Ik heb sinds 10 maanden een relatie met een jongen.
We hebben elkaar op een hele speciale en mooie manier leren kennen in Frankrijk.
Na 1 dag wisten we dat we verliefd waren en hebben de hele vakantie samen doorgebracht.
Het was alleen niet zomaar een vakantieliefde want toen wij weer terug waren in Nederland bleef het geweldig.
Echter het probleem is dat ik in Noord-Holland woon en hij in Brabant.
De eerste 7/8 maanden had ik een baan dus werkte ik op zaterdag en ging daarna gelijk vanuit m'n werk naar hem toe en bleef ik tot en met zondag.
Sinds mijn contract niet verlengd werd, had ik dus genoeg tijd om hem te zien.
Ik ging dus elke vrijdagavond naar hem toe tot en met zondag.
(Hij woont thuis bij zijn moeder met zijn broertje)
Nu zit ik dus met een probleem..
Ten eerste hij werkt niet, hij heeft dus nooit geld om iets leuks te doen, mij te verassen, etc.
Af en toe heb ik het idee dat hij niet gewoon durft te zeggen waar het op staat omdat hij veel te bang is mij kwijt te raken.
(Ik heb hem al een aantal keren verteld dat ik niet weet of ik het nog wel wil, gewoon veel twjfels heb ik bij de relatie soms.)
Altijd is het maar; ok liefje!! Sorry liefje!! Is goed schatje!!
Hij mag ook best wat tegengas geven en dat heb ik hem ook gezegd.
Ook is hij heel erg onzeker, wat mij ook stoort op bepaalde momenten.
Maar oke, gister vertelde hij mij dus dat zijn moeder had gezegd dat zij het niet meer wilt hebben dat ik elk weekend van vrijdag tot en met zondag kom.
Met als reden dat het allemaal te druk wordt voor haar..
Ik kan er niet veel tegen in brengen maar ik vind het wel een beetje onzin.
Ze heeft geen baan, geeft 1 keer in de week yogales, doet verder helemaal niks thuis en dan zeuren dat het te veel wordt wanneer ik er een keer ben.
Ik zie hem al zo weinig..
Maar goed toen hij dat vertelde, flipte ik een beetje.. In eerste instantie vatte ik het helemaal verkeerd op.
Nu voel ik mij gewoon niet meer welkom daar.
Vandaag hadden we ook echt al de hele dag ruzie en er zijn super vaak spanningen in de relatie, voornamelijk doordeweeks als wij elkaar niet zien.
Echter wanneer wij samen zijn is het geweldig en wil ik niets liever dan nog heel lang bij deze jongen blijven.
Ik heb echt geen idee wat ik nu moet doen.
Moet ik morgen naar hem toe gaan en het uitpraten en misschien ook met zijn moeder praten?
Of moet ik er gewoon mee stoppen?
Ik weet het niet meer..
[ Bericht 99% gewijzigd door Daniel1976 op 23-03-2012 19:41:19 ]