De kunst van het loslaten van je ex #162

ja zoiets

wat is trouwens t verschil tussen LDVD en een depressie? Volgens mij komen bijna exact dezelfde symptonen voor als je ldvd hebt of depressief bent.

quote:

Op maandag 9 mei 2011 22:40 schreef LuxorBeetroots het volgende:

[..]

Ik geloof echt in helemaal niks.. maar soms helpt het om te denken dat dingen lopen zoals het hoort. Dat als je uit elkaar gaat je gewoon niet bij elkaar hoorde. En op diezelfde manier denk ik dat mensen die niet goed voor anderen zijn op een gegeven moment dat terug krijgen.

Mja, gutfeeling. Ik wist het toendertijd allemaal niet zo goed.. omdat alles onduidelijk werd door mijn onzekerheid. Ik vraag me wel eens af hoe het was gelopen als ik gewoon chill was gebleven. Gewoon 'go with the flow'. In plaats van hysterisch te worden als hij weer af zei, gewoon normaal te reargeren 'oh, nou, dan een andere keer maar.'...

Dan had je waarschijnlijk nu een betere verstandhouding gehad, en wie weet wat nog meer De vraag blijft uiteraard of je dit wel zou moeten willen, want zoals je zelf al zegt: Relaties gaan niet voor niets uit...

Dat neemt overigens niet weg dat het minder pijn hoeft te doen, als je niet bij elkaar hoorde. Mijn ex en ik waren alles behalve ''ment to be'', en dit wist ik eigenlijk al vanaf het moment dat ze achter mij aanzat...

Zelf ben ik inmiddels al bijna een jaar vrijgezel. Begin juni ging het uit, begin augustus ontdekte ik dit topic en begon ik mee te lezen, en in januari maakte ik dit account aan en begon ik zelf ook te posten, en nog altijd ben ik er niet 100 % overheen..

Vorige week lekker op vakantie geweest, maar als ik dan thuiskom merk ik dat de pijn er nog altijd is, en ik ben bang dat deze pas weggaat als er een nieuw meisje komt...

Begin een beetje trekjes te vertonen waar ik bij anderen zo' n hekel aan had voordat ik zelf ooit een relatie had : Mensen die altijd maar op zoek zijn naar een relatie, die altijd maar ''verkering'' willen hebben...
Ik wil het helemaal niet, maar merk toch aan mezelf dat ik enorm zit te wachten / rondkijken . Is dit meisje geschikt?, die en die heb ik gisteren gesproken, zou dat wat kunnen worden ? Bah!

Was in madrid afgelopen week, en het overal zoenende en verliefde stelletjes. Waar het me voorheen echt geen reet kon schelen, het viel me niet eens op, kan het me nu enorm frustreren...

Mijn ex zelf spreek ik overigens echt nooit meer.. We wonen 3 km bij elkaar vandaan, maar de laatste keer dat ik haar recht in de ogen heb aangekeken was begin februari.. Blijft nog steeds een vreemde gewaarwording...De verstandhouding is verder opzich prima te noemen, zo af en toe stuurt ze me eens een sms' je, en voor mijn verjaardag kreeg ik zelfs nog een heel ''lief'' sms' je met gefeliciteerd, heel veel liefs etc etc, maar ik zit daar helemaal niet meer op te wachten.
Als zij straks jarig is stuur ik haar helemaal niets meer.. Niet omdat ik haar haat ofzo, maar ik blijft maar met het idee zitten : Wat heb ik er allemaal aan ? Jij hebt me van de een op andere dag hard gedumpt en zelf zit je lekker ieder weekend met je nieuwe vriend..

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 11:03 schreef Pinguino81 het volgende:
ja zoiets

wat is trouwens t verschil tussen LDVD en een depressie? Volgens mij komen bijna exact dezelfde symptonen voor als je ldvd hebt of depressief bent.

ja, lijkt heel sterk op elkaar !

@ LuxorBeetroots: jouw posts doen me een beetje aan mezelf denken..

Het is nu een maand uit tussen mij en mijn ex en ik ben er nog elke dag mee bezig. Ik zou hem geen seconde van mijn aandacht meer moeten schenken, want het is een ontzettende eikel. Maar toch houdt het me bezig.

Het doet me nog het meeste pijn dat ik erachter ben gekomen dat hij heel negatief over me praat tegen anderen. Over mij als persoon, maar ook over de seks die we hadden.
Dan denk ik: waarom?!! Is toch nergens voor nodig? Toen we nog bij elkaar waren was hij juist degene die zo overdreven zwijmelig deed en ik weet zeker dat hij echt wel van de seks heeft genoten. Waarom dan achteraf zo negatief?
Ik had dus echt gehoopt dat ie mij toch stiekem nog een beetje zou missen, aan me terug zou denken van "shit, ik had haar niet moeten laten gaan". Maar hoe anders blijkt het te zijn. Waarschijnlijk was ik als enige verliefd dan. Echt zo moeilijk te verkroppen dit.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 12:05 schreef JustKiss het volgende:
@ LuxorBeetroots: jouw posts doen me een beetje aan mezelf denken..

Het is nu een maand uit tussen mij en mijn ex en ik ben er nog elke dag mee bezig. Ik zou hem geen seconde van mijn aandacht meer moeten schenken, want het is een ontzettende eikel. Maar toch houdt het me bezig.

Het doet me nog het meeste pijn dat ik erachter ben gekomen dat hij heel negatief over me praat tegen anderen. Over mij als persoon, maar ook over de seks die we hadden.
Dan denk ik: waarom?!! Is toch nergens voor nodig? Toen we nog bij elkaar waren was hij juist degene die zo overdreven zwijmelig deed en ik weet zeker dat hij echt wel van de seks heeft genoten. Waarom dan achteraf zo negatief?
Ik had dus echt gehoopt dat ie mij toch stiekem nog een beetje zou missen, aan me terug zou denken van "shit, ik had haar niet moeten laten gaan". Maar hoe anders blijkt het te zijn. Waarschijnlijk was ik als enige verliefd dan. Echt zo moeilijk te verkroppen dit.

En ik herken me daar weer een beetje in. Maar wat ik denk is dat het voor die ander makkelijker is negatief erover te denken/praten dan de echte gevoelens onder ogen te komen.
Ik hoop dat die mensen de deur nog eens hard in hun gezicht krijgen als ze erachter komen wat ze missen. You don't know what's missing untill it's gone.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 12:05 schreef JustKiss het volgende:
@ LuxorBeetroots: jouw posts doen me een beetje aan mezelf denken..

Het is nu een maand uit tussen mij en mijn ex en ik ben er nog elke dag mee bezig. Ik zou hem geen seconde van mijn aandacht meer moeten schenken, want het is een ontzettende eikel. Maar toch houdt het me bezig.

Zo moet je het niet zien..

Ten eerste is het feit dat hij nog over je praat ( positief of negatief ) in ieder geval een teken dat hij nog wel (erg) met je bezig is..
En geloof mij : Dat negatieve gaat met verloop van tijd echt wel over ( tenzij je hem hebt geslagen / verkracht / vreemdgegaan oid ) ...
Als het contact minder wordt en de afstand tussen jullie groter zal hij zich verantwoordelijker gaan voelen voor wat hij zegt / gezegd heeft over jou en misschien zelfs spijt krijgen over zijn uitspraken over jou...
Het vervelende feit dat hij nu dit soort dingen zegt betekent niet dat hij nooit verliefd is geweest, wel zegt het iets over zijn persoonlijkheid..

Verder snap ik heel goed dat het je pijn doet hoor, waar is het inderdaad allemaal voor nodig.. Mijn ex was ook degene die altijd zij zo verliefd te zijn, nooit meer een ander te willen, blij te zijn dat ze mij nu had..
En ook zij maakte het notabene zaterdagavond op een feest uit en heeft sindsdien ook gedaan alsof ik niet bestond en een zielig mannetje was dat een blok aan haar been was..
Terwijl zij notabene 3 maanden achter me aan heeft gelopen om een relatie met me te krijgen...

Dit is pas gestopt toen ik zelf ook stopte met achter haar aan zitten, smeken of ze met me wou afspreken, smeekte of we niet alsjeblieft vrienden konden blijven...
De laatste 6 maanden heb ik niets op mijn initiatief van me laten horen, en ca. eens per maand stuurt ze me de laatste tijd weer een sms '' hoe het met me gaat''... afsluitend met liefs en dat soort woorden...
Inmiddels heb ik er niet eens meer behoefte aan, maar maak iig niet dezelfde fout als ik, ga niet zielig achter hem aanlopen en laat niets meer van je horen, dan is dit gedrag het snelste afgelopen...

zo is het bij mij precies zo gegaan... ze heeft ruim 5 maanden achter me aan gelopen voor ik uiteindelijk een relatie aan durfde te gaan. Toen het uit was herkende ik haar niet meer terug. Keihard en kil tegen me. EN ja ik heb ook de domme fout gemaakt te gaan smeken etc. En zij schopte steeds harder en harder tegen me aan.

STom dat het vaak op deze manier gaat he

Achja... een volgende keer doen we dat niet gewoon niet weer.

Ik ben wel blij dat ik mijn ex nooit heb teruggevraagd.

En ik weet ook zeker dat hij nooit superslecht over me zou praten.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 12:49 schreef Bartinhoo het volgende:
Inmiddels heb ik er niet eens meer behoefte aan, maar maak iig niet dezelfde fout als ik, ga niet zielig achter hem aanlopen en laat niets meer van je horen, dan is dit gedrag het snelste afgelopen...

Jouw verhaal is ook herkenbaar.. ik vind het zo raar dat mensen nadat het uit is ineens gaan doen alsof het allemaal niets voorstelde. Als de ander niet meer verliefd is dan lijkt het wel een ander persoon... je knalt dan echt tegen zo'n "ijsmuur". (Zo noem ik dat altijd )

En ja ik heb dus wel de fout gemaakt dat ik te veel achter hem aanliep. Hij zat af en toe niet lekker in z'n vel en kon dan zelf dus nogal overreageren, of dingen op mij afreageren, of gefrustreerd raken. Ik reageerde daar veel te lief op, denk ik achteraf. Ik ging overal op in, probeerde hem te laten zien dat ik hem accepteerde zoals hij was, zocht steeds contact als hij mij negeerde.
Achteraf denk ik dat hij meer respect voor mij had gehad als ik duidelijk mijn grenzen had aangegeven en hem ook af en toe lekker in zijn sop gaar had laten koken.

Want nu praat hij over mij alsof ik een zeurderige dramaqueen ben. Alsof alles aan mij lag. Terwijl ik juist zo mijn best heb gedaan. ZO oneerlijk. Blijkbaar wou ie toch liever een bitch.
Even een voorbeeldje:
We smsen om wat af te spreken. Ik zeg: ik weet nog niet wanneer het wordt, want ik heb het een beetje druk deze week. Ik krijg vervolgens niets meer terug. Ik sms hem later weer (omdat ie dus al vaker raar deed) van "heb je het druk nu, of moet ik me weer zorgen gaan maken". Krijg ik terug: "rot op, ik heb de komende tijd helemaal geen tijd meer voor je."

Dat soort dingen. Zoiets had ik natuurlijk totaal moeten negeren, maar ik ging erop in, want het deed me gewoon pijn als ie dan ineens weer zo raar deed.

Ja op zo' n moment zet je voor zo iemand je eigenwaarde compleet opzij he, vreemd is dat..
Op het moment zelf maakt het je helemaal niets uit, maar een paar maanden later denk je jezus wat heb ik gedaan

Door mijn gesmeek toen aan haar zal de verstandhouding nooit meer ''gelijk'' worden, zij zal zich denk ik daardoor altijd superieur aan mij blijven voelen, en mij blijven zien als ''die jongen die haar heeft gesmeekt haar terug te nemen''....

Dat is ook de reden waarom ik nooit meer haar vriend zal worden, je zoekt niet zo iemand, maar iemand die trots is en zelfvertrouwen heeft...

Net zoals jij die op die aggressieve tekst van je ex inging, deed ik nagenoeg hetzelfde... Ze zei : Ik bel je morgen om af te spreken... Ik hoorde niets, en ging zelf maar weer contact opnemen... Ik krijg gewoon nog steeds een gevoel van schaamte als ik eraan terugdenk...
Een klein deel van mijn ego is weer enigszinds geheeld doordat zij de laatste maanden weer af en toe smst : Hoe gaat het etc etc...
Ik reageer gewoon kort maar vriendelijk, op een manier die duidelijk aangeeft dat ik er geen hele ''sms - sessie '' van wil maken... Enige tip die ik je kan geven : probeer het een beetje zo te spelen...

De negatieve gevoelens die ik nog heb over die relatie hebben ook totaal niet meer te maken met het gemis van haar, maar puur nog met het feit dat ik me die eerste weken zo kwetsbaar heb opgesteld, daar baal ik nog altijd van als een stekker... In feite heb ik dat mezelf dus aangedaan...
Mensen hier hebben me daar toen voor gewaarschuwd, maar toch gedaan, net als ik nu bij veel mensen hier zie gebeuren en ik weet: Ook die zullen niet luisteren naar wat hier gezegd wordt...

Goed dat je er inmiddels al aardig overheen bent. Tsja, de tijd heelt ook wel een helende werking uiteindelijk. Lekker cliche, maar wel waar.

Ik baalde er ook van dat ik me zo kwetsbaar had opgesteld. Rationeel gezien wist ik dondersgoed dat het niet slim was om achter hem aan te lopen. Maarja als je verliefd bent en iemand behandelt je ineens zo raar, dan wil je alleen nog maar dat het zo snel mogelijk weer goedkomt. En ik ging ervan uit dat hij ook nog gevoelens voor mij had, dus dat mijn moeite ergens wel nut had.

Ik heb gelukkig totaal geen contact meer met hem (omdat hij mijn mails dus totaal negeerde) en hij woont een eind van mij vandaan. Ik zal 'm dus ook nooit meer tegenkomen. Ik weet alleen dat hij nu driftig aan het seksdaten is gegaan (of in ieder geval pogingen tot...). Voel me vies als ik aan hem terug denk.

Hmm dat scheelt nog wel een stuk, zie het als een positief punt dat hij een end bij je uit de buurt komt!

Mijn ex en ik komen allebei uit een redelijk klein dorp met erg veel jeugd, waar iedereen elkaar, minstens van gezicht, kent...

Iedereen weet dat ik met haar heb gehad, en ik weet ook zeker dat zij er die eerste weken alles aan heeft gedaan om ook zo duidelijk mogelijk te maken dat ZIJ degene is geweest die het uitgemaakt heeft en niet ik, dat vond ze kennelijk nogal belangrijk om erbij te zeggen als mensen vroegen waarom het uit is....
Ze was er namelijk tijdens onze relatie ook enorm trots op dat zij in haar afgelopen relaties ook altijd degene was die het uitmaakte...

In zo' n geval is het wel klote, vooral omdat mensen het in het begin juist raar vonden dat ik met haar ging, dat merkte ik al aan de reacties toen het aanging..
Niet arrogant bedoeld, maar mensen uit het dorp kennen mij denk ik als een volwassen en ''hoogopgeleid'' figuur, terwijl mijn ex erg kinderlijk is en verder bekend staat als erg naief en niet al te doortrapt...

Mensen gingen er dan ook al automatisch vanuit dat ik degene was die het uit had gemaakt, en ik merkte telkens toen ik eerlijk antwoord gaf op die vraag, dat het een beetje een soort ''schok'' voor ze was..
Af en toe heb ik wel eens het idee dat ik er een beetje imagoschade door op heb gelopen, alsof mensen denken : Het lijkt wel een leuke, verstandige jongen maar er zal wel iets raars aan hem zijn, anders was het nooit uitgegaan..
Het negatieve effect van een klein dorp, waarin iedereen over alles lult... Dat vind ik best klote...

Dat lijkt me ook erg moeilijk ja, als je in een dorp woont waar iedereen elkaar kent en waar je elkaar nog vaak tegen kan komen nadat het uit is.
Met die imagoschade zal het denk ik wel meevallen Al snap ik wel wat je bedoelt.
Maarja, relaties gaan nu eenmaal uit en ik neem aan dat je dorpsgenoten dat wel zullen begrijpen.

Bij mij speelt de afgelopen tijd met hem zich nog als een soort film af in mijn hoofd. Ik probeer wat ik nu over hem weet te "matchen" met hoe hij zich in de relatie gedroeg. Wat zag ik over het hoofd? Waarom was hij zo overtuigend en leek hij zo verliefd terwijl hij er achteraf dus niks aan bleek te vinden? Ik denk dat hij welgeteld 3 weken "verliefd" is geweest en daarna ebde het weg omdat ik teveel achter hem aanliep. Zoiets. Hoop dat ie binnenkort uit mijn gedachten verdwijnt!!

Ik woon in Rotterdam maar dan nog.. alles komt uit lijkt het wel. Hoor dingen van andere mensen over haar waarvan ik niet eens wist dat ze haar konden! Erg vaag allemaal

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 13:27 schreef JustKiss het volgende:

[..]

Jouw verhaal is ook herkenbaar.. ik vind het zo raar dat mensen nadat het uit is ineens gaan doen alsof het allemaal niets voorstelde. Als de ander niet meer verliefd is dan lijkt het wel een ander persoon... je knalt dan echt tegen zo'n "ijsmuur". (Zo noem ik dat altijd )

En ja ik heb dus wel de fout gemaakt dat ik te veel achter hem aanliep. Hij zat af en toe niet lekker in z'n vel en kon dan zelf dus nogal overreageren, of dingen op mij afreageren, of gefrustreerd raken. Ik reageerde daar veel te lief op, denk ik achteraf. Ik ging overal op in, probeerde hem te laten zien dat ik hem accepteerde zoals hij was, zocht steeds contact als hij mij negeerde.
Achteraf denk ik dat hij meer respect voor mij had gehad als ik duidelijk mijn grenzen had aangegeven en hem ook af en toe lekker in zijn sop gaar had laten koken.

Want nu praat hij over mij alsof ik een zeurderige dramaqueen ben. Alsof alles aan mij lag. Terwijl ik juist zo mijn best heb gedaan. ZO oneerlijk. Blijkbaar wou ie toch liever een bitch.
Even een voorbeeldje:
We smsen om wat af te spreken. Ik zeg: ik weet nog niet wanneer het wordt, want ik heb het een beetje druk deze week. Ik krijg vervolgens niets meer terug. Ik sms hem later weer (omdat ie dus al vaker raar deed) van "heb je het druk nu, of moet ik me weer zorgen gaan maken". Krijg ik terug: "rot op, ik heb de komende tijd helemaal geen tijd meer voor je."

Dat soort dingen. Zoiets had ik natuurlijk totaal moeten negeren, maar ik ging erop in, want het deed me gewoon pijn als ie dan ineens weer zo raar deed.

Herkenbaar. Mijn ex kon ook om helemaal niks heel hard en koud reageren.
Voorbeeldje nog van voor we samenwoonden.

Hij was een paar dagen weg geweest, ik was blij dat hij weer terug was en wilde hem graag zien. Niet zo heel vreemd toch?
Hij had afgesproken met een paar mensen om de stad in te gaan.
Leek mij ook leuk dus ik vroeg: Gezellig, mag ik ook mee?

Nee ik kon niet mee. Dus ik was een beetje teleurgesteld en zei dat ik het jammer vond dat ik niet mee mocht.
Nou... Ik gunde hem niks, ik wilde overal altijd bij zijn, ik gunde hem geen tijd met zn vrienden, ik was egoïstisch, ik dacht altijd alleen maar aan mezelf en ga zo nog maar even door.

Dat omdat ik blij was hem weer te kunnen zien en het ook wel leuk had gevonden om te gaan stappen.
Toch de schuld mij mezelf gaan zoeken. Want tja, soms moet je alleen weg kunnen met je vrienden (wat hij regelmatig deed, en ik ook). Misschien had ik een dagje moeten wachten met bellen... misschien had ik...

Ik snap niet wat ik fout deed maar bood toch mn excuus aan. Ik snap nog steeds niet wat ik fout deed trouwens.

Helemaal niet onverstandig hoor om alles eens terug te kijken, en proberen in te zien of je misschien signalen over het hoofd hebt gezien Als je het maar niet te vaak doet....

Dorpsgenoten zullen het heus wel begrijpen, en ik denk dat de meeste mensen van tevoren al wisten dat wij niet bij elkaar pasten, maar toch had ik achteraf liever gehad dat ze in limburg woonde ofzo...

Gewoon teveel mensen die dingen over mij weten nu wat ik helemaal niet wil... Ik weet dat ze bepaalde persoonlijke dingen aan vriendinnen heeft verteld van mij, en telkens als ik zo' n vriendin van haar zie weet ik gewoon dat ze dingen van me weet die zelfs mijn eigen zusje niet eens weet, dat is gewoon klote en als ik in dit dorp blijf wonen mijn hele leven, het zal altijd zo blijven...

Daarnaast komt haar nieuwe vriend ook uit dit dorp, ken hem ook al mijn hele leven al spreek ik hem gelukkig nooit... En dan gewoon dingen dat zijn zusje weet beste vriendinnen is met mijn nichtje etc, je bent toch kwetsbaar...

En hoe het nu zit, tjsa ik heb geen flauw idee hoe ze nu over mij praat of hoe ze in het verleden over mij heeft gepraat tegen mensen... Tegen mij doet ze echt super tof in bijvoorbeeld af en toe een sms' je, met woorden als ''liefs'' etc, maar ik weet uit mijn tijd met haar dat ze hele nare dingen over mensen kan zeggen waar ze in het dagelijks leven heel aardig tegen is....

Normaal zou je zeggen het boeit niet, maar je wilt toch wel een normale naam houden bij mensen waar je nog wel af en toe mee te maken zal hebben...

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 16:06 schreef Pinguino81 het volgende:
Ik woon in Rotterdam maar dan nog.. alles komt uit lijkt het wel. Hoor dingen van andere mensen over haar waarvan ik niet eens wist dat ze haar konden! Erg vaag allemaal

Huh? Vertel eens meer.... Mss iets in de zin van "het zal wel niet veel soeps zijn......"?

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 16:39 schreef Queen_Minny het volgende:

[..]

Herkenbaar. Mijn ex kon ook om helemaal niks heel hard en koud reageren.
Voorbeeldje nog van voor we samenwoonden.

Hij was een paar dagen weg geweest, ik was blij dat hij weer terug was en wilde hem graag zien. Niet zo heel vreemd toch?
Hij had afgesproken met een paar mensen om de stad in te gaan.
Leek mij ook leuk dus ik vroeg: Gezellig, mag ik ook mee?

Nee ik kon niet mee. Dus ik was een beetje teleurgesteld en zei dat ik het jammer vond dat ik niet mee mocht.
Nou... Ik gunde hem niks, ik wilde overal altijd bij zijn, ik gunde hem geen tijd met zn vrienden, ik was egoïstisch, ik dacht altijd alleen maar aan mezelf en ga zo nog maar even door.

Dat omdat ik blij was hem weer te kunnen zien en het ook wel leuk had gevonden om te gaan stappen.
Toch de schuld mij mezelf gaan zoeken. Want tja, soms moet je alleen weg kunnen met je vrienden (wat hij regelmatig deed, en ik ook). Misschien had ik een dagje moeten wachten met bellen... misschien had ik...

Ik snap niet wat ik fout deed maar bood toch mn excuus aan. Ik snap nog steeds niet wat ik fout deed trouwens.

Dat heb ik ook gedaan, excuses aanbieden terwijl je je eigenlijk niet fout voelt. Ik had mijn ex helemaal op het einde gebelt s'avonds. Had hem during the day ook al een aantal keer gebeld em gesmst of hij terug wilde bellen. Ik vond dat hij vreemd reargeerde, we hadden elkaar al 2 weken niet gezien en op mijn vraag: Je staat niet echt te springen om me weer te zien he? Smste hij terug: Nee, ik wil nu mijn tentamen halen. Ik snapte het van z'n tentamen maar kom op, hij was een hele tijd weggeweest.

Dus toen ik hem eindelijk aan de lijn kreeg, doordat ik een erg serieus smsje stuurde: We moeten praten, klonk hij al boos. Ik vroeg of hij het nog wel zag zitten om af te spreken. Waarop hij zei dat hij nooit had gezegd hij het niet wilde, het nogal irritant vond dat ik dit deed en weer verder moest leren. Ophang.

Ik vind het voorbeeld van mij iets begrijpelijk van ex zijn kant dan de jouwe.. (Hoe durfde jouw ex dat echt!) maar leuk was het niet.

Volgende dag gesmst dat ik ik dat niet had moeten doen en dat het me speet. Hij vond het mooi dat ik dat inzag.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 16:39 schreef Queen_Minny het volgende:

[..]

Herkenbaar. Mijn ex kon ook om helemaal niks heel hard en koud reageren.
Voorbeeldje nog van voor we samenwoonden.

Hij was een paar dagen weg geweest, ik was blij dat hij weer terug was en wilde hem graag zien. Niet zo heel vreemd toch?
Hij had afgesproken met een paar mensen om de stad in te gaan.
Leek mij ook leuk dus ik vroeg: Gezellig, mag ik ook mee?

Nee ik kon niet mee. Dus ik was een beetje teleurgesteld en zei dat ik het jammer vond dat ik niet mee mocht.
Nou... Ik gunde hem niks, ik wilde overal altijd bij zijn, ik gunde hem geen tijd met zn vrienden, ik was egoïstisch, ik dacht altijd alleen maar aan mezelf en ga zo nog maar even door.

Dat omdat ik blij was hem weer te kunnen zien en het ook wel leuk had gevonden om te gaan stappen.
Toch de schuld mij mezelf gaan zoeken. Want tja, soms moet je alleen weg kunnen met je vrienden (wat hij regelmatig deed, en ik ook). Misschien had ik een dagje moeten wachten met bellen... misschien had ik...

Ik snap niet wat ik fout deed maar bood toch mn excuus aan. Ik snap nog steeds niet wat ik fout deed trouwens.

Nou.....wat je fout doet is die indoctrinatie die hij toepaste op jou niet gaan deleten.

Je deed niets fout. Hij wou je slechts in beperkte mate in zijn leventje hebben. Jij zag dat niet omdat je door hem dusdanig werd gemanipuleerd dat jou dat niet opviel.

Maar veel belangrijker; hoe is het met je neefjes?

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 16:48 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

Huh? Vertel eens meer.... Mss iets in de zin van "het zal wel niet veel soeps zijn......"?

nee dat ik meiden heb leren kennen die op de een of andere manier weer mensen kennen die zij ook kent. Dus dat die link er blijkbaar toch is. En dan hoorde ik dat ze met andere gasten bezig is bijvoorbeeld van iemand die haar niet eens kent.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 16:52 schreef LuxorBeetroots het volgende:

[..]

Dat heb ik ook gedaan, excuses aanbieden terwijl je je eigenlijk niet fout voelt. Ik had mijn ex helemaal op het einde gebelt s'avonds. Had hem during the day ook al een aantal keer gebeld em gesmst of hij terug wilde bellen. Ik vond dat hij vreemd reargeerde, we hadden elkaar al 2 weken niet gezien en op mijn vraag: Je staat niet echt te springen om me weer te zien he? Smste hij terug: Nee, ik wil nu mijn tentamen halen. Ik snapte het van z'n tentamen maar kom op, hij was een hele tijd weggeweest.

Dus toen ik hem eindelijk aan de lijn kreeg, doordat ik een erg serieus smsje stuurde: We moeten praten, klonk hij al boos. Ik vroeg of hij het nog wel zag zitten om af te spreken. Waarop hij zei dat hij nooit had gezegd hij het niet wilde, het nogal irritant vond dat ik dit deed en weer verder moest leren. Ophang.

Ik vind het voorbeeld van mij iets begrijpelijk van ex zijn kant dan de jouwe.. (Hoe durfde jouw ex dat echt!) maar leuk was het niet.

Volgende dag gesmst dat ik ik dat niet had moeten doen en dat het me speet. Hij vond het mooi dat ik dat inzag.

Hmm die ex van jou klinkt als mij tijdens de relatie, alleen had ik niet genoeg ruggengraat om het uit te maken, en ging ik net zo lang door met dat gedrag totdat mijn ex het zelf uitmaakte....

Zij bleef ook telkens haar excuses aanbieden, en dingen zeggen als : Ik zal veranderen, ik beloof het je, volgende keer doe ik het anders etc etc...
Wees blij dat je van je ex afbent, want wanneer je eenmaal in zo' n relatie verzeild bent waarin 1 van de partijen dergelijk gedrag gaat vertonen, dan zal dit niet meer stoppen...

Hoe was de ''verhouding'' in jullie relatie? Ik ben van mening dat er in bijne elke relatie wel iemand de ''baas'' is om het maar even streng te zeggen... Dit hoeft niet altijd heel duidelijk naar voren te komen, maar in 9 vd 10 keer is er toch 1 partij die het initiatief heeft genomen voor de relatie, en misschien is dat ook wel degene die zich het meest kwetsbaar opstelt, die het meest moet opofferen naar de ander toe...

Mijn ex gedroeg zich net als jij dus, telkens haar excuses aanbieden, terwijl het eigenlijk mijn schuld was.. En ik hield telkens mijn poot stijf, gaf nooit toe dat het ook wel eens aan mij kon liggen....

Met verloop van tijd ( en een jaar later nog altijd ) is dat echt enorm aan me gaan knagen, en nog altijd voel ik me heel, heel schuldig over dat gedrag...
Toch ben ik er zelf ook hard voor teruggepakt hoor, want dat meisje waarvan ik dacht dat ze echt gek op me was, die dat ook dagelijks in woorden uitdrukte, maakte het van de een op andere dag uit, en klaar was het...

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 17:56 schreef JiggyJ het volgende:

[..]

Hmm die ex van jou klinkt als mij tijdens de relatie, alleen had ik niet genoeg ruggengraat om het uit te maken, en ging ik net zo lang door met dat gedrag totdat mijn ex het zelf uitmaakte....

Zij bleef ook telkens haar excuses aanbieden, en dingen zeggen als : Ik zal veranderen, ik beloof het je, volgende keer doe ik het anders etc etc...
Wees blij dat je van je ex afbent, want wanneer je eenmaal in zo' n relatie verzeild bent waarin 1 van de partijen dergelijk gedrag gaat vertonen, dan zal dit niet meer stoppen...

Hoe was de ''verhouding'' in jullie relatie? Ik ben van mening dat er in bijne elke relatie wel iemand de ''baas'' is om het maar even streng te zeggen... Dit hoeft niet altijd heel duidelijk naar voren te komen, maar in 9 vd 10 keer is er toch 1 partij die het initiatief heeft genomen voor de relatie, en misschien is dat ook wel degene die zich het meest kwetsbaar opstelt, die het meest moet opofferen naar de ander toe...

Mijn ex gedroeg zich net als jij dus, telkens haar excuses aanbieden, terwijl het eigenlijk mijn schuld was.. En ik hield telkens mijn poot stijf, gaf nooit toe dat het ook wel eens aan mij kon liggen....

Met verloop van tijd ( en een jaar later nog altijd ) is dat echt enorm aan me gaan knagen, en nog altijd voel ik me heel, heel schuldig over dat gedrag...
Toch ben ik er zelf ook hard voor teruggepakt hoor, want dat meisje waarvan ik dacht dat ze echt gek op me was, die dat ook dagelijks in woorden uitdrukte, maakte het van de een op andere dag uit, en klaar was het...

Hm, tja. Mijn ex nam wel inititief bij alles in het begin. Maar dat veranderde op een gegeven moment. Hij had het veel drukker dan ik, we zagen elkaar niet zo vaak, ik moest elke keer maar wachten. Wachten tot hij een relatie wilde. Wachten tot hij kon afspreken.

Daardoor werd ik diegene die meer wilde had ik het idee. Hij zei vaak dat ik moest zeggen wat ik wilde omdat hij het ook niet kon ruiken ofzo. Maar ik wilde niet telkens de volgende stap zetten. Met valentijnsdag heb ik niks erover gezegd, hij ook niet.Ook geen nieuwjaar samen gevierd ofzo. Maar ik vond het niet leuk meer dat ik altijd alles moest vragen 'kom je ook eten, blijf je slapen, wanneer zien we elkaar, gaan we ooit samen uit'. Ik wilde dat hij uitzichzelf in de middag kwam ipv pas in de avond etc.

Ik wilde zo graag dat hij me gewoon vertelde dat hij me niet leuk meer vond. Dat zou zijn gedrag verklaren. Maar nu kreeg ik elke keer met zijn woorden bevestiging, maar zijn daden spraken hem tegen.

Ja en dat is echt verschrikkelijk irritant!

En wat ik nu opeens beleef: Door jouw post zie ik nu pas( een jaar later ) in, dat mijn ex met haar gedrag na de relatie, mij wou laten voelen hoe ze zichzelf heeft gevoeld tijdens de relatie...

Ik zei ook altijd van haar te houden, de relatie te willen etc ( ik hield ook wel van haar ) , maar in mijn daden, mijn gedrag naar haar, daar bleek dat totaal niet uit...

Wat de reden daar voor was? Ik was gewoon te onervaren, ik stapte in de relatie zonder erover na te denken, nam het niet serieus, het was voor mij eigenlijk gewoon normaal dat ze alles deed wat ik wou...
Liet haar ook wachten, alles gebeurde op de door mij geplande tijdstippen, ga zo maar door...

En na de relatie ging het precies omgekeerd Zij : Ja hoor ik wil nog heel graag afspreken met je, als vrienden... Daarna moest ik toch weer zelf opbellen om over een datum te beginnen...

Voor jou lijkt het me een hele opluchting, en ik kan je verzekeren dat je ex vroeg of laat zijn fout wel gaat inzien...

Mwah, ik weet het niet. Hij vind dat hij niks fout deed. Dat we te verschillend waren in hoe we relaties zagen en we al ruzie hadden in de 2de maand.

Bovendien is hij degene met de lange relaties achter zijn naam en ik de onervaren. Ik dacht altijd dat het normaal was. Soms twijfel ik er nog steeds wel aan.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 11:03 schreef Pinguino81 het volgende:
ja zoiets

wat is trouwens t verschil tussen LDVD en een depressie? Volgens mij komen bijna exact dezelfde symptonen voor als je ldvd hebt of depressief bent.

Bij ldvd schommelt het nogal. De ene dag voel je je klote en de andere dag denk je: waar maak ik me druk om? Bij een depressie hang je vaak toch in dezelfde negatieve sfeer zonder dat er verbetering in zit. Overigens kun je vanuit ldvd wel in een depressie terecht komen.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 12:05 schreef JustKiss het volgende:
@ LuxorBeetroots: jouw posts doen me een beetje aan mezelf denken..
Het doet me nog het meeste pijn dat ik erachter ben gekomen dat hij heel negatief over me praat tegen anderen. Over mij als persoon, maar ook over de seks die we hadden.
Dan denk ik: waarom?!! Is toch nergens voor nodig? Toen we nog bij elkaar waren was hij juist degene die zo overdreven zwijmelig deed en ik weet zeker dat hij echt wel van de seks heeft genoten. Waarom dan achteraf zo negatief?
Ik had dus echt gehoopt dat ie mij toch stiekem nog een beetje zou missen, aan me terug zou denken van "shit, ik had haar niet moeten laten gaan". Maar hoe anders blijkt het te zijn. Waarschijnlijk was ik als enige verliefd dan. Echt zo moeilijk te verkroppen dit.

Hij wil niet laten merken dat ie er nog mee zit. Bovendien is het makkelijker loslaten wanneer je een hekel hebt aan iemand. Overigens is dat wel de snelste manier: alle negatieve punten van je ex-partner naar voren brengen. Als je het lang genoeg herhaalt krijg je vanzelf een hekel aan diegene en laat je ook sneller los. Zie #uit je dak gaan in de OP.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 16:52 schreef LuxorBeetroots het volgende:

[..]

Dat heb ik ook gedaan, excuses aanbieden terwijl je je eigenlijk niet fout voelt. Ik had mijn ex helemaal op het einde gebelt s'avonds. Had hem during the day ook al een aantal keer gebeld em gesmst of hij terug wilde bellen. Ik vond dat hij vreemd reargeerde, we hadden elkaar al 2 weken niet gezien en op mijn vraag: Je staat niet echt te springen om me weer te zien he? Smste hij terug: Nee, ik wil nu mijn tentamen halen. Ik snapte het van z'n tentamen maar kom op, hij was een hele tijd weggeweest.

Dus toen ik hem eindelijk aan de lijn kreeg, doordat ik een erg serieus smsje stuurde: We moeten praten, klonk hij al boos. Ik vroeg of hij het nog wel zag zitten om af te spreken. Waarop hij zei dat hij nooit had gezegd hij het niet wilde, het nogal irritant vond dat ik dit deed en weer verder moest leren. Ophang.

Ik vind het voorbeeld van mij iets begrijpelijk van ex zijn kant dan de jouwe.. (Hoe durfde jouw ex dat echt!) maar leuk was het niet.

Volgende dag gesmst dat ik ik dat niet had moeten doen en dat het me speet. Hij vond het mooi dat ik dat inzag.

Hebben wij dezelfde ex ofzo?
Die van mij hing ook altijd op als ik iets zei wat hem niet zinde.
Ik moest het ook niet wagen ergens iets van te zeggen als het mij pijn deed of beledigde of het ergens niet mee eens was. Ik moest het altijd met hem en "vriendinnetje"eens zijn.

Toen ik uit het dartteam stapte omdat ik geen zin had om elke week met hun geconfronteerd te worden kreeg ik weer een stroom smsjes.
Egoist, je laat het team stikken.
Denk ook eens aan vriendinnetje, darten is het enige uitje dat ze heeft! (ja hallo, wie denkt er aan mijn gevoelens?)
en zo nog veel meer over hoe slecht ik wel niet ben door geen rekening te houden met zijn en haar gevoelens.

Toen ik vroeg wie er rekening met mij hield:
Vriendinnetje heeft het veel moeilijker dan jij, je stelt je aan en houd geen rekening met haar en ook niet met mij. Want ik hou nog steeds van je en dit doet me pijn.

Een dartavondje kwam erop neer om naar haar eindeloze stroom (zelfveroorzakte) problem te praten, haar zielig te vinden en het vooral met haar eens te zijn terwijl ze beide doodleuk foto's van de leuke dingen die ze hadden gedaan onder mn neus schoven. _{En toch blijven volhouden niks met elkaar te hebben... terwijl ik hem betrapte dat ie zat te geilen op haar naaktfoto...}
Geloof me, als je net een maandje uit elkaar bent doet dat pijn. Maar dat boeide niet, hun vonden het leuk dus ik moest ook maar staan juichen.
Van mij mogen ze beide een trein koppen zo ondertussen.

quote:

Maar veel belangrijker; hoe is het met je neefjes?

Goed 2 gezonde knulletjes.

Eh, nee Minny. Zo erg als de jouwe was mijn ex nou ook weer niet. Hij was nooit echt gemeen, dat was wel een extreem voorbeeld wat ik gaf.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 19:20 schreef LuxorBeetroots het volgende:
Eh, nee Minny. Zo erg als de jouwe was mijn ex nou ook weer niet. Hij was nooit echt gemeen, dat was wel een extreem voorbeeld wat ik gaf.

Als ik je posts zo lees krijg ik niet de indruk dat jouw ex je erg goed behandelde. Ik herken veel in je posts.

En nee, mijn ex was niet gemeen, ik was gewoon te veeleisend.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 19:31 schreef Queen_Minny het volgende:

[..]

Als ik je posts zo lees krijg ik niet de indruk dat jouw ex je erg goed behandelde. Ik herken veel in je posts.

En nee, mijn ex was niet gemeen, ik was gewoon te veeleisend.

Nee, maar mijn ex was.. ik weet niet. Beetje veel met zichzelf bezig denk ik. Maakte weinig plaats voor me in zijn leven. Je hebt wel gelijk hoor! Maar als ik dingen van jou lees lijkt mijn ex nog wat minder erg haha. Hij zou bv. nooit zo reargeren als ik zei, kan ik mee. Ik vroeg dat soort dingen trouwens nooit maar heb het 1 keer gevraagd met een verjaardag van een vriend van hem.

Oh man ik ben hem aan het verdedigen. Het probleem voor mij is dat ik dacht dat het hoorde bij het daten van zijn type. Type jongen waar ik op val. Zo'n uitgaansjongen, veel mannen vrienden, voetbal, popi jopi gozer etc. Jongens die echte mannenavonden hebben. Ik vergeleek het met de watjesvriendjes van mijn vriendinnen die elke zaterdag met hun vriendinnetje doorbrengen en nooit eens lekker bier gingen drinken met vrienden. Dat wilde ik al helemaal niet.

Je was te veeleisend voor hem he. Denk dat er veel jongens zijn die je wel graag mee hadden genomen toen ipv te gaan zeiken.. maar dat had je ook wel door.

wedstrijdje welke ex het ergste was doen?

Mijn ex zij toen ze zwanger van me was: Je moet je huis verkopen en gaan huren en als je dat niet wilt doe ik het alleen en mag je het toekomstige kind niet zien... tot 4x toe

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 19:42 schreef Pinguino81 het volgende:
wedstrijdje welke ex het ergste was doen?

Mijn ex zij toen ze zwanger van me was: Je moet je huis verkopen en gaan huren en als je dat niet wilt doe ik het alleen en mag je het toekomstige kind niet zien... tot 4x toe

Run Forrest! Run!

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 19:37 schreef LuxorBeetroots het volgende:

[..]

Nee, maar mijn ex was.. ik weet niet. Beetje veel met zichzelf bezig denk ik. Maakte weinig plaats voor me in zijn leven. Je hebt wel gelijk hoor! Maar als ik dingen van jou lees lijkt mijn ex nog wat minder erg haha. Hij zou bv. nooit zo reargeren als ik zei, kan ik mee. Ik vroeg dat soort dingen trouwens nooit maar heb het 1 keer gevraagd met een verjaardag van een vriend van hem.

Oh man ik ben hem aan het verdedigen. Het probleem voor mij is dat ik dacht dat het hoorde bij het daten van zijn type. Type jongen waar ik op val. Zo'n uitgaansjongen, veel mannen vrienden, voetbal, popi jopi gozer etc. Jongens die echte mannenavonden hebben. Ik vergeleek het met de watjesvriendjes van mijn vriendinnen die elke zaterdag met hun vriendinnetje doorbrengen en nooit eens lekker bier gingen drinken met vrienden. Dat wilde ik al helemaal niet.

Je was te veeleisend voor hem he. Denk dat er veel jongens zijn die je wel graag mee hadden genomen toen ipv te gaan zeiken.. maar dat had je ook wel door.

Het "leuk dat je er bent maar ik maak geen tijd voor je"type? Ook geen fijn heerschap.

Van mijn ex mocht ik nooit mee. Zelfs niet naar de begravenis van zn stiefvader (waar ik wel was).
Ik was ook verdrietig en dat kon hij er niet bij hebben. Dus hij holde weer naar vriendinnetje en liet mij het uitzoeken.

Bij mijn ex moest je vooral niet zeuren of hem even nodig hebben dat was not done.
Wij verdienen een leuke kerel die wel even tijd maakt voor ons.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 19:42 schreef Pinguino81 het volgende:
wedstrijdje welke ex het ergste was doen?

Mijn ex zij toen ze zwanger van me was: Je moet je huis verkopen en gaan huren en als je dat niet wilt doe ik het alleen en mag je het toekomstige kind niet zien... tot 4x toe

We have a winner.
Bij haar zit ook een steekje los zo te lezen... dat doe je toch niet..

Inmiddels ben ik ruim een maand vrijgezel, en eigenlijk gaat het beter dan verwacht! Ik moet toegeven dat ik nog dagelijks aan haar denk, maar niet obsessief of op een manier dat ik er last van heb. Nog steeds reageer ik niet op haar telefoontjes en smsjes, omdat ik er geen behoefte aan heb.
Daardoor ben ik wel een beetje bang dat ze me op een gegeven moment komt opzoeken, aangezien ze steeds vraagt waarom ik haar negeer. Maar dat is van latere zorg. Wie weet komt het niet eens zover en beseft ze zelf dat ze heel verkeerd bezig is geweest. Of niet... maar het is hoe dan ook mijn probleem niet.
Kortom: enjoying life.

Ik ben eventjes te lui om alle berichten door te lezen, maar hoe gaat het (over het algemeen) met jullie?

[ Bericht 0% gewijzigd door Pinger op 10-05-2011 19:59:49 ]

Na een zware dip afgelopen week (had der gezien met k-dag) en toen kreeg ik opeens berichten dat ze me miste en graag bij me wilde zijn kreeg ik weer hoop en ging ik weer als een loopse hond achter haar aan. Dat werkte dus totaal niet en ze deed meer en meer lullig tegen me. Nu heb ik vorige week besloten contact opnieuw te verbreken en heb echt alles verwijderd dus kan ook niets meer van der zien en ik voel me nu af en toe wel ff eenzaam maar doe zoveel mogelijk leuke dingen en merk dat het stukken beter gaat nu.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 17:56 schreef JiggyJ het volgende:

[[i]Op dinsdag 10 mei 2011 16:52 schreef LuxorBeetroots het volgende:

Dat heb ik ook gedaan, excuses aanbieden terwijl je je eigenlijk niet fout voelt. Ik had mijn ex helemaal op het einde gebelt s'avonds. Had hem during the day ook al een aantal keer gebeld em gesmst of hij terug wilde bellen. Ik vond dat hij vreemd reargeerde, we hadden elkaar al 2 weken niet gezien en op mijn vraag: Je staat niet echt te springen om me weer te zien he? Smste hij terug: Nee, ik wil nu mijn tentamen halen. Ik snapte het van z'n tentamen maar kom op, hij was een hele tijd weggeweest.
Dus toen ik hem eindelijk aan de lijn kreeg, doordat ik een erg serieus smsje stuurde: We moeten praten, klonk hij al boos. Ik vroeg of hij het nog wel zag zitten om af te spreken. Waarop hij zei dat hij nooit had gezegd hij het niet wilde, het nogal irritant vond dat ik dit deed en weer verder moest leren. Ophang.
Ik vind het voorbeeld van mij iets begrijpelijk van ex zijn kant dan de jouwe.. (Hoe durfde jouw ex dat echt!) maar leuk was het niet.
Volgende dag gesmst dat ik ik dat niet had moeten doen en dat het me speet. Hij vond het mooi dat ik dat inzag.[/i]]

Hmm die ex van jou klinkt als mij tijdens de relatie, alleen had ik niet genoeg ruggengraat om het uit te maken, en ging ik net zo lang door met dat gedrag totdat mijn ex het zelf uitmaakte....

Zij bleef ook telkens haar excuses aanbieden, en dingen zeggen als : Ik zal veranderen, ik beloof het je, volgende keer doe ik het anders etc etc...
Wees blij dat je van je ex afbent, want wanneer je eenmaal in zo' n relatie verzeild bent waarin 1 van de partijen dergelijk gedrag gaat vertonen, dan zal dit niet meer stoppen...

Hoe was de ''verhouding'' in jullie relatie? Ik ben van mening dat er in bijne elke relatie wel iemand de ''baas'' is om het maar even streng te zeggen... Dit hoeft niet altijd heel duidelijk naar voren te komen, maar in 9 vd 10 keer is er toch 1 partij die het initiatief heeft genomen voor de relatie, en misschien is dat ook wel degene die zich het meest kwetsbaar opstelt, die het meest moet opofferen naar de ander toe...

Mijn ex gedroeg zich net als jij dus, telkens haar excuses aanbieden, terwijl het eigenlijk mijn schuld was.. En ik hield telkens mijn poot stijf, gaf nooit toe dat het ook wel eens aan mij kon liggen....
Met verloop van tijd ( en een jaar later nog altijd ) is dat echt enorm aan me gaan knagen, en nog altijd voel ik me heel, heel schuldig over dat gedrag...
Toch ben ik er zelf ook hard voor teruggepakt hoor, want dat meisje waarvan ik dacht dat ze echt gek op me was, die dat ook dagelijks in woorden uitdrukte, maakte het van de een op andere dag uit, en klaar was het...

Hele mooie post JiggyJ, denk dat met name de laatste alinea's voor sommigen hier voor nogal wat troost op moeilijke momenten kan gaan zorgen.

Wat ik er trouwens ook duidelijk mee probeer te maken, is dat mensen die dat soort gedrag vertonen niet altijd hoeft te betekenen dat ze niet om je/de relatie geven of gegeven hebben....

Dat wordt hier nog wel eens heel snel gezegd of gevoeld door users...

Wel was het zo dat ik niet echt super verliefd was ofzo, en ik zat zelf ook met heel veel twijfels of ik dit nu allemaal al wel wilde, maar ik hield wel heel veel van haar... Beetje een dubbele situatie...

Zit ook wel met een dubbel gevoel, enerzijds was het mijn verdiende loon vanwege de manier hoe ik me gedroeg, maar mijn ex bleef aan de andere kant maar volhouden dat ik alles voor haar betekende en dat ze nooit een ander wou, tot de laatste week...

Dat is ook een hele grote fout vind ik, en hoewel ik een eikel kon zijn, ben ik wel altijd heel eerlijk tegen haar geweest...
Zeggen dat je van iemand houdt en het vervolgens een week later uitmaken en daarna nooit meer enige toespeling naar die persoon maken : Dan heb je simpelweg ook niet echt om die persoon gegeven, of iig. al heel lang doe je dat niet meer...

Dat is achteraf ook de grootste ''pijn'' die ik ervan heb gehad.. Nooit heeft ze na die dag nog eens iets persoonlijks aan me gevraagd... Of het beter met me ging, hoe ik me voelde, waarom ik me zo gedroeg oid... Het leek zaterdag nog 100 % goed, ze vroeg me zelfs om een zoen terwijl al haar vriendinnen erbij stonden, en die avond maakte ze het uit, en was er 0,0..

Je moet wel beseffen dat de meeste mensen mooi weer spelen, JiggyJ. Het kwam heus niet zomaar uit het niets, ze had er vast al lang overnagedacht. Alleen dat ze nooit iets heeft laten merken kun je haar verwijten, dat is normaal in een relatie.

Ben ik het niet helemaal mee eens en het verbaast me een beetje dat ik jou zoiets hoor zeggen, ik twijfel dan ook een beetje of ik je post wel goed begrijp...

Mooi weer spelen in een relatie ? Ik vind een van de ergste dingen in een relatie toch wel liegen over je gevoelens, dat staat wat mij betreft nagenoef op gelijke hoogte met vreemdgaan...

Natuurlijk iedereen denkt wel eens is dit wel helemaal wat ik wil, en spreekt dat niet direct uit naar je wederhelft, dat zou heel vaak voor onnodige spanning zorgen...
Maar iemand vertellen dat iemand je alles is, je nooit een ander wilt, dat je je veilig en vertrouwd bij iemand voelt en super verliefd bent, en het dan een paar dagen later uitmaken? Dat vind ik niet kunnen...
NAtuurlijk zal ze al langer over haar beslissing gedacht hebben, maar ik had liever gehad dat ze dan wat meer had gedaan zoals jouw ex : Wat afstandelijker gaan doen, misschien zo nu en dan een beetje chagrijnig, maar niet blijven doen alsof je smoorverliefd bent...

Ah, ik keur ook niet goed wat je ex deed hoor. Zeer misleidend en inderdaad, oneerlijk zijn over wat je voelt is een van de ergste dingen in een relatie die je kan doen. Ik wilde er alleen mee zeggen dat ze natuurlijk al langer twijfels had maar die verbloemdde. Een beetje erg extreem dat wel.

Maar voor de rest is mijn post toch wel logisch? Dat er veel mensen net doen alsof er niks aan de hand is en mooi weer spelen, terwijl ze diep van binnen eigenlijk het niet meer zien zitten. Het is simpelweg veel makkelijker dan je gevoelens uitspreken.

Op zijn manier speelde mijn ex ook mooi weer. Hij zou vrijdag nog langskomen om te blijven eten, stuurde lieve smsjes etc. Hij zei nooit, ik moet er overna denken of ik dit nog wel vind werken. Zelfs toen ik hem ermee confronteerde of hij het nog wel zag zitten, zei hij van wel. Paar dagen later is het over. Maar je hebt wel gelijk hoor, hij deed wel anders inderdaad.

OWWWW wacht! Ik snap opeens dat je je over mijn laatste zin verbaasdde! Ik bedoelde dat ik het normaal vind in een relatie dat als je met grote twijfels zit, dit uitspreekt. Niet dat het normaal is dat je mooi weer speelt haha.

Haha ik dacht al..

Persoonlijk vraag ik me af hoelang ze al twijfels had... Anderhalve maand eerder had ik weer een beetje ruzie met haar lopen maken, wat uitmondde in een huilbui bij haar...

Ik wist van mezelf dat ik helemaal niet zo' n leuk vriendje voor haar was, maar meer kon ik op dat moment niet geven ; dat voelde voor mij onnatuurlijk aan...
Ik twijfelde heel erg over onze relatie, en dat had ik ook naar haar uitgesproken... Maar zij antwoordde met : Ik weet gewoon zeker dat ik bij jou wil blijven, en je bent inderdaad niet altijd even leuk voor me, maar ik wil ervoor vechten.....

Ik snap heel goed waarom ze het uitmaakte, maar het frustrerende bij mij is : Toen ze het uitmaakte, was het zaterdagavond... Zij was nuchter en ik had nogal wat op... Nog even geknuffeld, ik mocht zelfs nog bij haar blijven slapen als ik wou, niet gedaan...
Het voelde goed zo, die avond voor mij, natuurlijk door de alcohol..

Toen bij een vriend blijven slapen na dat feest, maar toen ik die volgende ochtend wakker werd, ik voelde me KUT... Zo had ik me van mijn leven nog nooit gevoeld, was om half 4 uurweg bij dat feest en gaan slapen, ben om 7 uur op de fiets gestapt en heb nog nooit zo snel de 20 km naar huis gefietst... Eenmaal thuis alleen maar gehuild
Maar die dag is er dus iets in mijn hoofd veranderd, en ik had echt oprecht spijt... Een jaar bijna na dato ben ik heel erg veranderd, maar die dag ben ik het meest veranderd, en toch nooit die tweede kans

Heel stiekem hoop ik nog wel eens, dat ze ooit weer eens een toespeling maakt.. Kennelijk heeft ze me nog wel hoog zitten want soms stuurt ze nog wel eens een lief sms' je, maar gezien heb ik haar al maanden niet... De weken die volgde na het uitgaan van de relatie heb ik alles wat ik in me had gegeven om het weer goed te laten worden, maar het hielp niet meer..
Soms hoop ik nog wel eens dat ze beseft dat ik het meende, maar die kans is heel heel klein..

Deze les maakt je waarschijnlijk een beter mens JiggyJ. Huil, maar leer er vooral van. Dit is niet het einde, dit is een begin.

Wow JiggyJ. Ik herken mezelf echt te erg in jou verhaal. Niet in die gebeurtenis opzich maar de gevoelens enzo. Bleh.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 21:37 schreef JiggyJ het volgende:
Ben ik het niet helemaal mee eens en het verbaast me een beetje dat ik jou zoiets hoor zeggen, ik twijfel dan ook een beetje of ik je post wel goed begrijp...

Mooi weer spelen in een relatie ? Ik vind een van de ergste dingen in een relatie toch wel liegen over je gevoelens, dat staat wat mij betreft nagenoef op gelijke hoogte met vreemdgaan...

Natuurlijk iedereen denkt wel eens is dit wel helemaal wat ik wil, en spreekt dat niet direct uit naar je wederhelft, dat zou heel vaak voor onnodige spanning zorgen...
Maar iemand vertellen dat iemand je alles is, je nooit een ander wilt, dat je je veilig en vertrouwd bij iemand voelt en super verliefd bent, en het dan een paar dagen later uitmaken? Dat vind ik niet kunnen...
NAtuurlijk zal ze al langer over haar beslissing gedacht hebben, maar ik had liever gehad dat ze dan wat meer had gedaan zoals jouw ex : Wat afstandelijker gaan doen, misschien zo nu en dan een beetje chagrijnig, maar niet blijven doen alsof je smoorverliefd bent...

@JiggyJ ik ben t hier helemaal mee eens n herken die frustatie precies!
in mijn geval kwam ze na n relatie van 4,5 jaar opeens aan met "ik heb al een tijdje twijfels n oja er is trouwens ook nog iemand waar ik verliefd op ben geworden de afgelopen tijd" terwijl ze daarvoor elke x gewoon heel lief, aardig n niet anders dan normaal aan t doen was.

ik begreep uiteindelijk wel waarom ze die andere gevoelens had gekregen. myn iets afstandelijkere mannengedrag wat volgens mij elke man weleens heeft n die ander zn status, interesse in haar n zijn verleden waarin ze zich herkent. t gras lijkt altijd groener. alleen dat ze achteraf zei dat ze eigenlijk al weken er mee liep vond ik gewoon t meest pijn doen. als ze t had gezegd dan hadden we er of eerder mee kunnen kappen of iets aan doen.

quote:

Op dinsdag 10 mei 2011 19:54 schreef Pinguino81 het volgende:
Na een zware dip afgelopen week (had der gezien met k-dag) en toen kreeg ik opeens berichten dat ze me miste en graag bij me wilde zijn kreeg ik weer hoop en ging ik weer als een loopse hond achter haar aan. Dat werkte dus totaal niet en ze deed meer en meer lullig tegen me. Nu heb ik vorige week besloten contact opnieuw te verbreken en heb echt alles verwijderd dus kan ook niets meer van der zien en ik voel me nu af en toe wel ff eenzaam maar doe zoveel mogelijk leuke dingen en merk dat het stukken beter gaat nu.

@Pinguin dit maak ik ook de hele tijd mee, zie ik haar weer zegt ze ik twijfel en hou van je, ga ik weer vol moeite doen en paar dagen later zegt ze toch weer ik twijfel en misschien was het toch beter.

heb nu wel door dat ik dat moet loslaten, vertrouwen in snel herstel van relatie is toch helemaal weg. eerst zelf weer vertrouwen trugkrijgen, eigen leven oppakken en dan weer tijd voor nieuwe stappen

Is het eigenlijk raar dat ik nu opeens weer aan leuke dingen denk van mijn ex? En dan niet dingen die we hebben gedaan, maar dingen waar we nooit aan toe zijn gekomen of die ik nog had willen doen. Vreselijk irritant, maar je kan je gedachtens niet sturen..

helemaal niet raar lijkt me.. zijn ook zat dingen die ik nog steeds wel eens met mn ex had willen doen maarja daar is het nu te laat voor gewoon niet te druk om maken

quote:

Op woensdag 11 mei 2011 17:56 schreef Spork het volgende:
helemaal niet raar lijkt me.. zijn ook zat dingen die ik nog steeds wel eens met mn ex had willen doen maarja daar is het nu te laat voor gewoon niet te druk om maken

Haha, ik praat ook nog wel eens tegen hem in mijn hoofd. Of dan stel ik me voor dat als hij een keertje had afgezegt, hoe het dan was gegaan als hij niet had afgezegd. Ik vind het beetje jammer dat ik in de zomer nooit een vriend heb. Om de een of andere reden ben ik dan altijd single. Terwijl er dan juist zo veel leuke dingen zijn te doen.

Wij zouden het de volgende keer voor de eerste keer met elkaar doen, terwijl het de laatste keer dat ze hier was niet "gelukt" was... Zij had net een hele lange treinreis achter de rug, dus ze was best wel moe enzo. Maar toch geprobeerd, wat uiteindelijk niet echt lukte. Dus ik dacht, nou, dan de volgende keer toch maar. Zoveel haast moet je niet achter zulke dingen zetten...

Totdat ze het vlak daarna uitmaakte. Ik snap opzich wel dat het uitmaken hier niets mee te maken heeft, maar toch voelt het als een knauw in m'n maag...

In ieder geval een van de lastigere dingen voor mij om te verteren...

quote:

Op woensdag 11 mei 2011 18:03 schreef LuxorBeetroots het volgende:

[..]

Haha, ik praat ook nog wel eens tegen hem in mijn hoofd. Of dan stel ik me voor dat als hij een keertje had afgezegt, hoe het dan was gegaan als hij niet had afgezegd. Ik vind het beetje jammer dat ik in de zomer nooit een vriend heb. Om de een of andere reden ben ik dan altijd single. Terwijl er dan juist zo veel leuke dingen zijn te doen.

heel erg herkenbaar wat je nu zegt! dat heb ik ook altijd. Een relatie aangaan in de zomer is ook een stuk lastiger. Met kou en donkere dagen heeft iedereen behoefte om samen te zijn maar in de zomer heb je genoeg alternatieven