het heerlijk als we uit rijden gingen, ik trok soms hele dagen de bossen in, rugzakje op en gaan. Wist plekken waar een kraan en wc's waren en daar liet ik haar ook drinken.
Ze snaaide zelfs een keer mn broodje ham uit mn handen, de ham spuugde ze uit maar t brood was weg.
Ik heb dr helaas maar een paar jaar mogen hebben ze werd erg ziek, schrompelnieren heete het.
Ze teerde helemaal weg en had erge diraree , we hebben toen besloten dat ze moest worden ingeslapen, ze had al de zwaarste medicijnen gehad en die hielpen niet.
Ik zie nog steeds haar ogen voor me ze had mooie grote bruine ogen ik moest haar op de wagen zetten en dan zouden ze haar wegbrengen, mn hart brak natuurlijk , toen ze op de wagen stond keek ze me aan en t was net of ze zei tegen me t is goed zo baasie.
Het is al zo lang geleden ik was denk ik 18 toen (ben nu 38) maar nu tijdens t typen stromen de tranen weer over mn wangen.
Ze was voor mij heel bijzonder k had dr zelf gekocht va mn spaargeld.
Ze kon ook een truckje als je , je hand op haar kont legde ging ze bokken.
Dat had de vorige eigenaresse dr geleerd.
Zo hebben we een keer een lastige buurman laten schrikken hij was boos dat ik voor zn huis in onze eigen wei reed, zn honden konden er niet tegen en hij wou me wel ff slaan dus ik hand op dr kont en ze gaf een dikke bok en weg was die man. Hij werd ineens bang hihi.
--------------------------------------------------
Ik woonde al een poos op mezelf, en mn relatie was mislukt en k was helemaal alleen, was vaak bang ik kwam weinig buiten en toen heb ik van mn ouders een jack russell pupje gekregen ik noemde hem Banjer.
19.jpg
Helaas wist ik toen niet wat ik nu weet dat er nl troep in t hondenvoer zit stoffen zoals BHT / BHA en ethoxyquine op de zak staat het omschreven als, door de eu toegestane hulpstoffen. ( http://www.lifetimepetfood.nl/Chemische.htm )
Het bleek dus in t voer te zitten wat ik hem gaf en hij ontwikkelde een allergie, die allergie ging niet meer over en k heb mn beste vriendje moeten laten inslapen toen hij nog maar 5 jaar was ( dit was november 2009).Hij heeft 2 jaar prednison gehad tegen de jeuk , maar t hielp op een gegeven moment niet meer, hij had geen haar meer onder zn oksels en zn buikje was ook kaal, verder rode plekken. Hij werd letterlijk gek van de jeuk en toen moest ik dus die moeilijke beslissing nemen
Hij was mn maatje en ook hij voelde perfect mn stemmingen aan. Hij sliep bij me en lag snachts met zn rug tegen mijn rug. Toen ik mn man leerde kennen ging hij in zn mandje naast t bed slapen.
Ik mis m nog steeds.
S5030517.jpg
Volwassen Banjer
S5030433.jpg
Toen ik dus mn man leerde kennen in 2007 hebben we een mini jack russelltje erbij gekocht ze heet Merel. Hier liggen ze dus samen te slapen.
S5030766.jpg
Merel als pup
Paar maanden voor Banjer zn einde kwamen we Sara tegen en deze kreeg bij ons ook een plekje, we denken achteraf dat het zo heeft moeten zijn, na Banjer zn dood miste Merel hem maar gelukkig was Sara daar en was het rouwen na 3 weken bij haar over.
pup3.jpg
Sara als pup
sara.jpg
Sara volwassen

Ik ben erg blij met mn hondjes ben altijd gek op dieren geweest. Als kind kwam ik thuis met een jonge kauw die uit t nest was gevallen en een gewonde meeuw die zn vleugel gebroken had gehad en niet meer goed aanelkaar gegroeid was, die kon dus niet meer vliegen.
  maandag 21 mei 2012 @ 18:17:01 #11
66907 Boswachtertje
Intangible Radjanamadjo
pi_111839931
Mooi dat je dit wil delen mousy ^O^

Dat ze in je herinnering mogen voortleven, gelukkig als ze jou hebben gemaakt O+
pi_111841095
Graag gedaan. :* Ik zal alle dieren die ik gehad heb nooit vergeten.

( edit Wat ik nog vergeten was te vertellen is dat Banjer een heel mooi grafje heeft gekregen bij mn ouders in de tuin, heb al mn steentjes schelpen etc verzameld en zo een grafheuveltje gemaakt.)
pi_111863030
quote:
0s.gif Op maandag 21 mei 2012 18:17 schreef Boswachtertje het volgende:
Mooi dat je dit wil delen mousy ^O^

Dat ze in je herinnering mogen voortleven, gelukkig als ze jou hebben gemaakt O+
Ja leuk hé..ik vond het verhaal en de foto's van de Jackies ook al zo lief..(maar wilde niet alweer reageren).. :@
(doe ik het toch weer _O- )
pi_111873009
Wat een mooi verhaal Mousy (oh ik hoop dat je dit toch nog leest, trouwens :P ) Ik denk ook dat het heel goed uitdrukt wat Erodome bedoelt haar haar verhaal over wat dieren ons te vertellen hebben.
  dinsdag 22 mei 2012 @ 13:13:51 #15
66907 Boswachtertje
Intangible Radjanamadjo
pi_111873199
Ik weet niet wat ze doen, hoe ze het doen, maar dat ze wat doen.. ha ha dat is mij nu wel duidelijk. De 2 katers hier in huis maken op een speciale manier iets in mij los, een soort van gevoel van liefde en onschuld.. :*
pi_111873775
quote:
0s.gif Op dinsdag 22 mei 2012 13:13 schreef Boswachtertje het volgende:
Ik weet niet wat ze doen, hoe ze het doen, maar dat ze wat doen.. ha ha dat is mij nu wel duidelijk. De 2 katers hier in huis maken op een speciale manier iets in mij los, een soort van gevoel van liefde en onschuld.. :*
Dieren leren ons basale sociale vaardigheden zoals onbaatzuchtige liefde enzo, denk ik.
pi_111873858
Super bedankt voor de mooie verhalen.

En mousy, niet alleen de mens krijgt het dier wat ze nodig hebben, maar soms krijgt het dier ook de mens die ze nodig hebben. Het is niet makkelijk om een dier in je leven te krijgen die ziek is en gaat sterven, maar om dan waardevol te zijn voor zo'n dier, die band aan te kunnen gaan die begrip en vertrouwen, zelfs in dat laatste stukje, bied is iets wat je je hele leven bij zal blijven. Je mag best trots zijn dat jij gekozen bent als laatste rustpunt, als stervensbegeleider, dat zegt wat over jou en niets dan goeds.
Hey dude, you're so uncool but he, that's allright
Like there's no need te get uptight
My eyes reflect the stars and a smile lights up my face
We're on a amazing flight in space
  dinsdag 22 mei 2012 @ 13:59:23 #18
66907 Boswachtertje
Intangible Radjanamadjo
pi_111874961
^O^ mooi gesproken Erodome! :) Helemaal mee eens

en wat jij en E_O zeggen.. ergens sluit dat wel aan bij wat ik er zelf van denk/voel/weet.. combinatie van zij helpen mij en ik help hen en daardoor helpen we samen nog weer meer mensen.. :)
pi_111875229
En zo komen we weer bij de eenheid van alles en in onszelf, waarmee dieren een essentieel onderdeel worden van ons bestaan en ons geestelijk welzijn.
Hey dude, you're so uncool but he, that's allright
Like there's no need te get uptight
My eyes reflect the stars and a smile lights up my face
We're on a amazing flight in space
pi_111875786
Ik vond dit ook wel toepasselijk om hier te plaatsen..
http://www.ad.nl/ad/nl/45(...)de-soort-gered.dhtml
pi_111877434
quote:
0s.gif Op dinsdag 22 mei 2012 14:23 schreef Maron het volgende:
Ik vond dit ook wel toepasselijk om hier te plaatsen..
http://www.ad.nl/ad/nl/45(...)de-soort-gered.dhtml
Zeker weten! Helemaal is die theorie trouwens niet. Ik had al veel eerder gehoord dat mogelijk de eerste mensen een band hadden met hondenroedels die ze volgden vanwege de voedselresten en omgekeerd waren de mensen daar wel blij mee omdat ze aansloegen bij gevaar.
  dinsdag 22 mei 2012 @ 17:10:52 #22
66907 Boswachtertje
Intangible Radjanamadjo
pi_111883203
quote:
0s.gif Op dinsdag 22 mei 2012 14:06 schreef erodome het volgende:
En zo komen we weer bij de eenheid van alles en in onszelf, waarmee dieren een essentieel onderdeel worden van ons bestaan en ons geestelijk welzijn.
Tja idd.. wat is dan nog het bestaan van het dier vs ons bestaan? Heb het idee dat deze op een gegeven moment in elkaar overlopen en aanvullen, aangezien de eenheid er is.. :)

Een soort van wij-wij gevoel. Eenheid ervaren door meerdere verschillende entiteiten tegelijk.. Ben dankbaar dat ik deze nieuwe diepte mag leren verkennen :)
  dinsdag 22 mei 2012 @ 18:32:02 #23
66907 Boswachtertje
Intangible Radjanamadjo
pi_111886484
Dit topic doet me trouwens denken aan de Horse Boy, mooie film over een autistisch jongetje die met de familie (pa en ma) naar Mongolië trekken om daar een sjamaan te ontmoeten.. na dit bezoek gaat deze jongen meer en meer open staan voor de externe invloeden en vooral het werken met paarden blijkt echt goed te werken!

Aanrader, die film! ^O^
http://www.imdb.com/title/tt1333668/
pi_111899747
Autistische kinderen en paarden heb ik vaker mogen aanschouwen. Heel bijzonder, een aantal paarden die voor de gewone ruiter ellendig waren om te rijden en die engelengeduld hadden met de autistische en gehandicapte kinderen.

1 van die paarden heb ik een tijdje in handen gehad omdat die niet meer te doen was voor normale mensen, viel aan als ze hem wilde longeren, deed vrij goed zijn best om ruiters eraf te krijgen. Maar bij zijn 2 keer per week dat hij kinderen met een beperking rond moest sjouwen was het een allerliefst ding die geen stap verkeerd zette, alleen af en toe wat knorrig werd naar de niet beperkte begeleider als ze hem teveel net onder het bit vasthielden.

Zelf eigenlijk nooit problemen met hem gehad, de andere manier van omgaan maakte dat hij geen behoefte had aan in verzet gaan, hij wilde alleen maar eerlijk behandeld worden ipv dan ineens eens per week hard aan de bak moeten waardoor hij spierpijn kreeg omdat een mens het in zijn bol kreeg dat hij echt meer beweging nodig had.
Hij had ook wel meer beweging nodig, maar niet op die manier.
Hey dude, you're so uncool but he, that's allright
Like there's no need te get uptight
My eyes reflect the stars and a smile lights up my face
We're on a amazing flight in space
pi_111907784
Hetzelfde met Dolfijnen..
Ik heb ooit een van die prachtige smileys mogen begroeten en aaien over die superzachte snuit..en er gaat echt wel iets onverklaarbaars door je lichaam als je met zo'n dier contact mag maken..
Ze zijn, net als paarden..in staat om zelfs met iemand, die niet op een "normale" manier kan comunniceren..een bepaalde manier van contact te leggen, én te helpen..zie dit b.v.
http://china.blog.nl/same(...)he-kinderen-in-china

Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')