quote:
Absoluut hehe. Ik heb ook bobtails gehad, was nog erger.
De grootste Berner op de foto is geadopteerd. Zijn voormalige baasjes gingen uit elkaar en geen van beiden wilden de hond hebben. Was toen al 6jr oud. Die hond is zoveel tekort gekomen, niet leuk meer. Mocht alleen in de keuken leven, eten & drinken in de keuken. Mocht niet in de woonkamer komen. Wandelen was een groot woord voor zijn baasjes..voordeur open, straat oversteken en daar stonden een paar struikjes waar de hond 5 minuten werd 'uitgelaten'. Ik hoorde via via dat ze de hond kwijt wilden. Dus ik ging kijken..en binnen 5 minuten werd mij al gevraagd of ik 'm niet direct wilde meenemen. Toen gingen er allerlei alarmbellen rinkelen bij mij, want de hond was ook bijhoorlijk schuw. Ik heb 'm maar meteen meegenomen. 's Avonds kwam mevrouw nog even z'n riem, drink- en eetbak brengen. Geen afscheid van de hond genomen. Totaal emotieloos. Brrrr.
Heeft me veel moeite gekost om het vertrouwen van die hond te winnen. Spelen doet 'ie nooit. Zelfs nu, na 2 jaar, schrikt 'ie nog als ik 'm wil aaien.. ik wil niet weten wat ze allemaal met die hond hebben uitgespookt.