Naar aanleiding van gg en enkele andere mensen heb ik vannacht eens goed nagedacht over waarom ik eigenlijk zo gehecht raakte aan mijn ex (waardoor ze mij zelfs obsessief noemde).
Ik denk dat ik tot een antwoord ben gekomen.
Zoals jullie weten had ik een benefits relatie met haar. Dat was allemaal leuk en aardig maar daardoor groeide we dichter naar elkaar toe (van beide kanten). We smsten vaak en ik kreeg ook vaak spontaan smsjes van haar en ze nam ook zelf vaak initiatieven tot gesprekken.
Ze zei lieve dingen. Dingen als 'ik kijk echt uit naar zaterdag, wordt super met jou <3'. Dat soort smsjes deden me weer geloven dat het goed zou komen (iets wat Mystikvm goed heeft gezien).
Ik ging hier op in, ik stuurde dezelfde smsjes terug en we werden wederom closer en closer.
Zaterdag 5 februari is dan ook nog het een en ander gebeurd en op het einde van die avond vertelde we elkaar dat we zielsveel van elkaar hielden...
Uiteindelijk heb ik d'r thuis afgezet en ben naar huis gegaan.
De daaropvolgende dagen ging ook heel leuk en aardig, zowel op msn, als via smsjes, als via telefoongesprekken.
Echter na een week begon er afstand te komen... Valentijnsdag kwam dichterbij en ze stuurde me geen smsjes meer 's avonds en op msn kwam ze bijna nooit. Ik heb haar nog uitgenodigd om valentijnsdag bij mij te komen vieren en ze twijfelde eerst, maar nog geen dag later wist ze al heel goed dat ze toch met die andere jongen wilde valentijnen...
Anyway, het contact van haar kant ebde weg en dat vond ik vreemd en ik begon me zorgen te maken.
Ze kwam niet online, dus ik stuurde haar eens in de 2/3 dagen een smsje. Om te vragen of alles goed was, hoe dr stage beviel, dat ik m'n schouder had ontwricht... Maar op 2 van de 3 smsjes kreeg ik nooit iets terug en dat vond ik vervelend. Ik besloot te vragen waarom ze zo weinig terugsmste en ze werd kwaad. Kwaad dat ik geen begrip kon opbrengen voor haar drukke situatie enz.
Wat hierna komt, staat al in deze reeks: vervelende facebook status waar ik over wilde praten en vervolgens die sms van haar waarin ze contact verbreekt.
Ofwel: we worden closer en closer, zeggen superlieve dingen tegen elkaar. Ook face to face en ik zag dat ze die dingen meende.
Toch is er iets gebeurd waardoor er van de een op de andere dag geen behoefte meer was voor contact. Dit gebeurde omstreeks 11/12 februari.
Ik dacht echt dat het geen kwaad kon door haar enkele smsjes te sturen uit interesse. Ze heeft nooit heel duidelijk gemaakt dat ze daar niet van gediend was en ineens schuift ze me zonder pardoes aan de kant.
Degene die hier een logische verklaring voor kan vinden krijgt een virtueel koekje. Ik begrijp haar namelijk nog steeds totaal niet