abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
  dinsdag 13 december 2011 @ 19:45:23 #1
52164 pfaf
pfief, pfaf, pfoef!
pi_105546621
registreer om deze reclame te verbergen
In navolging van
Jaarlijstjes 2004
Jaarlijstjes 2005!
Jaarlijstjes 2006!
Jaarlijstjes 2007!
Jaarlijstjes 2008!
Jaarlijstjes 2009!
en
Jaarlijstjes 2010!

quote:
14s.gif Op maandag 13 december 2004 15:18 schreef pfaf het volgende:
Het is al weer 2 weekjes december en iedere muziek-site, forum en muziekblad staat vol met jaarlijstjes. Fok kan uiteraard niet achterblijven, dus post hier je favoriete albums van het afgelopen jaar. ^O^

  dinsdag 13 december 2011 @ 19:45:44 #2
52164 pfaf
pfief, pfaf, pfoef!
pi_105546638
01 . Charts and Maps - Dead Horse
Lang zat ik te twijfelen of ik de nummer 1 positie van dit jaar niet leeg zou laten, als een sort stil protest tegen één van de meest teleurstellende muzikale jaren van de afgelopen jaren. Althans, vooral in de top, niet in de breedte. Maar met die daad zou ik Dead Horse ernstig te kort doen. De plaat verandert per luisterbeurt, de ongrijpbare drums, de fusion-sax, de post-rock gitaren. Funky, rockend, virtuoos, erg meeslepend en dus ongelofelijk intrigrerend, zelfs na de honderdste keer play. Toch nog een happy end aan 2011…

02 . Roosbeef - Omdat ik dat wil
Daar is ‘tie dan: Roos’ tweede. Doosbenauwd was ik voor de cd voor de eerste keer de speler in ging. Zou haar debuut een treffer van de buitencategorie zijn geweest, of wordt ze de grootste Nederlandse artiest evah? Maar na iets meer dan 12 minuten kwam de defintieve verlossing: « Ik hield m’n buik voor je in, want ik ken je pas net. Ik hield m’n buik voor je in, en nu lig ik in je bed.Ik zit vol verlangen net als een bonbon, soms barst ik open en smelt op je tong ». Muzikaal is het een stuk diverser geworden, new-wave-tinten halverwege, de theatrale tweeluik “In het bos” en “Sirene” aan het eind… geweldig. Tekstueel is het niet meer over al zo geniaal , hilarisch en ontroerend als de vorige keer, maar dat lijkt vooral te zijn omdat de teksten wat persoonlijker lijken her en der. Omdat zij het wil. En zo hoort het meid.
03 . EMA - Past Life Martyred Saints
Ontwapenend en puur zijn de eerste woorden die na Past Life… in me opkomen. Op minimalistische wijze laat ze haar emoties diep, diep voelen. Met haar goth-folk die regelmatig omslaat in noise-rock knalt ze regelmatig door de boxen. Soms PJ Harvey, soms Kim Gordon, soms Kurt Cobain, in ieder geval het debuut van het jaar.
04 . Asian Women on the Telephone! - ICanT
YEAH! Vuige electro-rock zoals ik het zo graag mag horen. Nerveuze drums en loopjes, zodat over de songs een Keulense jaren 70-saus valt. Onverstaanbaar geschreeuw, zodat de Russen overkomen als een typische Japanse noise-band. Zware donkere electrobeats, zodat ik me in een Franse ondergrondse club waan. Kortom, een wereldplaat.
05 . Cymbals Eat Guitars - Lenses Alien
Dit jaar zal voor mij vooral de boeken in gaan als het jaar van de bands die hun vorige platen niet kunnen overtreffen. Positieve uitzondering hierop zijn de mannen van Cymbals Eat Guitars. Waar hun vorige af en toe nog teveel doorhaalde, is Lenses Alien gevarieerder, met z’n rustpunten. Jaren 90 rock anno 2011 kan voor iemand van eind 20 heerlijk nostalgisch werken.
06 . Lia Ices - Grown Unknown
De Jagjaguwar-parel van dit jaar. Waarschijnlijk had haar singer-songwriting een half decennium terug onder het kopje freak-folk gevallen, vanwege haar eigenzinnige zang. Soms doen haar nummers vrij traditioneel aan, maar gelukkig weet ze ieder nummer een kleine twist te geven, om het boeiend te laten blijven.
07 . The Decemberists - The King is Dead
The Decemberists doen wat ze al tien jaar doen. Geweldige, catchy songs schrijven. En natuurlijk de geniale teksten om de boel af te maken. Na het grotesque van hun opera, lijkt de inspiratie deze keer niet van The Who te komen, maar van het Ierse eiland. Opgewekt met een strijkers gaan ze melodieus de tien nummers door. Niets mis mee.
08 . The Dø - Both Ways Open Jaws
Dit Franse duo heeft de gave om bijna-perfecte popliedjes te schrijven, een gave die velen voor hen al nagestreeft hebben. Hoewel het perfecte popnummer nooit geschreven zal worden, komen ze met “Gonna be sick!” akelig dichtbij. Heerlijke “scandinavische” indiepop, die het de afgelopen zomer op het strand perfect gedaan heeft!
09 . Woods - Sun & Shade
Met sneltreinvaart worden de albums van Woods tegenwoordig uitgebracht. En ergens zou zich dat in de kwaliteit moeten wreken zou je zeggen. Maar daar is bij Sun and Shade nog geen sprake van. De catchy lo-fi popnummers afgewisseld hypnotiserende jammy geneuzel zijn niet minder dan voorheen. Als ze niet zoveel zouden uitgeven zou ik wellicht beter kunnen beoordelen of ze net als Cymbals Eat Guitars hun beste plaat tot dusver hebben uitgegeven!
10 . Blues Brother Castro - Out on the Beach
Maar liefst vijf jaar was het wachten op een nieuwe BBC, maar het was het wachten waard. De met grote afstand meest onderschatte band van Nederland heeft een plaat afgeleverd die hun overdonderende debuut bijna benadert. Slechts het ontbreken van een anthem die nog 20 jaar later door m’n hoofd spookt, zoals “Modern Day Hilarious Money Maker Me” , is het kleine verschil. Maar over de hele lijn een geweldige rockplaat, zoals dat van BBC verwacht mag worden.

11 . Intergalactic Lovers - Greetings & Salutations
Onze zuiderburen hebben weer een pareltje uit hun hoge hoed getoverd. Erg mooie nummers, zalige zangeres, goed geproduceerd… kortom een heerlijk poprockalbum. Niet ieder nummer is zo ongelofelijk goed als bijvoorbeeld “Delay”, maar er moet ook nog wat te groeien zijn voor de komende jaren. Veelbelovend is het wel.
12 . Faust - Something Dirty
Ik zal maar niet te veel bij het verleden stilstaan en naar het heden kijken. Something Dirty is groovy en op het eerste gedeelte zoals krautrock moet zijn. Ritme en rock. Helaas is de plaat iets te lang geworden, iets waar ze 40 jaar terug geen last van hadden… OEPS!
13 . St Vincent - Strange Mercy
Misschien wel dé hype van het jaar en ergens best terecht. Een goede mix van degelijke rocksongs, wat een electronica en wat verrassende wendingen en songopbouwen. Als ik dan echter “Chloe in the afternoon” naast “Champagne year” leg, wordt wel duidelijk dat er nog wat te winnen valt.
14 . Yuck - Yuck
Na Cymbals Eat Guitar weer een band die de jaren 90 terug wil halen. (Na de jaren 80 revival begint nu echt de jaren 90 revival??) Vooral Sonic Youth is duidelijk te horen in de lofi-rock, maar toch met een melodieuze rand. Ik zal niet nog meer bands op halen, Yuck bevat gewoon een dozijn degelijke, aantrekkelijke lo-fi rocksongs.
15 . Heinali - 67 Breaths
Dé neo-klassieke plaat van 2011. Vooral doorspekt met een ambient-smaakje en daarmee zich wat minimalistsicher opstellend dan mijn held Max Richter of Jóhann Jóhannsson. Dit vereist meer luisterconcentratie, maar kan daardoor ook belonender zijn.
16 . Dark Dark Dark - Wild Go
behalve de intrigrerende zang heeft Dark Dark Dark nog veel meer te bieden. Knappe songs, rijke arrangementen en een prachtige sfeer over de hele plaat. Als het niet meer up-tempo is, wordt het wel wat minder boeiend allemaal..
17 . dEUS - Keep You Close
Na twee complete miskleunen lijkt de weg weer langzaam naar boven gevonden. Dat dEUS nu een gewone rockband is geworden zal ik na tien jaar langzaam moeten accepteren. Wat dan overblijft zijn wel erg goede rocksongs. Maar….
18 . Eefje de Visser - De Koek
Eén van de leukse, verrassendste en tofste debuten van het jaar. Funky en heel erg eigenwijze singer-songwriter. Als ze die funky, eigenwijsheid er uit laat wordt het echter plots heel normaal, zo normaal dat het wel schril tegenover de rest staat. Maar die tip moet ze maar meenemen naar de volgende.
19 . Dirty Beaches - Badlands
Rate your music noemt het lo-fi psychobilly, dat zal ik maar overnemen, want zelf kan ik er geen stickertje op plaatsen. Door de hele plaat lopen kabbelende beats, bluess-loopjes en geschuur, gekraak en een galmende zang door je oren te zagen. Een ruwe diamant, die niet verder geslepen moet worden, omdat vies, ruig en ruw soms ook erg fijn kan zijn.
20 . John Maus - We Must Become the Pitiless Censors of Ourselves
Zo heerlijk als de eerste minuut wordt het verder door het album niet meer, maar de toon is er meteen mee gezet. Een aanstekelijk synthesizer-riedeltje, een bass en drum loopje en Maus met een gothic –Ian Curtis-achtige postpunkzanger de melodie aangevend. Verdraaid lekker om die toch nostalgische mix van geluiden te horen.

21 . Wilco - The Whole Love
Zie de vorige drie stukjes van me over de vorige drie Wilco’s.
22 . Fucked Up - David Comes To Life
Soms is het goed om even goed van je af te blaffen. Als het dan een stuk melodieuzer en zachter kan dan voorheen, en zelfs met een schattig lief kantje als op “Queen of Hearts”, heb je zelfs mij weer even terug naar de stevigere punk. Al is het ook niet meer op zo’n hoog tempo als bij vorige platen.
23 . Treefight for Sunlight - Treefight for Sunlight
Het genre blijft knetterlevend: hoog stemmetje, aanstelijke melodieen, degelijke harmonieen. Heel erg fijn om te beluisteren. Maar het kunstje kennen we ondertussen al wel van de vele andere psychedelische popbands, al dan niet uit Scandinavië. Desalniettemin kan er een prima strandcocktail bij gedronken worden.
24 . PJ Harvey - Let England Shake
[i]Wat is er nog niet over
Let England Shake geschreven? Zelfs een Mercury gewonnen. De absolute ophemeling kan ik niet begrijpen. De songs zijn sterk, zoals we van PJ Harvey gewend zijn, maar ze heeft beter gehad. En de eerste nummers zijn ook duidelijk de beste, waarna het allemaal iets minder wordt. Desalniettemin een erg goede, steady , PJ Harvey-plaat.
25 . Tapes 'n Tapes - Outside
Outside haalt zeker het niveau van z’n voorganger. De plaat klinkt wat overgeproduceerd en liever en dat doet de gekte die Tapes ’n Tapes zo goed maakt geen goed. De songs zijn wel goed, de zang nog net zo lekker en het blijft catchy. Ze hebben echter meer in hun mars…
26 . The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble - From the Stairwell
De naam doet ze iets anders lijken dan dat ze klinken. Zeer relaxte, rustige jazz-pop-rock. Met de zwoele zang van Charlotte over de rustige blazer, bass en piano en de heerlijke trip-hop-beats is From the Stairwell een heerlijke zwijmelplaat. De zoveelste Nederlandse topplaat dit jaar.
27 . Girls - Father, Son, Holy Ghost
Heerlijke, zomerse indiepop, met af en toe relatief rockende stukken. Over de hele linie niet spannend genoeg, maar voor een enkele keer is het een prima –bij tijd en wijlen aanstekelijke—plaat.
28 . Vibravoid - Minddrugs
Alleen al vanwege de meesterlijke Pink Floyd cover “Set the Controls for the Heart of the Sun” verdienen ze een verdienstelijke plek!
29 . Mogwai - Hardcore Will Never Die, But You Will.
De Schotten doen wat ze al jaren met verve doen. Weinig verrassends, maar zeer prima post-rock.
30 . Parts & Labors - Constant Future
Niet zo sterk als hun vorige, maar strakke beats en stevige noise-pop (of flauwe noise-rock) maken hebben ze de vorige plaat wel geleerd

31 . Atlas Sound - Parallax
Solo niet zo sterk als met Deerhunter, maar de dromerige melodien en vooral ijzersterke harmonien kan hij solo ook prima etaleren.
32 . Battles - Gloss Drop
Door het vertrek van Braxton is er wel wat diversiteit uti de band verdwenen, maar damn die beats van Stanier….
33 . Danger Mouse & Daniele Luppi - Rome
Groovy Americana. Vooral de nummers met Jack White zijn dik ok. Bij Norah Jones wil ik nog wel eens in slaap vallen.
34 . Gang Gang Dance - Eye Contact
Niet zo sterk en boeiend als`bijvoorbeeld z’n voorganger en de chaos die de plaat zo goed maakt wil zich ook nog wel eens tegen ze werken. Al met al wel weer funky en boeiend, maar soms iets té, naar mijn smaak.
35 . M83 - Hurry Up, We're Dreaming
Met de helft van de nummers had M83 een stuk hoger gestaan. Maar omdat de vele nummers wel erg op elkaar gaan lijken, blijf ik niet constant geboeid. Maar voor de nummers an sich dus driewerf hulde.
36 . Marike Jager - Here Comes the Night
Onze Hollandse troubadour levert met Here Comes the Night haar beste werk tot dusver af. Lekkere Beatlesque popsongs.
37 . The Sea and Cake - The Moonlight Butterfly
Na twintig jaar nog steeds erg interessant. Niet meer zo baanbrekend natuurlijk, maar de electronische post-rock-loopjes staan nog als een huis.
38 . Deerhoof - Deerhoof vs. Evil
Deerhoof doet wat ze altijd doen. Weinig speciaals of vernieuwends. En hoewel dat natuurlijk al vreemd en boeiend genoeg is van nature zou ik wel eens wat compleet anders willen horen.
39 . Wild Beasts - Smother
Weer erg mooi en intens, maar echt spannend is het niet.
40 . 東京事変 (Tokio Jihen) - 大発見 (Daihakken)
Niet so catchy als de vorige, dus flink wat plekken straf. Ook de dynamiek lijkt wat minder. Maar Tokio Jihen blijft Tokio Jihen en rockt de pan uit.

41 . Low - C'mon
De eerste paar keer was ik best onder de indruk, maar na wat bezinken moet ik concluderen dat ze zelf boeiendere platen hebben gemaakt. De country-tintjes zijn wel super!
42 . Amatorski - Tbc
Erg mooi en vooral sfeervol debuut van deze zuiderburen. “Never Told” mag bij de mooiste nummers van het jaar en decennium gevoegd worden. Helaas zijn nog niet alle nummers zo wonderschoon.
43 . Eins, Zwei Orchestra - Spiral
En het volgende debuut uit de lage landen komt uit het herboren shoegaze-hoekje. Een paar supersterke nummers, waardoor ik aanvankelijk erg enthousiast naar het album was. Maar toch ook wat missers, waardoor ze toch nog de Nederlandse rode lantaarndragers zijn.
44 . Junip - In Every Direction
Een EP-tje, omdat tie zo lekker is. Een fijne balans tussen folk en rock, maar ook precies lang genoeg.
45 . Lady Gaga - Born This Way
Een flink stuk minder dan het geweldige Monster en de remix van Born This Way van Jost en Naaf is het beste nummer van de plaat, maar vanwege het gebitch op dez egeweldige artiest kreeg ze 10 bonusplaatsen en een nipte notering.
46 . Okkervil River - I Am Very Far
De berusting die ik bij Wilco zonder ongelukkige Tweedy en dEUS zonder SKC al heb, kan ik bij het Okkervil River zonder Meiburg nog niet vinden. Goed, maar het was vroeger zoveel beter….
47 . Ponytail - Do Whatever You Want All the Time
Gekke shit. Lekker dwars, wild en ondoorgrondelijk. Maar moisten toch onder Deerhoof eindigen, als ‘imitators’. Oneerbiedig gezegd.
48 . Radiohead - The King of Limbs
Teleurstellende plaat. Een paar boeiende stukken, maar met grote afstand de zwakste release in jaren. Toch blijft het Radiohead…
49 . Six Organs of Admittance - Asleep on the Floodplain
Hij kan het nog wel, maar niet zo meeslepend als enkele jaren terug. Gitaarmuziek prima forma, maar wel zoals ik het allemaal wel eens net wat beter van ‘m gehoord heb.
50 . The Pains of Being Pure at Heart - Belong
Typisch een band die gebukt gegaan is onder de druk van een geweldig debuut. Het is allemaal net wat minder. Minder catchy, minder dromerig, minder goed..
pi_105546992
Leuk! En een leuke lijst Pfaf, ik zie direct al wat dingen die ik over het hoofd heb gezien dit jaar (wist bv niet dat Faust een nieuwe had).
  dinsdag 13 december 2011 @ 20:11:31 #4
157465 kciR
Heeft geen ondertitel
pi_105548011
registreer om deze reclame te verbergen
Ah, daar is die weer! Het topic waar we het hele jaar op zitten te wachten. :)
In navolging van de afgelopen twee jaar, 2009 en 2010 maak ik ook dit jaar weer een eindlijstje op.

Dus alle lijstjes in dit topic gepost voor 31december 2010 23.59 (jaarwisseling) neem ik mee voor de eindlijst.
De lengte maakt niet uit, maar ik neem alleen de eerste 50 platen uit je lijstje op in de eindlijst (in geval van een langere lijst).

Dit is trouwens geen take-over van dit topic, maar gewoon een extraatje


Mijn lijstje komt over een weekje ofzo, nog even schuiven..
  dinsdag 13 december 2011 @ 20:17:43 #5
52164 pfaf
pfief, pfaf, pfoef!
  dinsdag 13 december 2011 @ 20:23:42 #6
13973 ranja
image means nothing
pi_105548729
Mooie lijst Pfaf, redelijk wat overeenkomsten met de mijne (wordt aan de volgorde + reviews gewerkt).

Wel opvallend: Beste Marike Jager, en dan toch maar op 36 in een volgens jezelf zwak jaar?

Van The Dø heb ik het eerste album wel gehoord, de single Head on My Shoulder vond ik geweldig maar het album viel erg tegen. De nieuwe ben ik niet eens aan begonnen...
pi_105550262
registreer om deze reclame te verbergen
1. Tim Hecker - Ravedeath (Ambient, Techno, Drone)
Stel je de dichte mist voor die enkele weken terug over ons land hing. Het is midden in de nacht en je bent zojuist door je ouders uit bed gehaald en meegenomen naar het dak van een hoog gebouw. Meer mensen hebben zich hier verzameld, de mist is te dik om hun gezichten te kunnen herkennen. Hier ben je toeschouwer van hoe een groep van deze mensen een piano van het dak gooit. De reden is onduidelijk, en niet belangrijk. Zodra de piano in zijn volledigheid van het dak geduwd is, valt deze in slow motion. Ravedeath is de soundtrack van deze val. Tim Heckers karakteristieke ambient-geluid klinkt zwaarder (door de bas) en voller (het kerkorgel) dan tevoren.


2. True Widow - As High As the Highest Heavens and From the Center to the Circumference of the Earth (Shoegaze, Slowcore, Stoner)
Dit is een lange bandnaam voor een redelijk minimale band. True Widow brengt een unieke mix van stoner, shoegaze en slowcore. Dit resulteert in een slepend album die aan de ene kant de ruimtes in je hoofd volbeukt, maar dit omzet naar een prettig effect door de kalmerende zanglijnen. Een soort XX maar dan niet hipster en vol op de distortion.


3. The Horrors – Skying (Neo-Psychedelica, Shoegaze)
Ik heb al het één en ander over The Horrors gezegd in mijn eerste officiële Fok-Review. Ik moet er wel bij vermelden dat ik deze niet zo sterk vond als hun tweede, Primary Colours. Dit album mist de agressie die je zo in zijn grip hield bij de vorige plaat. In plaats hiervan hult Skying je in een wolk van psychedelisch geluid. Het album kabbelt dan wel wat voort op momenten, maar de tocht wordt er niet minder interessant op.


4. Giles Corey – Giles Corey
(Singer/Doomwriter)
De geschiedenis van de naam Giles Corey voorspelt al niet veel vrolijks. Tel daarbij op dat Dan Barrett (de helft van het duo die Shoegaze/Black-Metalformatie Have A Nice Life vormt) een zelfmoordpoging ondernomen heeft. Toch lijkt het alsof een deel van zijn geest hem verlaten heeft en zich in dit album heeft weten te nestellen. De soms spookachtige samples en vocalen vliegen om je oren in een verzameling lo-fi songs die te categoriseren vallen onder shoegaze/folk. Erg ‘gloomy’.


5. Implodes – Black Earth (Shoegaze, Noiserock, Dronerock)
Dit was één van die platen die mij echt direct zo stijl achterover liet staan als toen ik het eerst My Bloody Valentine’s Loveless of The Angelic Process’ Weighing Souls With Sand hoorde. Met name door de intensiteit, verwacht geen rustmomenten bij Black Earth. Eerder een achtbaan, waarbij iemand je continu in je gezicht slaat. Een must voor elke fan van shoegaze.


6. Amon Tobin – ISAM (Idm, Ambient, Techno)
Wat stukken uit mijn recensie:
Amon Tobin stond er al bekend om een samplekunstenaar te zijn, op ISAM gaat hij nog een stap verder door alleen met eigen opnames te werken. Aan de hand van field recordings (het opnemen van natuurlijk geluid) heeft hij snippers geluid verzameld en deze vervolgens gedigitaliseerd. Zelf heeft hij aangegeven dat dit zijn manier was om controle te krijgen op de natuur. Het resultaat van deze samplemoes laat voor zich spreken. Als een schilder neemt hij verschillende stijlen en structuren van zijn klankenpalet en haalt deze als dikke klonten langs zijn doek.ISAM is als een eerste avontuur in een verre jungle waarbij je jezelf bang in je tent afvraagt wat al die geluiden zijn en waar ze vandaan komen.
Het woord 'album' lijkt haast een ongepaste benaming voor ISAM. Dat Amon Tobin de ambacht van het samplesmeden als een vakman verstaat laat hij op deze plaat zien als geen ander.


7. David Lynch – Crazy Clown Time
('Modern-Blues')
Ook van mijn recensie:
Crazy Clown Time lijkt voornamelijk weggelegd voor Lynch zijn huidige fanschare. Diegenen die wel pap lusten van de surrealistische sfeerbeelden die zijn films oproepen, of experimentele muziek in het algemeen, zullen genoeg uit dit album kunnen halen. Lynch heeft met Crazy Clown Time een eigen sound heeft weten te creëren die, ondanks dat het deze keer geen film betreft, de nodige visualisaties zal oproepen van rode gordijnen, donkere snelwegen en rokerige ruimtes.


8. Disco Inferno – The Five Eps (Experimenteel, Post-Punk)
Disco Inferno’s The Five EPs is een brede collage bestaande uit het beste wat experimentele post-punk te bieden heeft. Het begint allemaal wat minimaal, maar muzikale en experimentele progressie is duidelijk hoorbaar naarmate je door de EPs struint.



9. Chapel Club – Palace
(Post-Punk)
Chapel Club is weer zo’n typische post-punk band die al snel de Joy Division vergelijkingen over zich heen trekt. Toch voelt en klinkt het allemaal net even anders. Het is iets zachter, maar ook net iets voller. De zang klinkt haast (Morrissey-stijl) nonchalant, maar het is duidelijk te horen dat het album verre van dat in elkaar is gestoken. De nummers worden voortgestuwd door de baslijnen, zodat er genoeg ruimte voor de gitaren is om details in te vullen. Kortom: Zware nummers met mooie melodieën.


10. Grey Reverend – Of The Days (Folk, Singer/Songwriter)
Ook uit mijn review:

Het album bestaat enkel uit Browns gitaar en zijn kalme, melancholische stemgeluid. Een uitgekleed album dus, die juist om die reden zijn grip op de luisteraar weet te krijgen.
De kracht van Of The Days is vooral dat het album je vanaf de eerste noot even in een wereld plaatst die alleen lijkt te draaien om zijn intieme muziekspel. Het nummer 'Walk The Same' doet al snel denken aan het werk van collega-songwriter José González. 'One By One' lijkt dan weer op zijn beurt even de ziel van Nick Drake aan te mogen raken.


11. Bon Iver – Bon Iver, Bon Iver (Folk, Singer/Songwriter)
Iets meer ‘gelaagd’ en experimenteler dan het debuut. Het uitgangspunt van melancholische folk blijft, maar het is te merken dat Justin Vernon bij dit album een band om zich heen gevormd heeft.

12. Tom Waits – Bad As Me (Blues Rock, Jazz, Knorrepot)
Tom Waits gromt nog altijd naar behoren. Weer een prima combinatie van blues en jazz.

13. Barn Owl – Lost In The Glare (Psychedelisch/Drone/Instrumentaal)
Barn Owl creëert fijne psychedelische wouden waarin zelfs een uil zich nog in verdwaalt.

14. Sungrazer – Mirador (Stoner-Rock, Eigen bodem)
Zie mijn recensie

15. Fink – Perfect Darkness (Singer/Songwriter)
Eén van de betere songwriteralbums van het jaar. Kalmerend ‘mellow’ album met een wat duistere ondertoon.

16. Steven Wilson – Grace For Drowning (Progressieve Rock, King Crimson Revival)
Kolos van een progrock album. Je kan wel merken dan Steven Wilson zich de afgelopen jaren bezig heeft gehouden met het remasteren van King Crimson platen. Heeft net zoals de Opeth een wat ouderwets gevoel voor progrock door onder andere een mellotron te gebruiken.

17. Young Prisms – Friends For Now (Shoegaze, Hipster, Wel Lekker)
Nog zo’n shoegaze revivalbandje waar het word ‘hipster’ vanaf druipt (driehoeken op albumcovers verraden het vaak al een beetje). Dat shoegaze revival helemaal niet zo slecht uit hoeft te pakken hebben the Horrors voor mij al tweemaal bewezen, en ook dit album is gewoon zoete koek voor menig shoegazefanaat.

18. Idaho – You Were A Dick
(Slowcore)
Idaho is een grote naam binnen het slowcore-genre en laat met dit album zien dat ze het niet verleerd zijn. Het album, die van mij overigens de meest directe albumnaam van het jaar verdient, telt 14 mooie liedjes over de pijn des levens, gezonden door een ingetogen zang die prettig in het gehoor ligt.

19. Mars Red Sky – Mars Red Sky (Stoner, Psychedelisch, Alternatieve Rock)
Melancholische stonerliedjes die af en toe uitschieten met wat doom-invloeden en jams.

20. James Blake – James Blake (Dubstep, Soul, There’s no limit to your bass)
Ik denk dat iedereen dit album onderhand wel gehoord heeft, maar in het kort: Soulzang, abstracte beats, dike bas.

21. The Pains Of Being Pure At Heart – Belong (Shoegaze, Alternatieve Rock)
Dat eerste album van TPOBPAH (een afkorting die langer is dan gemiddeld bandnaam..) deed mij niet erg veel. Dit album heb ik ontdekt via de luisterpaal en kon ik zo een aantal keer achter elkaar opzetten. Het zijn gewoon stuk voor stuk leuke nummers met een shoegaze-tintje.

22. Radiohead – The King Of Limbs (Radiohead)
Ik vind dit wel het minste Radiohead-album tot nu toe. Het is een puur elektronisch album geworden moet het vooral hebben van het complexere drumwerk. Single Lotus Flower maakt dan weer een hoop goed.

23. The Psychic Paramount – II (Intens, Noise, Psychedelisch)
II is een intens album die je af en toe wat rust momenten gunt, maar merendeels constante sonische energie op je afvuurt.

24. Thurston Moore – Demolished Thoughts (Singer/Songwriter, Sonic Youth, Noise Rock)
Demolished Thoughts laat goed zien wie het muzikale meesterbrein van Sonic Youth is. De liedjes zijn erg songwriter georiënteerd en maakt ook gebruik van strijkorkestjes. Dat neemt niet weg dat er de occasionele noise/freakout niet mag ontbreken.

25. Iroha – Iroha
(Jesu, Slowcore, Shoegaze, Post-Rock)
Het is goed te horen dat Iroha voortkomt uit een oud bandlid van Justin Broadricks (Jesu, Godflesh) eerdere band Final. Soms lijkt het haast gestolen waar wat er met deze band gebracht wordt. De zware dronepulsen op het gitaar en de synthesizermelodieën die soms komen opspelen zijn precies Jesu. Het voornaamste verschil is dat er soms Japans teksten in voorkomen. Daarnaast staan er ook een aantal remixes op van Broadrick zelf.

26. Gem Club – Breakers (Piano, Slowcore, Dream-Pop)
Breakers staat vol breekbare, minimale liedjes, gespeeld op een piano waar enkele effecten overheen gedompeld zijn. Weg met die neppe semi-melancholische meuk van Lana Del Rey, dit is de 'real deal'.

27. Higuma – Pacific Fog Dreams (Psychedelisch, Drone)
Higuma is een zijproject van een lid van Barn Owl en doet eigenlijk weinig anders. Neemt niet weg dat ik niet vies ben van uitgesponnen psychedelische ruimtes. Hup mijn lijstje in dus.

28. The Joy Formidable – The Big Roar (Post-Punk)
The Joy Formidable is een beetje Joy Division, een beetje My Bloody Valentine en eigenlijk een beetje van alles wat gewoon lekker klinkt. Het is geen pure shoegaze, maar meer een intense vorm van rock die allerlei leuke effecten brengt. En wat het belangrijkst is: het zijn gewoon erg sterke liedjes.

29. Iceage – New Brigade
(Post-Punk, Art-Rock)
Ik zet Iceage op als ik eens zin heb in de betere muzikale chaos. Rauw en snel, maar met voldoende melodie.

30. Snowman - ∆bsence (Dream-Pop, Post-Rock)
Heel hipster natuurlijk zo’n driehoekje in je titel. Snowman maakt experimentele muziek die zich laat definiëren door (soms elektronische) tribal-drums, ruis, hoge stemmen en gitaarmelodieën.

31. Belong – Common Era (Shoegaze, Drone)
De muziek van Belong is eigenlijk weinig anders dan een brei van geluid maar opent daarom een wereld waar je jezelf lekker in kunt verliezen.

32. Old Silver Key – Tales Of Wandering
(Neige, Blackgaze)
Weer een zijprojectje van Black Metal grootheid Neige. Het is geen pure black metal, maar meer post-rock/progressief georiënteerd.

33. Oneohtrix Point Never – Replica (Samples, Elektronisch, Ambient)
In dit experimentele album valt veel te ontdekken. Dit komt mede door alle samples die er in verwerkt zijn. Het is een soort Endtroducing (Dj Shadows meesterwerk) maar dan meer droney en psychedelisch.

34. Youth Lagoon – The Year Of Hibernation (Lo-Fi, Dream-Pop)
Youth Lagoon maakt dromerige lo-fi liedjes vol reverb. Probeer maar gewoon een keer.

35. Grouper – A I A (Drone, Psychedelisch, Duurt Lang)
Grouper is een vrouw die al aardig wat drone op haar naam heeft staan. A I A is zelfs een dubbelaar. Dit album staat vol prettige drones, maar duurt wel erg lang.

36. DeWolff – Orchards/Lupine (Psychedelisch, Rock, Eigen bodem)
DeWolff is één van de jongste en opvallend genoeg één van de betere bands van Nederlandse bodem. Ze maken muziek alsof ze in de jaren 50 geboren zijn en tonen vooral de puberale lak aan muzikale grenzen. Leuke psychedelische rockliedjes.

37. Joyless – Without Support (Shoegaze, Depressieve Rock)
Een black metal band die de rockkant op gaat pakt in dit geval goed uit. De black metal invloeden blijven hoorbaar in ietwat deprimerende, maar wel dravende rocksongs.

38. Low – C’Mon (Slowcore, vroeger was alles beter, toch erg goed)
Pure slowcore zoals het I Could Live In Hope album maken ze helaas niet meer. Toch is dit een productie geworden met stuk voor stuk mooie liedjes.

39. Wolves in the Throne Room – Celestial Lineage
(Blackgaze)
De mix tussen shoegaze en black metal heeft dit jaar een eigen genre gevonden, blackgaze genaamd. Het is niet meer van die pure USBM als hun voorgaande albums, maar maakt gebruik van iets meer verschillende stijlen, wat de luisterervaring wat toegankelijker maakt.

40. De Staat – Machinery
(Experimentele Rock, Eigen bodem)
Machinery heeft een vrij uniek stijltje. Mede door de potten-en-pannen percussie en het countrysfeertje kan het album wel gezien worden als een echt ‘arbeidersalbum’ Dit is vooral benadrukt door songs als Sweatshop en de vuile ouderwetse kleren waardoor ze zich in lieten fotograferen voor de persfotos. Het experiment met die grote ‘drummachine’ is live vrij indrukwekkend.

41. Lantlos - Agape (Post-Rock)
Sfeervolle en experimentele post-rock met black-metal invloeden, of black-metal met post-rock invloeden?.

42. Opeth – Heritage (Progressieve Rock)
Zie mijn recensie

43. Tycho – Dive (IDM, Chillout, Ambient)

Ook dit jaar heb ik tevergeefs gehoopt op een nieuw album van Boards of Canada. Gelukkig wist Tycho nog enigszins een zomers chillout album te maken.

44. Tim Hecker – Dropped Pianos (Ambient, Minimal)

Dit album is meer een sort b-side verzameling van Ravedeath. Zoals ik eerder al zei is deze een stuk minimaler en doet denken aan William Basinski’s Melancholia.

45. Moon Duo – Mazes (Psychedelisch, Rock)
Het is goed te merken dat Moon Duo gevormd is door leven van Wooden Shjips. Psychedelische rock en kosmische jams. Het zal me niet verbazen als hun studio zich op de maan gevestigd heeft.

46. Aidan Baker – Only Stories (Singer/Songwriter)
Aidan Baker staat natuurlijk meer bekend als de helft van Drone/Doom formatie Nadja. Hij brengt (ook solo) meer albums uit dan Rihanna singles uitpoept, wat resulteert in albums van wisselende kwaliteit en stijlen. Only Stories is meer gefocust op akoestische songwriterliedjes.

47. Mogwai – Hardcore Will Never Die But You Will (Post-Rock)
Ook van Mogwai hoef je niet veel nieuws meer te verwachten. Degelijke post-rock die niet in de buurt kan komen van een Young Team, maar wel bewijst dat Mogwai nog altijd één van de beste post-rockbands van het moment is.

48. Earth - Angels of Darkness, Demons of Light 1 (Drone Post-Rock)
Spaghetti Western meets Drone. Earth doet eigenlijk niet veel nieuws meer, maar het blijft prettige achtergrondmuziek.

49. The Antlers – Burst Apart (Slowcore, experimenteel)
Met die eerste had ik niet zoveel, maar dit album kent een aantal prettige sfeerscheppingen zoals het ingetogen ‘Rolled Together’.

50. Yann Tiersen – Skyline (Ambient, Post-Rock)
Zie mijn recensie

[ Bericht 0% gewijzigd door On op 13-12-2011 21:24:12 ]
pi_105558317
1. Nils Frahm - Felt
2. Grouper - AIA / Alien Observer
3. Metronomy - The English Riviera
4. Twin Sister - In Heaven
5. Destroyer - Kaputt
6. Mogwai - Hardcore Will Never Die, But You Will
7. The Antlers - Burst Apart
8. Feist - Metals
9. Deaf Center - Owl Splinters
10. And You Will Know Us By The Trail Of Dead - Tao Of The Dead
11. Rene Hell - The Terminal Symphony
12. Kuedo - Severant
13. PJ Harvey - Let England Shake
14. Aidan Baker - Rictus EP
15. Low - C’mon
16. Fleet Foxes - Helplessness Blues
17. The Field - Looping State Of Mind
18. Tom Vek - Leisure Seizure
19. DJ Kicks: Motor City Drum Ensemble
20. Young Galaxy - Shapeshifting
21. Wooden Shjips - West
22. Christina Vantzou - No. 1
23. Biosphere - N-Plants
24. Sepalcure - Sepalcure
25. Jacaszek - Glimmer
pi_105576503
1. Metronomy - The English Riviera
2. Generationals - Actor/Caster
3. Bon Iver - Bon Iver
4. Drake - Take Care
5. Bombay Bicycle Club - A Different Kind Of Fix
6. James Blake - James Blake
7. Toro y Moi - Underneath The Pine
8. Real Estate - Days
9. Craft Spells - Idle Labor
10. French Films - Imaginary Future
pi_105576597
quote:
0s.gif Op dinsdag 13 december 2011 20:52 schreef On het volgende:

26. Gem Club – Breakers (Piano, Slowcore, Dream-Pop)
Breakers staat vol breekbare, minimale liedjes, gespeeld op een piano waar enkele effecten overheen gedompeld zijn. Weg met die neppe semi-melancholische meuk van Lana Del Rey, dit is de 'real deal'.

Goede keus, maar damn you voor die Lana Del Rey-dis. Heel voorbarig.
pi_105576907
quote:
0s.gif Op woensdag 14 december 2011 15:03 schreef Veldinspecteur het volgende:

[..]

Goede keus, maar damn you voor die Lana Del Rey-dis. Heel voorbarig.
;)
pi_105577152
Heb niet een waslijst aan albums van dit jaar die ik tof vind, ik luister ook vooral veel oude muziek geloof ik.

1.Tyler, The Creator - Goblin (alternative hiphop)

Naargeestig album met ook soms wat naargeestige lyrics. Wel genre ook waar je wel echt van moet houden, maar ik vond deze CD echt top.

2.Hollie Cook - Hollie Cook (reggae)

Was blij verrast toen ik deze CD voor het eerst hoorde, geluisterd uit nieuwsgierigheid omdat ik las dat ze de dochter is van Paul Cook (Sex Pistols) en er eigenlijk niet echt hoge verwachtingen bij had. Sowieso is reggae lekkere muziek natuurlijk, maar dit vond ik een erg leuk album.

3.Selah Sue - Selah Sue (reggae/soul)
Een album waarvan bijna elk nummer dat erop staat de moeite waard is. Lekkere meeblèrmuziek hier en daar, heerlijk. O+
[b] Unstable. Volatile. Dangerous. [/b]
YES! The rhythm, the rebel.
pi_105577401
Wow pfaf, Intergalactic Lovers boven Amatorski. Had ik niet verwacht! Voor mij persoonlijk is Amatorski toch een categorie beter.

Even wat tips uit dit topic beluisteren en dan komt mijn lijstje ook. :)
By hook or by crook, I'll be last in this book.
pi_105577501
wat een kut lijsten, ik zie nergens LVO staan.
Wie is die gast met die veel te grote paardenlul, die lelijk als de nacht is?
Wie is die gast die bij de dames hun anus vult, die harder dan je vader brult?
Wie heeft de dikste scrotum? Wie heeft er 4 poten? Wie molt er meer sterren dan joden?
  woensdag 14 december 2011 @ 17:24:25 #16
325683 AbXorb
Shoegazing forever.
pi_105582430
Zag al Yuck en paar keer Mogwai staan. _O_

Radiohead - KoL vond ik inderdaad ook erg teleurstellend. -O-

In ieder geval leuke lijstjes, ik ga zeker hier en daar eens wat proberen! :)
I________have become. Comfortably numb.
  woensdag 14 december 2011 @ 18:01:22 #17
52164 pfaf
pfief, pfaf, pfoef!
pi_105583566
quote:
0s.gif Op dinsdag 13 december 2011 20:23 schreef ranja het volgende:
Mooie lijst Pfaf, redelijk wat overeenkomsten met de mijne (wordt aan de volgorde + reviews gewerkt).

Wel opvallend: Beste Marike Jager, en dan toch maar op 36 in een volgens jezelf zwak jaar?
Nou ja, hoe meer ik de albums terugluisterde, des te minder slecht ik het jaar vond. Maar wat ik er vooral mee bedoelde was dat ik bijna zeker weet dat geen enkel album van dit jaar een kans gaat maken om in m'n albumlijst aller tijden te komen.
De breedte was best wel goed, de nummer 40 van dit jaar is waarschijnlijk zelfs beter dan de nummer 40 van de vorige jaren. Marike was ik nooit echt fan van, deze wel.

On: nice, ga zeker nog wat beluisteren de komende dagen. Wellicht dat daar nog album aller tijden potentieel uit komt. ;)
pi_105585964
Leuk dat het topic er weer is. Zal me er dit weekend eens over buigen.

Ik denk wel dat we er historisch weinig gaan dubbelen pfaf. In mijn lijst, die volgens mij in elk geval over de 50 gaat, zitten er maar vijf bij die jij ook hebt. :)
ASWH, de trots van de regio
pi_105587736
quote:
2s.gif Op woensdag 14 december 2011 17:24 schreef AbXorb het volgende:

Radiohead - KoL vond ik inderdaad ook erg teleurstellend. -O-

Maar Radiohead is altijd top 10 waardig :)
Kwalitatief hoogstaande flauwekul voor de intelligente onbenul.
  woensdag 14 december 2011 @ 19:50:47 #20
325683 AbXorb
Shoegazing forever.
pi_105587968
quote:
0s.gif Op woensdag 14 december 2011 19:47 schreef TUFKAL het volgende:

[..]

Maar Radiohead is altijd top 10 waardig :)
Troe dat. :)
I________have become. Comfortably numb.
pi_105607289
Geen uitzonderlijk goed jaar, hoop albums die niet zijn blijven hangen. De 20 hieronder waren in elk geval wel de moeite waard:

1.The Civil Wars - Barton Hollow
2.Jonathan Wilson - Gentle Spirit
3.Lori McKenna - Lorraine
4.The Cave Singers - No Witch
5.Emma's Imagination - Stand Still
6.Alex David - Birth of Sound
7.Gabriel Kahane - Where Are the Arms
8.The Waterboys - An Appointment With Mr Yeats
9.The Feelies - Here Before
10.Paul Simon - So Beautiful or So What
11.Giles Corey - Giles Corey
12.Daniël Lohues - Hout Moet
13.The Jayhawks - Mockingbird Time
14.Michiel Stekelenburg Quartet - Hypnos
15.Ben Rector - Something Like This
16.Thomas Fersen - Je suis au paradis
17.Hannah Peel - The Broken Wave
18.Middle Brother - Middle Brother
19.Jason Bajada - The Sound Your Life Makes
20.Thomas Hunter and White China Gold - White China Gold
All my favourite singers couldn't sing
pi_105607822
quote:
0s.gif Op donderdag 15 december 2011 09:28 schreef cafca het volgende:
Geen uitzonderlijk goed jaar, hoop albums die niet zijn blijven hangen. De 20 hieronder waren in elk geval wel de moeite waard:

1.The Civil Wars - Barton Hollow
2.Jonathan Wilson - Gentle Spirit
3.Lori McKenna - Lorraine
4.The Cave Singers - No Witch
5.Emma's Imagination - Stand Still
6.Alex David - Birth of Sound
7.Gabriel Kahane - Where Are the Arms
8.The Waterboys - An Appointment With Mr Yeats
9.The Feelies - Here Before
10.Paul Simon - So Beautiful or So What
11.Giles Corey - Giles Corey
12.Daniël Lohues - Hout Moet
13.The Jayhawks - Mockingbird Time
14.Michiel Stekelenburg Quartet - Hypnos
15.Ben Rector - Something Like This
16.Thomas Fersen - Je suis au paradis
17.Hannah Peel - The Broken Wave
18.Middle Brother - Middle Brother
19.Jason Bajada - The Sound Your Life Makes
20.Thomas Hunter and White China Gold - White China Gold
Nice... Ik ken er niet heel veel van, maar een beetje google-werk vertelt me al dat ik er wel wat gave dingetjes uit kan halen. :)
  donderdag 15 december 2011 @ 10:46:52 #23
157465 kciR
Heeft geen ondertitel
pi_105609051
quote:
15s.gif Op dinsdag 13 december 2011 19:45 schreef pfaf het volgende:

24 . PJ Harvey - Let England Shake
Wat is er nog niet over Let England Shake geschreven? Zelfs een Mercury gewonnen. De absolute ophemeling kan ik niet begrijpen. De songs zijn sterk, zoals we van PJ Harvey gewend zijn, maar ze heeft beter gehad. En de eerste nummers zijn ook duidelijk de beste, waarna het allemaal iets minder wordt. Desalniettemin een erg goede, steady , PJ Harvey-plaat.

NME heeft hem trouwens op 1 staan las ik.
En is Spinvis niet iets voor jou?
  donderdag 15 december 2011 @ 14:16:30 #24
69957 Lonewolf2003
Cool. Cool, cool, cool
pi_105615362
Altijd bij dit topic verbaas ik me weer hoeveel albums ik eigenlijk helemaal nog niet ken. Terwijl ik toch een kleine 70 albums in mijn playlist heb staan voor dit jaar (en dat is dan nog zonder de albums die ik heb verwijderd na een paar keer luisteren)

Mijn lijstje komt ergens in de laatste week. ;)
pi_105619660
woooeh hier gaan we eens lekker op broeden ^O^

Dank weer voor het openen Pfaf! *O*
"Some guys they just give up living and start dying little by little piece by piece"
last.fm | Rate Your Music | MusicMeter | top 100 nummers | top 100 albums | top 50 2013 | top 100 jazz | Onze-blog: pat-sounds
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')