Als zwanger worden / bijven niet zo makkelijk gaat #79

PZE, ervaar het eerst een keer dat prikken... dan weet je ook wat het inhoudt en durf je het misschien de volgende keer wel zelf... en anders niet.... Succes in ieder geval!

quote:

Op dinsdag 13 april 2010 21:25 schreef prinseszondererwt het volgende:
18mm, dan zal hij wel springen binnenkort. Goed gegroeid dus, dat is mooi! Zou hij donderdag al zover zijn?

Ik vind het eigenlijk wel een beetje slap om niet zelf te prikken. Misschien vraag ik vrijdag alsnog wel instructie...

Mijsje, wat ben je stil. Gaat het goed?

niks slap hoor, mijn eerste keer heb ik het bij de huisarts laten doen, kon ik mooi nog even meekijken hoe het ook alweer moest... vanaf ronde 2 met pregnyl ben ik het pas zelf gaan doen...

en ehm... gaat wel... niet te enthousiast in ieder geval...

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

dank je dat je naar me vraagt... ik lees op het moment ook niet zo heel veel hier... ben er gewoon niet bij met m'n gedachten...

Gewoon alleen even een dikke digitale en knuffel voor je mijsje.

voor mijsje!

Vanmorgen een positieve ovulatietest . Ben benieuwd of ie morgenvroeg tijdens de echo nog te zien is...

dikke knuffel en voor mijsje

oeh spannend twentemeisje

pze je hoeft je zelf niet slap te vinden hoor .. ik ben zo'n held op sokken. Toen ik vroeger de opleiding deed moest ik mezelf prikken voor een bloedsuikertest nou dat is 1 prikje in je vinger en dat vond ik doodeng.. nog steeds hoor.. Dus als je jezelf niet durft te prikken is dat helemaal niet erg , komt misschien vanzelf wel.. en anders lekker laten prikken

Jump! Vanmorgen wassie weg . Ik voelde gisteravond krampen in mijn onderbuik (aan de rechterkant), dus ik heb bijna zeker de eisprong gevoeld volgens de arts.

Dit worden weer twee spannende weken. Met hopelijk hele leuke afleiding omdat mijn zusje de 21e is uitgerekend .

oeh spannend twentemeisje ik ga voor je duimen

Mijsje... ik word helemaal plaatsvervangend verdrietig... ik vind je zo dapper... en ik gun je die langgewenste zwangerschap zo...

TM, wat goed dat je je eisprong hebt gehad... spannend!

Een voor twentemeisje. Spannende weken weer

En een grote knuffel voor mijsje

Spannend Twentemeisje! Succes!

Thanks lieve meiden!

vanaf hier!!

dank jullie meiden! het maakt me helemaal emotioneel om te lezen hoe jullie meeleven...

TM, wel even een vette voor jou en je ei!!! fijn hoor! ik duim voor je!

Ik lees en leef ook weer met jullie allemaal mee!

Ik gooi er maar weer eens wat jompels in, hopelijk brengen ze jullie geluk

Ben even niet op het forum geweest, kom toch een hele dikke knuffel voor Mijsje brengen.

Twentemeisje, heel veel succes!

En PZE natuurlijk ook!

Even wat knuffels en jompels voor alle lieve dames hier:


Ik ben vandaag ongesteld geworden, op naar een nieuwe ronde.
26 april (maandag over een week) staat de kijkoperatie gepland. Hellup......heeeeeel erg nerveus.
Loopt gelijk allemaal weer in de soep, ik had gisteravond moeten vliegen (werken) maar dat ging door dat stofwolkje niet door..Nu maar afwachten wanneer ik weg moet en waarheen. Hele rooster verandert.. Hoop dat ik straks met mijn vruchtbare dagen thuis ben..

Isla, spannend. Hopelijk valt de operatie je straks mee en ben je inderdaad op die dagen thuis!

Poezebeest hoe is het met jou? _{ik stuur je even een pm...}

Lang niet meer hier gepost, maar ik leef nog hoor!

Nog 9 weken tot we in Nijmegen terecht kunnen. Heb echter al van meerdere mensen gehoord dat er wat standaard onderzoeken worden gedaan en dat 10 weken later ofzo pas de uitslag bekend is. Ik verwacht zelf niet voor het eind van het jaar iets te weten. Frustrerend maar het is niet anders. Ergens heb ik ook helemaal geen zin in al die ziekenhuisbezoeken, vooral omdat we niet de verwachting hebben dat het ook iets gaat opleveren. Ik heb wel een beetje de hoop gezet op de kid, maar ook daar zullen we pas aan het eind van het jaar meer over weten. Al met al zal ik hier nog wel een tijdje rond hangen, de ene keer wat meer dan de andere keer, nu heb ik gewoon weinig te melden, zitten in rustig vaarwater.

PZE; bezig met het IUI traject en bijkomende spuiten, spannend hoor allemaal! Ik hoop dat dit kleine beetje hulp voldoende is om om zwanger te worden. Ik duim voor je!
Hier weet trouwens iedereen van het begin af aan welk traject we doormaken, zowel familie, vrienden als collega's. Ik heb nog geen enkel moment gehad dat ik er spijt van heb gehad of dat er rare opmerkingen zijn gemaakt door mensen, voor mij is het goed zo. Maar dat het voor mij zo goed is betekend niet dat iedereen zich hier goed bij zou voelen. Maar ik vind het wel erg jammer dat ik mensen waarschijnlijk nooit echt zal verrassen als ik wel zwanger zou zijn, maar goed, so be it.

TM: een mooi ei voor jou, mag ik toch wel even voor jompelen, niet? _{en anders doe ik het toch}
En wat goed dat je de eisprong waarschijnlijk gevoeld hebt! Ik voel hem ook en gaf/geeft mij toch wel wat houvast. Spannend dat je zusje binnenkort een kleintje krijgt, maar ook dubbel lijkt me.

Mijsje; een hele dikke knuffel voor jou! Het is ook niet niks allemaal

Isla; wat balen van de menstruatie en wat spannend dat de operatie staat gepland, kan me voorstellen dat je daar nerveus voor bent. Hopelijk valt het allemaal mee! En ook vervelend dat je werk last heeft van die aswolk en daardoor het rooster verandert. Hoop dat ze rekening houden met je vruchtbare dagen

PZE; dankjewel voor het compliment!

Soms heb ik het gevoel dat wij in zo'n enorme sneltreinvaart door het traject zijn gegaan en dan van het eerste station, een cyclus die door de war is, keihard door tot eigenlijk het laatste station, de tese. Wij hebben niet alle stappen door hoeven lopen, wachten of het toch niet vanzelf gaat, 1000 en 1 onderzoeken en dan eens beginnen met iui. Vanaf het eerste moment was het duidelijk, geen zaadcellen, punt. En dan ga je meteen een ander proces in, want iedereen weet dat je zonder zaadcellen niet zwanger wordt. En dan in eerste instantie nog denken dat het wellicht een blokkade is, daar alle hoop uit putten en dan het nieuws krijgen dat het niet zo is. Op dat moment was het voor mij wel al duidelijk, biologisch komt er geen kindje van ons. En dat gevoel heb ik nog steeds. En dan komen de moeilijk gesprekken samen, als er biologisch geen kindje komt, wat dan, wat is plan b, willen we een plan b. Ik vraag me af of ik zou kunnen accepteren dat ik nooit moeder zal worden, wil ik dat accepteren. Een moeilijke periode met veel twijfels, onzekerheden en verdriet. Gelukkig is hier een plan b, maar als dat er niet zou zijn zou ik er niet zo makkelijk mee om kunnen gaan. En mensen vinden het dan ook knap als er een plan b blijkt te zijn, maar voor ons is het de meest logische stap in het hele proces en het voelt goed.

wat betreft de tese zijn er veel twijfels en vragen. Ergens vind ik het heel onnatuurlijk dat er gewerkt gaat worden met niet rijpe zaadcellen, waarom moeten wij zo nodig de natuur manipuleren. Het is niet voor niets dat iemand onvruchtbaar is. Wat heeft dat voor een gevolgen voor een kindje, als het een jongetje wordt, is hij dan ook onvruchtbaar, kiezen wij hier als ouders voor? Wat zijn de lichamelijke gevolgen voor de man als er tese wordt uitgevoerd, hoe groot is de operatie en wat gebeurd er met het testosteron gehalte. Allemaal vragen waardoor ik soms twijfel over het gehele traject en liever meteen door zou gaan met plan b. Maar diep van binnen wil ik ook gewoon heel graag een biologisch kindje van mij en mijn man.

Pff poezebeest, wat is het toch heftig allemaal... kan me je twijfels zo goed voorstellen.
Maar volgens mij hebben jullie er heel goed over nagedacht en gaat het helemaal goedkomen met jullie, op welke manier dan ook!

Enne.. ik denk altijd maar zo: ze zouden geen TESE doen als de voordelen niet op zouden wegen tegen de nadelen. Ik kan me voorstellen dat het een eng idee is om met niet rijpe zaadcellen te werken.. er zullen vast wel nadelen aan kleven... maar ik ben het niet eens met 'iemand is niet voor niks onvruchtbaar'. Soms zijn er gewoon foutjes van de natuur... en gelukkig heeft de medische wetenschap daar soms oplossingen voor.
Heb je al eens een gesprek gehad met specialisten over je vragen? Of met ervaringsdeskundigen? Misschien kan dat voor jullie meer duidelijk maken...