quote:
Op dinsdag 8 mei 2012 23:48 schreef finsdefis het volgende:Jammer he, die verstomping. Ik heb bij meerdere bedrijven/instellingen rondgekeken en wist voor mezelf dat ik mijn eigen gewin niet zou dienen (pun intended) als ik daar zou blijven werken, puur omdat iedereen daar enkel en alleen over lijken gaat. Stelletje necrofielen.
Maargoed, eigenbelang is natuurlijk ook een vorm van moraal tegenwoordig
Laat ik dit even nuanceren voordat we dadelijk allemaal hypocriet gaan lopen blèren hoeveel moraal we wel niet hebben en en hoe slecht eigenbelang wel niet is. Wat mij betreft kunnen de moraalridders hier hun lansen thuis laten liggen en de harnassen opgeborgen want met eigenbelang, egoïsme, an sich is niet mis mee. Sterker nog; ieder organisme op deze planeet (en ik heb dit verhaal wel eens vaker afgestoken) overleeft dankzij het eigenbelang, de wil om te overleven. Als dit in het gedrang komt, desnoods ten koste van de ander. Daarom bestaat naar mijn mening onvoorwaardelijk altruïsme in de puurste vorm ook niet, uiteindelijk, het kan ver gaan bij sommigen, toegegeven, kies je toch voor je eigenbelang (en daarom heb ik, als met wetenschappelijk bril er naar kijk ook een zekere antipathie tegen moraalridders, zij steken hun kop in het zand). Mits je sterk getraumatiseerd door iets bent is de drang om te overleven te sterk. Het enige waar je echt je leven onvoorwaardelijk voor geeft zijn je kinderen, het nageslacht, jouw genen dus. Maar tot zo ver mijn darwinistisch getinte verhaal voordat ik dadelijk hier te ver op door ga en onverhoopt mijn punt vergeet te maken.
Om het bij een bedrijf te kunnen 'maken' - het maken in het leven is voor iedereen anders, hoop streven huisje, boompje, beestje na maar omdat ik het nu heb over het bedrijfsleven versta ik onder het maken, carrière maken, hoger op komen dus - zal je het spelletje mee moeten spelen. Intriges horen erbij, anderen gebruiken voor het eigen gewin. Overigens is deze bedrijfsmentaliteit in de Verenigde Staten nog een gradatie erger maar dat terzijde. Als jij 100% eerlijk bent tegen iedereen in het bedrijf, nooit eens iemand voor het karretje spant en gebruikt zal je eigenlijk vrijwel nooit de top of de hogere regionen bereiken. Zelfs in het lagere segment zal je af en toe eens iemand voor het karretje moeten spannen. Want hoe je het ook wendt of keert: het is gewoon competitie in een bedrijf, in een beschaafde verpakking. En in competities wordt je ofwel weggeconcurreerd of je concurreert zelf weg. Dit gebeurt natuurlijk allemaal heel onopvallend en niemand zal dit ook gaan verkondigen, bij de diehards - lees mensen met sociopatische kenmerken - gebeurt dit soms zelfs onder dat ze het door hebben. Verwonderlijk is het ook niet dat er vaak over CEO's en hoge managers wordt gezegd dat het merendeel sociopatische kenmerken heeft; je moet namelijk immens harde beslissingen kunnen nemen en daarbij staalhard kunnen liegen tegen het personeel, dat kunnen er maar weinig. Nu zeg ik niet dat je een sociopaat moet zijn om de top te bereiken maar er lopen er gemiddeld gezien wel veel rond, in de gevangenissen lopen er ook een hoop rond maar dat even terzijde. Dus je snapt dat je nu eenmaal zo'n mentaliteit moet hebben wil je wat bereiken in het leven (nogmaals lees carrière maken bij een bedrijf). Kun je dat niet dan heb je - hoe amoreel en hoe verrot slecht het eigenlijk ook is - en bijzonder groot probleem en kun je je leven lang er last van krijgen (depressies en dergelijke). Vaak worden dit soort mensen dan ook gezien als zwak, terwijl het eigenlijk in en in goede mensen zijn. Jammerlijk is daar geen plaats voor, je zal een beetje iets van slechtheid moeten hebben om je staande te houden in het leven.
custom menu