Stel je vragen aan Yvonne van den Hout - RE(d)T je gewicht

Meeleespost (plus subtiel schopje)

Hmmm, klinkt wel interessant. Goeie review ook!

*boek op verlanglijstje zet...

Ik lees ook mee!

Goede review Lois.
Lijkt me een interessant boek. Ga hem denk ik bestellen bij bol.com.

ik lees mee!

Hallo, welkom op dit forum, leuk dat jullie er zijn.

Heb je vragen, stel ze gerust.

Groetjes, Yvonne

Hey Yvonne, wat leuk dat je meeleest en reageert.

Debbie

Is alleen nog niet veel te lezen op het moment
Maar dat komt vast nog wel, ik wacht de reacties rustig af.

Ik heb een vraag: ik eet sinds enkele jaren vrij veel havermout (met yoghurt). Sinds ik dat doe, knal ik uit mijn broeken. Is havermout zo slecht als je aan gewichtsbeheersing wilt doen?

Op zich interessant. Ik ben een emotievreter. Ik woog ooit 80 kilo omdat ik veel at en totaal stopte met bewegen, zat in een relatie die voor mij niet zo gezond was. Ik moet zeggen dat ik nu de indruk heb dat ik het al vrij snel herken. Ik zit nu al een jaar of 4 op een gewicht tussen 62-67 kilo en dat bevalt me beter.

Ik ben een hele gemene, ik kan alles eten zonder dat ik aankom. Als ik wat meer lichamelijk zwaar werk, moet ik als een paard eten om genoeg energie te hebben. Iedereen zei dat dat na mijn 30e wel zou veranderen, dan zou ik wel aankomen, maar ik ben nu 32,5 en lekker nog niks, zelfs niet nu vriendje heel goed en lekker voor me kookt (we wonen sinds juni samen). Nu zeggen ze dat het na mijn 40e wel zal veranderen....

@ ElisaB: Of havermout op zichzelf zo slecht is, denk ik niet. Het zal ook afhangen van wat je zoal meer eet op een dag.

@ Seven of Nine: Prima als je je gewicht stabiel kunt houden. Het herkennen van den emoties die je aanzetten tot eten, is daarbij een belangrijke 1ste stap. Vandaar dat ik daar ook in mijn boek veel aandacht aan geef.

Groetjes, Yvonne

Dan heb ik ook wel een vraagje(weet niet of ie helemaal 100% ontopic is); maar wat kan je t beste eten als je pfeiffer hebt? Is op internet niet heel veel van te vinden, alleen wat je Niet mag eten, maar t enige wat ik nu nog op mn brood kan doen is smeerkaas en kaas... En al snack miss nog tips?
THX

interessant topic

Dit is wel een interessant topic.

quote:

Op dinsdag 20 oktober 2009 13:01 schreef Lano het volgende:
Dan heb ik ook wel een vraagje(weet niet of ie helemaal 100% ontopic is); maar wat kan je t beste eten als je pfeiffer hebt? Is op internet niet heel veel van te vinden, alleen wat je Niet mag eten, maar t enige wat ik nu nog op mn brood kan doen is smeerkaas en kaas... En al snack miss nog tips?
THX

NIet ontopic is dit sorry. Zoals je in de review kunt lezen gaat het niet over WAT je kunt eten, maar hoe je met eten en niet eten moet omgaan.

Bedankt Lois, klopt helemaal je uitleg.

En daarbij komt dan ook nog eens de vraag: waarom eet je zoals je eet? Welke betekenis heeft eten eigenlijk voor je....

quote:

Op dinsdag 20 oktober 2009 16:05 schreef Lois het volgende:

[..]

NIet ontopic is dit sorry. Zoals je in de review kunt lezen gaat het niet over WAT je kunt eten, maar hoe je met eten en niet eten moet omgaan.

Daar was al bang voor, maar niet geschoten...
Wel goede actie dit, zou Fok! vaker moeten doen net verschillende experts

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 22:44 schreef Phedre77 het volgende:
Ik ben een hele gemene, ik kan alles eten zonder dat ik aankom. Als ik wat meer lichamelijk zwaar werk, moet ik als een paard eten om genoeg energie te hebben. Iedereen zei dat dat na mijn 30e wel zou veranderen, dan zou ik wel aankomen, maar ik ben nu 32,5 en lekker nog niks, zelfs niet nu vriendje heel goed en lekker voor me kookt (we wonen sinds juni samen). Nu zeggen ze dat het na mijn 40e wel zal veranderen....

Ik ben een man (18) en heb dit ook. Ben nu 1.95 lang en weeg zo'n 63 kg..BMI 17 of zo. Vind het zelf erg vervelend, ik eet zeker veel, genoeg en gevarieerd maar ook behoorlijk veel vettere maaltijden. Maar kom niks aan...

@ Synath, kan me heel goed voorstellen dat je het vervelend vindt als je zo dun bent.
Dat is ook een van de dingen die ik in mijn boek bespreek. Iemands gewicht is voor een behoorlijk deel ook erfelijk bepaald, daar ben jij hoogstwaarschijnlijk ook het bewijs van. Net als Phedre overigens. Extra veel en/of vet eten helpt dan ook niet veel om aan te komen. Ook heeft ieder lichaam een bepaald setpoint, dat is het gewicht dat je lichaam aanneemt nadat je lichamelijk volgroeid bent en eet naar je natuurlijke behoefte. Dus eet wanneer je honger hebt en stopt wanneer je verzadigd bent en regelmatig voldoende beweegt. Het is in feite het natuurlijke gewicht dat bij iemand past. Als je daar niet al te veel aan sleutelt door regelmatig te lijnen, blijft dit gewicht over het algemeen vrij stabiel.

Maar zou je het dan wel bijvoorbeeld op kunnen bouwen door wat anders te gaan sporten, meer spiermassa op te bouwen en koolhydraten te eten?

Ook weer off-topic denk ik..:-)

Ik blijf over het algemeen inderdaad heilig op mijn vaste kilogrammen. Ik val bij een periode van stress wel een kilo of anderhalf af, maar nooit meer en kom ook nooit meer dan dat aan.

Kun jij heel kort en krachtig jouw invalshoek op het thema eens noemen? Ik denk zelf ook direct bij dit thema aan dieten en afvallen en als ik aan de psychologische kant denk, vooral aan de psychologische kant van dieten, dus meer als bijzaak.

En ben je als man van 18 uberhaupt al op je streefgewicht? Ik ben nu een oude muts van 32, maar was op die leeftijd een en al arm en been, wist niet waar ik er mee naartoe moest...:-D

Hoi, ik kom daar vanmiddag nog op terug o.k?

Als man van 18 ben je tegenwoordig meestal al wel lichamelijk volgroeid, hoewel het ook wel eens iets eerder of later kan zijn.

Het is inderdaad off topic wanneer je me vraagt naar specifieke voedingsmiddelen want ik ben geen gewichtsconsulente of dietiste natuurlijk.

Je vraagt naar de psychologische kant, om die even kort maar krachtig samen te vatten. Zal mijn best doen.
Door regelmatig te lijnen bestaat de kans dat je in de beruchte vicieuze cirkel belandt van:
Ontevreden met je lijf...lijnen...weer normaal gaan eten....vervolgens aankomen....weer niet tevreden met je lijf en daarom opnieuw gaan lijnen. Verder ben ik van mening dat lijnen volgens andermans voorschriften je afhankelijkheid van dieten vergroten en daarmee vaak je zelfvertrouwen ondermijnen als het je niet lukt deze voorschriften goed te (blijven) volgen. Vaak ontstaat er dan een schuldgevoel (doordat men weer is gaan eten en daarmee dus gezondigd heeft) en word het zelfvertrouwen nog meer ondermijnd.
Kortom: Iemands stemming kan invloed hebben op haar eetpatroon en dat eetpatroon heeft weer invloed op haar stemming. Oorzaak en gevolg houden elkaar zo dus in stand.
Het doorbreken van die cirkel is het eerste vereiste om iets aan je gewicht te doen en dat kan je leren.