quote:
Op maandag 23 april 2012 23:22 schreef Norro-tje het volgende:@ Tom, ik begrijp je, ik hou nog steeds zielsveel van haar. als ze hier zou komen sorry zou zeggen dan zou ik haar ook terug nemen.
echter ik weet beter en de mensen om mij heen ook gelukkig en zie zeggen veelal dat ik een beter meisje verdien. dit doet pijn maar tegelijk zie ik dit ook wel in. er waren zeker punten die niet goed waren tussen ons
ik heb hiervoor ben nu bijna 30 nooit een relatie langer dan 10 week gehad, nu met deze wereld meid 105 weken , ik had en heb alles voor haar over
het is voor mij nu 1 week definitief over maar en emotioneel zit ik zwaar in de put. bang dat ik eewig alleen blijf en voel me vaak ergs eenzaam momenteel.
helemaal s'nachts
een ander probleem is dat ik tot op twee jaar geleden met padvinderij een druk bezet weekend had.
daar ben ik toen bewust mee gestopt niet om mijn ex ofzo.
ik moet nu iets voor het weekend zoeken iemand tips?
Ik kan het me voorstellen, 6 weken ver en 7 sinds ze hier nog sliep, en ik zie haar hier nog voor mij in mijn bed, en ik voel me nog vaak eenzaam, en het steekt me zo hard dat ik haar niet gewoon kan bellen... of naar haar huis kan rijden, of haar in mijn bed naast me voelen... ik mis haar aanraking meer dan wat ook ter wereld... en ik droom nog over haar, al is het minder intensief
en gevoel van angst dat je eeuwig alleen blijft en dat je niet kunt voorstellen opnieuw te moeten investeren in een relatie, ik had het ook, en dat neemt nu pas wat af, sinds een dag of drie. wij waren juist terug van een reis en ik kon me zelfs niet voorstellen een job te vinden zonder haar of wat dan ook, zo diep en zwart zag ik alles, maar uiteindelijk voel ik dat ik uit het dal aan het klimmen ben, heel raar maar ik aanvaard meer een meer dat het echt gedaan is, met terugvallen natuurlijk, maar toch, had ik nooit verwacht... In het begin was het echt van, hoe kom ik ooit de dag zonder haar door, ik was blijkbaar echt verslaafd aan haar, ik dacht echt dat ze snachts smsje zou sturen met sorry en uitleg erbij, maarja, soms hoop ik het nog hoor

En zoek afleiding, ik ben opnieuw beginnen hardlopen, beginnen zwemmen en fitnissen, terug naar jiu jitsu. En eerste vier trainingen van jiu jitsu, twee keer gebouw niet binnen gegaan, en twee keer tijdens training terug naar huis gegaan, maar gewoon blijven volhouden, en dan kom je er blijkbaar wel

En mijn vrienden die ik had verwaarloost, hebben me gewoon weer opgenomen, morgen ga ik weer gezellig met ze champions league kijken

maar daarvoor moet ik dan wel weer de exact zelfde bus en route nemen die ik zolang naar haar nam, en waar we zouden samen gaan wonen erg bitter en deprimerend, en dit weekend familieweekend waar we vorig jaar nog zaten te verkondigen dat we naar australie gingen gaan... en kijk nu... dus er zijn zeker nog momenten, ik zal zien hoe ik erop zal reageren... ben emotioneel al iets meer stabiel denk en hoop ik, maar blijft afwachten
maar ik geloof nu wel dat het zal slijten en dat ik er zal komen, hoe onwerkelijk het ook leek en hoeveel pijn ze me ook heeft gedaan, en soms haat ik haar, heel soms heb ik de neiging naar onverschilligheid, vaak ben ik nog verliefd

maar ik geloof wel dat ik er kan komen