quote:
Waar zie je mij zeggen dat het geen keuze is? Ik benadruk de redenatie die voor jou wel geldt, maar voor velen dus niet.
quote:
Onzin, dus. Pa betaalt ook zijn deel mee.
Wederom jouw zienswijze en daarmee niet de waarheid

quote:
In de voorbeelden waar de moeders liever stoppen met werken dan betalen voor de kinderopvang is er schijnbaar die keuze wel. En niks mis mee. Waarom moeten anderen betalen voor de sociale contacten van moeder de vrouw? En daar gaat het dan om baantjes waar zat anderen voor klaar staan, dus de fiscus loopt niks mis.
In theorie kan het best - in de praktijk begin je samen aan je toekomst te werken, bouw samen je leven op, koop je samen een huis en pas jaren later ontdek je dat je financieel gezien geen kinderen meer kan krijgen. Je te dure huis verkopen kan niet, kinderopvang betalen kan niet. Dus, geen kinderen? Als je niet studeerde, geen carriere opbouwde en geen huis had gekocht had je nu een uitkering kunnen hebben, kindertoeslagen, kindopvangtoeslagen en belastingvrijstellingen. Dan is kinderen krijgen in ene lucratief - wat je in de praktijk dus ook ziet gebeuren. Wellicht zit daar een stukje van de 'klacht' in over dit onderwerp?
quote:
Daar waar twee topinkomens binnen komen is er al helemaal geen probleem, maar echt, ook die klagen dat het allemaal zo oneerlijk is dat ze het helemaal zelf moeten betalen.
Als je zo graag geen gat in je CV wilt of je carriere niet wilt onderbreken moet je keuzes maken:
- Wel of geen kinderen
- Stoppen of doorgaan met werken of partime
Er zijn stellen zat die bewust kiezen voor geen kinderen, omdat ze dit gezeik niet willen. Maar ze mogen wel meebetalen aan de opvang van andere kinderen. Nou, dát is pas oneerlijk.
Tjah, ik betaal mee aan die verzameling subsidies en toeslagen die ik daarboven noem - daar hoor je mij ook niet over zeuren. Of pensioenen van mensen die meer uitgekeerd krijgen dan ze ooit gespaard hebben.. of zorgkosten voor mensen die ongezond leven.. of wegenbelasting voor mensen die meer rijden... dat is nu precies het idee van onze zorgstaat. Als het ieder voor zich was hadden we deze discussies uberhaupt niet.
Rode draad is dat mensen keuzes moeten maken en daar heb je absoluut gelijk in. Als de overheid zegt, we willen dat je blijft werken, dus hier neem een subsidie en drie jaar later zegt, fijn dat je werkt maar de subsidie is te duur dus je gaat het zelf maar betalen - daar wringt de schoen.