quote:
In nederland worden vrouwen nog steeds niet op elk gebied gelijk behandeld. Zo is het al jarenlang bekend dat vrouwen voor hetzelfde werk niet hetzelfde salaris ontvangen.
Het is bon ton om een zogenaamde "papadag" te hebben. Een zogenaamde "mamadag" is een volstrekt onbestaand fenomeen, aangezien blijkbaar alle overige dagen "mamadagen" zijn.
Zorgtaken, en dan met name als het gaat om mantelzorg, komen onevenredig voor rekening van de vrouwen.
En dan heb ik het nog niet eens over de verborgen beperkingen en discrimminatie waar meisjes en vrouwen mee te maken hebben, zoals niet op werkweek mogen, geen vrijheid op het gebied van seksualiteitsbeleving/partnerkeuze, huiselijk geweld, aanranding/verkrachting al dan niet op straat, het glazen plafond al dan niet omdat de man weigert zijn partner in haar ambitie te steunen.
En wanneer is vrouwen-emancipatie nog een gespreksonderwerp? Als je de naam Dresselhuys maar durft te noemen, wordt je bekans uitgelachen. Zelfs het blad Opzij is niet meer wat het geweest is. Vrouwen-emancipatie is toch helemaal geen issue meer? Vrouwen hebben toch alle vrijheid, dus hoeven we hier niets meer aan te doen.
Tja, als je het zo bekijkt, is de NL-se cultuur inderdaad achterlijk. Ik snap wat je bedoelt en ik waardeer de goede gedachten die daarachter steken, maar ik hoop dat je beseft dat vrouwen-emancipatie, net als de strijd tegen andere vormen van discrimminatie, geen afgeronde zaak is, maar een kwestie van de lange adem en altijd alert blijven.