Ok, afgelopen weekend op een verjaardag heb ik een discussie gehad, waarvan ik eigenlijk nog steeds denk wtf moet ik ermee? Wat is het geval, ik ben man, over enkele weken 32, en nog vrijgezel. Ik heb in het verleden wel een aantal langere relaties gehad, maar nooit zolang dat het uiteindelijk tot samenwonen kwam. En uiteraard een zooi losse scharrels tussendoor. De discussie die ik had, met een aantal vrouwen bij ons in de groep, ging natuurlijk over het feit dat ik vrijgezel ben en dat de tijd nu toch wel begint te dringen
Eigenlijk kwam het er op neer dat omdat ik toch al boven de 30 ben ik misschien toch eens wat minder kieskeurig moet zijn, m.a.w. mijn standaarden verlagen, omdat het er anders misschien wel nooit van zal komen.
Het klopt dat ik nogal kieskeurig ben, ik word sowieso heel moeilijk verliefd en kan op een heel klein iets al afknappen. Wanneer ik dan eindelijk verliefd ben, dan zal ik niet zo snel ergens op afknappen, maar goed, dan moet ik wel eerst verliefd worden natuurlijk. En dat word ik dus niet zo snel. Waarschijnlijk omdat voor mij uiterlijk toch wel erg belangrijk is, ondanks dat ik aan de andere kant ook het karakter belangrijk vind, je moet het ook wel goed met elkaar kunnen vinden natuurlijk. Verder heb ik ook nog een voorkeur voor een buitenlands uiterlijk, echter is dat bij mij vrij breed, dat kan varieren van Aziatisch tot Zuid-Amerikaans, maar ook Turkse/Marokkaanse vrouwen vind ik vaak erg mooi. Standaard blond haar, blanke huid en blauwe ogen zal ik niet zo snel een voorkeur voor hebben.
Nou, de dames waar ik afgelopen weekend dus een discussie mee had, waren van mening dat ik misschien niet zo kieskeurig moet zijn en ook eens moet kijken naar vrouwen waarvan ik in eerste instantie zou zeggen, nee, bedankt. Als ik een meisje op haar uiterlijk beoordeel, kan ik eigenlijk altijd wel zien of ik op haar verliefd kan worden of niet. Dat is voor mij eigenlijk al de eerste schifting. Is daarna het karakter ook naar tevredenheid, dan is er een kans dat het iets kan worden. Nou, er werd mij dus aangeraden om ook eens naar vrouwen te kijken die eigenlijk al bij de eerste schifting zouden afvallen. Ik heb zo iets van, ze vallen niet voor niks af
maar goed, de dames met wie ik in discussie was waren van mening dat ik ook wel op een vrouw die qua uiterlijk misschien iets meer doorsnee is kan vallen, als ik die ook maar gewoon de kans geef. Dat ik dan als het ware verliefd word op het karakter.
Laat ik het zo zeggen, ik heb dat in het verleden al een aantal keer geprobeerd, en dat was niet echt een succes. Ik heb bijvoorbeeld via internet verschillende dates gehad met vrouwen die normaal gesproken bij de eerste schifting waren afgevallen, dat waren op zich allemaal hele leuke dates, met een paar heb ik ook vervolgdates gehad, maar ik wist gewoon dat het niets ging worden. Omdat er dingetjes waren waar ik op afknapte. Dat kan een rare stem zijn, of gewoon een bepaalde manier van gedrag, maar ik heb ook een keer gehad dat ik nadat we seks hadden gehad en ik naar haar keek toen ze zich aan het aankleden was, dat ik zoiets had van eigenlijk zie je er met kleding aan beter uit dan zonder
Wanneer ik verliefd ben op een vrouw, dan heb daar geen last van, en komen die gedachtes ook niet op.
Maar goed, feit blijft nog steeds dat ik doordat ik moeilijk verliefd word, uiterlijk maar ook karakter erg van belang is, nog niet iemand ben tegengekomen waarbij de gevoelens en wederzijds zijn, en ik dus een idee heb van ja, daar wil ik wel een toekomst mee op bouwen. Ik moet er wel bijzeggen dat ik er zelf niet echt een probleem van maak, ik vind het ook helemaal niet erg om vrijgezel te zijn, vrijheid enzo, aan de andere kant is het idd wel zo dat je steeds ouder wordt en het daarom ook moelijker lijkt te worden om iemand te ontmoeten waar je dus wel toekomst in ziet.
Wat vinden de mensen hier in R&P van bovenstaande? Moet ik me zorgen maken?
Hebben de dames met wie ik afgelopen weekend een discussie had toch een punt? Of gewoon alles bij het oude laten en hopen dat we eindelijk dit jaar een keer iemand tegenkomen die qua uiterlijk en karakter aan de hoge eisen kan voldoen?
En dat de dames met ik discussieerde gewoon jaloers waren op mijn vrijgezelle leven 
Samenvatting: TS is bijna 32 en vrijgezel, en krijgt vanuit vriendengroep het advies om toch eens te kijken naar dames die in eerste instantie niet aan de hoge verwachtingen voldoen, maar misschien toch leuk genoeg blijken te zijn dat er een relatie uit voort kan komen. Ondanks dat TS hier door eerdere ervaringen weinig succes mee heeft gehad en in de toekomst denkt te hebben.
Of laten we het algemeen houden, is misschien ook wel een leuke discussie, je bent vrijgezel en boven de 30, moet je dan nog steeds vasthouden aan je eventuele hoge eisen, of toch maar eens kijken of de wat minder knappe buurvrouw met die grote bril misschien ook relatiemateriaal is?
custom menu