Tumblr -een blogservice voornamelijk gebruikt om foto's te bloggen door 'de jeugd' - heeft laatst hun regels aangescherpt. Er mogen geen blogs meer zijn die anorexia, zelfmoord en automutilatie verheerlijken. Gewoon erover praten mag nog wel.
Al die wijven gelijk gillen om hun 'freedom of speech' huilie huilie. Dit zette me aan het denken.
In de Girlz en weet ik veel wat voor bladen met als doelgroep tienermeisjes, staan vaak verhalen over 'omg anorexia is mijn vriendin' en weet ik veel wat voor crap.
-Nu neem ik aan dat op KLB weinig beïnvloedbare tienermeisjes zitten, zo niet, sorry voor het topic-
Labiel tienermeisje zoekt pro-ana op, lousy waarschuwinkje, en je wordt gelijk blootgesteld aan foto's van skeletten en waarom je een dikke koe bent, je ouders doen alsof ze van je houden
omdat ze het niet over hun hart verkrijgen om te zeggen dat je een teleurstelling bent
en talloze dagboekposts die bestaan uit 'omg vandaag 100cal gegeten alles uitgekotst hele week vasten hoorr'
Je hoeft er maar een beetje aanleg voor te hebben en het uit te proberen, immers zoveel tienermeisjes doen het en je wordt 'mooi' dun, en je ontwikkelt een eetstoornispatroon.
Waarom staan dit soorts sites online? Dat is toch beláchelijk. Hulp en 'support' voor eetstoornissen, daar zijn genoeg fora voor, waar die mensen ook geholpen kunnen worden zonder elkaar de dood in te praten.
Natuurlijk blijft, ondanks het verbieden van die sites, er een pro ana community bestaan. Maar dan komen meisjes in elk geval niet in aanraking met dit soort bullshit die je gewoon overal kan vinden.
Meisjes tips geven om te kotsen en te vertellen dat dun zijn belangrijker is dan gezond zijn, schreeuwt voor mij meer 'pro suicide' dan 'pro ana'. Maar pro suicide bestaat blijkbaar niet, want daar zijn wèl alle sites van uit de lucht gehaald ofzo.
Klacht; media praat eetstoornissen aan, iedere labiel meisje kan verzeild raken in een community waarin ze je aanmoedigen zo min mogelijk calorieën te eten.
Klacht2; ik ken een meisje wat daardoor helemaal obsessed raakte met eten, in een eetkliniek terecht kwam. had allemaal pro-ana vriendinnen. Was ze eindelijk een beetje beter, kwam ze weer buiten, zei ze dat ze pro-ana maar onzin vond en er niet meer aan meedeed; al haar 'vriendinnen' kwijt.
Klacht3; deze onzin is zelfs populair in nederland.