Haar optreden was beschamend. Het was een standaardriedeltje dat drugs slecht zijn (waarbij alcohol en nicotine uiteraard niet worden meegenomen), waarbij de ogen worden gesloten voor de internationale situatie (in landen waar het verboden is wordt niet minder gebruikt), en waar onderzoeken, zoals b.v. van het RIVM worden genegeerd.
Ook wordt er weer veel te gemakkelijk gedacht over het illegaal maken: we verbieden het, dan gaat het vast vanzelf weg. Dat is niet zo. Zo verbod moet gehandhaafd worden, en omdat het gebruik zo groot is leidt het tot ongelooflijke criminalisering en opsporingsmethoden en straffen die steeds hoger moeten worden (je ziet in Nederland al hoe dat gaat met hennepplantages en mensen die uit hun huis gezet worden). De maatschappelijke schade die zo’n beleid aanricht is ongelooflijk.
Bovendien is het beleid ongelooflijk utopistisch, en alleen al daarom heeft het weinig kans van slagen. Voorlichting en regulatie maakt wat mensen iets minder doet gebruiken, niet een verbod. Dat kost veel en levert de staat weinig op, en de maatschappij al helemaal niet.
Daher iſt die Aufgabe nicht ſowohl, zu ſehn was noch Keiner geſehn hat, als, bei Dem, was Jeder ſieht, zu denken was noch Keiner gedacht hat.
custom menu