quote:
Op donderdag 5 april 2012 09:11 schreef Nietvandezewereld het volgende:Heeft de Boeddhist al gereageerd?
Deelnemer; heb je Swaab sneller gelezen als ik? respect.
De alinea waar hij beweert dat bewustzijn geproduceerd wordt door chemie in hersenen, lijkt me een wensgedachte.
De wens om iets van eigen wil te hebben is dit uiteraard ook.
Toch wordt de Dharma niet bestudeerd, ja ...wel door veel biochemici, en psychiaters, maar niet door Swaab, en anderen.
Wij Boeddhisten, ondergetekende en de Dalai Lama studeren alles.
Dat lijkt me verstandiger.
De term ziel is immer weer van een ongehoorde grofheid, passend bij ons westers denken.
Ik heb al vaker aangegeven dat bewustzijn volgens in ieder geval 1 leer, en dat is idd de dharma verschillende lagen heeft.
Begin maar te wennen aan bewustzijn wat vastzit aan grofstoffelijkheid.
Dit is je grove bewustzijn en daar zal Swaab hoogstwaarschijnlijk gelijk in hebben. het zijn de subtielere nivo"s die minder afhankelijk zijn van lichaam, en het meest subtiele (volgens de leer) totaal niet afhankelijk van lichaam.
Daar B. een ervaringsleer is kun je dit ervaren, gewoon op afspraak, maar tevens zijn er redeneringen waarom deze zienswijze correct lijkt te zijn.
Het is dit uiterst subtiele nivo wat je lichaam verlaat.
En dat heeft uiteraard niets met 21 of 85 of whatever gram te maken.
Wat een dwaasheid kunnen mensen toch volgen
Zo bestaat ziel niet!
Maar eveneens het "ik"niet!
De weigering te studeren blijft me bevreemden.
Is fc Groningen de beste?
Terugkomend op onze eerdere gedachtewisseling, ga ik ervan uit dat vrijheid begint met zelfidentificatie. Dwz dat je jezelf niet tegenover de wereld plaatst, als daarvan onafhankelijk, maar jezelf beschouwd als een stukje van de wereld. Daarmee is alles wat dat stukje van de wereld doet (waarmee je samenvalt / jezelf identificeert) tevens iets dat je zelf doet.
De zwart-wit voorstelling bestaande uit de absolute vrijheid (Vrije Wil) enerzijds en de volledige bepaaldheid (determinisme) anderzijds, bevalt me niet. Uitgaande van de boeddhistische nadruk om de middenweg te bewandelen, ga ik uit van het idee 'ontkoppeling', dwz een ontkoppeling van de mechanische basis.
Wat bedoel ik met een ontkoppeling van de mechanische basis. De klassieke mechanica is deterministisch. Alles is het gevolg van beïnvloeding en beïnvloeding is wederkerig. Wederkerigheid betekent dat er geen onbewogen beweger is (actie = reactie). Je kunt geen invloed uitoefenen, zonder zelf te worden beïnvloed. In het alledaagse leven echter, kan je gedrag worden beïnvloed, zonder een directe terugkoppeling. Je hebt plezier in / of maakt je kwaad over het gedrag van een ander, die je waarneemt zonder dat de ander daar weet van heeft. De ander beïnvloed je, maar wordt zelf niet door jou beïnvloed. Hier lijkt er sprake te zijn van een onbewogen beweger, een ontkoppeling. Het alledaagse zit vol met dit soort onbewogen bewegers. Op het niveau van organisatie waar wijzelf bestaan (als een functionele eenheid) geldt een andere bewegingswet dan de natuurkundige (of beter: op ieder niveau van organisatie ziet de wereld er anders uit, en heeft de bewegingswet een ander gezicht).
Door een rondje om de tafel te lopen, bewijs je dat je jezelf kunt verplaatsen los van de wereld. Door een thermometer in je mond te steken, bewijs je dat je een intern milieu kunt handhaven, los van de temperatuur van de buitenwereld. Door je voor te stellen, dat er een lekker kopje koffie met een heerlijk stukje taart voor je op tafel staat, bewijs je dat je een voorstelling kunt maken, die losstaat van de feitelijke situatie. Je kunt jezelf naar een gewenste situatie toewerken en zo een zelf gekozen levenspad bewandelen. Door de stapeling van lagen van organisatie vindt er een stapsgewijze ontkoppeling van de mechanische basis plaats, die op het hoogste niveau leidt tot een zekere mate van autonomie. Deelnemersvrijheid berust, gegeven de benodigde zelfidentificatie, op deze ontkoppeling.
Een kar kan zichzelf niet verplaatsen en wordt voortgetrokken door een paard. Een automobile kan zichzelf verplaatsen, dankzij de motor onder de motorkap. Een mens lijkt in dit opzicht meer op een automobile dan op een kar. Een mens wordt gedreven door zijn inwendige structuur en werking, die wel op de onderliggende structuur van de wereld gebaseerd is, maar door een aantal lagen van organisatie, in een steeds lossere verhouding met de wereld is komen te staan. Een mens kan zich naar willekeur kan verplaatsen (automobile) en bestuurt zichzelf (autonomie). Het geheugen en leervermogen van de mens introduceren een grote mate van flexibiliteit en openheid. De overgang van het onpersoonlijke determinisme naar de persoonlijke vrijheid lijkt op het scheiden van software en hardware, waardoor een “general purpose machine” ontstaat. Al deze ontkoppelingen berusten op de interne werking van het lichaam en de mogelijkheden die dat biedt. Zo heb je een skalet, spieren en een evenwichtsorgaan nodig om een rondje om de tafel te kunnen lopen.
De mens is voor zichzelf niet transparant. Door de aandacht naar binnen de keren, merk je dat de interne werking van het lichaam niet wordt onthuld. De onpeilbare gegevenheid van je bewustzijnsinhouden, maken het bewuste tot een eiland. Dit eiland kun je gemakkelijk aanzien voor ‘Ik’ of ‘Ziel’, een zelfstandige eenheid. Dat je eigen verwekking, geboorte en dood buiten het bereik van je bewuste ervaringsmogelijkheden vallen, is ook niet behulpzaam. Het geeft je het gevoel dat je wel “in“, maar niet “van” deze wereld bent. Daarom ervaar je jezelf als een beginpunt. Dat is ook een ontkoppeling.
[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 05-04-2012 13:48:48 ]