Een uitgesproken artikel op de opinie-pagina van de Volkskrant. Ik vind niet dat ik het hier integraal moet plaatsen (de site verdient hits), dus plaats ik een (door mij) ingekorte variant:
quote:
'Iedere katholiek is medeplichtig aan psychisch leed'
En daar zat hij weer, Antoine Bodar, bij Pauw en Witteman. Hij sloeg al vroeg in het interview de plank mis. Bodar nam het namelijk op voor de katholieke Henk en Ingrid die het zat waren altijd maar weer door mensen aangesproken te worden op de excessen binnen hun kerk. En dat terwijl ze toch alleen maar gewoon gezellig naar de mis wilden gaan. Zij waren toch zeker niet verantwoordelijk voor de wandaden die geestelijken begingen?
Goed bedoeld van Bodar weliswaar, maar onjuist. Hoofdelijk aansprakelijk voor de misstanden binnen de kerk is de gemiddelde katholiek natuurlijk niet, maar de leden dragen wel degelijk een verantwoordelijkheid. Als lidmaat van de katholieke kerk maak je tenslotte bewust deel uit van een strikt hiërarchisch systeem waar machtsmisbruik is ingebakken.
Er is door de jaren heen gelukkig het nodige veranderd, maar in grote lijnen zijn de machtsstructuren en de vileine verbetenheid waarmee vastgehouden wordt aan achterhaalde dogma's nog hetzelfde. Iedere katholiek draagt hoe dan ook bij aan het in stand houden van een instituut dat door de rigide standpunten ten opzichte van bijvoorbeeld voorbehoedsmiddelen en celibaat nog steeds schrikbarend veel ellende veroorzaakt.
Hetzelfde geldt natuurlijk voor alle godsdiensten, religieuze bewegingen en ideologische stromingen waar we vrijwillig deel van uitmaken. Onze levensvisies en de geloofsovertuigingen die we aanhangen, verplichten wel degelijk. Hoe persoonlijk deze keuzes ook zijn, ze zijn zeker niet vrijblijvend. De schuld aan het psychisch leed in reformatorische kringen dat veroorzaakt wordt door het zelfgenoegzaam veroordelen van iedereen die afwijkt of een misstap begaat, mag niet afgeschoven worden op een paar in het zwart geklede mannen die zwaaien met een Statenvertaling. Iedereen die in lange rokken en stemmige pakken twee keer per zondag klakkeloos beaamt wat er van de kansel geroepen wordt, is medeplichtig.
En natuurlijk is niet iedere moslim aansprakelijk voor de daden van zelfbenoemde martelaren die dromend van gewillige maagden dood en verderf zaaien, maar lijdzaam toezien is geen optie. Soms is zwijgen toestemmen. Als de religie waar jij je naam aan verbindt, gekaapt wordt door gehersenspoelde gekken, dan zul je in actie moeten komen en een krachtig tegengeluid laten horen. Veranderingen kunnen alleen van binnenuit komen. Daar ligt wel degelijk een verantwoordelijkheid.
Waarom zijn we toch zo bang die verantwoordelijkheid te nemen? Met de waarheid in pacht zou dat toch niet zo moeilijk moeten zijn?
Bron en link naar volledig artikel:
http://www.volkskrant.nl/(...)psychisch-leed.dhtmlIk ben wel benieuwd hoe over dit onderwerp wordt gedacht. Persoonlijk ben ik het 100 procent met de auteur eens. Ik heb herhaaldelijk geageerd tegen het gemak waarmee bepaalde gelovigen verantwoordelijkheid wegwimpelen of - nog voordat ze een oordeel vellen over een gepleegde (terreur)daad - al in de verdediging schieten met termen als on-islamitisch of on-christelijk.
Ik weet dat het een potentieel reltopic is, dus ik verzoek alvast om de discussie beschaafd te houden. Centrale vraag:
zijn leden van een geloofsgemeenschap medeplichtig aan het veroorzaakte leed dat hun religie aanricht?