Ik weet niet of het helpt door steeds te benadrukken dat CS een vertekend beeld heeft van haar lichaam, van wat gezond eten is, en normaal eetgedrag. Ik denk dat zij (jij) nu net in dat proces van bewustwording is. De psycholoog zal hierbij moeten/kunnen helpen.
Ook wat betreft de therapie geldt dat het begrijpelijk is dat je nog niet bij al die emoties kunt. Het feit dat je wel eerlijk bent geweest is al een enorme stap. Bij de emoties komen, zal stap voor stap moeten gaan. Je onderdrukt je emoties niet voor niets, dus kennelijk is dat gewoon heel erg eng. Dat kost tijd, energie en geduld.
Het is volgens mij niet goed om als leken nu, naast de gesprekken die bij een professionele hulpverlener plaatsvinden, steeds advies te geven of in te praten. Daarmee kun je iemand ook in de war brengen. Het enige advies dat ik CS zou willen meegeven is: stop met het dieettopic en met dit topic en richt je volledig op je geestelijke ontwikkeling, samen met de professionele hulp die je nu hebt. Het lichamelijke zal volgen. Dat is de enige juist volgorde. En dat gaat dus veel tijd en energie kosten.