vandaag weer melancholisch dagje, wakker worden uit een droom waarbij alles weer goed is tussen ons en ze bij mij op schoot zit, heel de dag aan haar denken, savonds toch smsje gestuurd dat ik haar iets wou zeggen maar geen vragen meer wou stellen, krijg ik als antwoord dat het vanavond moeilijk zal gaan, morgen beter... ik natuurlijk denken dat ze bij haar nieuwe liefde zit, maar ze is momenteel nog aan het werken...
ajajaj wat verpest ik het toch allemaal weer... ik krijg het gewoon niet in mijn hard hoofd dat de communicatie niet meer is en niet meer kan lopen zoals kortgeleden, en ik word helemaal gek, alles herinnert mij aan haar... een paar weken geleden lag ze nog hier in bed bij mij en nu zit ik hier eenzaam, bah zoals ik zeg melancholisch dagje, maar ik mis haar zo enorm hard, doet fysiek bijna pijn, wat een enorme diepe hel kan liefde toch zijn. Ik had liever niet met haar op reis geweest, dit maakt het zoveel erger, liever een einde van de relatie ervoor dan nu kort erna, ik word echt gek, ze was zo lief en heeft zo goed voor me gezorgd toen en nu, nu maakt het haar blijkbaar niet meer uit...

in australie was een knuffel genoeg om een meningsverschil op te lossen, en nu uit het niets en zonder reden kan ze plots zonder mij leven

als zij het kan waarom lukt het mij dan niet?