Mijn vriendin vindt dansen erg leuk en ze wil nu op salsa-les. Ze heeft gevraagd of ik mee wil maar ik vind dansen toevallig niet leuk dus ik doe het niet.
Na een aantal keer gevraagd te hebben gaf ze het op. 'Gelukkig' dacht ik.
Maar ze wil toch gaan. Het lieftste niet met een vreemde, vindt ze. Daar vindt het toch wat te intiem voor (anders ik wel).
Maar nu is er een klasgenoot (ik ken hem ook) en die wil wel mee.
Nu heeft ze hem vandaag gevraagd om binnenkort mee om salsa-les te gaan...
Je voelt hem al aankomen, ik vind het verschrikkelijk. Ik vind dansen iets zeer intiems. Ik wil helemaal niet dat ze dat met anderen doet en dan al helemaal niet op zo'n manier. Dat ze wekelijks(?) terwijl die gast haar vasthoudt met haar billen staat te schudden en sexy staat te doen.
Nu kun je zeggen, 'ga dan zelf mee' maar ten eerste heb ik daar echt geen zin in en ten tweede lost dat het probleem niet op. Namelijk dat ik er niet mee kan leven dat ze dit nu met iemand wil gaan doen.
Ze zegt tegen mij 'jij wil niet mee en een bekende is beter dan een vreemde toch', en daar heeft ze gelijk in. Maar helaas is deze vent nogal knap en heeft ze ooit tegen mij gezegd dat ie 'hem op haar ex-vriend vindt lijken'... Ik heb nu een aantal keer aangekaart dat ik me er niet prettig bij voel maar omdat zij het onschuldig vindt gaat ze nu binnenkort toch beginnen.
Het probleem is dat ik dansen niet onschuldig vind. Vooral niet wekelijks met dezelfde partner, samen een intieme dans doen. Maar goed, ik wil van dit gevoel af.
Ik vraag aan jullie dus: stel ik me aan en is dansen zoals dit puur onschuldig en komen daar geen enkele gevoelens bij kijken? Of heeft iemand anders tips? (behalve: GA ZELF MEE OP DANSLES)
dankuwel