quote:
Tijd. hoe onwaarschijnlijk ook alles slijt... Zelfs als ik met vrienden weg was dan nog kon ik alleen maar aan haar denken...
Ik had willen stoppen met hier te berichten, en nu voel ik me ook best goed maar ik had dit weekend kleine terugval

naar de kust geweest, familie appartement, zo vaak met haar geweest, ook waar we elkaar leerden kennen... waar ik haar voor het eerst zag en meteen verkocht was...

ze was er nog weekend geweest met mijn zusje toen alles al mis begon te gaan... toen stuurde ze zelfs nog dat ze me daar miste

week en half later sliep ze bij hem

nu nog vond ik lange blonde krullen van haar in (ons)/mijn bed daar...
De confrontatie met hoe goed onze relatie was, toch imo, was best hard, veel leuks daar gedaan. Juist voor de reis met zn twee nog geweest, veel plezier gemaakt toen, gekookt voor haar... tja toch een stuk ongeloof toen ik daar voort eerst weer was.
Ze had toch nog gestuurd op facebook dat ze nog altijd niet begreep hoe of wat en nog steeds van dag tot dag leeft... Twee dingen die ik dan denk, ik heb het gevoel dat ik aan het lijntje wordt gehouden, want ik weet niet wat ze met die dwerg van haar uitspookt, wat ik niet zeker weet natuurlijk, het kan echt zijn dat ze niet weet... nog steeds niet... Maar ik weiger tweede keus te zijn ook... En ik weet ook niet meer hoe te reageren, ik ben het allemaal na deze twee maand gewoon moe en beu. Ik hou van haar, maar ik kan niet in contact met haar blijven, de hoop houden (hoe hard ik het ook wil) want ik ben gewoon emotioneel op aan het raken...
Maar hoewel zij er weinig moeite mee heeft kan ik niet zelfs na alles zomaar drastisch alles laten vallen en als definitief beschouwen.
Ik wil haar niet negeren, maar ik kan ook geen contact blijven houden dus... Maar toch hou ik van haar
Weer ff van me afgeschreven, terug naar op naar de onverschilligheid
quote:
Op zondag 13 mei 2012 22:04 schreef Charcot het volgende:Wat heb ik toch een hekel aan de vergankelijkheid van menselijke relaties. Ik wil nooit meer een relatie
Zelfde gevoel en idee hier. Het lijkt allemaal soms zo absoluut en zo een zekerheid tot het als een zandkasteeltje instort en het lijkt alsof het nooit echt heeft bestaan