Hoi Fokkers
Wil toch ook wel mijn verhaal doen..ben benieuwd wat jullie er op te zeggen hebben
!
Ik heb het zelf uitgemaakt met mijn vriend, begin december. Vind het vreselijk! T Wordt steeds moeilijker, in het begin was het nog wel oke en was ik vooral boos op hem. Hij stuurde me hele gefrustreerde smsjes en mails, en bleef maar smeken dat hij zo aan het veranderen was (binnen 1 week) en ik hem terug moest nemen.
Niet gedaan natuurlijk. Je kunt niet eens in een maand zoveel veranderen. Hij blijft volhouden..de ene dag dat hij smst/een mail stuurt is het lief, en aardig. Een andere dag is het weer pure frustratie, en wil en kan hij me nooit meer zien of spreken als ik hem niet meteen terugneem.
Dan ben ik weer boos en kan ik beter m'n afstand bewaren. Heel irritant, maar voor het moment voelt dat voor mij wel fijn. Maarja, dan hoor ik weer niks van hem en ga ik me weer onwijs rot voelen! Ik voed me echt op zijn aandacht, of dat nou positief of negatief is. Als het negatief is, voel ik me beter. AARGH! Als ik niks hoor, is het niet goed en kan ik de hele dag janken. Ondanks dat ik het zelf uitmaakte.
Achtergrond info wel gewenst denk ik
Ik ken deze jongen als sinds m'n 13e (op msn welliswaar). En op m'n 14e hebben we elkaar voor het eerst in het echie gezien. Heel leuk, hij is onwijs charmant en is aantrekkelijk en goed lichaam.
Werd niks, ik was een pubertje en hij een rasechte player. De een na de ander.
Afijn, we spraken elkaar zo af en toe op msn, mailtjes over en weer. Tot ik 19 was en we besloten weer eens af te spreken. Hij zat in de kliniek voor z'n blow en drink verslaving. Is vroegtijdig ermee gestopt. Afspraakje was heel leuk. Wij konden altijd niks doen, en het geweldig hebben.
Hij heeft ADHD, is erg verslavingsgevoelig, en houdt van de vrouwtjes. Ik was op vakantie met m'n ouders, en voelde dat me iets enorm dwars zat. Heb 2 weken lang lopen mokken, en de keren dat ik met hem afsprak op msn was hij niet online. Kwam er 2 weken na de vakantie achter dattie wel heel intiem op msn was geweest met een ander meisje die hij ook al langer kende.
Heb hem laten kiezen. Hij had alles van haar verwijderd. Kwam er toch achter dat hij in de 3 maanden erna nog een paar keer haar gemaild had. Met de vraag of alles goed met haar ging enz.
Enorm boos geworden. Daarna heeft hij eindelijk alle contact met haar gestaakt, maar ik was al erg wantrouwig geworden (ben al niet makkelijk van vertrouwen..dit hielp niet echt).
Daarna onwijs leuke tijden, samen naar kroatie. Helemaal niks te doen daar, maar we hebben ons 15 dagen uitstekend vermaakt met z'n 2en. En minder ruzie dan gemiddeld zelfs!
Toen begon zijn alcoholverslaving toe te nemen, en wassie elke avond dronken. Uiteindelijk na 9 maanden relatie afgekickt. En nu helemaal clean van alcohol sinds 7 maanden. Dankzij mijn motivatie.
Begin november ging het weer mis. Ik was zo misselijk op een dag. Had ruzie met hem, want hij had meisje uitgenodigd uit zijn klas (zij was 16) om bij hem thuis te komen, iets voor school afmaken, was belangrijk. Toen gingen mijn alarmbellen al rinkelen! Ruzie ruzie, hij maakte het bijna uit (riep hij heel erg vaak..). Dus ik vriendin langsgevraagd om mijn hart bij haar te luchten.
Een charmante jongen met een pubermeisje..ik weet wel hoe ik was op mn 16e tegenover oudere leuke mannen/jongens! Om kwart over 8 keek ik op de klok en zei tegen vriendin "hij is dr nu vast aan het zoenen!!!". 2 uur later had zij hem gezoend, mondjes dicht, maar hij heeft r niet weggeduwd. Hoorde het van die vriendin, 2 weken later, hij loog in mijn gezicht want ik had mijn gevoel aan hem verteld.
Hij blowt nog wel, omdat hij niet goed met z'n ADHD medicatie om kan gaan. Blabla heeft een speedverslaving gehad in z'n "player" jaren. Dus amfetamine in je medicatie maakte hem ook niet de allerbeste. Zonder kon het wel, was hij gewoon erg druk en had er zelf veel last van. Dilemma.
Ik mis hem heel erg. We hadden de laatste 3 maanden zowat 2x op een dag ruzie. Maar de fijne momenten waren echt ge-wel-dig. Dat hij tegen me aankroop in bed als ik wakker moest worden, dat hij altijd onwijs lekker kookte als ik uit werk kwam, of als we weekenden samen waren. Hij deed altijd hetzelfde tegen me ook al waren z'n vrienden erbij. Niet bang om affectie naar mij toe te tonen. Nam me mee naar feestjes. was heel attent met de kado's die ik van hem kreeg. Heb nog nooit zulke perfecte kado's van een jongen gehad! Zijn complimentjes over mij, en mijn uiterlijk..niet oppervlakkig, ze maakten me intens gelukkig..
Mis hem heel erg, en dan heb ik het zelf uitgemaakt. Familie juicht (een beetje). Die zagen het misgaan. Het moeilijkst vind ik dat ik hem al sinds mn 13e ken..ik ben nu 21. Hij is 26.
Ik heb een drukke verantwoordelijke baan, was op mn 19e klaar met HBO opleiding. Hij heeft geen opleiding, wajong, blowt en is gek op meisjes en keek naar mijn idee teveel porno (begon met soms een paar keer per dag..later een paar keer per week). Doet poging alsnog havo te halen, maar gaat ermee stoppen want hij kan de motivatie niet vinden.
Maar toch...aaaaaaahhh! Ik wil hem gewoon niet loslaten, en hij mij schijnbaar ook niet. Ik zou willen dat hij verandert. Ben ook eerlijk geweest en gezegd; als jij een baan neemt waar je verantwoordelijkheid voor moet tonen, je rijbewijs (heb mijne al 2 jaar..) haalt, en ik je echt kan vertrouwen neem ik je zo terug! Ben bang dat dat een mooie droom is. En bang dat niemand mij zoals ik ben zal accepteren..me echt zal waarderen. En vooral echt trouw aan me zal blijven. Een man die leuk, lief, intelligent, attent en aantrekkelijk is. Bluh.
Sorry voor het lange verhaal! Ben benieuwd of meer mensen een ex met adhd hebben..of iemand al zo lang kennen.
Over m'n 1e serieuze ex was ik zo heen btw. Hij was een eersteklas eikel. En het hielp mij dattie gelijk al een ander had. De vriendin van zijn beste vriend haha. Ik haat hem nog steeds, gelukkig.
custom menu
