quote:
Van m'n aupairssalarisje? Daar was niet zo heel veel van af te dragen

Maar nog even over het expatvrouw spelen: ik vind het moeilijk. Nog steeds. Maar ook vreselijk interessant en verrijkend. Het heeft me de gelegenheid gegeven bij m'n kinderen te zijn terwijl ze opgroeien, de gelegenheid m'n passie te vinden en daarvoor te studeren, en de gelegenheid vooral heel veel van de wereld te zien.
Het moeilijke vind ik dat ik enorm van m'n man afhankelijk ben: eerdaags zit hij met personeelszaken om tafel om te besluiten waar ík volgend jaar woon. En dat dan ook wanneer personeelszaken vindt dat het daar een keer tijd voor is (de afgelopen jaren zijn ze ons eigenlijk jaarlijks vergeten te vertellen dat we hier überhaupt bleven wonen. Meestal zei hub zo rond maart dat hij z'n vakantie moest gaan boeken, en kwamen ze overeen dat hij dat dan maar vanuit hier moest doen). Natuurlijk overleggen we, maar helemaal gelijk is het niet. Ik heb gewoon geen economische argumenten, en dat scheelt.
Twee jaar vind ik trouwens veel te kort. Drie jaar is kort, vier ideaal, vijf te lang - dan gaan je wortels groeien
Verder kennen we 'het is maar voor 1/2/3 jaar' van dichtbij, en daar doen we niet meer aan

We kwamen hier voor 1 jaar. Echt, helemaal zeker. Geen uitstel mogelijk (zei baas tijdens onze 'look-see', toen ze wilden dat we onze spullen niet zouden importeren). Dat was 6 jaar geleden. Hetzelfde zie ik veel om me heen. Ook veel mensen die roepen dat ze echt maar 1 post doen. Een voormalige baas van hub is nu aan z'n derde (na 12 jaar) bezig. Een ander wist het zo zeker dat ze inderdaad terug zijn gegaan. En inmiddels terug zijn verhuisd naar Maleisië. Ik heb ook mensen ontslagen zien worden, omdat ze terug wilden (met name vanuit minder aangename plaatsen) en 't bedrijf zei "ja, sorry, er is geen opvolger", en dat was dan dat.
Met dat alles in gedachten, blijf ik erbij dat ik een lokale school geen fijn idee zou vinden als er enige kans op een volgende post is. Hoewel ik weet dat mijn volgende week verhuizende buurkinderen ook in CH naar een lokale school zullen gaan (zij het in Vevey, en dus dus Franstalig).
Nou ja, zomaar wat overdenkingen. Met als laatste dat ik, als het even kan, echt niet anders meer zou willen.