Dit is toch niet te geloven. Een ijverige HBO-student die z'n bachelor met één jaar vertraging haalt, vervolgens een schakeltraject aan de universiteit doet en een master gaat volgen, mag het laatste jaar volledig opdraaien voor de reiskosten. Om enigszins het traject HBO->WO master fatsoenlijk te doorlope moet je nul komma nul vertraging oplopen. Hoezo kenniseconomie? Die bachelor-masterstructur was toch juist ter bevordering van de doorstroming van HBO naar WO? Daar blijft wat van over zo...
Daarnaast viel mijn oog op de volgende passages:
quote:
Studie krijgt prioriteit - Studenten zullen mede door het sociaal leenstelsel bewuster gaan
nadenken over nevenactiviteiten, bijverdiensten en eventuele studievertraging die ze
daardoor kunnen oplopen. Studeren krijgt weer de hoogste prioriteit. Alleen zo kunnen
studenten het maximale halen uit de kostbare voorzieningen die hen op hogeschool of
universiteit gedurende een beperkte studietijd worden geboden. In dat licht kan het voor
een student voordeliger zijn om zijn studie gedeeltelijk met een lening te financieren dan ten
koste van zijn studie meer bij te gaan verdienen: studievertraging is niet alleen duur
vanwege extra studiekosten, maar ook omdat het langer duurt voordat de investering in de
studie geld gaat opleveren. Daarbij is het normaal dat nevenactiviteiten uitzonderingen
daargelaten - binnen het domein van vrijetijdsbesteding vallen. De kosten daarvan dienen
voornamelijk door studenten zelf of direct door belanghebbenden gedragen te worden.
Want nevenactiviteiten als bestuursfuncties e.d. moeten natuurlijk ontmoedigd worden!
quote:
Bewuster kiezen Studenten maken de keuze voor het volgen van een masteropleiding over
het algemeen op inhoudelijke gronden. Het is niet te verwachten dat het wel of niet krijgen
van een basisbeurs doorslaggevend zal zijn voor de keuze om al dan niet een
masteropleiding te volgen. Het is wel voorstelbaar dat studenten juist vanwege de extra
studielening die moet worden aangegaan een betere kosten-batenafweging zullen maken
met als effect een bewustere keuze van de vervolgopleiding. Overigens blijft de aanvullende
beurs voor de lagere inkomens bestaan, evenals het studentenreisrecht.
Die afweging had ik best willen maken, ware het niet dat ik die afweging helemaal niet heb kunnen maken! Studenten die jarenlang een rooskleurig beeld werd voorgehouden, dreigen nu plots geconfronteerd te worden met fors ongunstigere voorwaarden.

Het kabinet kan wel fijn aannames blijven maken over het verwachte gedrag van de studenten, maar ik zou toch echt weer twee keer nadenken voor ik een master ga doen waarvoor ik én moet gaan lenen én zelf voor de reiskosten op mag draaien. Om een kenniseconomie te blijven behouden (en zelfs verbeteren, wat het kabinet zegt te willen doen) moet je studeren toch juist stimuleren en de kwaliteit op peil houden/verbeteren, of ben ik nu helemaal achterlijk geworden?