quote:
Op woensdag 21 oktober 2009 12:29 schreef mijsje het volgende:[..]
ben ik met je eens hoor Leonieke, maar ik zou het dan wel graag hebben met informatie die klopt met de info die de gyn ook heeft gegeven...ik zou toch denken dat hij wel weet hoe of wat...
Het ziekenhuis is 30 km verderop, dus ik zou het fijn vinden om gewoon thuis geprikt te worden door de huisarts (of bij de dienstdoende huisarts in de praktijk... ook goed) en dan 36 uur later in de ochtend de inseminatie te hebben, zoals de gyn het ook had voorgesteld...
Ik zou persoonlijk ook eerder op het advies van de arts vertrouwen, hoor

Maar... (daar ben ik weer hé

) als ik echt nog één iets mag zeggen wat het voor mij allemaal makkelijker/draaglijker heeft gemaakt, is het feit dat ik zelf geprikt heb

Echt, geen verplichtingen naar huisdokters/ziekenhuizen toe om stipt op een bepaald uur aan hun deur te staan, maar al het materiaal gewoon kunnen meenemen als je een bezoekje brengt aan een paar vrienden of als je die ene avond toch op restaurant wilt gaan. Ik vond het heel moeilijk om de eerste keer die naald in mijn buik te rammen, maar vond het achteraf wel allemaal meevallen (en verdomd stoer van mezelf

) en zo gemakkelijk om mijn leven niet op "hold" te moeten zetten voor die dagelijkse prik.
Bij de laatste poging die gelukt was, heb ik mijn pregnyl om 23u moeten zetten en zat ik voor een etentje met het werk op restaurant. Gewoon eventjes van tafel weggaan, me in een aparte ruimte gezet en ervoor en erachter gewoon lekker genieten van het eten en het gezelschap.
Dat heeft het voor mij echt draaglijker gemaakt (zeker omdat ik ook kon vergelijken met het feit dat er elke avond om 20u stipt een verpleegster aan de deur stond om een inspuiting te geven).