Buikpijn, moe, hoofdpijn, verdrietig.
En enorm onbegrepen.
Ik moet door, mijn vader heeft een hernia, hij kan alleen nog maar liggen of staan en huilt van de pijn.
Mijn zusje heeft Pfeiffer, ik waarschijnlijk ook. Zij heeft het alleen veel en veel sterker.
Haar immuunsysteem is enorm fragiel, ze wordt om de haverklap ziek.
En mijn moeder staat enorm op spanning. Ze moet voor mijn vader, zusje en mij zorgen en ze werkt ook nog eens 40 uur per week.
Ik kan het zelf bijna niet aan, maar ik moet door, ik moet de boodschappen doen, huishouden doen, huiswerk maken.
Even een lange post, maar het leek het me niet waard om er een topic voor aan te maken
Trusten
custom menu
