quote:
Op donderdag 26 januari 2012 09:12 schreef Schunckelstar het volgende:En hopelijk een hele grote derde groep die vanaf nu pricipieel geen dvd's en blurays meer kopen, geen cd's meer kopen en niet meer naar de bioscoop gaan. Ik ben alvast begonnen iig
Als het mij onmogelijk wordt gemaakt om via internet 'illegaal' muziek (films en series boeien me niet) te downloaden, ga ik op den duur ook tot die groep behoren.
Eén van de vele problemen is dat er geen rekening wordt gehouden met het vervolggedrag van consumenten. Ik ben (nu nog) van de categorie die weliswaar muziek downloadt zonder daarvoor te betalen, maar die de goede cd's dan vervolgens ook echt aanschaft.
quote:
Op donderdag 26 januari 2012 07:27 schreef S1nn3rz het volgende:Ja en nee. Je blijft gewoon met je handen van een ander zn spullen af.
Maar ik denk dat het gewoon anders werkt. Aandeelhouders bepalen voor een groot deel het beleid bij bedrijven en eisen gewoon een x percentage aan winst ieder jaar. Soms is dat onevenredig hoog en andere jaren iets makelijker te doen.
Platenmaatschappijen kunnen dus niet zomaar investeren in heel nieuwe businessmodellen of de prijzen achterlijk laag gooien, want dat accepteren de aandeelhouders niet.
Het is dus wel erg makkelijk om de schuld alleen te leggen bij de maatschappijen.
Waar het om gaat, is dat platenmaatschappen hun handelen en hun opvattingen nog steeds baseren op de
FOUTE (ja ik schrijf dat bewust vet en met hoofletters), op de
FOUTE gedachte dat mensen die iets 'illegaal' downloaden, anders die muziek wel hadden gekocht.
Laten we eens kritisch kijken naar de handelswijze van de muziekindustrie tussen medio jaren '90 en nu:
Medio jaren '90 - toen internet nog niet zo wijdverspreid was, vooral nog via telefoonlijnen ging en een lage snelheid kende - had de muziekindustrie nog alle macht. De prijzen van cd's liepen de spuigaten uit. Waren ze begin jaren '90 nog 39,95 gulden, gaandeweg liep dat op naar 44, 47 en omstreeks het jaar 2000 zelfs
51,95 gulden; ruim 23,50 euro.
Muziekformats werden ondertussen steeds onaantrekkelijker. De maximum speelduur van cd-singles werd enorm beperkt door Engelse hitparade-regels en dat werkte overal in Europa door. CD's en CD-singles werden voorzien van allerlei soorten kopieerbeveiliging (die trouwens totaal niet werkte) en allerlei waarschuwingen op hoesjes (dat was zo rond 2002-2005).
In een tijd dat internetsnelheden fors stegen (ADSL en kabel werden de nieuwe norm) bleken prijzen van albums toch ineens een stuk omlaag te kunnen. Zelden zijn cd's nog duurder dan 19,99 euro, prijzen van 15,99 zijn heel gangbaar en prijzen van 9,99 of 12,99 zijn ook geen uitzondering.
Zo goedkoop had het al die jaren gekund...Maar het verkopen van fysieke formats (lees: consumenten een tastbaar product bieden voor hun geld) is helemaal niet wat de industrie wil. De laatste jaren zet de muziekindustrie vooral in op
ontmoediging van fysieke formats. De CD-single is voor 99 procent verdwenen en ook het kopen van albums wordt bepaald niet gestimuleerd. Digitaal 'legaal' downloaden wordt aangemoedigd. Koop een 'digitale bundel' en krijg er één of meerdere bonustracks bij die niet op de fysieke cd staan, enzovoort.
Tot zover het handelen van de muziekindustrie.
Er is alleen één probleem: tussen 'legale' mp3's en illegale mp3's zit geen enkel verschil, afgezien van een moreel verschil en een schuldgevoel dat consumenten wordt aangepraat. Je betaalt als consument al gauw 9,99 euro voor het downloaden van een album. Je hebt dan alleen een stapeltje mp3's, verder niks.
De muziekindustrie heeft de wetgevers aan hun zijde. En die staan toe dat de industrie een soort eigendomsrecht opeist op gecomprimeerde computerbestanden die mp3 heten. Niet alleen zijn deze kwalitatief minder dan de tracks op een cd, ze zijn ook geen volwaardig product.
Het is mijn rotsvaste overtuiging en opvatting dat je als consument recht hebt op een volwaardig product wanneer je iets aanschaft. Ik wil waar voor m'n geld en ik geef dat geld niet uit aan gecomprimeerde computerbestanden die alleen maar de functie van het aloude cassettebandje vervangen.
De muziekindustrie is alleen maar bezig om consumenten tegen zich in het harnas te jagen en om 'legale' mp3-downloads als volwaardig product aan ons op te dringen. En het lukt ze. Inmiddels groeit een hele generatie jonge mensen op met het idee dat je muziek gewoon downloadt. Muziek aanschaffen op cd beschouwen ze als achterhaald. Ze willen niet het originele product, zonder kwaliteitsverlies, inclusief boekje, etc. Alleen het computerbestandje is genoeg.
Dus is nu de tijd aangebroken om mensen die 'illegaal' mp3's downloaden te criminaliseren en met piraten te vergelijken. En uiteindelijk is het allemaal alleen maar in het belang van de grote labels die ons 300 miljoen keer dezelfde commerciële meuk willen verkopen. Businessmodelen en het belang van aandeelhouders staan voorop.
Gelukkig zijn er ook nog artiesten die zich tegen die ontwikkeling keren en die gewoon blij zijn dat mensen naar hun muziek luisteren, die muziek delen en anderen ermee bekend maken. Artiesten die inzien dat mensen muziek niet zullen aanschaffen als ze die niet kennen, of het jou als artiest simpelweg niet gunnen. Er zijn al wat baanbrekende initatieven geweest, onder meer van Radiohead. Maar er zijn meer artiesten die zich tegen de grote labels keren.
Waar het uiteindelijk om gaat, is dat (echte) muziek het weer wint van de doorgeslagen commercie.
custom menu