Ik ben ongetwijfeld niet de eerste die een topic met deze titel opent, maar ik wil 'm er toch even uit gooien.
Afgelopen augustus heb ik (in eerste instantie via internet) iemand ontmoet. Ontzettend veel gepraat via facebook, msn, skype, telefoon, noem het maar op. Het voornaamste probleem is; ze woont 3000km verderop. In oktober was ze op vakantie in Nederland en we hebben elkaar toen 2 keer ontmoet. Klikte meteen ontzettend goed, hoewel we het toen puur als leuke vriendschap zagen, en absoluut niets meer.
In februari ben ik voor een lang weekend die kant op gegaan, en de gevoelens zijn toen toch wel een stuk sterker geworden, van beide kanten. Daar hebben we de afgelopen weken vrij openhartig over gepraat, met als samenvatting dat we allebei toch wel iets meer willen, maar dat we onszelf echt aan het tegenhouden zijn vanwege die grote afstand.
We zijn nu allebei in zo'n stemming dat we het absoluut niet meer weten. Ze komt eind deze maand 1,5 week hier logeren en de lage landen verkennen, en we zullen dan wel zien wat het wordt.
Het is eigenlijk een absurde situatie, want hoewel we elkaar ondertussen ontzettend goed kennen heeft een groot deel van onze gesprekken zich via internet voorgedaan, want we zijn in totaal pas 7 dagen fysiek bij elkaar in de buurt geweest..
Hoe realistisch is het om iets te proberen te beginnen op die afstand? Het gevoel is totaal wederzijds, maar het voelt toch verkeerd om een vriendschap op het spel te zetten voor iets wat haast onmogelijk goed kan werken op de lange termijn. Waarschijnlijk kan ik in mei en augustus weer naar haar toe, maar toch.. Daar zitten maanden tussen.. Dat is ook geen relatie..
Wat denkt men hierover?