@ Shifto daar ga ik inderdaad ook van uit, omdat zodra ik er aan denk, of die beelden zie van hun samen en shit... dan voel ik me een partij verrot.. is de enige manier om het te verwerken denk... ik hoor dr al zegge tege dr ouders: "wij gaan ff naar boven" waar alleen een bed staat...
@ over hedge: Ik geloof je volkomen, alleen het wil er nog niet in bij mij.... ik denk constant bij mezelf: "let's get it over with, 100% duidelijkheid dat ze een stel zijn" zodat die spanning die ik nu elke dag in me lijf heb, er in 1x uit kan knallen.
Edit: @Tjik: Ja zo denk ik er ook over, de slachtoffer rol e.d. en afhankelijk zijn van anderen... zoals eerder aangegeven ook, waren er veel mensen die zich met ons bemoeiden en een heleboel die ons niet samen wilden zien... zij beweerde er altijd maling aan te hebben maar je kon toch duidelijk merken wanneer ze weer in contact is geweest met die mensen
Ergens denk ik nog steeds, dat hij haar nu geeft wat ze mist, zij de steun en gezelligheid verward met verliefdheid en dat straks over een paar maanden die relatie geen stand meer houd en dat dan de ellende begint... denk.. misschien wel hoop.. (fout fout fout)
Ik lees ook veel over emotionele intelligentie e.d. Volwassen bewustzijn, kind bewustzijn, de afweermechanisme van de mens etc zoals valse hoop (als ik maar verander, dan vind de ander mij aardig) en valse macht (als de ander nou eens veranderd, dan was er niets aan de hand)... interessant en ik kan heel veel dingen plaatsen en herken dingen.. maar oh wat is dit kut.