quote:
Laat ik ff met het laatste stukje beginnen: Ik vind dit niet bot, ik vind het helder. Ik kan het eerder waarderen dan dat ik me er beledigd door zou voelen.
quote:
[..]
Het gaat er niet om of hij dat weet maar hoe hij zich gedraagt wat mij betreft. Als hij naar dat feest komt waarvan hij dondersgoed weet dat jij de organisator bent zou hij ook een keertje over kunnen slaan als hij vindt dat het gevoelig ligt of als hij er moeite mee heeft.
Kennelijk heeft hij er niet genoeg moeite mee om op 'jouw' feest met zijn nieuwe holmaat rond te lopen. Hij heeft schijt aan je. Dat zijn de acties die hij laat zien. Kan je 100.000 mooie woorden hebben dat je fout bent geweest maar het gaat er uiteindelijk om hoe je met de situatie om gaat. Daar is hij 'fout' mee omgegaan hoe het uit is gegaan en nu zo te horen weer.
Klopt. Hij laat nergens uit blijken dat hij t ook kut vindt voor mij, terwijl ik naar hem wel laat blijken het kut te vinden voor hem. Ik heb hem huilend aan de telefoon en krijg medelijden, en ik krijg dit: Moeten vragen om compassie als hij 3 weken nadat ik terug ben uit Australie (en dus voor mij t verwerken pas begint) al met zijn nieuwe vlam naar het feest wil komen. In plaats van dat hij zich beseft: Misschien moet ik dit nog even niet doen, en het laten genezen.
Of het nu een niet zien is, een niet stilstaan bij is, een wel zien en er niks mee durven doen is (het is echt een laffe zak qua confrontaties en emoties) of het ergste een wel zien en er niets om geven is..... geen idee. Uitkomst is ongeveer hetzelfde, reden niet.
quote:
[..]
Zou ik nog eens goed over nadenken. Zie mijn verhaal boven. Wil je wel vrienden zijn met iemand die respectloos naar je is?
En dit begin ik ook steeds meer tegen mezelf te zeggen. Plus dit zeggen zijn vrienden ook tegen mij. Zij hadden dit niet verwacht, ik ook niet. En waar ik eerst nog iets had van “Jamaar hij is van binnen echt geen slecht persoon” begin in nu steeds meer te denken: Steeph, you don’t need this shit.
quote:
Die ander heb je gewoon letterlijk geen reet mee te schaften. Niet jouw probleem en ook niet de oorzaak. Hij is de oorzaak, hij heeft een keuze gemaakt en hij is zelf verantwoordelijk voor zijn eigen daden. Niet de ander.
Die ander heb ik in zoverre mee te schaften dat hij een onderdeel is van zijn leven. En hij vindt dat ik dus door 1 deur zou moeten kunnen met hem,. Ik vind dat ik dat na 1,5 maand terug nog niet hoef. Plus heb ik er mee te schaften omdat de ander een gast is op het feest wat ik organiseer. Verder niks.
[..]
quote:
Dat hoef je niet aan de kant te zetten. Maar ook jij bent evrantwoordelijk voor je eigen daden. Als jij met ZIJN vrienden om wil blijven gaan dan zal het ook vaker ver hem gaan, is de kans groter dat de werelden en levens elkaar raken. Dat moet Jij een plekje geven en maar zien of je daarmee om kan gaan.
Dus wel. Er is geen voor de rest. Dit is je leven en dit is je keuze. Jij wil vaak met zijn beste vriend om blijven gaan.
Dat zijn in hoofdletters verandert steeds meer in kleine letters door de manier waarop hij hen behandelt. Ik refereer ook naar ze als “Yvo’s vrienden”, maar er is door ze gezegd dat ik dat niet meer moet doen. “We zijn ook jouw vrienden, knoop dat in je oren”. Maar feit blijft dat ik ze heb leren kennen via hen. En dat heb ik ze ook gezegd, dat ik een gevoel heb dat ik ergens instapw aar ik eigenlijk niet mag zijn. Of waar ik de plek van een ander inneem, en dat dat niet altijd even goed voelt. Maar we hebben er goed over gepraat samen en geen van ons wil stoppen elkaar te blijven zien.
Dus ja, als ik die wereld aan de mijne koppel dan koppel ik ook Yvo aan de mijne. Al zien die 2 elkaar dus steeds minder. En ik kan best omgaan met een Yvo en die vrienden, (nog) niet met een Yvo en nieuwe vriend en die vrienden. “Gelukkig” klikt het van geen kanten tussen de vrienden en de nieuwe vriend, dus daar hoef ik dan ook niet zo bang voor te zijn.
[..]
quote:
NOgmaals. Daar zou ik ernstig over nadenken. Zo te horen maakt het je niet gelukkiger. Wat is de toegevoegde waarde?
Dat vroegen z’n vrienden me en dat vraag ik mezelf ook steeds meer af. Ik ben echter iemand die altijd iedereen te vriend wil houden. Mensen hebben iets voor me betekent en ik haat “ruzie”. Ik ben nog steeds bevriend met al m’n vrienden en mensen die ik niet mag zijn op 1 hand te tellen.
Ik heb echter ook genoeg vrienden en al te weinig tijd om ze allemaal zo vaak te zien als ik eigenlijk zou willen. Waarom dan iemand er bij willen die weinig inlevingsvermogen heeft in mijn gevoel en pijn en eigenlijk zelf gewoon koste wat het kost heel hard met zijn nieuwe leven door wil gaan (ondertussen zeggend “Maar we doen het rustigaan”)? Wil ik zo iemand als vriend? Nee, misschien niet nee.
Wil ik met zo iemand door 1 deur kunnen blijven gaan omdat we elkaar OF bij z’n (mijn) vrienden OF bij Friso elkaar tegen zullen blijven komen waarschijnlijk? Ja, dat wel.
Dus dat. Ik begin zelf ook steeds meer te schuiven van “vrienden blijven” naar “hoi zeggen op straat”.
custom menu
