Hallo allemaal,

sommige van jullie weten wel dat het nu bijna een maand uit is met mijn ex. En ik doe er alles aan om mijn oude 'vriendschappen' weer op te pikken. Ik zet het tussen aanhalingstekens omdat ik altijd al een beetje gesloten ben geweest. Had een paar echte goede vrienden, verder wel een aantal kennissen/vrienden maar die zag ik alleen op verjaardagen ofzo wel eens, verder weinig.

Nu kan ik nogsteeds goed praten met die paar goede vrienden over mijn situatie, maar die zitten nu zelf in relaties of hebben eigen vriendengroep waardoor ik minder met ze kan afspreken in ieder geval.
En die andere kennissen/vrienden probeer ik nu ook wat closer mee te worden maar ik zie/spreek ze te weinig om goed dingen af te kunnen spreken. Zijn weinig op msn, reageren laat op smsjes (niet dat ik die veel stuur want wil dus niet opdringerig overkomen), etc. Dus moeilijk om daar dan ook closer mee te geraken.

Nou wil ik dus die vriendschappen her-opbouwen zeg maar, toch weer vaker afspreken e.d. Zonder al te wanhopig en opdringerig over te komen, want hier ben ik bang voor. Vooral omdat ik met een aantal van hun best veel over mijn ex heb zitten praten en de hele kutsituatie waar ik nu in zit, weinig zelfvertrouwen en vrienden etc., ook uitgebreid heb uitgelegd. Maar toch lijkt het wel of ik me eigen uit moet nodigen elke keer, en dat lijkt mij geen goede basis. Dit is bij paar goede vrienden niet het geval maar die hebben dus minder tijd om af te spreken dus kan niet alleen aan hen gaan hangen.

Dus heeft iemand tips hoe ik die vriendschappen weer wat beter op kan pakken? Of wanneer ik bijvoorbeeld zo eens een oude vriend in de stad tegen kom en het is gezellig, daar ook weer wat meer contact mee kan krijgen zonder op te dringen (tot nu toe alleen tijdens uitgaan tegengekomen en dan zijn ze toch dronken dus daarna spreek ik ze weer niet)??

En natuurlijk zijn tips over nieuwe mensen leren kennen ook welkom. Want ik zou toch ook graag contact zoeken met nieuwe mensen (al zijn het maar vrienden van vrienden). Zo kom ik misschien ook wel weer in contact met leuke meiden want dat ontbreekt nu zeker ook. niet gelijk als vriendin want dat zoek ik niet echt, maar gewoon normale vriendinnen is toch ook leuk en helpt zeker met mijn zelfvertrouwen probleem, of mijn negatieve toekomstbeeld in ieder geval.

Groeten,
Snikch

Ga naar een Fok!meet

quote:

Op woensdag 18 november 2009 21:34 schreef Buschetta het volgende:
Ga naar een Fok!meet

Been there done that

Hehe. Nice.

hm, verder geen echte tips wellicht?

Bel ze gewoon eens of ze wat leuks willen doen en praat er dan over met ze. En als ze commentaar hebben op het feit dat je ze een beetje hebt laten zitten, steek dan de hand in eigen boezem en geef het gewoon toe of leg het uit

quote:

Op donderdag 19 november 2009 11:22 schreef Ripley het volgende:
Bel ze gewoon eens of ze wat leuks willen doen en praat er dan over met ze. En als ze commentaar hebben op het feit dat je ze een beetje hebt laten zitten, steek dan de hand in eigen boezem en geef het gewoon toe of leg het uit

Klopt helemaal wat je zegt. Daarom doe ik ook allebei al proberen. Maar het blijft, zoals ik al zeg, een probleem dat ik bij de vrienden/kennissen een beetje buiten de boot val, wat ik altijd al deed. En bij de goede vrienden is het zo dat die meestal al wel wat te doen hebben, of i.v.m. hun eigen relatie gewoon even niks willen doen (wat ik goed begrijp, dat is zoals ik me de afgelopen 2 jaar elke dag voelde als ik bij mijn ex was).

Dus vandaar, bij die vrienden/kennissen moet ik echt blijven bellen om op de hoogte te blijven, en dat wordt in mijn ogen toch echt opdringerig. En bij mijn goede vrienden kan ik wel veel kwijt en ze geven ook zeker veel steun en proberen te helpen waar kan, maar dat kan gewoon ook vaak niet.
Dus bij beide loop ik aardig vast op het moment .

Lastig, ik moet wel zeggen dat ik het altijd zeer moeilijk vind om bevriend te zijn met personen zoals jij, van die 'plakkers' die altijd als 'geisoleerd duo' opereren. Veel succes iig!

quote:

Op donderdag 19 november 2009 12:04 schreef Maanvis het volgende:
Lastig, ik moet wel zeggen dat ik het altijd zeer moeilijk vind om bevriend te zijn met personen zoals jij, van die 'plakkers' die altijd als 'geisoleerd duo' opereren. Veel succes iig!

Geisoleer duo? Dat volg ik even niet.
Maar inderdaad, ik probeer dus niet te plakken maar dat is lastig, vooral omdat ik nu juist behoefte heb aan afleiding heb ik af en toe het gevoel dat ik nu dus inderdaad te veel plak aan mijn beste vrienden. En dat werkt uiteindelijk averechts, heb hun ook gezegd dat als ik teveel 'plak' dat ze het eerlijk moeten zeggen. Maar of ze dat ook doen is een tweede natuurlijk.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 12:08 schreef Snikch het volgende:

[..]

Geisoleer duo? Dat volg ik even niet.
Maar inderdaad, ik probeer dus niet te plakken maar dat is lastig, vooral omdat ik nu juist behoefte heb aan afleiding heb ik af en toe het gevoel dat ik nu dus inderdaad te veel plak aan mijn beste vrienden. En dat werkt uiteindelijk averechts, heb hun ook gezegd dat als ik teveel 'plak' dat ze het eerlijk moeten zeggen. Maar of ze dat ook doen is een tweede natuurlijk.

Wat ik met 'plakkers' en 'geisoleerd duo' bedoel is dat je toen je met je vriendin nog iets had dat je altijd iets met haar wou gaan doen ipv af en toe apart, en dat je nu je vrijgezel bent je pas weer echt laat zien. Dat soort mensen zijn voor mij geen echte vrienden aangezien het weer voorbij is als je weer een relatie krijgt.

Pfff. figuren zoals jij.

Tijdlang met een relatie bezig geweest waarbij heel veel contacten ineens niet meer zo belangrijk waren omdat je het allemaal zo druk had met je ex.

Nu is het net een maand uit en snap je blijkbaar niet dat ze niet allemaal in de rij staan om de contacten weer aan te halen. Waarschijnlijk is het omdat ze ook dondersgoed weten dat ze een tussenoplossing zijn omdat je je zo eenzaam voelt. Tot de volgende relatie, want dan zal je wel weer niks van je laten horen.

En bedankt voor de bullshit OProg.

Even ter info: dit was mijn eerste serieuze relatie, daarvoor was ik altijd een loner (viel ik ook buiten het bootje bij diezelfde vrienden). En als je zo lang al die eenzaamheid voelt, dat je niet echt veel vrienden hebt en er niemand van je houdt dan maak je fouten wanneer je opeens in zo een mooie relatie zit ja!
Maar dat wil niet zeggen dat ik er niet van geleerd heb en de volgende keer hetzelfde ga doen. Ik ben nu ook niet op zoek naar een nieuwe relatie maar naar een eigen leventje. Mijn eigen ding doen, met mijn eigen vrienden het leuk hebben, zelf gelukkig worden.

En in die twee jaar ben ik er trouwens altijd voor mijn vrienden geweest als ze me nodig hadden hoor! Het is echt niet dat ik compleet niks meer heb laten horen, als er iemand steun nodig had of iemand zocht voor weet ik veel wat dan stond ik altijd klaar. Ik heb de vriendschappen wat laten verwateren omdat ik gelijk over hals verliefd was. Maar ik heb er nu echt wel van geleerd dus dit soort opmerkingen kan ik weinig mee.

Ik snap best wat jullie bedoelen, het is ook een enorme fout geweest van mijn kant, en alleen de mijne. Maar dat ik nu die vriendschappen weer op wil pakken is niet omdat ik tijdelijk afleiding zoek tot ik weer een ander heb. Ik wil momenteel niet eens een ander, en ook als me ex me terug zou willen waar ik inderdaad heel erg op hoop, dan zorg ik duidelijk dat mijn eigen leven en vriendschappen ook een goede plek hebben binnen de relatie.

Dus ik zou het waarderen als ik gewoon advies kon krijgen en wat minder kritiek. Ik zeg al, ik snap jullie best hoor, en het is ook zeker mijn fout geweest. Maar dat is niet waar ik hier voor ben, ik wil graag die fout proberen recht te zetten zo ver als mogelijk is.

Het is niet zomaar mogelijk om die fout recht te zetten, het vertrouwen van hun kant in een langdurige vriendschap is verpest. Zijn die mensen zo belangrijk voor je dat ze niet inwisselbaar zijn met andere, nieuwe mensen? Als dat niet het geval is zou ik proberen om nieuwe vrienden te maken, met mensen die je nog niet in de steek hebt gelaten zoals dat bij je oude vrienden was.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 13:01 schreef Maanvis het volgende:
Het is niet zomaar mogelijk om die fout recht te zetten, het vertrouwen van hun kant in een langdurige vriendschap is verpest. Zijn die mensen zo belangrijk voor je dat ze niet inwisselbaar zijn met andere, nieuwe mensen? Als dat niet het geval is zou ik proberen om nieuwe vrienden te maken, met mensen die je nog niet in de steek hebt gelaten zoals dat bij je oude vrienden was.

Die goede vrienden zijn sowieso niet vervangbaar nee, die ken ik al zo lang en kan ik nu ook gewoon mijn ei bij kwijt, als het aan mij ligt zijn dat vrienden voor het leven (en dat is zo ook van hun kant volgens mij dus dat is goed ).
Die vrienden/kennissen zijn voor mij ook goede kerels. Heb bij één daarvan nu ook heel goed steun kunnen vinden, vooral in het begin. Maar ik denk inderdaad dat ik daar wat te plakkerig voor doe omdat dat nooit echt super close is geweest of iets dergelijks. En met de rest van hun heb ik zat plezier wanneer we met zijn allen afspreken, maar daarbuiten is het weer een heel ander verhaal qua contact.

Maar nieuwe mensen leer ik momenteel niet kennen, en daar ben ik slecht in (verlegen e.d.). Dus daarom focus ik me ook om die oude vriendschappen weer wat beter aan te halen. En wie weet leer ik via hun dan weer nieuwe mensen kennen uiteindelijk (ik zeg al, ben ik slecht in, dus dat is niet van het ene op het andere moment tijdens een feestje bijvoorbeeld voor mij).

quote:

Op donderdag 19 november 2009 12:56 schreef Snikch het volgende:
En bedankt voor de bullshit OProg.

Tsjah, tis de waarheid.
Dat bevestig je hieronder zelf ook. En als ik het wat grof zeg zet het je in ieder geval aan het denken.

quote:

Even ter info: dit was mijn eerste serieuze relatie, daarvoor was ik altijd een loner (viel ik ook buiten het bootje bij diezelfde vrienden). En als je zo lang al die eenzaamheid voelt, dat je niet echt veel vrienden hebt en er niemand van je houdt dan maak je fouten wanneer je opeens in zo een mooie relatie zit ja!
Maar dat wil niet zeggen dat ik er niet van geleerd heb en de volgende keer hetzelfde ga doen. Ik ben nu ook niet op zoek naar een nieuwe relatie maar naar een eigen leventje. Mijn eigen ding doen, met mijn eigen vrienden het leuk hebben, zelf gelukkig worden.

En in die twee jaar ben ik er trouwens altijd voor mijn vrienden geweest als ze me nodig hadden hoor! Het is echt niet dat ik compleet niks meer heb laten horen, als er iemand steun nodig had of iemand zocht voor weet ik veel wat dan stond ik altijd klaar. Ik heb de vriendschappen wat laten verwateren omdat ik gelijk over hals verliefd was. Maar ik heb er nu echt wel van geleerd dus dit soort opmerkingen kan ik weinig mee.

Ik snap best wat jullie bedoelen, het is ook een enorme fout geweest van mijn kant, en alleen de mijne. Maar dat ik nu die vriendschappen weer op wil pakken is niet omdat ik tijdelijk afleiding zoek tot ik weer een ander heb. Ik wil momenteel niet eens een ander, en ook als me ex me terug zou willen waar ik inderdaad heel erg op hoop, dan zorg ik duidelijk dat mijn eigen leven en vriendschappen ook een goede plek hebben binnen de relatie.

Dus ik zou het waarderen als ik gewoon advies kon krijgen en wat minder kritiek. Ik zeg al, ik snap jullie best hoor, en het is ook zeker mijn fout geweest. Maar dat is niet waar ik hier voor ben, ik wil graag die fout proberen recht te zetten zo ver als mogelijk is.

Als je ook nooit echt in de groep hebt gezeten zou ik me om eerlijk te zijn al te veel moeite besparen om het contact weer op te krikken. Tenzij het misschien op een relaxte manier gaat van twee kanten.

Kom je nergens mensen tegen die je nog niet kent? JE lijkst me zo te lezen ook niet echt het type dat alleen de kroeg of iets instapt, of vergis ik me ier in?

quote:

Op donderdag 19 november 2009 13:25 schreef OProg het volgende:

[..]

Tsjah, tis de waarheid.
Dat bevestig je hieronder zelf ook. En als ik het wat grof zeg zet het je in ieder geval aan het denken.
[..]

Als je ook nooit echt in de groep hebt gezeten zou ik me om eerlijk te zijn al te veel moeite besparen om het contact weer op te krikken. Tenzij het misschien op een relaxte manier gaat van twee kanten.

Kom je nergens mensen tegen die je nog niet kent? JE lijkst me zo te lezen ook niet echt het type dat alleen de kroeg of iets instapt, of vergis ik me ier in?

Ja ik weet ook wel dat je een punt hebt maar zoals nu met wat onderbouwing of vragen erbij heb ik er al een stuk meer aan .

Het omgaan met die groep kennissen gaat wel goed hoor. Maar ik val buiten de boot met het afspreken zeg maar. Ik woon een eindje weg, en zij kennen elkaar al een stuk langer. Dus telkens als er wat afgesproken wordt moet ik er zelf flink achteraan, en dat komt wellicht opdringerig over. Terwijl wanneer we dus wat afgesproken hebben we allemaal een heel leuke avond hebben hoor, dan heb ik het ook reuze gezellig met allemaal, en andersom (of zo komt het in ieder geval over).

En inderdaad, ik ben redelijk verlegen (Daarom was ik vroeger ook nooit assertief genoeg om bij de groep betrokken te raken), dus een kroeg alleen instappen is niet mijn ding. Al is het maar met één vriend, dan voel ik me gelijk wel op mijn gemak daar binnen. Alleen dan is het probleem weer dat ik niemand durf aan te spreken zomaar, en zelf wordt ik ook niet snel aangesproken (alleen door oude bekenden maar zoals ik al in de topic-post heb gezet: die zie ik dan even en is het heel gezellig maar daarna hoor je er weer niets van).

Verder zit ik al op mijn laatste school, alle leuke mensen van mijn studie ken ik nu ondertussen wel, maar ook die mensen hebben een eigen leven buiten school, eigen vriendengroep van het middelbaar.
Ben aan het zoeken voor een bijbaantje om zo misschien met wat mensen in contact te komen maar het valt aardig tegen met het vinden van een leuk bijbaantje waar je met mensen werkt (of leuke collega's hebt van een beetje dezelfde leeftijd).

Zelf ben ik niet echt zo iemand die gelijk weggaat bij zijn vrienden zodra ik iets met een meisje begin, maar ik heb in een vergelijkbare situatie gezeten, waardoor ik toch een beetje vervreemde van mijn vrienden.

Maarja.. Als je er eenmaal uit bent dan sta je daar.. in je uppie.. En das gewoon kut.

Hetgeen wat ik heb gedaan is gewoon 1-2x in de week gebeld om af te spreken, dat is dan ook gebeurt.. en langzamerhand wordt er gewoon teruggebeld door hun.. Ik heb ook mn oprechte excuses aangeboden voor de tijd dat ze niks van mij hebben gehoord, en voor zover ik weet zijn deze geaccepteerd. Alhoewel er natuurlijk altijd wel een paar mensen tussen zijn met bedenkingen... Maarja.. mensen komen en gaan, weet je...

quote:

Op donderdag 19 november 2009 13:46 schreef Bob23 het volgende:
Zelf ben ik niet echt zo iemand die gelijk weggaat bij zijn vrienden zodra ik iets met een meisje begin, maar ik heb in een vergelijkbare situatie gezeten, waardoor ik toch een beetje vervreemde van mijn vrienden.

Maarja.. Als je er eenmaal uit bent dan sta je daar.. in je uppie.. En das gewoon kut.

Hetgeen wat ik heb gedaan is gewoon 1-2x in de week gebeld om af te spreken, dat is dan ook gebeurt.. en langzamerhand wordt er gewoon teruggebeld door hun.. Ik heb ook mn oprechte excuses aangeboden voor de tijd dat ze niks van mij hebben gehoord, en voor zover ik weet zijn deze geaccepteerd. Alhoewel er natuurlijk altijd wel een paar mensen tussen zijn met bedenkingen... Maarja.. mensen komen en gaan, weet je...

Ik had mezelf daar ook nooit voor aangezien hoor. Maar dat gelukkige gevoel dat ik opeens door haar kreeg na al die eenzaamheid was gewoon zo intens dat ik die fout helaas toch heb gemaakt. Nogmaals, zeker iets wat ik de volgende keer niet meer zo laat gebeuren!!

Dat bellen om af te spreken probeer ik inderdaad ook. Alhoewel ik eerder via msn of iets dergelijks vraag, heb vroeger ook niet vaak gebeld, begon me telefoon pas te gebruiken toen ik met me ex kreeg .
Alleen dat het afspreken dan ook gebeurd dat verschild dus nogal per persoon en situatie. Met die paar goede vrienden gaat dat redelijk aardig. Maar met die kennissen/vrienden is het toch een beetje aankijken of ik dit keer geluk heb of niet.

En één vraag, hoe heb je je excuses aangeboden? Want ik heb zeker tegen allemaal gezegd dat ik fout zat en dat ik het volgende keer echt niet weer laat gebeuren. Maar echt een letterlijke 'sorry' heb ik nog niet verteld moet ik zeggen. Maar hoe doe je zoiets? Met een mail naar de desbetreffende personen (dan wel alleen de vrienden denk ik, die kennissen is toch beetje andere situatie vind ik). Of in persoon, maar dan alsnog, op wat voor moment zeg je opeens: sorry dat ik jullie eigenlijk verwaarloosd heb de afgelopen 2 jaar .
Ben ze dit zeker verschuldigd om het toch nog even concreet te zeggen dat het me spijt, dat ik die fout niet had moeten maken. Dus een voorstel daarvoor is ook welkom .

quote:

Op donderdag 19 november 2009 14:29 schreef Snikch het volgende:

[..]

En één vraag, hoe heb je je excuses aangeboden? Want ik heb zeker tegen allemaal gezegd dat ik fout zat en dat ik het volgende keer echt niet weer laat gebeuren. Maar echt een letterlijke 'sorry' heb ik nog niet verteld moet ik zeggen. Maar hoe doe je zoiets? Met een mail naar de desbetreffende personen (dan wel alleen de vrienden denk ik, die kennissen is toch beetje andere situatie vind ik). Of in persoon, maar dan alsnog, op wat voor moment zeg je opeens: sorry dat ik jullie eigenlijk verwaarloosd heb de afgelopen 2 jaar .
Ben ze dit zeker verschuldigd om het toch nog even concreet te zeggen dat het me spijt, dat ik die fout niet had moeten maken. Dus een voorstel daarvoor is ook welkom .

Hmm ja, mijn situatie was wel anders dan die vaqn jouw, omdat ik zelf gewoon stom ben geweest, maarja ik ben toen we met een groepje waren opgestaan en zei dat ik iedereen even iets moest vertellen.. Dus heel het verhaal verteld.. en gewoon gezegt dat het ook mijn schuld was, en vooral een 'Sorry dat ik jullie een beetje links heb laten liggen' is gewoon op zijn plaats, want je mag ook best hard voor jezelf zijn,

zeg waar het op staat en mensen zullen dat respecteren.. en vooral niet onzeker zijn erover.. knal het er gewoon uit wat je wil zeggen!

-edit- Je zegt zelf al van die eenzaamheid, sommige zullen je uitlachen achter je rug, maar je ziet dan wel aan wie je echt wat hebt of niet.

Ik denk dat je gelijk hebt, ik moet het sowieso doen want ben ik ze gewoon verschuldigd. En op het gebied van die fout moet ik ook inderdaad streng zijn voor mezelf, al is het maar om te voorkomen dat het de volgende keer weer gebeurd.

Weet alleen nog niet goed hoe. Wat je zegt is inderdaad een goed idee en dat kan ik ook bij mijn paar beste vrienden gewoon doen denk ik. Maar bij die kennissen groep zijn er maar 2 waarvan ik echt vindt dat ik daar mijn oprechte excuses aan moet aanbieden. Maar als we al afspreken (Waar ik dus zelf achteraan moet), dan zitten we dus met de gehele groep. En ik moet zeggen, dan is de sfeer meestal ook niet zo serieus om even zo iets moeilijks tussendoor te gooien, meestal is het echt een leuke sfeer en gaat het over de meest nutteloze dingen dus vandaar .
Maar goed, ik spreek hun misschien daar wel even apart op aan dan want het is zeker terecht. En die paar beste vrienden zie ik ook weer snel dus dan doe ik dat ook zeker aankaarten om even concreet mijn excuses aan te bieden.

Is in ieder geval een stap die ik sowieso nog moet maken. Maar goed, dan de volgende stappen weer proberen te nemen . Als ik ook alweer weet wat die stappen precies zijn .

Ik denk dat oprechtheid de sleutel is..

Succes!