pi_108576103
registreer om deze reclame te verbergen
Ik heb een beetje advies nodig, al is dit misschien meer van me af schrijven dan echt een vraag.
Sinds ik een jaar of twaalf/dertien was heb ik last van eetproblemen. Het begon met mezelf overeten uit onmacht en verdriet, waarna ik besloot dat alle problemen van de wereld weg zouden zijn wanneer ik dun zou zijn. Toen ik veertien was heb ik mezelf in gewicht gehalveerd (in ongeveer drie/vier maanden tijd). In de loop der jaren heb ik wel eens korte periodes (hooguit twee, drie maanden) van boulimia en BED gekend, maar mijn "grote vriend" is toch echt de anorexia. En ik heb nu spijt dat ik er ooit aan begonnen ben (ik haat het)

Het lukt me gewoon niet goed om er vanaf te komen. Ik ben nu in staat om met een afstand naar het probleem te kijken en weet waaruit het ontstaat, maar toch blijf ik slecht eten en purgeren (en op dit moment ben ik aan het worstelen tegen een enorme terugval). Het is ook of mijn lijf en ik niet bij elkaar horen (is dit gek), en dat het dus niet zoveel uit maakt? De eetstoornis is er altijd op de achtergrond en ik heb nog nooit langer dan een week niet gepurgeerd, dus een terugval is een relatief begrip ;)

Ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen. De zorg rondom eetproblemen ligt in Nederland vooral om het eten, terwijl het probleem ergens anders ligt. En ik heb het vermoeden dat, wanneer ik van het purgeren af ben, de rest ook goed komt. Alleen alle trucjes die ik daarvoor heb gekregen werken niet zo goed (gewoon helemaal niet).

Pffffft... wat ik precies hiermee wil, weet ik niet zo goed. Hopelijk krijg ik wat goede adviezen :)
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_108576262
Eetproblemen zijn heel ernstig en jij komt over alsof het probleem heel diep zit en het meer chronisch is. Heb je al hulp gezocht? Je zegt trucjes te hebben gekregen, van wie heb je die?

Hier ga je de gouden tip niet krijgen. Misschien dat er hier wat ervaringsdeskundigen zijn, maar het lijkt me het beste om hiervoor een professional te bezoeken.
pi_108576276
Hoi!

Ik zou je aanraden even op deze site te kijken:

http://www.proud2bme.nl/

en kijken of dat je aanspreekt. Verder is het misschien een goed idee om eens met een psycholoog of therapeut te gaan praten.
pi_108576436
registreer om deze reclame te verbergen
Ik heb wel hulp gehad hiermee en daar ook tips van gekregen. Alleen ik vond het heel vervelend dat de hulp gericht was op mijn gewicht/eten. Er ging drie kwartier van het uur verloren aan het praten over braken (waar ik face to face toch geen details over vertel) en het andere kwartier over zelfbeeld. Ik weet waar het probleem vandaan is gekomen en ik weet dat het probleem nu opgelost is. Alleen zitten deze gewoonte teveel vastgeroest (denk ik).

Ik heb volgende week wel een gesprek met een psycholoog. Voor de psycholoog om te zien of ze mij kan helpen en voor mij om te zien of ik er wel behoefte aan heb. Alleen heb ik eigenlijk totaal geen vertrouwen in de lui :? ze luisteren toch niet naar wat je zegt en graven enkel in de details die zij interessant vinden :N maar goed, misschien is deze niet zo.

Proud ken ik inderdaad. Is een prima website, alleen triggert mij altijd enorm :)
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_108576497
Ik weet natuurlijk niet hoe alle psychologen werken, maar vaak kun jij juist zelf bepalen waar je het over wil hebben. Daar kun je heel duidelijk in zijn
pi_108576590
Het is duidelijk dat je het in je eentje niet gaat redden. Mocht die psycholoog niet voldoende kunnen helpen zou ik je adviseren naar een eetstoorniskliniek op zoek te gaan. Van wat ik ervan weet gaan zij juist op zoek naar de onderliggende redenen. Ook daar kun je ambulant geholpen worden en hebben ze in elk geval meer verstand van een eetstoornis.

quote:
En ik heb het vermoeden dat, wanneer ik van het purgeren af ben, de rest ook goed komt.
Ik heb zelf het idee dat je de zaken nogal omdraait. Meestal werken die dingen andersom.

Succes in elk geval.
pi_108576591
registreer om deze reclame te verbergen
Dit is een serieuze ziekte en serieuze aandoening.
Als je qua gewicht en eetpatroon op een aanvaardbaar niveau zit moet je je hulpverleners zeggen dat je vooral het psychisch gedeelte wil aanpakken.

Als je 1.70m bent en 30 Kg weegt zou ik eerst eens op gewicht komen.
Motto: Eens is ook dit voorbij...
Red een boom - eet een bever!
pi_108576641
quote:
8s.gif Op donderdag 1 maart 2012 09:44 schreef mighty_myte het volgende:
Dit is een serieuze ziekte en serieuze aandoening.
Als je qua gewicht en eetpatroon op een aanvaardbaar niveau zit moet je je hulpverleners zeggen dat je vooral het psychisch gedeelte wil aanpakken.

Als je 1.70m bent en 30 Kg weegt zou ik eerst eens op gewicht komen.
De gemiddelde persoon met een eetstoornis is niet übermager. Dat zijn vaak enkel de excessen die je in de media tegenkomt. Het gros van de personen met een eetstoornis is gewoon op gewicht, net iets daaronder, of zelfs zwaarder dan goed zou zijn.
pi_108576699
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 09:46 schreef Lyza666 het volgende:

[..]

De gemiddelde persoon met een eetstoornis is niet übermager. Dat zijn vaak enkel de excessen die je in de media tegenkomt. Het gros van de personen met een eetstoornis is gewoon op gewicht, net iets daaronder, of zelfs zwaarder dan goed zou zijn.
Dat zeg ik ook niet. Ik probeer alleen duidelijk te maken dat TS de prioriteiten op een rijtje moet krijgen.
Motto: Eens is ook dit voorbij...
Red een boom - eet een bever!
pi_108576719
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 09:35 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik heb wel hulp gehad hiermee en daar ook tips van gekregen. Alleen ik vond het heel vervelend dat de hulp gericht was op mijn gewicht/eten. Er ging drie kwartier van het uur verloren aan het praten over braken (waar ik face to face toch geen details over vertel) en het andere kwartier over zelfbeeld. Ik weet waar het probleem vandaan is gekomen en ik weet dat het probleem nu opgelost is. Alleen zitten deze gewoonte teveel vastgeroest (denk ik).

Dan is het toch juist goed dat er op het eetprobleem gefocust wordt? Als het probleem er niet meer is maar het symptoom is een gewoonte geworden dan moet je daar vanaf geholpen worden. Misschien dat je daarom meer aan een 'coach' hebt dan aan een psycholoog.
pi_108577019
Bedankt voor alle reacties :)

@Lyza666: In een kliniek kom je niet zo gemakkelijk hoor ;) Ik heb in mijn pubertijd wel een tijdje in een kliniek gezeten, maar daar werd ik veel te veel getriggerd.
Misschien werken die zaken inderdaad andersom. Ik weet het ook niet precies. Het zou gewoon fijn zijn als ik het niet meer deed (want naar mijn idee is dat mijn enige probleem).

@Mighty: Op dit moment zit mijn gewicht wel goed. Ik heb weer een boulimiafase achter de rug. Heb toen het geniale idee gekregen dat ik een gezond eetpatroon wil opbouwen, wat weer een beetje doorgeslagen is.

En inderdaad, de meesten met een eetstoornis is niet zo "eng" als op de plaatjes.

@Mystikvm: Als je bij mij op het probleem focust krijg ik altijd de gestoorde neiging om te laten zien dat ik prima kan leven met een eetstoornis. Het is niet zo dat ik bewust tegenwerk, maar zo werkt het nou eenmaal bij mij. Ik heb genoeg onzekerheidjes en verdrietjes waarmee ik zit en dit is een goede truc om mijn emoties te stillen.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Eigenlijk weet ik ook niet wat ik zonder dit probleem zou moeten en wie ik zou zijn :@ . Dit speelt al mijn halve leven. En ondanks dat mijn lijf niet echt bij mij hoort, ben ik toch bang dat mijn hart het op den duur gaat begeven hierdoor.
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_108577027
quote:
8s.gif Op donderdag 1 maart 2012 09:44 schreef mighty_myte het volgende:
Dit is een serieuze ziekte en serieuze aandoening.
Als je qua gewicht en eetpatroon op een aanvaardbaar niveau zit moet je je hulpverleners zeggen dat je vooral het psychisch gedeelte wil aanpakken.

Als je 1.70m bent en 30 Kg weegt zou ik eerst eens op gewicht komen.
Dit klinkt heel logisch. Misschien is dit ook gelijk een reden dat je therapie nu anders gaat zijn.

Daarnaast is het trouwens in de hulpverlening helemaal niet abnormaal om om een andere therapeut te vragen als je intake niet zo lekker loopt. Met sommige mensen heb je een klik en met anderen niet. Mijns inziens laat je met zo'n verzoek alleen maar zien dat je heel graag wilt. Maar ik zou in eerste instantie gewoon niet al te recalcitrant zijn en gewoon vertellen waarom je issues hebt met theapie en waar je bang voor bent.

:*
Deer God, thank you for the venison.
There's a puma in the kitchen.
pi_108577236
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 10:05 schreef ChildoftheStars het volgende:
@Mystikvm: Als je bij mij op het probleem focust krijg ik altijd de gestoorde neiging om te laten zien dat ik prima kan leven met een eetstoornis. Het is niet zo dat ik bewust tegenwerk, maar zo werkt het nou eenmaal bij mij. Ik heb genoeg onzekerheidjes en verdrietjes waarmee ik zit en dit is een goede truc om mijn emoties te stillen.
Dit vind ik een beetje een rare redenatie. Het is toch juist een probleem dat je wilt bewijzen dat je er uitstekend mee kunt leven? Dan kan je toch niet om die reden weglopen bij een hulpverlener omdat het je enige coping strategie is? Het lijkt mij dus dat je een hulpverlener in staat moet stellen om jou te helpen bij het ontwikkelen van een andere manier om met je onzekerheden om te gaan.
  donderdag 1 maart 2012 @ 10:19:08 #14
112899 missbehavin
konnichiwa bitches
pi_108577272
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 10:17 schreef Mystikvm het volgende:

[..]

Dit vind ik een beetje een rare redenatie. Het is toch juist een probleem dat je wilt bewijzen dat je er uitstekend mee kunt leven? Dan kan je toch niet om die reden weglopen bij een hulpverlener omdat het je enige coping strategie is? Het lijkt mij dus dat je een hulpverlener in staat moet stellen om jou te helpen bij het ontwikkelen van een andere manier om met je onzekerheden om te gaan.
Zie hier het (in mijn ogen) grootste probleem van een eetstoornis. Stiekem wil je helemaal niet dat het opgelost wordt. Alleen de problemen die het brengt. ;)
I'm in the basement, you're in the sky
I'm in the basement baby, drop on by
~ this world is only gonna break your heart ~
  Moderator donderdag 1 maart 2012 @ 10:22:33 #15
262 Re
Kiss & Swallow
pi_108577365
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 10:05 schreef ChildoftheStars het volgende:

Eigenlijk weet ik ook niet wat ik zonder dit probleem zou moeten en wie ik zou zijn :@ . Dit speelt al mijn halve leven. En ondanks dat mijn lijf niet echt bij mij hoort, ben ik toch bang dat mijn hart het op den duur gaat begeven hierdoor.
misschien iets meer focussen op wat je lichaam nou eigenlijk voor je is, je zegt al dat je hart het kan begeven, je hart is toch echt het orgaan wat jouw lichaam draaiende houdt, je hersenen zijn toch het centrum wat deze gedachtes aanmaakt... je lichaam is ziek en dat moet worden opgelost anders is het jouw leven wat eindigt
04-08-11, 02-02-12
pi_108577849
@Lucky_Strike: Ik geef het een kans. Oprecht. En ik zal eens kijken of dat kan :) Thnx

@Mystikvm: Ik zeg ook niet dat het een logisch probleem is. Ik kan het ook niet goed uitleggen. Ik ben gewoon een beetje bang voor een leven zonder eetstoornis denk ik.

@Missbehavin: Als dat zou kunnen zou mijn leven prima zijn ;) En ik wil wel dat het opgelost wordt, alleen heel mijn zelfbeeld en -vertrouwen hangt samen met het probleem. Wat ik zie/weeg/meet is wat ik voel. Waar moet ik mezelf anders aan ophangen? Waar moet ik mijn emoties anders aan koppelen? En ik weet dat mijn vrienden heus niet denken "och... ze is afgevallen, dus we vinden haar meer aardig", maar ik zou niet weten hoe ik dat voor mezelf zou moeten beredeneren.

@Re: Ik denk inderdaad dat je wel een groot deel van mijn probleem te pakken hebt. Ik denk dat ik echt moet leren om "ik" met "lijf" te koppelen en ze niet als twee dingen te zien. Waarbij het laatste voornamelijk een lastig ding is.
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_108578089
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 10:41 schreef ChildoftheStars het volgende:

@Mystikvm: Ik zeg ook niet dat het een logisch probleem is. Ik kan het ook niet goed uitleggen. Ik ben gewoon een beetje bang voor een leven zonder eetstoornis denk ik.

Ik zeg ook niet dat het logisch moet zijn ;) Je stoornis is je comfort zone. Net als dat iemand die pleinvrees heeft bang is om naar buiten te gaan omdat het binnen heel veilig voelt ben jij bang om zonder die stoornis te moeten leven omdat het jou als persoon definieert...Voor jouw gevoel dan. Het vergt best enige inspanning om daarmee te breken, maar dat je bang bent mag geen argument zijn. Dat je bang bent om zonder te moeten leven is juist het symptoom en daarom wil je er ook vanaf.

Ik heb het idee dat je wel wil, maar op het moment dat het je inspanning gaat kosten je de schuld maar bij de kwaliteit van de psycholoog neerlegt om zo maar niets te hoeven veranderen.
  donderdag 1 maart 2012 @ 10:52:44 #18
112899 missbehavin
konnichiwa bitches
pi_108578168
Nu is het ook wel ontzettend moeilijk om je zelfbeeld te veranderen. Ben er al jaren mee bezig, is al stukken beter, maar helemaal over is het niet.
En ja, het is eng, maar geloof me CofS, als ik het kan, kan jij het ook vast. Succes. :*
I'm in the basement, you're in the sky
I'm in the basement baby, drop on by
~ this world is only gonna break your heart ~
pi_108578856
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 10:05 schreef ChildoftheStars het volgende:
Bedankt voor alle reacties :)

@Lyza666: In een kliniek kom je niet zo gemakkelijk hoor ;) Ik heb in mijn pubertijd wel een tijdje in een kliniek gezeten, maar daar werd ik veel te veel getriggerd.
Misschien werken die zaken inderdaad andersom. Ik weet het ook niet precies. Het zou gewoon fijn zijn als ik het niet meer deed (want naar mijn idee is dat mijn enige probleem).
Het valt reuze mee of je wel of niet in een kliniek komt (buiten wachttijden, da's wel irritant) maar veel heeft ook te maken met jouw motivatie om al dan niet van je stoornis af te komen. Ik lees verder vooral veel uitvluchten en excuses waarom je er niet af kunt of wilt komen. Begrijpelijk, maar daar ga je het niet mee redden.

Geef om te beginnen die psycholoog een eerlijke kans en ga er niet heen met het idee dat hij/zij je tóch niet kan helpen. Self-fulfilling prophecy enzo. Dan wordt het ook niet wat.

Er zijn overigens genoeg fora qua eetproblemen, je zou daar ook eens kunnen kijken/posten. Wellicht hebben zij goeie tips.
  donderdag 1 maart 2012 @ 11:43:15 #20
126003 Daniel1976
de omnibus dubitandum
pi_108579725
Pff de meeste mensen onderschatten dit behoorlijk.
Ik zou opzoek gaan naar gespecialiseerde professionele hulp en dan nog kan het zwaar zijn om vanaf te komen.
Deze Post is veilig bevonden en is beschermd tegen : CIA-FBI-MOSSAD-Mi6-AIVD- BY Castro internet security Cuba.
Soft kitty, warm kitty, little ball of fur sleepy kitty, happy kitty, purr, purr, purr
  donderdag 1 maart 2012 @ 11:52:11 #21
112899 missbehavin
konnichiwa bitches
pi_108580001
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 11:43 schreef Daniel1976 het volgende:
Pff de meeste mensen onderschatten dit behoorlijk.
Ik zou opzoek gaan naar gespecialiseerde professionele hulp en dan nog kan het zwaar zijn om vanaf te komen.
Dat sowieso. En er helemaal van af komen vooral...
I'm in the basement, you're in the sky
I'm in the basement baby, drop on by
~ this world is only gonna break your heart ~
  donderdag 1 maart 2012 @ 12:09:10 #22
114455 Frag_adder
Maar ik lieg niet
pi_108580524
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 11:43 schreef Daniel1976 het volgende:
Pff de meeste mensen onderschatten dit behoorlijk.
Ik zou opzoek gaan naar gespecialiseerde professionele hulp en dan nog kan het zwaar zijn om vanaf te komen.
ik sluit mij hier bij aan, veelaal wordt te veel eten als probleem gezien en dit meer als " ach gewoon meer eten" afgewuifd.
Ik weet niet wat voor hulp je al krijgt TS maar ik zou dit overwegen :) sterkte!
Een piercing? Nee als ik metaal in mijn lichaam wil, dan ga ik wel in het leger
pi_108582652
Het grote gestoorde denken is bij mij wel. Al een hele tijd (nee, ik wil niet superdun zijn en nee, ik ben niet bang voor eten en ik kan accepteren dat ik niet perfect ben). De meeste dagen eet ik ook normaal. Alleen het purgeren is een groot probleem. Er is nu (nog) niet een terugval*, maar ik denk dat ik wanneer ik het purgeren afleer, minder snel kan terugvallen. Ik moet leren dat er een andere manier moet zijn om emotionele rust te krijgen. Ik heb een grote neiging om mezelf voorbij te rennen om anderen te behagen. En theoretisch weet ik wel dat mensen mij niet gaan haten als ik een keertje nee zeg, maar zo voelt het nog niet. En purgeren is de manier om de wereld tot stilstand te krijgen.

En stiekem denk ik dat ik dit probleem zelf kan oplossen, omdat het automutilatie ook zelf heb afgeleerd, zonder hulp. En dat is niet gemakkelijk, maar waarom zou dat niet hiermee lukken. Ik weet dat het slecht is en dat ik het niet wil en dat ik me ervoor schaam. Ik moet alleen de periodes van succes rekken en me belonen voor goed gedrag. Ik weet dat het voor mij helpt om te eten met afleiding (vrienden of film) en dat ik strikte afspraken en tijden met mezelf nodig heb. Vrienden werken het beste, maar die durf ik niet te vragen (al zouden ze heus wel op tourbeurt met me willen eten als mijn vriend weg is). Misschien moet ik eens mijn schaamte opzij zetten, mezelf uit mijn confortzone trekken en gewoon doen.

De psycholoog geef ik iig wel een kans. Ik ken genoeg mensen die psychologie studeren die sympathiek zijn en empathie kennen, dat gaat vast niet verloren tijdens de studie. Dus misschien heb ik nu meer geluk ;)

Ik merk wel dat ik steeds positiever over mezelf word. Ik heb inmiddels wel ontdekt dat ik talenten heb, dat mensen mij aardig vinden en dat het leven leuk is. Dit is eigenlijk het enige minpunt op dit moment. Ik zou eigenlijk gewoon vrienden moeten vragen of ze met me willen eten als mijn vriendje er niet is.

---------

*terugvallen betekend voor mij dat ik ook weer gestoord ga denken en persé niet wil eten en daadwerkelijk bang ben voor voedsel.
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_108584278
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 09:35 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik heb wel hulp gehad hiermee en daar ook tips van gekregen. Alleen ik vond het heel vervelend dat de hulp gericht was op mijn gewicht/eten. Er ging drie kwartier van het uur verloren aan het praten over braken (waar ik face to face toch geen details over vertel)
Waarom niet? Je zit daar niet voor de hulpverlener, de hulpverlener zit er voor jou.
quote:
en het andere kwartier over zelfbeeld. Ik weet waar het probleem vandaan is gekomen en ik weet dat het probleem nu opgelost is.
Nee, het probleem is niet opgelost, anders zou je niet wekelijks purgeren. En dan zou je het niet purgeren noemen, maar gewoon braken of kotsen. Flatulentie stinkt net zo hard als winderigheid.
quote:
Alleen zitten deze gewoonte teveel vastgeroest (denk ik).
Noop. Je houdt jezelf nog voor de gek door te bagateliseren wat er aan de hand is. Eerst moet je eerlijk zijn tegenover jezelf en je omgeving (en hulpverlener), pas dan kun je het probleem aanpakken.
crap in = crap out
  donderdag 1 maart 2012 @ 14:21:55 #25
356451 Heinlein
Realiteit, I has it
pi_108585494
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 09:35 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik heb volgende week wel een gesprek met een psycholoog. Alleen heb ik eigenlijk totaal geen vertrouwen in de lui :? ze luisteren toch niet naar wat je zegt en graven enkel in de details die zij interessant vinden :N maar goed, misschien is deze niet zo.
Het lijkt er op, dat jij het gesprek laat leiden door de psycholoog. Dat zou ik niet doen, dan duurt het veel langer tot je bij de kern komt. Mijn ervaring is, dat je een psycholoog als een automonteur moet zien. Jij bent de eigenaar van de auto, en de auto is jouw psyche.

Dus wat doe je als automonteur vragen stelt over de remmen? Dan zeg je: goede vraag, maar daar ligt niet het probleem, het gaat mij om de versnellingsbak.

Stuur het gesprek. Gebruik deze mensen voor wat ze zijn: professionals. Jij betaalt ze, jij leidt het gesprek, jij bepaalt wat er gebeurd. Het is wel een een-tweetje, natuurlijk, maar jij hebt de leiding.
De waarheid is hard, maar dat maakt het niet minder waar
  donderdag 1 maart 2012 @ 14:25:45 #26
6724 Ripley
Smikeslut.
pi_108585610
Realiseer je dat eetproblemen niet om eten en lichaam gaan (vreemd genoeg) maar om macht en controle. Het is een symptoom van een dieper liggend probleem. Ik kan je iig aanraden om "De geheime taal van eetstoornissen" van Peggy Claude-Pierre te lezen, maar daarnaast ook open in een gesprek met een psycholoog te stappen. Een psycholoog is geen vijand, maar iemand die je wil helpen. Er zijn artsen, psychologen en ziekenhuizen die specialisten op het gebied van eetstoornissen in dienst hebben, misschien ben je daar beter op je plek. En dan bedoel ik niet met een opname, maar wel met hulp.
Frankly my dear, I don't give a damn. Smike. O+.
pi_108586447
Je zegt dat je je niet goed kunt identificeren met je lichaam, dat je het los ziet van wie je bent. Misschien kun je eens proberen te beginnen met meditatie of yoga of iets dergelijks om beter in contact te komen met je lichaam zodat je het beter kunt accepteren en ziet als iets van jezelf. Zolang dat niet zo is ga je denk ik niet makkelijk van dit soort problematiek afkomen omdat je lichaam je helemaal niet zo boeit.
[b]Hier schreef arachide. het volgende:[/b]
Loka en haar vocabulaire tijdens de seks:
Neuk me. communisme!!! Het is patat! ik hou van je. Heel veel. Waarom woon je zover weg? PAK DE VIBO!
pi_108616910
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 13:41 schreef loveli het volgende:

[..]

Waarom niet? Je zit daar niet voor de hulpverlener, de hulpverlener zit er voor jou.

[..]

Nee, het probleem is niet opgelost, anders zou je niet wekelijks purgeren. En dan zou je het niet purgeren noemen, maar gewoon braken of kotsen. Flatulentie stinkt net zo hard als winderigheid.

[..]

Noop. Je houdt jezelf nog voor de gek door te bagateliseren wat er aan de hand is. Eerst moet je eerlijk zijn tegenover jezelf en je omgeving (en hulpverlener), pas dan kun je het probleem aanpakken.
Dat ik het probleem misschien bagatelliseerd kan best kloppen... alleen het is erger geweest, dus waarschijnlijk neem ik het daarom niet serieus. En waarom zou mijn omgeving dit serieus nemen? Het algemeen beeld van eetstoornissen is dat mensen mager zijn, dat ben ik bepaald niet. En ja, inmiddels ben ik aardig afgevallen, maar dat wordt eerder de hemel ingeprezen. Ik wil mezelf niet voor gek zetten of als een aandachttrekster overkomen :N

En dat purgeren, soms gebruiken mensen gewoon nettere woorden ;). Ik vermoed dat jullie namelijk geen behoeften hebben aan de details ;) Als je last hebt van winderigheid zeg je ook niet dat je loopt te ruften als een oude koe; dan zeg je dat je last heb van winderigheid. Ik zeg niet dat ik loop te braken als een gek, ik purgeer ;)

Maar ja... waarschijnlijk onderschat ik mijn eigen probleem behoorlijk....
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_108616951
quote:
0s.gif Op donderdag 1 maart 2012 14:25 schreef Ripley het volgende:
Realiseer je dat eetproblemen niet om eten en lichaam gaan (vreemd genoeg) maar om macht en controle. Het is een symptoom van een dieper liggend probleem. Ik kan je iig aanraden om "De geheime taal van eetstoornissen" van Peggy Claude-Pierre te lezen, maar daarnaast ook open in een gesprek met een psycholoog te stappen. Een psycholoog is geen vijand, maar iemand die je wil helpen. Er zijn artsen, psychologen en ziekenhuizen die specialisten op het gebied van eetstoornissen in dienst hebben, misschien ben je daar beter op je plek. En dan bedoel ik niet met een opname, maar wel met hulp.
Het is inderdaad een groot controle ding. Dat boek zal ik eens opzoeken :)

Ik ga eerst het gesprek met de psycholoog aan. Alleen ik denk niet dat ik in aanmerking kom voor de specialisten. Mijn lijf is gezond en ik kan alles nog, mensen die daar hulp krijgen zijn er meestal heel wat slechter aan toe :)

Thnx :)
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_108617059
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:08 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Dat ik het probleem misschien bagatelliseerd kan best kloppen... alleen het is erger geweest, dus waarschijnlijk neem ik het daarom niet serieus. En waarom zou mijn omgeving dit serieus nemen? Het algemeen beeld van eetstoornissen is dat mensen mager zijn, dat ben ik bepaald niet. En ja, inmiddels ben ik aardig afgevallen, maar dat wordt eerder de hemel ingeprezen. Ik wil mezelf niet voor gek zetten of als een aandachttrekster overkomen :N

En dat purgeren, soms gebruiken mensen gewoon nettere woorden ;). Ik vermoed dat jullie namelijk geen behoeften hebben aan de details ;) Als je last hebt van winderigheid zeg je ook niet dat je loopt te ruften als een oude koe; dan zeg je dat je last heb van winderigheid. Ik zeg niet dat ik loop te braken als een gek, ik purgeer ;)

Maar ja... waarschijnlijk onderschat ik mijn eigen probleem behoorlijk....
Ja maar lieverd, mensen prijzen je omdat ze denken dat je normaal bent afgevallen. Je vrienden (en vriend!!!) zouden er enorm van schrikken als ze het ware verhaal kennen. En vervolgens een beetje boos, verdrietig en tereurgesteld zijn dat je het hen niet eerder hebt verteld. Het zijn namelijk je vrienden, die kan je alles vertellen.
Ik dacht trouwens dat je een maand of wat geleden een soort interventie had gekregen van een groepje vrienden?

En ga het nou goddomme eens aan je vriend vertellen! Schrijf hem desnoods een brief. Van wat ik heb meegekregen is hij niet de ideale kandidaat voor je maar als hij van niets weet kan hij ook niet zijn best doen om normaal met eten om te gaan.
Deer God, thank you for the venison.
There's a puma in the kitchen.
pi_108617373
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:16 schreef Lucky_Strike het volgende:

[..]

Ja maar lieverd, mensen prijzen je omdat ze denken dat je normaal bent afgevallen. Je vrienden (en vriend!!!) zouden er enorm van schrikken als ze het ware verhaal kennen. En vervolgens een beetje boos, verdrietig en tereurgesteld zijn dat je het hen niet eerder hebt verteld. Het zijn namelijk je vrienden, die kan je alles vertellen.
Ik dacht trouwens dat je een maand of wat geleden een soort interventie had gekregen van een groepje vrienden?
Ja... dat klopt, maar mijn vrienden zien het probleem een klein beetje minder heftig dan het is. Er is er eentje die weet dat ik af en toe zo nu en dan (of in elk geval in het verleden) purgeer braak, maar de rest denkt dat ik enkel dat ik wat weinig eet. Ze vrezen wel een terugval, maar ik heb het vermoeden dat zij er anders tegen aankijken dan ik, wanneer ze weten hoe het precies zit :N Ze weten dat ik er een verleden mee heb en ze weten dat ik momenteel wat streng voor mezelf ben en ze vrezen dat die dingen gaan combineren.
Daarnaast heb ik wel eens geprobeerd een dergelijk gesprek met iemand te starten maar ik krijg het gewoon mijn mond niet uit :@ Ik zou niet eens weten hoe je een dergelijk gesprek moet starten. Ja... als ik dronken ben zou ik het vast er allemaal uitgooien, maar dat is niet bepaald ideaal :? Het is gewoon gênant

quote:
En ga het nou goddomme eens aan je vriend vertellen! Schrijf hem desnoods een brief. Van wat ik heb meegekregen is hij niet de ideale kandidaat voor je maar als hij van niets weet kan hij ook niet zijn best doen om normaal met eten om te gaan.
Ja en dat gesprek ben ik dus al een paar keer met hem gestart, maar het wordt gewoon weggewuifd. "het valt allemaal mee en zorg gewoon niet dat je terug valt" krijg ik terug. En dan zeg ik toch echt vrij duidelijk dat ik het weer moeilijk heb met eten e.d. Alleen gedetailleerd weet hij niks, maar met zo'n antwoord verstom ik.
Inmiddels is hij iig zo ver dat hij bij mij gewoon twee maaltijden eet, dat is een hele verbetering. Of in elk geval geen commentaar levert als ik het doe. En als hij er is purgeer ik niet. Helaas gaat het de andere helft van de week wel mis.
Dit heb ik met een eerdere terugval al in full detail geprobeerd, maar ik krijg geen respons dan.


Ik weet gewoon niet hoe ik dit moet aanpakken :( Zou wel willen, maar hoe :?
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  vrijdag 2 maart 2012 @ 10:34:46 #32
114455 Frag_adder
Maar ik lieg niet
pi_108617442
je moet dit verhaal toch op zijn minst tegen je vriend kunnen opbiechten? Als je hem al niet kan vertrouwen en ook niet jouw zorgen toevertrouwt wat voor toekomst heeft je relatie dan?
Een piercing? Nee als ik metaal in mijn lichaam wil, dan ga ik wel in het leger
  vrijdag 2 maart 2012 @ 10:38:59 #33
358773 Lokasenna
Antropomorf
pi_108617530
Misschien kun je het in een brief zetten, als dat makkelijker is dan met hem praten?
Alhoewel ik niet echt een goede indruk heb van je relatie zoals je er nu over vertelt.
[b]Hier schreef arachide. het volgende:[/b]
Loka en haar vocabulaire tijdens de seks:
Neuk me. communisme!!! Het is patat! ik hou van je. Heel veel. Waarom woon je zover weg? PAK DE VIBO!
pi_108617552
Schrijf hem een brief inderdaad. Daar kan je een paar dagen op oefenen en dan weet je zeker dat je niets vergeet om te vertellen. Bijvoorbeeld dat je bang bent dat hij bij je weggaat als hij de waarheid weet.
Deer God, thank you for the venison.
There's a puma in the kitchen.
pi_108617569
Even in het kort:Ik heb ooit een relatie gehad met iemand met een eetprobleem ('s nachts overeten en dan spugen).
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:34 schreef Frag_adder het volgende:
je moet dit verhaal toch op zijn minst tegen je vriend kunnen opbiechten? Als je hem al niet kan vertrouwen en ook niet jouw zorgen toevertrouwt wat voor toekomst heeft je relatie dan?
Ik kan heel goed begrijpen dat haar vriend het eventueel verkeerd opvat en haar op een verkeerde manier gaat begrijpen.
Een eetprobleem heeft met controle te maken en op 't moment dat je het anderen vertelt, verlies je die controle. En dat kan heel beangstigend zijn.

Ik blijf dit topic nog wel even volgen
Fok is gewoon een Text Based MMORPG :')
Zoe bie or not zoe bie is not ze kwestion...ze kwestion iz, iz zer enniezing zoe drink!
  vrijdag 2 maart 2012 @ 10:42:39 #36
358773 Lokasenna
Antropomorf
pi_108617640
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:40 schreef magnetronkoffie het volgende:
Even in het kort:Ik heb ooit een relatie gehad met iemand met een eetprobleem ('s nachts overeten en dan spugen).

[..]

Ik kan heel goed begrijpen dat haar vriend het eventueel verkeerd opvat en haar op een verkeerde manier gaat begrijpen.
Een eetprobleem heeft met controle te maken en op 't moment dat je het anderen vertelt, verlies je die controle. En dat kan heel beangstigend zijn.

Ik blijf dit topic nog wel even volgen
Maar als je vriendin een gesprek met je begint over dat ze het moeilijk heeft met haar eetprobleem ga je dat toch niet wegwuiven? Als je weet dat ze daar een verleden in heeft neem je dat toch gewoon serieus?
[b]Hier schreef arachide. het volgende:[/b]
Loka en haar vocabulaire tijdens de seks:
Neuk me. communisme!!! Het is patat! ik hou van je. Heel veel. Waarom woon je zover weg? PAK DE VIBO!
  vrijdag 2 maart 2012 @ 10:42:45 #37
114455 Frag_adder
Maar ik lieg niet
pi_108617642
quote:
3s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:38 schreef Lokasenna het volgende:
Misschien kun je het in een brief zetten, als dat makkelijker is dan met hem praten?
Alhoewel ik niet echt een goede indruk heb van je relatie zoals je er nu over vertelt.
vaak helpt het opschrijven van wat je wilt zeggen inderdaad al heel veel. En dat geeft je tijd even goed na te denken over wat je echt wilt zeggen.

quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:40 schreef magnetronkoffie het volgende:
Even in het kort:Ik heb ooit een relatie gehad met iemand met een eetprobleem ('s nachts overeten en dan spugen).

[..]

Ik kan heel goed begrijpen dat haar vriend het eventueel verkeerd opvat en haar op een verkeerde manier gaat begrijpen.
Een eetprobleem heeft met controle te maken en op 't moment dat je het anderen vertelt, verlies je die controle. En dat kan heel beangstigend zijn.

Ik blijf dit topic nog wel even volgen
Daarom moet je ook heel goed nadenken over hoe je het brengt, maar bewust iets achter houden wat je zo dwars zit en zo een impact heeft op je leven en gezondheid, sorry maar dat kan er bij mij niet in. Dat is echt je relatie ondermijnen.
Een piercing? Nee als ik metaal in mijn lichaam wil, dan ga ik wel in het leger
  vrijdag 2 maart 2012 @ 10:43:13 #38
114455 Frag_adder
Maar ik lieg niet
pi_108617662
quote:
3s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:42 schreef Lokasenna het volgende:

[..]

Maar als je vriendin een gesprek met je begint over dat ze het moeilijk heeft met haar eetprobleem ga je dat toch niet wegwuiven? Als je weet dat ze daar een verleden in heeft neem je dat toch gewoon serieus?
Sterker nog, als hij het zomaar wegwuift weet je ook meteen dat hij je alleen wilt wanneer lales goed gaat :')
Een piercing? Nee als ik metaal in mijn lichaam wil, dan ga ik wel in het leger
  vrijdag 2 maart 2012 @ 10:45:19 #39
6724 Ripley
Smikeslut.
pi_108617731
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:10 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Het is inderdaad een groot controle ding. Dat boek zal ik eens opzoeken :)

Ik ga eerst het gesprek met de psycholoog aan. Alleen ik denk niet dat ik in aanmerking kom voor de specialisten. Mijn lijf is gezond en ik kan alles nog, mensen die daar hulp krijgen zijn er meestal heel wat slechter aan toe :)

Thnx :)
Dat vraag ik me af hoor. Door continu te purgeren sloop je namelijk wel je lijf van binnen, net als met bijvoorbeeld laxeermiddelen. Het maagzuur dat je opgeeft tast namelijk onderweg een hoop dingen aan. Je hoeft dus niet aan de buitenkant in te storten om in aanmerking te komen voor behandeling door een specialist.
Frankly my dear, I don't give a damn. Smike. O+.
pi_108617742
Ik heb in een ander topic een en ander gelezen over haar vriend. Die weet zelf niet wat normaal eten is, die doet alleen aan avondeten en als TS dan wel ontbijt enzo krijgt ze commentaar.

Ik krijg de indruk dat het een 22-jarig studentje is dat leeft bij de dag, nog nooit een probleem tegen is gekomen en tegen haar zegt: "Nou, dan kots je toch niet?" en denkt dat het daarmee opgelost is.
Deer God, thank you for the venison.
There's a puma in the kitchen.
  vrijdag 2 maart 2012 @ 10:50:14 #41
114455 Frag_adder
Maar ik lieg niet
pi_108617841
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:45 schreef Ripley het volgende:

[..]

Dat vraag ik me af hoor. Door continu te purgeren sloop je namelijk wel je lijf van binnen, net als met bijvoorbeeld laxeermiddelen. Het maagzuur dat je opgeeft tast namelijk onderweg een hoop dingen aan. Je hoeft dus niet aan de buitenkant in te storten om in aanmerking te komen voor behandeling door een specialist.
Het maagzuur hoort inderdaad alleen in je maag, je slokdarm kan er totaal niet tegen. Een keertje overgeven per jaar valt mee maar als het systematisch wordt kan je er echt veeel problemen van krijgen.

Je lichaam is je kostbaarste bezit, van alles wat je hebt moet deze het langste mee dus zorg er goed voor TS :)

quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:45 schreef Lucky_Strike het volgende:
Ik heb in een ander topic een en ander gelezen over haar vriend. Die weet zelf niet wat normaal eten is, die doet alleen aan avondeten en als TS dan wel ontbijt enzo krijgt ze commentaar.

Ik krijg de indruk dat het een 22-jarig studentje is dat leeft bij de dag, nog nooit een probleem tegen is gekomen en tegen haar zegt: "Nou, dan kots je toch niet?" en denkt dat het daarmee opgelost is.
Lekker begripvol zo een jongetje :')
Maar alleen aan avond eten doen? is dat mogelijk? :?
Een piercing? Nee als ik metaal in mijn lichaam wil, dan ga ik wel in het leger
pi_108617899
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:50 schreef Frag_adder het volgende:

Maar alleen aan avond eten doen? is dat mogelijk? :?
Ik ken ook iemand, ook een man, die dat ook doet. Hij is behoorlijk mager, doet lichamelijk zwaar werk en eet 1 maaltijd per dag. Geen flauw idee hoe hij de dag doorkomt :D

(naast die ene maaltijd drinkt hij wel giga veel bier overigens)
"Dear life, When I said "can my day get any worse?" it was a rhetorical question, not a challenge."
  vrijdag 2 maart 2012 @ 10:52:30 #43
358773 Lokasenna
Antropomorf
pi_108617901
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:45 schreef Lucky_Strike het volgende:
Ik heb in een ander topic een en ander gelezen over haar vriend. Die weet zelf niet wat normaal eten is, die doet alleen aan avondeten en als TS dan wel ontbijt enzo krijgt ze commentaar.

Ik krijg de indruk dat het een 22-jarig studentje is dat leeft bij de dag, nog nooit een probleem tegen is gekomen en tegen haar zegt: "Nou, dan kots je toch niet?" en denkt dat het daarmee opgelost is.
Als student maar een maaltijd per dag eten is niet zo heel gek, deed ik zelf ook meestal (niet dat ik na een maand of 3 nog in staat was uit mijn bed te komen om te gaan studeren, het is echt slecht voor je :') ).
Maar als je dan bij je vriendin met eetproblemen bent hoor je daar gewoon rekening mee te houden en eventjes je eigen patroon aan de kant te zetten en normaal te eten omdat at belangrijk is voor haar. Ik vind dat je vriend een erg egoïstische instelling heeft.
[b]Hier schreef arachide. het volgende:[/b]
Loka en haar vocabulaire tijdens de seks:
Neuk me. communisme!!! Het is patat! ik hou van je. Heel veel. Waarom woon je zover weg? PAK DE VIBO!
  vrijdag 2 maart 2012 @ 10:56:25 #44
114455 Frag_adder
Maar ik lieg niet
pi_108617989
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:52 schreef Isabeau het volgende:

[..]

Ik ken ook iemand, ook een man, die dat ook doet. Hij is behoorlijk mager, doet lichamelijk zwaar werk en eet 1 maaltijd per dag. Geen flauw idee hoe hij de dag doorkomt :D

(naast die ene maaltijd drinkt hij wel giga veel bier overigens)
ALs ik niet ontbijt merk ik dat al de rest van de dag :@ ik zit wellicht te veel in een eetritme gesleten maar ik sla echt nooit een maaltijd over :)
Een piercing? Nee als ik metaal in mijn lichaam wil, dan ga ik wel in het leger
pi_108618116
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:52 schreef Isabeau het volgende:

[..]

Ik ken ook iemand, ook een man, die dat ook doet. Hij is behoorlijk mager, doet lichamelijk zwaar werk en eet 1 maaltijd per dag. Geen flauw idee hoe hij de dag doorkomt :D

(naast die ene maaltijd drinkt hij wel giga veel bier overigens)
en misschien veel koffie met heel veel suiker?
pi_108618162
Tja, die vriend zal ook vast goede eigenschappen hebben, het was niet mijn bedoeling om er een 'bash ChildoftheStars vriendje ochtend' van te maken. Maar hoe je het ook wendt of keert, er zal toch eerlijk met iemand over de problemen gesproken moeten worden.

En ik vind het wel goed dat TS inziet dat het inderdaad een probleem is (ook al hoopt ze heel hard van niet ;) ). Ze is geen 14-jarig pubermeisje meer dat niet weet wat normaal is.
Deer God, thank you for the venison.
There's a puma in the kitchen.
  vrijdag 2 maart 2012 @ 12:06:31 #47
356451 Heinlein
Realiteit, I has it
pi_108619871
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 11:04 schreef Lucky_Strike het volgende:
Tja, die vriend zal ook vast goede eigenschappen hebben, het was niet mijn bedoeling om er een 'bash ChildoftheStars vriendje ochtend' van te maken. Maar hoe je het ook wendt of keert, er zal toch eerlijk met iemand over de problemen gesproken moeten worden.
Dat ben ik niet met je eens. Niet iedereen weet hoe hij met dit soort problemen moet omspringen. Als mijn vriendin bij mij zou komen met dit soort problemen, dan zou ik ook geen thuis geven.

Dit is voer voor professionals. Niet voor je vriend. Ik vind het onrealistisch om van je partner automatisch te verwachten dat hij hier mee kan omgaan. Als je geluk hebt, ja dan wel. Anders niet.
De waarheid is hard, maar dat maakt het niet minder waar
  vrijdag 2 maart 2012 @ 12:09:00 #48
356451 Heinlein
Realiteit, I has it
pi_108619929
quote:
0s.gif Op vrijdag 2 maart 2012 10:10 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik ga eerst het gesprek met de psycholoog aan. Alleen ik denk niet dat ik in aanmerking kom voor de specialisten. Mijn lijf is gezond en ik kan alles nog, mensen die daar hulp krijgen zijn er meestal heel wat slechter aan toe :)
Volgens mij maak je geen grapje, dus een serieuze reactie.

Je hebt een eetstoornis. Dat is ernstig. Ik ga regelmatig langs een psycholoog omdat ik me af en toe somber voel. Niemand merkt het, zelfs mijn vriendin niet. Dus ik weet 100% zeker, dat jij bij de psycholoog terecht kunt. Omdat jij een zeer serieus probleem hebt.

Ik bedoel het niet kwaad, ik geef je gewoon even een reality check.
De waarheid is hard, maar dat maakt het niet minder waar
pi_108623498
Tja... er zijn genoeg redenen waarom ik heel veel van hem houd en ja... hij heeft nog geen fuck meegemaakt en alles komt vanzelf goed enzovoorts. Een beetje andere instelling dan die ik heb. Maar goed, hij is ook een stukje jonger dan ik ben (hij 21 en ik 24) en ik ga er vanuit dat-ie nog opgroeit.
Ik verwacht geen begrip, maar op zijn mist dat het wel serieus genomen wordt. Hij is geen psycholoog, hij is mijn geliefde, dus hij kan het probleem niet oplossen. Het zou alleen prettig zijn als ik op zijn minst geen commentaar kreeg als ik probeer goed te eten. Maar goed :) Ik ga er eens over nadenken hoe ik het hem duidelijk moet maken.

Hij wilt me niet alleen wanneer alles goed gaat, maar er zit een beetje het probleem bij dat we een compleet verschillende achtergrond hebben. Hij begrijpt gewoon niet waar ik vandaan kom en waarom ik soms ben zoals ik ben. Als alles vanzelf goed komt in het leven, moet een klein probleempje met je vriendin ook zomaar goed komen... in zijn ogen dan ;)

Hoe mijn keel er aan toe is weet ik natuurlijk niet. Ik weet dat ik er vrij weinig last van hem (alleen soms pijn bij het slikken), alleen ik weet ook dat er risico's aan verbonden zijn (zoals gescheurde slokdarm of keelkanker) en daar heb ik niet zo'n trek in. Een van de redenen dat ik er daadwerkelijk problemen in zie (behalve dat het vies, vervelend en stom is) is dat ik een kaliumgebrek blijk te hebben.

De situatie is gewoon lastig. Ik ben gewend dat ik alles wel alleen kan oplossen. Ik ben niet overgevoelig of kwetsbaar. Alleen nu ik twaalf jaar met dit probleem zit, mag ik toch wel stellen dat het me niet helemaal lukt. En ik wil inderdaad liever niet de touwtjes uit handen geven. Ik weet zelf prima wat onder de "onbesproken onderwerpen" vallen en ik vermoed dat een psycholoog dat thema niet echt accepteert ;)

Bedankt voor de reacties :) ik hoop overal een beetje op gereageerd te hebben
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  vrijdag 2 maart 2012 @ 19:39:20 #50
217437 Rebubbled
Suck it bitch.
pi_108636576
Het gevoel van lichaam en je ik die niet aan elkaar gekoppeld zijn herken ik erg. Ik heb ook een eetstoornis gehad. Bij mij heeft PMT (geen idee waar dat eigenlijk voor stond) erg geholpen. Dit kreeg ik in groepsvorm naast groepstherapie. Daar leerde je heel erg in contact komen met je lichaam en het accepteren zoals het is. Ik weet dat het enkel richten op eten raar lijkt. Maar als je eenmaal een goed patroon daarin hebt, sta je meer open voor het richten op andere manieren om met emoties en problemen om te gaan. Daarbij was ik aan het begin van mijn therapie zo ver dat ik door het lange uithongeren helemaal geen emoties meer had, op een enkele zware woedeuitbarstingen na. Ga naar het GGZ, dring aan op hulp. Je komt er niet vanaf zonder.

En ik weet dat het je heel veel oplevert en het eng is om deze 'controle' los te laten, maar het is de lichamelijke klachten niet waard. En juist nu heb je geen controle. Zodra je het overwint heb je pas de echte controle.
Worse than the total agony of being in love?

Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')