Het dreumestopic (1 - 2 jaar) deel 188

hahahahaha die Floris!!

Jaaaaa Spewey... Eens kijken of die 2 meiden elkaar heel laten
(nadat Oona los geweekt is van mijn been Ze heeft sinds een maand of 2 ineens een flinke wenperiode nodig haha)

Heheeh dreumes-catfight

Net even Zoë weer recht gelegd, lag met haar benen in de lucht te slapen.

Zou het een grote hit op youtube worden?

Joh wat zou ze aan het dromen geweest zijn dan??

Oona ligt in innige omhelzing het haar olifant... en haar blauwe tutpop als kussen..

voor ik het vergeet... nog allemaal de beste wensen!

wij zijn lekker een weekendje weg met vrienden en kids geweest dat was een super succes

nu vooral druk met puinruimen in huis, nichtje te logeren gehad en een wederom.maar weer eens een benauwde mini draak

ow draak, beterschap voor je mini

Wat hier heel goed helpt, is even duidelijk waarschuwen dat hij zo meteen gaat vallen omdat mama hem niet meer helpt. Vervolgens laat ik hem (gecontroleerd) vallen (meestal breek ik zijn val door hem bij een arm te grijpen). Hij schrikt dan zo hard van het eerste valeffect dat hij de volgende keer voorzichtig doet.
Maar ik moet erbij zeggen dat hoewel hij op heel veel dingen klimt/klautert hij er meestal ook weer netjes afkomt. Zo staat hij regelmatig op de vensterbank te kloppen op het raam.

Ah, ik lees dat ik niet de enige ben met dreumesbuien en die overal op/in klautert!
Nathan mag niet op de vensterbank en ook niet op de tafel staan. Hij mag wel op de bank klimmen (via zn stoeltje ). Jammer genoeg gebruikt hij dat stoeltje dus echt altijd om overal op te klimmen.
Laatst was hij op de koffietafel geklommen en besloot hij dat hij al groot genoeg was om te springen van de koffietafel naar de bank . Het effect van een gele buil op een voorhoofd is dan wel weer bijzonder. Niet dat ie ervan leert trouwens.
Ik had het erover met een andere moeder en zij had echt zoiets van "laat jij je kind vallen als hij het na 10 keer nog een keer doet? ". Uhm, ja . Ik denk zelf dat ie het leert als hij het probeert. Ach ja, ik troost wel altijd hoor. Laatst had manlief het een keer, die wist niet wat hem overkwam, op een gegeven moment was hij wel klaar met Nathan troosten alleen was Nathan nog niet klaar, gelukkig stond ik ernaast met instructies

Hier staat F-je ook regelmatig op de vensterbank Hij valt sowieso niet zo vaak (ik ben met mijn oudste een wandelende ValAltijd gewend )

Hier is hummel weer ziek Al 3 dagen flink koorts en heel hard hoesten. Sneller moe ook. Gelukkig is hij wel vrolijk, maar ik houd het nu bij en het record is 1,5 dag achtereenvolgens blij en gezond. In 2 maand
Gelukkig meestal wel aardig blij,maar zoveel ziek!

Hier vandaag de ultieme oplossing voor het klauterprobleem op de bank (Hier overigens alleen de bank... verder klimt ze eigenlijk nergens op)...

Ze heeft een broek aan waarmee het niet lukt

Hier een supernacht! Iets voor half 8 wakker, mikt speentje uit bed.. (teken van... IK BEN WAKKER!) vind een ander speentje in bed en tukt nog even verder tot iets over 8en!! Heerlijk...
Ze liet dat speentje trouwens uber trots zien toen ik binnen liep..
(conclusie: we leggen een extra speentje in bed ghehe)

Reilain

Free, beterschap voor F-je...

Och hier gaat het ook wel eens mis, maar ik moet zeggen dat hij altijd snel weer getroost is (en dan zie ik later echt zo'n megablauwe plek/bult ). Meestal is een kus erop voldoende.

Met klauteren op de tafel heb ik het wel moeilijk. Dat mag Thomas niet (niet dat dat hem tegenhoudt natuurlijk ) maar hij weet wel dat het niet mag. Hij zit soms met zijn vingertje van nee te schudden als hij er te midden op zit
Maar vervelend is wel dat één van de meisjes bij de onthaalmoeder dat blijkbaar wel mag van haar mama en papa. Maw, de onthaalmoeder haalt ze altijd van de tafel (salontafel en eettafel) en als de mama of papa het meisje ophalen, mag ze er wel op klimmen. Zo absurd natuurlijk want dan is Thomas daar ook nog en klimt hij er natuurlijk naast en krijgt hij op z'n donder van de onthaalmoeder.

_{(Wij mochten kiezen wie er kinderen berispt bij de onthaalmoeder als we aanwezig zijn. Wij hebben op het formulier aangeduid dat Rita mag berispen, die ouders hebben aangeduid dat vanaf dat zij er zijn zij de teugels in handen hebben).}

Free, veel beterschap Ik ben het even kwijt, maar is er ooit iets vastgesteld waardoor hij zo vaak ziek is (de jongste van mijn zus had een tijdlang verminderde weerstand, maar dat is ondertussen beter. Maar in die tijd was hij eigenlijk ook heel vaak ziek).

Dat troosten gaat hier ook altijd vlug. Een kusje doet wonderen.
Als ik dan vraag of ik een kusje moet geven, komt hij met een heel trieste blik af en na het kusje dartelt hij weer vrolijk rond. Momenteel geeft hij zichzelf soms al een kusje waardoor het ook opgelost is

Mja, in het begin ook verminderde weerstand, maar dat zou nu wel zo'n beetje beter moeten zijn.
Ik heb geen idee. Het is alleen zo sneu
En het is echt zo'n schatje verder!

Freecell, sterkte met je mannetje, is idd zo sneu voor hem en ook moeilijk voor jou, lijkt me

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:16 schreef leonieke het volgende:
Met klauteren op de tafel heb ik het wel moeilijk. Dat mag Thomas niet (niet dat dat hem tegenhoudt natuurlijk ) maar hij weet wel dat het niet mag. Hij zit soms met zijn vingertje van nee te schudden als hij er te midden op zit
Maar vervelend is wel dat één van de meisjes bij de onthaalmoeder dat blijkbaar wel mag van haar mama en papa. Maw, de onthaalmoeder haalt ze altijd van de tafel (salontafel en eettafel) en als de mama of papa het meisje ophalen, mag ze er wel op klimmen. Zo absurd natuurlijk want dan is Thomas daar ook nog en klimt hij er natuurlijk naast en krijgt hij op z'n donder van de onthaalmoeder.

_{(Wij mochten kiezen wie er kinderen berispt bij de onthaalmoeder als we aanwezig zijn. Wij hebben op het formulier aangeduid dat Rita mag berispen, die ouders hebben aangeduid dat vanaf dat zij er zijn zij de teugels in handen hebben).}

Maar dat vind ik een beetje een rare constructie hoor!
Niet van dat berispen op zich, maar als de onthaalmoeder niet wil dat er op háár tafel gezeten wordt, dan heeft zij daarin toch het laatste woord?
Hier mag bijv niet met de schoenen op de bank gelopen/gestaan worden. Zou toch raar zijn als jij met Thomas kwam en hij van jou wel op míjn bank mag staan met zijn vieze schoenen?

Free, gaat het verder wel goed? Is hij verder wel 'vrolijk' gebleven (en staat hij nog op dieet)?

Ja, de jongste van mijn zus had een jaar later geen verminderde weerstand meer (ik denk dat hij toen ongeveer de leeftijd van F. had toen het over ging).

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:23 schreef Asyniur het volgende:

[..]

Maar dat vind ik een beetje een rare constructie hoor!
Niet van dat berispen op zich, maar als de onthaalmoeder niet wil dat er op háár tafel gezeten wordt, dan heeft zij daarin toch het laatste woord?
Hier mag bijv niet met de schoenen op de bank gelopen/gestaan worden. Zou toch raar zijn als jij met Thomas kwam en hij van jou wel op míjn bank mag staan met zijn vieze schoenen?

Free, gaat het verder wel goed? Is hij verder wel 'vrolijk' gebleven (en staat hij nog op dieet)?

Idd dat dus!
Bijvoorbeeld bij mn schoonmoeder gelden andere.regels dan bij ons. Daar zeg k sneller wat van dingen dan thuis bijvoorbeeld. Of mn schoonmoeder zegt er wat van. Prima hoor. Overigens doet ie veel dingen daar ook niet die hij thuis wel doet.
Hij is daar 1 ochtend in de week.

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:23 schreef Asyniur het volgende:

[..]

Maar dat vind ik een beetje een rare constructie hoor!
Niet van dat berispen op zich, maar als de onthaalmoeder niet wil dat er op háár tafel gezeten wordt, dan heeft zij daarin toch het laatste woord?
Hier mag bijv niet met de schoenen op de bank gelopen/gestaan worden. Zou toch raar zijn als jij met Thomas kwam en hij van jou wel op míjn bank mag staan met zijn vieze schoenen?

Helemaal akkoord
Om die reden hebben wij er voor gekozen dat bij de onthaalmoeder haar regels gelden en zij dus mag berispen. Nu moet ik wel toegeven dat wij over heel veel zaken hetzelfde denken (dingen die hij mag doen en niet mag doen, zijn eetgewoonten, ...) wat het dus heel handig maakt. En het is niet dat de lijn zo strikt is, hoor. Omdat we zo gelijk denken, berispen P. en ik Thomas ook soms bij haar, maar dan weet ik dat de onthaalmoeder dat ook zou gedaan hebben.

De ouders van dat ene meisje hebben echt een heel andere manier van denken (maar dan ook over alles: doen en laten, eten, ...) en voeden hun dochter heel "vrij" op. Allemaal goed en wel als je dat wil doen, maar dan in je eigen huis, is mijn mening

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:28 schreef leonieke het volgende:

[..]

Helemaal akkoord
Om die reden hebben wij er voor gekozen dat bij de onthaalmoeder haar regels gelden en zij dus mag berispen. Nu moet ik wel toegeven dat wij over heel veel zaken hetzelfde denken (dingen die hij mag doen en niet mag doen, zijn eetgewoonten, ...) wat het dus heel handig maakt. En het is niet dat de lijn zo strikt is, hoor. Omdat we zo gelijk denken, berispen P. en ik Thomas ook soms bij haar, maar dan weet ik dat de onthaalmoeder dat ook zou gedaan hebben.

De ouders van dat ene meisje hebben echt een heel andere manier van denken (maar dan ook over alles: doen en laten, eten, ...) en voeden hun dochter heel "vrij" op. Allemaal goed en wel als je dat wil doen, maar dan in je eigen huis, is mijn mening

Ja precies.
Ik denk dat ik snel ruzie zou hebben met die mensen
Bij mijn schoonouders mag Harry ook meer dan hij thuis mag. Als ik er bij ben dan zeg ik er soms wat van en soms niet. Ligt eraan waar het over gaat.
_{Voorbeeld: hij mag daar met al het speelgoed op alle tafels spelen/timmeren. Hier thuis mag dat niet ivm glazen blad. Bij opa en oma zeg ik daar niks van, thuis wel.
Hij rijdt soms moedwillig met zijn loopauto/fiets over boeken en speelgoed (hij tilt zijn fiets zelfs op om hem bovenop de Duplo te crashen ). Dat mag gewoon van mij pertinent niet. Nergens niet. Spullen zijn er niet om opzettelijk kapot te maken.}

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:34 schreef Asyniur het volgende:
Ja precies.

+1

Mja, ik denk dat het vooral de mama is die zo redeneert. De papa lijkt me veel schappelijker Een ander (weliswaar dom) voorbeeld: ze is opnieuw zwanger en moet eind februari bevallen. Wel is ze twee weken geleden al moeten stoppen met werken en mag ze niets meer heffen. En toch wil zij persé haar dochter in de eetstoel zetten bij de onthaalmoeder of er uit halen of haar opheffen om haar op de verzorgingstafel te zetten.
Alé, 't is een manier van redeneren dat ik niet goed begrijp

En ik ben ervan overtuigd dat P. en ik Thomas vrij streng opvoeden. Hier mag hij bv niet met zijn auto's op de tafel rijden. Bij oma en opa mag dat wel. Dus idd, daar zeg ik er niets van, thuis wel Maar opzettelijk tegen deuren rijden, mag hij nergens

juistem! +2

Oona zei net Beebee! tegen de pop....
(Ik zeg nooit pop omdat we haar tutpopje al zo noemen... alle poppen zijn hier dus 'baby')

Hier lijkt de blauwe plekkenperiode weer even voorbij. Ruben valt nu niet meer om bij het lopen en is nog niet zo ver dat hij gaat klimmen in zijn eentje. De bank komt hij alleen met hulp op, en dan zitten wij er dus bij. Hij doet dan wel pogingen om over de leuning te duiken (de bank staat midden in de kamer en er achter is zijn speelplek), en laat zich ook tegen de rugleuning, of tegen ons aan vallen. Maar ik laat hem niet alleen achter op de bank.
De salontafel is vrij hoog, daar zie ik hem nog niet op klimmen.

Nou ik berichtjes lees over een stoeltje voor de dreumesjes, lijkt me dat een goed idee, hoeft hij niet meer altijd te staan met zijn neus in de tv Alleen weet ik niet of hij zou blijven zitten, maar dat zien we dan wel weer. Wat voor stoeltjes hebben jullie?

Dat van die regels bij jezelf en anderen: het lijkt mij idd vooral voor de kinderen verwarrend dat iets niet mag, behalve als de ouders van x er zijn, dan mag x het wel. Als kind zou ik er dan niet echt meer iets van snappen (ook niet, of misschien wel vooral niet als ik kind x was, trouwens). Wij proberen de basale regels van het kdv ook thuis toe te passen (bijv eten en drinken doen we alleen aan tafel), zodat dat voor hem logisch is. Maar wel tot op zekere hoogte hoor, als hij netjes kan drinek en op de bank kan zitten, doen we dat denk ik. Maar zover zijn we nog niet!

Over kleertjes, momenteel zit meneer weer in een groeispurtje, dus een hoop is opeens te klein. Hij loopt daardoor wel eens iets langer in een beetje smoezelige kleren dan ik fijn vind . Van het weekend maar even naar de stad, grotere kleertjes scoren. Is het nog uitverkoop?
Hier trouwens wel vrijwel altijd een slab om, hij pakt hem zelf als ik zeg dat we gaan eten

enneh, niet zo veel typen als ik een berichtje aan het maken ben, de helft is alweer achterhaald Ik typ niet zo snel, of maak veel te lange berichten...

oh lucas update: gisteravond komt ie aanlopen met zn schoenen en wijst in de richting waar zn jas hangt: buiten wandelen t lijkt bijna een gewoonte te worden

@Piekie, wij hebben zoiets (x2):


[ Bericht 11% gewijzigd door Cooki op 05-01-2012 10:58:06 ]

Piekie, ik heb ook getwijfeld over verschillende plaatsen en verschillende regels. Het probleem hier is dat wij (zoals gezegd) vrij streng zijn en we steeds in een discussie eindigden bij de grootouders: "laat dat kind toch doen".
Aangezien hij maar uitzonderlijk bij de grootouders is (ze vangen hem bv niet 1 of meerdere dagen per week op) en we er dan nog vaak zelf bij zijn, ondervindt hij niet zoveel last van de verschillende regels.
Plus dat ik ook vind dat grootouders hun kleinkind wel mogen verwennen als ze de opvoedersrol niet op zich nemen (moest Thomas daar bv elke week een dag zijn, zou ik wel verwachten dat ze onze regels toepassen).

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:48 schreef Cooki het volgende:
oh lucas update: gisteravond komt ie aanlopen met zn schoenen en wijst in de richting waar zn jas hangt: buiten wandelen t lijkt bijna een gewoonte te worden

wij hebben zoiets (x2):
[ afbeelding ]

Leuk hé
Hier gaat het dan over "schoentjes aan" en "jasje aan" en dan weten we ook hoe laat het is Al zou hij nu op zijn hoofd mogen dansen, zo'n storm (met rukwinden, hagel, donder en bliksem).

Of hij neemt zijn tasje, doet het rond zijn arm, zwaait "dada" naar ons en gaat aan de achterdeur staan
En dan vragen we of Thomas weggaat en zegt hij heel overtuigend "ja, dada "

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:50 schreef leonieke het volgende:
Piekie, ik heb ook getwijfeld over verschillende plaatsen en verschillende regels. Het probleem hier is dat wij (zoals gezegd) vrij streng zijn en we steeds in een discussie eindigden bij de grootouders: "laat dat kind toch doen".

Leonieke, ik snap wat je zegt
Hier ondervindt Lucas ook wel verschillen in regels (kdv, opa/oma).. lijkt me nix mis mee.
En ik bepaal natuurlijk wat ik wel/niet toesta en ik ga al helemaal niet in discussie met grootouders (maar dat is een heel ander verhaal )

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:51 schreef leonieke het volgende:
Leuk hé
Hier gaat het dan over "schoentjes aan" en "jasje aan" en dan weten we ook hoe laat het is Al zou hij nu op zijn hoofd mogen dansen, zo'n storm (met rukwinden, hagel, donder en bliksem).

Of hij neemt zijn tasje, doet het rond zijn arm, zwaait "dada" naar ons en gaat aan de achterdeur staan
En dan vragen we of Thomas weggaat en zegt hij heel overtuigend "ja, dada "

ja idd zo schattig
en dat enthousiaste uitzwaaien is ook tof !
vandaag is niet zo n goeie dag voor wandelen, hoewel ik toch ff ga, als t droog is

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:48 schreef Cooki het volgende:
oh lucas update: gisteravond komt ie aanlopen met zn schoenen en wijst in de richting waar zn jas hangt: buiten wandelen t lijkt bijna een gewoonte te worden

@Piekie, wij hebben zoiets (x2):
[ afbeelding ]

ghehehe, precies *die* hebben wij ook x2. in *die* kleur ook dan he.

instant rust & vrede hier trouwens, nu we de zindelijkheidsperikelen van selene ff een tandje lager gezet hebben! blijkbaar vond ravi het allemaal ook niks, want die is opeens ook 2 x zo vrolijk!

Ik vraag me af hoe Thomas volgende week zal reageren op de zindelijkheidstraining van één van de meisjes bij de onthaalmoeder. Sowieso zal zijn potje ook tevoorschijn komen bij haar, maar voor hem zal het vooral nog kijken zijn en zien hoe hij erop reageert.

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:50 schreef leonieke het volgende:
Piekie, ik heb ook getwijfeld over verschillende plaatsen en verschillende regels. Het probleem hier is dat wij (zoals gezegd) vrij streng zijn en we steeds in een discussie eindigden bij de grootouders: "laat dat kind toch doen".
Aangezien hij maar uitzonderlijk bij de grootouders is (ze vangen hem bv niet 1 of meerdere dagen per week op) en we er dan nog vaak zelf bij zijn, ondervindt hij niet zoveel last van de verschillende regels.
Plus dat ik ook vind dat grootouders hun kleinkind wel mogen verwennen als ze de opvoedersrol niet op zich nemen (moest Thomas daar bv elke week een dag zijn, zou ik wel verwachten dat ze onze regels toepassen).

Grappig, ik vind t juist ook wel goed voor m dat ie leert met andere regels om te gaan.
Mn schoonmoeder past dus een halve dag op en mn moeder 2 dagen. Overal gelden andere regels, prima, tis voor hem niet verwarrend (althans zo komt t niet over). Sowieso probeert ie bij mij meer uit. En is dus ondeugender als we met zn allen bij de (schoon)ouders zijn.

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 11:09 schreef Sonnetje85 het volgende:

[..]

Grappig, ik vind t juist ook wel goed voor m dat ie leert met andere regels om te gaan.
Mn schoonmoeder past dus een halve dag op en mn moeder 2 dagen. Overal gelden andere regels, prima, tis voor hem niet verwarrend (althans zo komt t niet over). Sowieso probeert ie bij mij meer uit. En is dus ondeugender als we met zn allen bij de (schoon)ouders zijn.

Akkoord En het hangt er natuurlijk allemaal van af hoe verschillend die andere regels zijn. Over zijn eetgedrag ben ik wel vrij streng bij de schoonouders. Een koekje meer dan thuis? Oké Maar op nieuwjaar liep hier daar opeens rond met snoep en dat krijgt hij niet van ons, dus ook niet bij oma en opa. Al was ik blij dat P. het gezien had en het snoepje had afgenomen want het is toch nog altijd anders omdat het zijn ouders zijn

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 10:50 schreef leonieke het volgende:
Piekie, ik heb ook getwijfeld over verschillende plaatsen en verschillende regels. Het probleem hier is dat wij (zoals gezegd) vrij streng zijn en we steeds in een discussie eindigden bij de grootouders: "laat dat kind toch doen".
Aangezien hij maar uitzonderlijk bij de grootouders is (ze vangen hem bv niet 1 of meerdere dagen per week op) en we er dan nog vaak zelf bij zijn, ondervindt hij niet zoveel last van de verschillende regels.
Plus dat ik ook vind dat grootouders hun kleinkind wel mogen verwennen als ze de opvoedersrol niet op zich nemen (moest Thomas daar bv elke week een dag zijn, zou ik wel verwachten dat ze onze regels toepassen).

Hier ben ik het helemaal mee eens, hoor. Het ging mij vooral om de 'opvoed' situaties (dus thuis, kdv, gastouder, wekelijks 1/meerdere dagen bij grootouders enz). Maar wellicht dat ik daar een beetje te 'moeilijk' over denk en dat het dus wel prima kan gaan, zoals Cooki en Sonnetje aangeven. En dan vooral ook om de basis regels. Een ander soort koekje, bijv stukje stroopwafel, prima, maar niet zo veel dat het echt ten koste van zijn eetlust gaat. Alleen zoet op brood, ook goed. Maar dan wel aan tafel zitten. En meppen met de tuitbeker op tafel mag ook daar niet.

Mmm, weer een crosspost, maar volgens mij zitten we behoorlijk op 1 lijn

Leonie, ik mag/kan ook niet meer (veel) tillen en toch zet ik Harry nog regelmatig zelf in een stoel. Domweg omdat ik vergeet iemand anders te vragen om het te doen (als er iemand in de buurt is). Maar als iemand het aanbiedt, dan weiger ik het niet.

Ow en qua kleding: soms heeft Harry de stroop bij het ontbijt al overal zitten en soms loopt hij 2 dagen in dezelfde spullen. Heel wisselend dus...

Cooks, wat lief dat hij dat zelf komt vragen

En die kleine donders weten heel snel als iets wél mag bij de een en niet bij de ander!
Zo heeft Harry heel graag de ballen uit de soep. Als zijn eigen balletjes op zijn, dan wijst hij naar mijn bord en wil hij de mijne. Ik zeg dan dat die van mij zijn en daar is de kous mee af (heeft hij ook vrede mee). Als we bij mijn schoonouders zijn dan wijst hij daarna naar opa en oma's bord die dan keurig een bal (of 2) afstaan. Zoonlief blij. Deugniet

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 11:22 schreef Piekie81 het volgende:
Mmm, weer een crosspost, maar volgens mij zitten we behoorlijk op 1 lijn

Ik denk het ook ja

@Asyniur: het ging dus over het feit dat onze onthaalmoeder het aanbiedt om haar dochter te tillen en ze het gewoon niet mag doen. Ik kan me voorstellen als je alleen bent of er niet aan denkt dat je je kind zelf gaat tillen (je kan ook niet altijd anders), maar als ze het aanbieden, vind ik het echt als je het dan weigert.

En dat balletjes-verhaal is zoooo herkenbaar

Wij zijn op zich niet heel streng, al is manlief strenger dan ik. Nathan mag dus wel zn speelgoed door de hele kamer verspreiden, en met autootjes op tafel spelen (dat vind ie echt zo leuk). Wat hij niet mag zijn vooral dingen stukmaken, slaan (fase van dit moment helaas), en gevaarlijk doen. Het punt met gevaarlijk doen is alleen dat dat steeds verandert. Hij loopt nu zo stabiel en netjes de trap op dat dat geen kwaad kan, het probleem is alleen dat hij niet alleen de trap af kan, dat maakt het gevaarlijk. Dat vind ik dus wel heel lastig.

Wat betreft snoep, Nathan krijgt wel eens rozijntjes en heel af en toe zijn we ergens waar hij een spekje krijgt. Verder vind ik snoep geen aanvulling voor Nathan. Oh, behalve 1 ding. Hij heeft chocolade ontdekt . Dus heel af en toe krijgt hij wel eens een klein stukje chocolade. Nou ja, het zij zo. Schoonouders luisteren trouwens redelijk naar ons (behalve wat box gebruik betreft ). We nemen ook altijd tussendoortjes voor hem mee voor het geval zij niet iets hebben wat Nathan-proof is. Maar ik ben niet zo moeilijk met het middagtussendoortje. 's Ochtends krijgt hij iets gezonds, na zn slaapje krijgt hij fruit en als hij dan om 4 uur een chocolate chip cooki krijgt vind ik prima.

Wij eten nooit soep, ik snap soep niet en vind er weinig aan. Nathan heeft dus ook nog nooit soep gehad.

En wat betreft extra hij wijst ook wel naar ons bord omdat hij meer vlees wil, als we dan nee zeggen gaat ie echt heel hard huilen alsof hem groot onrecht aan is gedaan

Als ik sommige posts lees dan lijk ik best streng

Liesje mag niet op meubels klimmen en al helemaal niet op de vensterbank. Nu kan ze dat ook niet, dus dat scheelt misschien, maar ook in de toekomst mag ze dat niet van mij. Ze mag wel zelf op de bank of een stoel klimmen (kan ze ook nog niet), maar ze mag er sinds kort niet meer op staan. Ze mag niet aan apparatuur komen en niet zelf dichte kasten opentrekken. Ze mag wel ál haar speelgoed uit haar eigen (open) kast trekken, door de hele kamer verspreiden en met speelgoed op de salontafel spelen.

Als we bij iemand anders zijn dan houd ik mijn eigen regels aan, omdat degene waar we dan zijn, Liesje niet snel zal corrigeren als we erbij zijn. Als ik er niet bij ben dan moeten ze het zelf weten.

Ook qua snoep ben ik een "zeikerd" voor Liesje. Ze krijgt heus wel eens een koekje, of incidenteel een stukje chocola (met kerst gegeven), maar spekkies, schuimpjes o.i.d. zal ze van ons niet krijgen. Als ze het elders wel krijgt dan zie ik het door de vingers, tenzij het de spuigaten uitloopt, maar dat heb ik nog niet meegemaakt. Ik zeg wel tegen anderen dat ik liever heb dat ze een koekje krijgt dan echt snoep, als ze toch iets willen geven.

Wat doe je Liesje toch allemaal aan, Cantare?

Serieus, het lijkt echt op de manier waarop wij Thomas opvoeden, behalve het salontafel-verhaal als het over auto's e.d. gaat, met zijn potjes en pannetjes mag het dan weer wel Chocolade en snoep mag hier (en elders) ook niet. Al bij al, vind ik je dus vrij soepel hoor

quote:

[b]Op donderdag 5 januari 2012 11:20 schreef [url=http://forum.fok.nl/user/profile/351058
Hier ben ik het helemaal mee eens, hoor. Het ging mij vooral om de 'opvoed' situaties (dus thuis, kdv, gastouder, wekelijks 1/meerdere dagen bij grootouders enz). Maar wellicht dat ik daar een beetje te 'moeilijk' over denk en dat het dus wel prima kan gaan, zoals Cooki en Sonnetje aangeven.

Ik heb zelf de indruk dat kinderen regels nog vooral verbinden aan een persoon. Ze weten meestal goed: van mama mag dit niet, van X mag dat niet. Ze zullen vast wel testen of ze niet stiekem tóch iets mogen wat ze bij een ander hebben gedaan, maar dat valt meer onder uitproberen of de regel er nog is, dan dat ze het niet snappen.

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 11:55 schreef leonieke het volgende:
Wat doe je Liesje toch allemaal aan, Cantare?

Serieus, het lijkt echt op de manier waarop wij Thomas opvoeden, behalve het salontafel-verhaal als het over auto's e.d. gaat, met zijn potjes en pannetjes mag het dan weer wel Chocolade en snoep mag hier (en elders) ook niet. Al bij al, vind ik je dus vrij soepel hoor

Ik heb zelf ook niet het gevoel dat ik streng ben, voor mij zijn dit vanzelfsprekende dingen, maar ik zie dat dat voor anderen niet altijd zo is, vandaar mijn opmerking over "streng zijn". Ik heb niet de indruk dat Liesje eronder lijdt. Door deze regels verloopt het hier meestal rustig en zonder ongelukken, dus dat is voor ons allemaal alleen maar prettig.

Oh ja, wat ze ook niet mag: met drinken lopen.

Ik denk dat kinderen vooral zouden lijden als regels op een bepaalde plaats/bij een bepaald persoon opeens heel erg veranderen. En met dat lijden bedoel ik dan eigenlijk: het er moeilijk mee hebben omdat het niet meer duidelijk is wat wel en wat niet mag.

En Thomas mag hier ook zijn speelgoed uitspreiden, maar af en toe moet er wel eens opgeruimd worden (ook tijdens de dag). Heel vaak is het hier dus een "stort" maar aangezien we ook een spelletje maken van opruimen, vind hij het volgens mij helemaal niet erg om al die blokjes weer eens in de doos te steken.

Ha, leuk om te lezen hoe iedereen het anders aanpakt!

Wij hebben de stelregel dat een paar dingen echt niet mogen, die verbieden we, maar de rest laten we toe. Om zo niet de hele dag Nee te hoeven zeggen. En om consequent te kunnen zijn. Bij de dingen die niet mogen, zeggen we altijd nee. Natuurlijk is er ook een grijs gebied, ik heb liever dat hij met de Duplo op een kleed speelt (soms schuift hij de doos naar mij toe, zo van Mamma, wil je het kleed neerleggen), maar als hij de doos al zelf heeft open gemaakt, leg ik de Duplo tijdens het spelen op het kleed.

Bij ons mag Ruben geen eten op de grond gooien en niet expres knoeien met zijn drinken, niet aan de stopcontacten en de telefoon komen en niet de prullenbak open doen. En hij mag niet aan de cd's komen en niet aan bekers/glazen die op tafel staan. Hij mag wel aan de tv en de decoder zitten, die staan nu op een plek dat hij er heel goed bij kan, maar als we nieuwe kasten hebben is dat afgelopen. Dan kan hij er niet meer bij.
Aan de afstandsbediening en de mobiele telefoons mag hij eigenlijk ook niet komen, die leggen we buiten zijn bereik. Maar als we dat vergeten zit hij er vaak toch aan, dan vragen we of hij het aan ons wil geven, en dan doet hij dat nog ook

Hier thuis krijgt hij heel soms een stukje van een koekje van ons, maar nooit in plaats van zijn eigen koekjes. En bij de lunch heeft hij ontdekt dat wij wel eens hele lekkere hagelsag op brood hebben (van die dikke chocolade ). Dan krijgt hij een paar korrels.

Ik heb Nathan al 3 keer van de koffietafel afgehaald vanochtend , nog 1 keer en zn stoeltje verdwijnt even.

Cantare, ook al vind jij jezelf streng ik heb het idee dat wij redelijk op 1 lijn zitten. Ook Nathan mag niet op meubels klimmen (behalve de bank, maar daar mag hij niet op lopen, alleen zitten) en we hebben 2 weken geleden een andere TV kast gekocht zodat alle apparatuur achter een deurtje met keukenbeveiliger zit (heerlijk, wat een rust geeft het als je je kind niet 50x per dag daar weg moet halen).
Toch hebben we best regelmatig een ongeluk, maar goed, Nathan luistert dan helaas ook nog steeds voor geen meter .

As we speak heeft Nathan zn stoeltje weer bij de tafel gezet met een stuk speelgoed, in zn spel wilde hij weer de tafel opklimmen, we zijn al zover dat ik hem kan corrigeren van een afstand ("Nathan, op je billen! Niet op de tafel klimmen maar gaan zitten op je stoel").

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 12:03 schreef leonieke het volgende:
Ik denk dat kinderen vooral zouden lijden als regels op een bepaalde plaats/bij een bepaald persoon opeens heel erg veranderen. En met dat lijden bedoel ik dan eigenlijk: het er moeilijk mee hebben omdat het niet meer duidelijk is wat wel en wat niet mag.

Denk 't ook. Het zal trouwens per kind ook wel verschillen.

quote:

En Thomas mag hier ook zijn speelgoed uitspreiden, maar af en toe moet er wel eens opgeruimd worden (ook tijdens de dag). Heel vaak is het hier dus een "stort" maar aangezien we ook een spelletje maken van opruimen, vind hij het volgens mij helemaal niet erg om al die blokjes weer eens in de doos te steken.

Liesje vindt opruimen tot nu toe ook wel leuk. Tenminste, ze vindt het gewoon leuk om spullen ergens in te stoppen, en dat is wat je vaak doet met opruimen, dus dat wil ze wel. Alleen als ze dan iets leuks tegenkomt dan trekt ze dat weer uit de bak en gaat ze ermee zitten spelen. Soms heeft ze ook ineens een 'alles moet weg'-bui. Dan begint ze op eigen initiatief de salontafel op te ruimen. Helaas duwt ze alle spullen dan in mijn handen en moet ik het nog naar de goede plek brengen.

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 12:08 schreef Piekie81 het volgende:
Wij hebben de stelregel dat een paar dingen echt niet mogen, die verbieden we, maar de rest laten we toe. Om zo niet de hele dag Nee te hoeven zeggen. En om consequent te kunnen zijn. Bij de dingen die niet mogen, zeggen we altijd nee.

Dat is ook precies onze strategie.

quote:

Aan de afstandsbediening en de mobiele telefoons mag hij eigenlijk ook niet komen, die leggen we buiten zijn bereik. Maar als we dat vergeten zit hij er vaak toch aan, dan vragen we of hij het aan ons wil geven, en dan doet hij dat nog ook

Zelfde hier. Ik zeg dan 'dat is van mama/papa/oma/... en dan geeft ze het (meestal met een lach) direct terug. Soms hoef ik alleen maar mijn hand uit te steken.

Ze protesteert nu wel eens. Dan is het is: "ba! ba! ba! ba! ba!" en daarna omdraaien en er hard mee wegkruipen. Als ik het afpak dan kijkt ze heel boos, precies zo: Dat vind ik alleen zó schattig dat ik dan mijn lach moeilijk kan inhouden.

Verder is Liesje best gevoelig voor correctie. Over het algemeen weet ze wel wat wel en niet mag. Soms is ze baldadig en luistert ze helemaal niet, maar 9 van de 10 keer is ze dan gewoon moe.

Ow en hier mag ook niet op de tafel geklommen worden
Wel op de vensterbank. Maar dat laatste is er eigenlijk ingeslopen. Eigenlijk mocht het niet maar als we gingen zwaaien naar papa/opa/etc dan zette ik hem altijd op de vensterbank omdat ik hem niet zo lang kan tillen. Dus toen was het een beetje stom om het te gaan verbieden als hij uit zichzelf ging klimmen om te zwaaien.

En qua snoep/koek zijn we op andere plaatsen was losser dan thuis. Maar ik moet er wel bij zeggen dat hij het na 1 hap koek vaak al voor gezien houdt...

Mja, wat eten betreft, moeten we wel wat strenger zijn. Thomas zou nl blijven eten als hij kon. Dus ook van koekjes, snoep, ...

Liesje blijft ook eten. Over snoep gesproken, ik heb pas zo gelachen: Liesje had ergens een zakje snoep gekregen, alleen aangezien ik dat niet zo geschikt vond voor haar, had ik het weggelegd op het dressoir. Alleen let ik ook wel eens niet op, dus wat schetst mijn verbazing als ik opkijk van het koken: Liesjes snoetje helemaal onder de chocola, knuistjes vast om een zilverpapiertje, en helemaal aan het glunderen. Een meter verderop een groter stuk zilverpapier en allemaal vegen chocola op de grond. Blijkbaar kon ze gewoon ineens bij het dressoir, heeft ze zelf een chocoladebal uitgepakt en opgegeten. Kleine ondeugd.

Cantare
Chocola is ook

Leonie, als Harry onbeperkt zou blijven eten, zouden er ook meer restricties zijn hoor. Maar gezien het feit dat hij zich beter weet te gedragen dan zijn ouders is dat niet nodig

quote:

Op donderdag 5 januari 2012 12:31 schreef Asyniur het volgende:
Cantare
Chocola is ook

Ja, dat vindt ze héérlijk... nou ja, geef haar eens ongelijk.

Cantare ik vind het knap! Ik krijg al amper de chocolade uit zo'n stukje zilverfolie

Nathan eet altijd graag koekjes, maar dat krijgt hij niet onbeperkt. Hoe doen jullie het met fruit? Nathan loopt nu x aantal keer per dag naar de fruitschaal en wijst dan naar de banaan en zegt "die", maar hoe vaak fruit is maximaal raadzaam? Hij krijgt nu 1 keer fruit (ook omdat meneer alleen banaan wil eten en ik geen verstopping in de hand wil werken).