Anders kijk je even een seizoen Dexter op een avond

. Had vanwege een verhuizing nog niets gezien van seizoen 6, maar ben weer helemaal bij

. Het grote voordeel van zo'n bingewatch-sessie is dat de mindere momenten in de serie veel minder opvallen, omdat je niet een week lang de tijd hebt om er over na te denken. Ik heb een beetje terug zitten lezen, maar de ergernissen waar jullie mee zitten heb ik niet echt ervaren. Al verbaast het mij wel dat men zich nog altijd verbaast over het aantal toevalligheden waarvan Dexter aan elkaar hangt. Dat is echt al tig seizoenen zo, zelfs in het bejubelde seizoen met Doakes (die ik strontirritant vond).
Verder vond ik Hanks op zich een prima bad guy, al moest ik even wennen aan de nutty professor - gullible sidekick combinatie in een serie als Dexter. Ze leken in het begin zo uit een strip gestapt te zijn. Wel suf, toen die twee in de diner zaten heb ik nog terug zitten scrollen om te kijken of de professor nou uit beeld verdween toen de serveerster aankwam. Alle Fight Club-esque plots hebben toch wat wantrouwen achtergelaten

. Met de ontknoping was het dus 'godver, dus toch'. De crimescenes waren wel parels hoor, elke keer.
De verhaallijn van Quinn die losslaat en Batista daarbij was ook prima uitgewerkt, de enige die een kogel door haar kop moet en snel is LaGuerta. Debra als luitenant was prima, Debra die grotemensengesprekken voert met een psych was prima, Debra die besluit dat ze verliefd is op Dexter: ugh. Niet vanwege de incest, daar heeft Game of Thrones ons al voor afgestompt en het is niet eens incest, maar vanwege het feit dat ze er een mompelende kleuter van wordt. Maar goed dat die laatste ontknoping erin zat. Oh, en hammertime

.