quote:
Op zondag 3 oktober 2010 11:41 schreef Asyniur het volgende:[..]
Doe jij eens even netjes zeg!
Niemand die iemand verbiedt om zich voort te planten. Ik ben het er alleen mee eens dat de vergoedingen niet onbeperkt blijven. Dat is iets heel anders. Ik ken mensen die zijn 10 jaar bezig geweest met kinderen krijgen. Dan vraag ik me af: wanneer hou je op en maak je iets van je leven?
Je gooit nu twee verschillende dingen op een hoop.
Misschien zou je idd als je zo lang bezig bent met proberen een kind te krijgen en dat overheerst je leven, kunnen kijken of je het misschien beter anders kunt doen, je leven kunt leven en er meer uithalen dan alleen proberen zwanger te worden.
Dat is echter heel iets anders dan stoppen met behandelen omdat er niets meer vergoed zou moeten worden.
Zou je dat ook zeggen tegen iemand die de diagnose van een ongeneeslijke ziekte heeft gekregen, en verwoed alle mogelijke behandelingen af blijft gaan om net die ene te vinden waarmee hij alsnog toch genezen kan? Stop nou eens met behandelingen zoeken, accepteer wat je hebt en maak nog iets van je leven zolang het nog duurt? Of zou je dat bot vinden?
quote:
Ik dacht er al zo over toen ik nog geen kinderen had en ik denk er nu nog hetzelfde over.
Ik had het geluk om relatief snel zwanger te zijn, maar joost mag weten of een tweede voor mij is weggelegd. En zelfs als Harry geen kinderen krijgt, ja dan word ik geen oma. Dan houdt het inderdaad op. Wat wou je daar mee zeggen? Dat mijn gedachten opeens veranderen? Nee hoor, dat is dan ongelooflijk verdrietig, maar iets anders is het niet.
Ik weet niet hoe het zal zijn als Senna geen kind(eren) kan krijgen, maar ik weet wel dat ook mijn moeder er heel veel verdriet van heeft gehad. Misschien nog niet eens zozeer vanwege het feit dat ze dan geen oma zou worden (van mijn kinderen dan toch), maar het verdriet van je kind.
quote:
En we zijn nog altijd gewoon zoogdieren hoor. Dat wij geacht worden om wat beschaafder te zijn en meer autonoom, neemt niet weg dat voor ons niet dezelfde natuurwetten gelden...
Als ik een toverstokje had, dan toverde ik iedereen 'beter' die graag kinderen zou willen maar bij wie het (nog) niet lukt. Maar dat heb ik niet dus tot die tijd zul je het moeten doen met behandelingen die beperkt zijn.
En miss_sly, op zekere hoogte heb je gelijk dat het misschien vergelijkbaar is met een gebroken been, maar dat zouden ze ook niet eindeloos blijven behandelen en vergoeden als de kansen op succes kleiner zouden worden met het stijgend aantal behandelingen.
Is dat zo? Iemand die 10 keer zijn been breekt, behandelen ze neit meer? die krijgt geen gips meer, operaties, pinnen, whatever, want het gebeurt toch iedere keer opnieuw?
En hoe zit het met klinische depressies? OF mensen met reuma?