De kunst van het loslaten van je ex #201

quote:

Op zondag 6 mei 2012 21:01 schreef Norro-tje het volgende:

hebben jullie ook wel is een soort ehu vakantie gevoel ?

Doorlopend
Alleen vond ik het de laatste keer dat ie op vakantie was allemaal wel best. Genoot toen ook al heel erg van het feit dat hij er niet was. En niet door grandioos de bloemetjes buiten zetten, maar gewoon heerlijk met mezelf en zonder gezeur. Net als nu

quote:

Op zondag 6 mei 2012 21:20 schreef Nies het volgende:

[..]

Doorlopend
Alleen vond ik het de laatste keer dat ie op vakantie was allemaal wel best. Genoot toen ook al heel erg van het feit dat hij er niet was. En niet door grandioos de bloemetjes buiten zetten, maar gewoon heerlijk met mezelf en zonder gezeur. Net als nu

bloemetje buiten zetten, die fase heb ik niet echt, ik zou niet zo goed weten ook hoe ik zoiets aan moet pakken

quote:

Op zondag 6 mei 2012 21:26 schreef Norro-tje het volgende:

[..]

bloemetje buiten zetten, die fase heb ik niet echt, ik zou niet zo goed weten ook hoe ik zoiets aan moet pakken

Ik zei dus níet he?
Die tijd heb ik wel gehad.... ooit een keer..... voor nu ben ik tevreden met mezelf en de situatie.

quote:

Op zondag 6 mei 2012 21:26 schreef Norro-tje het volgende:

[..]

bloemetje buiten zetten, die fase heb ik niet echt, ik zou niet zo goed weten ook hoe ik zoiets aan moet pakken

Heb daar ook gewoon geen zin in. Morgen is het twee maand uit, maar ik voel me raar genoeg best goed, en tot kort zat ik soms echt volledig aan de grond, toch maar naar het gesprek met de psycho morgen en eens zien hoe dat verloopt.

Ik heb er even over gedacht om een nieuwe vriendin te zoeken, maar ik denk dat ik eerst beter mijn eigen leven op orde kan krijgen, ik sta nu niet waar ik zou willen staan. En ik weet dat wat mijn ex nu doet van jongen naar jongen springen niet gezond kan zijn, het zal haar wel steun en afleiding hebben gegeven maar op de lange termijn gezien klopt het niet dat dit zo vlot voor haar kan.

Daarbij komt dat ik niet over haar heen ben, verre van, ik zit emotioneel nog volledig vast aan haar, ondanks eerdere relaties beschouwde ik haar toch als mijn eerste grote liefde, en dat zet je niet zomaar van je af, en stiekem hoop ik dat het nog goed komt, al duurt het een jaar en begint ze een nieuwe relatie, ik hou gewoon van haar, en de manier waarop dit is gelopen is zo onzinnig en fout en ik weet dat wat we hadden best speciaal was, dat ik de hoop niet kan noch wil opgeven. Niet dat ik specifiek weet wat of hoe, maar mij neerleggen bij het idee dat ze nooit meer deel van mijn leven zal uitmaken zal ik niet doen.

Heel langzaam voel ik mezelf weer voorzichtig doelen stellen naar de toekomst. Wat lang een zwart gat leek lijkt zich nu (soms) om te kunnen zetten in hier en daar een lichtpuntje, en ik denk toch echt dat ik ga proberen binnen een paar jaar andere oorden op te zoeken, het liefst met haar natuurlijk .... maarja

[ Bericht 1% gewijzigd door Tom84 op 06-05-2012 23:03:17 ]

quote:

Op zondag 6 mei 2012 22:53 schreef Tom84 het volgende:

[..]

Heb daar ook gewoon geen zin in. Morgen is het twee maand uit, maar ik voel me raar genoeg best goed, en tot kort zat ik soms echt volledig aan de grond, toch maar naar het gesprek met de psycho morgen en eens zien hoe dat verloopt.

Ik heb er even over gedacht om een nieuwe vriendin te zoeken, maar ik denk dat ik eerst beter mijn eigen leven op orde kan krijgen, ik sta nu niet waar ik zou willen staan. En ik weet dat wat mijn ex nu doet van jongen naar jongen springen niet gezond kan zijn, het zal haar wel steun en afleiding hebben gegeven maar op de lange termijn gezien klopt het niet dat dit zo vlot voor haar kan.

Daarbij komt dat ik niet over haar heen ben, verre van, ik zit emotioneel nog volledig vast aan haar, ondanks eerdere relaties beschouwde ik haar toch als mijn eerste grote liefde, en dat zet je niet zomaar van je af, en stiekem hoop ik dat het nog goed komt, al duurt het een jaar en begint ze een nieuwe relatie, ik hou gewoon van haar, en de manier waarop dit is gelopen is zo onzinnig en fout en ik weet dat wat we hadden best speciaal was, dat ik de hoop niet kan noch wil opgeven. Niet dat ik specifiek weet wat of hoe, maar mij neerleggen bij het idee dat ze nooit meer deel van mijn leven zal uitmaken zal ik niet doen.

Heel langzaam voel ik mezelf weer voorzichtig doelen stellen naar de toekomst. Wat lang een zwart gat leek lijkt zich nu (soms) om te kunnen zetten in hier en daar een lichtpuntje, en ik denk toch echt dat ik ga proberen binnen een paar jaar andere oorden op te zoeken, het liefst met haar natuurlijk .... maarja

het Tom84

allereerst succes bij de psych morgen, het is moeilijk maar je moet proberen over alles zo open mogelijk te zijn
verder kunnen wij elkaar best de hand geven ik zit in dezelfde situatie, mijn ex had binnen een week of sneller een nieuwe, . en ik moet nu echt mezelf weer uit een heel heel diep dan zien te sleuren, gelukkig heb ik steun aan mensen om me heen, dat zou jij ook wel hebben hoop ik.
maar een psych is wel goed voor dit maar ook voor ander zaken die misschien spelen en dan naar boven komen

succes en laat even weten hoe het gegaan, voor nu welterusten ik hoop dat iedereen hier wat kan slapen, zo'n twee persoon bed blijft groot in je eentje

quote:

Op zondag 6 mei 2012 23:15 schreef Norro-tje het volgende:

[..]

succes en laat even weten hoe het gegaan, voor nu welterusten ik hoop dat iedereen hier wat kan slapen, zo'n twee persoon bed blijft groot in je eentje

Hier ook, bij mij kon hij zich uiteindelijk niet meer binden.. Nu heeft hij alweer een "nieuwe".
Het erge is dat alles nog associatie met hem heeft.

Sterkte allemaal en trusten

quote:

Op zondag 6 mei 2012 23:15 schreef Norro-tje het volgende:

[..]

het Tom84

allereerst succes bij de psych morgen, het is moeilijk maar je moet proberen over alles zo open mogelijk te zijn
verder kunnen wij elkaar best de hand geven ik zit in dezelfde situatie, mijn ex had binnen een week of sneller een nieuwe, . en ik moet nu echt mezelf weer uit een heel heel diep dan zien te sleuren, gelukkig heb ik steun aan mensen om me heen, dat zou jij ook wel hebben hoop ik.
maar een psych is wel goed voor dit maar ook voor ander zaken die misschien spelen en dan naar boven komen

succes en laat even weten hoe het gegaan, voor nu welterusten ik hoop dat iedereen hier wat kan slapen, zo'n twee persoon bed blijft groot in je eentje

Bedankt, ik kijk er eigenlijk wel naar uit... En ik ga met een open instelling er naartoe gaan

En helemaal hetzelfde, ik kende haar wachtwoord op facebook en ik voelde dat er iets niet klopte, ze was binnen de week 2 keer blijven slapen bij haar ex, ze zei op fb tegen hem dat ze weer iets vergeten was, deze keer haar ring... ik zeg het je dan verdwijnt de grond onder je voeten en stort je wereld helemaal in...

Ik haar snachts opbellen, zij huilen aan de telefoon en zeggen dat ze wist dat het verkeerd was en dat ze daar op de bank was blijven slapen............ Tja en dat hij haar gewoon een goed gevoel gaf met zijn aandacht, en dat ze nu niets met hem ging beginnen...

Halve week voor het uit ging lag ze nog bij mij in bed... Het bed waarin ik nu met mijn laptop zit...

En ik schaam me niet voor de check op haar fb, want tegen mij was het die week nog dat ze het allemaal nog niet wist en alles op haar beloop wou laten... was enige manier om de waarheid te kennen, als ik hier weer terug aan denk voel ik toch een zekere minachting naar haar. Zo zie je maar hoe complex liefde is, liefde, haat, minachting... Het kan allemaal tegelijk bestaan en betrekking hebben op dezelfde persoon. Ik had het gewoon ook nooit, nooit, nooit van haar verwacht, ik vertrouwde haar volledig, het lijkt zelfs nu nog onwerkelijk, ik kan er nog steeds niet bij

Maar ik heb steun hier thuis, ik heb mezelf met hun hulp ook helemaal van de grond moeten rapen. Ik ben zo verdoofd geweest en heb me zo rot en zo enorm slecht gevoeld... Momenteel, sinds donderdag voel ik me met momenten vaak neutraal, na twee en een halve maand hel gaat het dus nu iets beter met mij, hoop dat het blijft duren.

Het enige wat nu in mijn hoofd speelt is, het volledig los te laten en geen contact meer en zo het risico lopen haar definitief kwijt te spelen of toch blijven proberen soms... Ik weet het echt echt niet. Ik vind het niet eerlijk dat ik niet met haar face to face onze relatie kan bespreken.. Drie keer heb ik haar gezien na de reis voor alles mis ging en toen heb ik haar zes keer gezien, en nog een keer toen het al drie weken uit was... Telkens kort... Ik heb geen kans gekregen, zelfde meisje dat maanden naast me lag vanachter op de matras in onze stationcar

En ik weet dat ze geen fotos of filmpjes van de reis bekijkt en ze zegt me letterlijk dat ze niet over onze reis wil denken en praten nu... Dus ik wordt gewoon uit haar leven geblokt, ze probeert me actief weg te duwen uit haar gedachten... Tja, aanvaarden dan maar, maar begrijpen.. denk ik nooit

Ik merk dat het schrijven hier echt wel helpt

[ Bericht 3% gewijzigd door Tom84 op 06-05-2012 23:55:10 ]

Het is altijd relaxed als je goed met je ex overweg kan. Het meeste leed zit toch tussen de oren en wordt niet uitgesproken. Als je dan toch met elkaar in discussie gaat ontaardt het in ruzie. Pas als je redelijk de schok te boven bent kan je normaal praten is mijn idee. Maar ja, de emoties zijn zo lomp op het moment dat ze inkicken, en als je een beetje zwakkig bent, zoek je elkaar hoe dan ook op, terwijl direct afstand het beste is.

quote:

Op zondag 6 mei 2012 23:32 schreef Tom84 het volgende:

[..]

Bedankt, ik kijk er eigenlijk wel naar uit... En ik ga met een open instelling er naartoe gaan

En helemaal hetzelfde, ik kende haar wachtwoord op facebook en ik voelde dat er iets niet klopte, ze was binnen de week 2 keer blijven slapen bij haar ex, ze zei op fb tegen hem dat ze weer iets vergeten was, deze keer haar ring... ik zeg het je dan verdwijnt de grond onder je voeten en stort je wereld helemaal in...

Ik haar snachts opbellen, zij huilen aan de telefoon en zeggen dat ze wist dat het verkeerd was en dat ze daar op de bank was blijven slapen............ Tja en dat hij haar gewoon een goed gevoel gaf met zijn aandacht, en dat ze nu niets met hem ging beginnen...

Halve week voor het uit ging lag ze nog bij mij in bed... Het bed waarin ik nu met mijn laptop zit...

En ik schaam me niet voor de check op haar fb, want tegen mij was het die week nog dat ze het allemaal nog niet wist en alles op haar beloop wou laten... was enige manier om de waarheid te kennen, als ik hier weer terug aan denk voel ik toch een zekere minachting naar haar. Zo zie je maar hoe complex liefde is, liefde, haat, minachting... Het kan allemaal tegelijk bestaan en betrekking hebben op dezelfde persoon. Ik had het gewoon ook nooit, nooit, nooit van haar verwacht, ik vertrouwde haar volledig, het lijkt zelfs nu nog onwerkelijk, ik kan er nog steeds niet bij

Maar ik heb steun hier thuis, ik heb mezelf met hun hulp ook helemaal van de grond moeten rapen. Ik ben zo verdoofd geweest en heb me zo rot en zo enorm slecht gevoeld... Momenteel, sinds donderdag voel ik me met momenten vaak neutraal, na twee en een halve maand hel gaat het dus nu iets beter met mij, hoop dat het blijft duren.

Het enige wat nu in mijn hoofd speelt is, het volledig los te laten en geen contact meer en zo het risico lopen haar definitief kwijt te spelen of toch blijven proberen soms... Ik weet het echt echt niet. Ik vind het niet eerlijk dat ik niet met haar face to face onze relatie kan bespreken.. Drie keer heb ik haar gezien na de reis voor alles mis ging en toen heb ik haar zes keer gezien, en nog een keer toen het al drie weken uit was... Telkens kort... Ik heb geen kans gekregen, zelfde meisje dat maanden naast me lag vanachter op de matras in onze stationcar

En ik weet dat ze geen fotos of filmpjes van de reis bekijkt en ze zegt me letterlijk dat ze niet over onze reis wil denken en praten nu... Dus ik wordt gewoon uit haar leven geblokt, ze probeert me actief weg te duwen uit haar gedachten... Tja, aanvaarden dan maar, maar begrijpen.. denk ik nooit

Ik merk dat het schrijven hier echt wel helpt

Echt een heftig verhaal, echt inderdaad onwerkelijk..
Dat is echt afschuwelijk.. Van iemand waarbij je zoiets niet verwacht, en ook nog het meest van houd, dan op zo'n afschuwelijke manier opeens uit je leven verdwijnt.
Sterkte, het word echt beter, alleen sommige wonden helen niet helemaal, en ik denk dat als je terug aan jullie relatie denkt, je altijd een beetje pijn nog voelt, ik wens je echt succes met alles!

Tot je op een gegeven moment komt, en je denkt.. Het leven is beter zonder haar, en die komt er ook echt!!

Goodmorning... Vandaag veel werken, lekker verstand op 0 en gaan. Vanacht over ex gedroomd, maar deed me minder als anders!

Las ergens op dit forum een tijdje terug iets over vrouwen die het uitmaken maar vervolgens alsnog de slachtofferrol op zich nemen door alsnog jaloers te zijn.

Kan een van de vrouwen hier wat meer licht schijnen op dergelijke trieste vertoningen?

quote:

Op maandag 7 mei 2012 11:10 schreef Prins_Eerlijk het volgende:
Las ergens op dit forum een tijdje terug iets over vrouwen die het uitmaken maar vervolgens alsnog de slachtofferrol op zich nemen door alsnog jaloers te zijn.

Kan een van de vrouwen hier wat meer licht schijnen op dergelijke trieste vertoningen?

Daar zijn ook zat mannen van hoor.. Ik hoef je niet meer, maar een ander ook niet idee..

Kan me er niets bij voorstellen.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 12:08 schreef Prins_Eerlijk het volgende:
Kan me er niets bij voorstellen.

Tja, ik vind dat ook idd nergens op slaan. Maar er zijn er zat die dat doen,snap het weer wel als diegene die het uit heeft gemaakt beseft dat hij/zij een fout heeft gemaakt. Maar iemand die het uitmaakt en ex niet terugwl maar toch jaloers is, tja die snap ik niet...

Hoezo, heb je ermee te maken?

Goed gesprek gehad bij de psycho, vriendelijke vrouw, ben blij dat het geen man is, zou toch raar zijn denk ik.

Ze gaf goeie feedback, het doet goed om het perspectief te krijgen van iemand die hier volledig buiten staat... Ze heeft nuttige zaken vermeld

Ex niet meer gehoord sinds vrijdag... Tja, op dit moment heb ik rust in het feit dat als ze met hem wil zijn ze het vooral moet doen, ik heb gevochten, twee maand lang, ik kan de mentale klappen ook niet blijven incasseren. Ik denk wel dat ik altijd van haar zal houden, en ik denk dat we bij elkaar horen, maar ja, je moet met twee zijn voor een relatie. En we hebben samen hetzelfde meegemaakt, en als zij dan toch zonder mij kan na en ondanks alles, dan kan ik het ook. Hoeveel pijn het ook doet.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 11:10 schreef Prins_Eerlijk het volgende:
Las ergens op dit forum een tijdje terug iets over vrouwen die het uitmaken maar vervolgens alsnog de slachtofferrol op zich nemen door alsnog jaloers te zijn.

Kan een van de vrouwen hier wat meer licht schijnen op dergelijke trieste vertoningen?

Ik heb te maken met zo"n geval... Niet mee om te gaan.. Aantrekken en afstoten... Je wordt er heel moe van, en je kan er niets mee. Als ik niets van me laat horen wordt ze boos, als ik daar dan op in ga wil ze me niet meer. Dit gaat nu
Al 4 maanden zo. Naja, ben er vanzelf een keer klaar mee...

Welja.. Het uit maken en vervolgens je hart luchten tegen je ex. Zo van "Ik mis je zo " maar daar heb je toch niks aan. De keus is gemaakt en vervolgens zit je met die stomme emoties en besef je wat je gedaan hebt. Sjah...

Ik kwam mijn ex tegen.....
Een uur mee gepraat, ik probeerde steeds al te zeggen dat ik verder moest..
En toen we aan het praten waren zei ze opeens.. ik vergeet helemaal dat we echt definitief uit elkaar zijn, sorry dat ik je zolang ophoud, en later begon ze ook te praten dat een jongen met haar wou scharrelen.. toen ik dat hoorde ben ik weg gefietst.. Gemende gevoelens dus vandaag, ik wil het loslaten maar nu zit ik weer de hele tijd het gesprek terug te denken.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 12:16 schreef LaLouchi het volgende:

[..]

Tja, ik vind dat ook idd nergens op slaan. Maar er zijn er zat die dat doen,snap het weer wel als diegene die het uit heeft gemaakt beseft dat hij/zij een fout heeft gemaakt. Maar iemand die het uitmaakt en ex niet terugwl maar toch jaloers is, tja die snap ik niet...

Hoezo, heb je ermee te maken?

Ja. Weet niet of het een kwestie is van niet terug willen of niet terug kunnen door omstandigheden.

Maar goed, ze moet dat zelf uitzoeken. Weet ze ook. Maar goed, het heeft mn dag hooguit 5 minuten verpest en toen kwamen er nog excuses ook, dus waar hebben we het over?

quote:

Op maandag 7 mei 2012 13:03 schreef Tom84 het volgende:
Goed gesprek gehad bij de psycho, vriendelijke vrouw, ben blij dat het geen man is, zou toch raar zijn denk ik.

Ze gaf goeie feedback, het doet goed om het perspectief te krijgen van iemand die hier volledig buiten staat... Ze heeft nuttige zaken vermeld

Ex niet meer gehoord sinds vrijdag... Tja, op dit moment heb ik rust in het feit dat als ze met hem wil zijn ze het vooral moet doen, ik heb gevochten, twee maand lang, ik kan de mentale klappen ook niet blijven incasseren. Ik denk wel dat ik altijd van haar zal houden, en ik denk dat we bij elkaar horen, maar ja, je moet met twee zijn voor een relatie. En we hebben samen hetzelfde meegemaakt, en als zij dan toch zonder mij kan na en ondanks alles, dan kan ik het ook. Hoeveel pijn het ook doet.

Bah, ik heb toch geen rust... ik wil gewoon haar, ja man wat een enorme hel...

Ik kan mij hier ook weer aansluiten, vreemd genoeg niet heel erg verdriet terwijl ik het zelf niet heb uitgemaakt. De vorige keer toen ik het zelf uitmaakte deed het vreemd genoeg veel meer pijn.

Wel lullig was dat ik 2 dagen voordat ze begon te twijfelen 720 euro had aanbetaald voor een vakantie. Gelukkig al een vriend gevonden die wel zin had in een vakantie.

quote:

Op maandag 7 mei 2012 18:19 schreef dynamiet het volgende:
Ik kan mij hier ook weer aansluiten, vreemd genoeg niet heel erg verdriet terwijl ik het zelf niet heb uitgemaakt. De vorige keer toen ik het zelf uitmaakte deed het vreemd genoeg veel meer pijn.

Wel lullig was dat ik 2 dagen voordat ze begon te twijfelen 720 euro had aanbetaald voor een vakantie. Gelukkig al een vriend gevonden die wel zin had in een vakantie.

tja, ik moet nog bedenken wat ik überhaupt wil doen met mijn vakantie
plan was tent in auto en dan naar zuid frankrijk rijden, twee problemen ik heb geen auto en alleen is dat niet zo leuk, kortom mijn verlofdagen weer ingetrokken want alleen thuiszitten ga ik echt niet doen.

iemand hier nog ideeen? of hetzelfde probleem ?

quote:

Op maandag 7 mei 2012 18:27 schreef Norro-tje het volgende:

[..]

tja, ik moet nog bedenken wat ik überhaupt wil doen met mijn vakantie
plan was tent in auto en dan naar zuid frankrijk rijden, twee problemen ik heb geen auto en alleen is dat niet zo leuk, kortom mijn verlofdagen weer ingetrokken want alleen thuiszitten ga ik echt niet doen.

iemand hier nog ideeen? of hetzelfde probleem ?

de eerste week nadat het bij mij was uitgegaan met mijn ex was ik een avond gecrashed bij een vriend en na een paar pilsjes kregen we het idee om onze eurotrip plannen eens echt uit te gaan voeren. oftewel ik ga nu met waarschijnlijk 6 man zn 6300km door Europa toeren met de trein.

nou hoef jij geen europtrip ofzo te doen, maar haal eens plannen van stal die je eigenlijk altijd al eens hebt willen doen en voer ze uit !

Ik ga met me neven in een huisje zitten in de ardennen, beetje voetballen. uitgaan en lol hebben

ook ik had een aanbetaling gedaan voor een huisje, op een berg.. in de eifel, wat ik met mijn vriendin wat nu mijn ex is zou gaan doen....

Ik heb speciaal voor die rede ook een auto gekocht....
Maarja, die auto komt nu ook wel goed uit, werk enzo..
maar als we niet naar de eifel gingen, had ik gewoon 2 jaar doorgespaard voor een nieuwe auto.. en nu kan ik niet meer sparen, want m'n vaste lasten zijn daar te hoog voor, dus door al dat gedoe heb ik nu geen nieuwe auto kunnen sparen