quote:

Op zaterdag 7 november 2009 02:49 schreef capricia het volgende:
De ellende van zo'n paniekaanval, ook al kun je die via ademhalingstechnieken onder controle krijgen, is dat je lijf zoveel adrealine aanmaakt dat je de rest van de dag opgefokt of doodmoe bent.
En we weten allemaal dat doodmoe zijn weer een attack kan uitlokken.

Persoonlijk vind ik het meest vervelende de angst voor die angst. Ik heb het jaren geleden eens in de auto gehad en sindsdien rijd ik nooit meer helemaal relaxed. Ook na 4 jaar niet, terwijl alles nu normaal is en ik al jaren geen aanvallen meer gehad heb. Outgaan op de snelweg of zo, daar moet ik gewoon niet aan denken, dan nog liever in een groep.

Het komt ook een beetje doordat de aanvallen niet altijd goed te voorspellen zijn. Het heeft niet altijd met stress / angst voor een bepaalde situatie te maken. Het kan ook zomaar komen, is mijn ervaring.

Bij mij is het begonnen in de auto (tijdens en rit voor mijn werk). De paniekaanval begon toen ik net weg reed en heeft de hele rit (ongeveer 4 uur) aangehouden. Het zakte steeds even weg om 30 seconden later weer terug te komen. Zo ging dat de hele rit door. Gedurende de hele rit zat ik me af te vragen of ik niet beter tegen een boom aan kon rijden en dan naar het ziekenhuis te worden gebracht. In het ziekenhuis leek het me wel veilig dus regelmatig flitste het door m'n hoofd dat dat misschien wel de beste oplossing was. Ik heb het niet gedaan, maar heb me de volgende dag wel ziek gemeld. Daarna een jaar deels in de ziektewet gelopen en deels op therapie basis weer gewerkt, maar het kon me allemaal niet meer boeien. Ik ben gestopt en voor mezelf begonnen. Helaas betekende dat niet dat de PA's ophielden. De laatste PA was zo heftig dat het dagenlang door ging en ik kon het zonder medicijnen niet meer volhouden. Ik heb nu oxazepam en wordt eindelijk weer een beetje rustig.
Het verschil met jou is dat ik helemaal niet bang ben om te rijden. Ik rijd voor mezelf zonder problemen en zonder angst. Wel heb ik een keer een PA gehad bij de kapper en ben ik sindsdien iedere keer als ik weer geknipt word bang voor een nieuwe aanval.

Dat heb ik dus op de snelweg, heb al jaren niet meer zelf gereden buiten de stad. In de stad is geen probleem, maar zodra er een snelweg in zicht komt slaat de paniek toe.

Het is idd de angst voor de angst bij mij die behoorlijk heftig is, de aanval zelf valt meestal wel mee.
Ik heb bv donderdag een afspraak bij de tandarts waar ik nu al heel erg tegenop zie, iemand daar nog tips voor? Meestal eet ik kauwgom om rustig te blijven maar dat gaat in dit geval een beetje lastig
Praten kan ik op zo'n moment niet eens dat maakt het alleen maar erger, gaait alles draaien. Meestal probeer ik mijn aandacht te verleggen door mezelf pijn te doen(gwn met je nagels in je huid, niet dat ik in mezelf snij ofzo )

Cognitieve therapie schijnt hier ook bij te helpen... kun je makkelijker je gedachten ordenen zeg maar. Heb zelf nog van augustus een doorverwijsbriefje van de dokter maar heb er nog geen gebruik van gemaakt vanwege drukte.

Zelf heb ik overigens veel last van hyperventilatie, ik adem ook zichtbaar verkeerd (vanuit m'n borst). Dit resulteert in keihard bonzen van m'n hart (dus niet sneller, maar gewoon een harde bons), wat erg beangstigend is. Ik heb hier eigenlijk al sinds ik me kan herinneren last van. Soms heb ik ook het gevoel dat ik een soort extra bons op m'n borst krijg, die doorschiet naar m'n keel. Erg beangstigend, maar vooral vervelend omdat het je leven begint te beheersen. Het ergste is eigenlijk dat vervelende, onheilspellende gevoel dat je in je buik krijgt.

quote:

Op zaterdag 7 november 2009 11:22 schreef Jivis het volgende:
Cognitieve therapie schijnt hier ook bij te helpen... kun je makkelijker je gedachten ordenen zeg maar. Heb zelf nog van augustus een doorverwijsbriefje van de dokter maar heb er nog geen gebruik van gemaakt vanwege drukte.

Dat heb ik dus gehad en het doet voor mij niets. Wat je dan doet is het opschrijven van je gedachten en daarna wat je na logisch beredeneren beter had kunnen denken. Voor mij werkte het absoluut niet omdat ik vanaf dag 1 wel weet wat ik verkeerd doe. Ik weet wel wat ik in bepaalde situaties zou moeten denken, maar op de cruciale momenten lukt me dat gewoon niet. Ze kunnen me 100x duidelijk maken dat denken dat je doodgaat als je je raar voelt in je hoofd niet het meest logische is, maar op het moment supreme lukt het me gewoon niet om die gedachten te controleren. Therapie werkt voor mij blijkbaar niet omdat ik wel weet wat ze allemaal gaan zeggen. Vandaar dat medicijnen op dit moment het enige is wat voor mij helpt. Maar er zijn natuurlijk wel veel mensen waarbij het wel helpt, dus probeer gewoon alles wat je aangeboden wordt. Baat het niet dat schaadt het niet.

Scanman,

Je bent je waarschijnlijk de tering geschrokken bij de eerste paniekaanval.
Helaas is dat in jouw systeem gaan zitten en is de angst voor een nieuwe aanval nu onderdeel geworden van jouw leven.

De pillen die je slikt helpen om de angst te onderdrukken, maar ze nemen de oorzaak -wat dat ook moge zijn- niet weg.
Ik zou je toch aan willen raden om nog een vorm van therapie te volgen om het uit je systeem te proberen te praten.

Waarschijnlijk gaat het nooit helemaal weg, maar het is al een overwinning als je in de toekomst stapje voor stapje dingen waar je bang voor bent zonder medicatie kunt doen, natuurlijk wel met een pilletje in de broekzak voor de zekerheid.

Ik heb het zelf ook en ik kan het inmiddels 'fine tunen'.
Als ik ergens erg tegenop zie dan neem ik een half pilletje, niks mis mee.

Mijn probleem is overigens dat ik een apotheek-fobie heb.
Leuk als ik weer een herhaalrecept op moet halen.

APK, zo leer je elkaar opeens wat beter kennen na jaren op FOK te hebben rond gedwaald.

Maar hoe dan ook, bedankt voor je reactie! Je hebt gelijk dat een pilletje slechts een tijdelijke oplossing is, maar ik heb me er bij neergelegd dat ik misschien de rest van mijn leven aan de medicijnen moet. Daar heb ik op zich geen probleem mee, zolang het maar niet schadelijk is. Op dit moment heb ik nog geen vorm van therapie gehoord waar ik vertrouwen in heb en vertrouwen is toch wel een eerste vereiste als je eraan begint.
Sommige mensen denken gewoon echt te veel en helaas ben ik er daar één van

Welke angsten heb jij dan als je een apotheek binnen stapt?

quote:

Op zondag 8 november 2009 02:39 schreef scanman1 het volgende:

[..]

Dat heb ik dus gehad en het doet voor mij niets. Wat je dan doet is het opschrijven van je gedachten en daarna wat je na logisch beredeneren beter had kunnen denken. Voor mij werkte het absoluut niet omdat ik vanaf dag 1 wel weet wat ik verkeerd doe. Ik weet wel wat ik in bepaalde situaties zou moeten denken, maar op de cruciale momenten lukt me dat gewoon niet. Ze kunnen me 100x duidelijk maken dat denken dat je doodgaat als je je raar voelt in je hoofd niet het meest logische is, maar op het moment supreme lukt het me gewoon niet om die gedachten te controleren. Therapie werkt voor mij blijkbaar niet omdat ik wel weet wat ze allemaal gaan zeggen. Vandaar dat medicijnen op dit moment het enige is wat voor mij helpt. Maar er zijn natuurlijk wel veel mensen waarbij het wel helpt, dus probeer gewoon alles wat je aangeboden wordt. Baat het niet dat schaadt het niet.

Hier nog een. Ben ook een tijd in therapie geweest bij een psycholoog. Het doet ook niets voor mij.
Ik weet echt wel waar mijn gedachten de verkeerde afslag nemen. En ik weet ook wel dat de angsten niet reeel zijn. Maar de gedachte is dan wel al geweest en dus ook de lichamelijke reactie en het paniekgevoel.
Het corrigeren van de gedachte is gewoon te laat.
Ook heb ik wel eens het gevoel dat de paniekaanval niet getriggerd wordt door de verkeerde gedachte, maar dat het eerder andersom is: Ik krijg een paniekgevoel en dus ga ik denken...

Sommige mensen zijn er gewoon bijzonder gevoelig voor...anderen weer helemaal niet.

Mag ik vragen welke pilletjes jullie slikken, en of daar makkelijk aan te komen is of dat het echt een laatste oplossing is van de huisarts?

Ik merk namelijk dat het bij mij eigenlijk ineens een stuk heftiger word(de angst voor een aanval) en ik weet ook wel dat ik met therapie moet beginnen maar die stap is nu voor mij veel te groot. Is het niet mogelijk om eerst met pilletjes te beginnen en daarna therapie? Of krijg je die echt niet zomaar van de huisarts?

Ben nu namelijk al een dag of 2, 3 heel erg gestresst omdat ik donderdag naar de tandarts moet duurde vannacht weer ruim 2 uur en 2 valdispertpilletjes voordat ik rustig genoeg, en moe vanalles was, dat ik eindelijk in slaap viel

edit; valdispert doet trouwens nauwelijk tot niets voor mij.

hier iemand..die een tijdje geleden iig een soort paniekaanvallen had..heb medicatie van de huisarts gekregen welke ik niet heb ingenomen..en nu heb ik er in real life geen last van..maar soms in mn dromen wel..en dan word ik geschrokken wakker

quote:

Op zondag 8 november 2009 12:33 schreef Lano het volgende:
Mag ik vragen welke pilletjes jullie slikken, en of daar makkelijk aan te komen is of dat het echt een laatste oplossing is van de huisarts?

Ik merk namelijk dat het bij mij eigenlijk ineens een stuk heftiger word(de angst voor een aanval) en ik weet ook wel dat ik met therapie moet beginnen maar die stap is nu voor mij veel te groot. Is het niet mogelijk om eerst met pilletjes te beginnen en daarna therapie? Of krijg je die echt niet zomaar van de huisarts?

Ben nu namelijk al een dag of 2, 3 heel erg gestresst omdat ik donderdag naar de tandarts moet duurde vannacht weer ruim 2 uur en 2 valdispertpilletjes voordat ik rustig genoeg, en moe vanalles was, dat ik eindelijk in slaap viel

edit; valdispert doet trouwens nauwelijk tot niets voor mij.

Meestal adviseert de huisarts een therapie in combinatie met medicijnen. Want net zoals jij zelf zegt: De angst kan erg groot zijn, zo groot dat therapie niet gaat werken omdat je zoveel angst hebt. Eerst moeten die angsten weg.
Ga gewoon langs je huisarts en vertel je verhaal.
Als het alleen de tandarts is waardoor je die angsten krijgt, dan kan een oxazepam ook goed helpen. Maar die krijg je maar zeer tijdelijke mee.
Heb je in je dagelijks leven heel veel angsten, dan zul je waarschijnlijk iets structurelers voorgeschreven krijgen.

Het is nu toevallig de tandarts maar heb er helaas veel vaker last van. Ik slik nu wel hyperiplant dat schijnt er ook wel voor te helpen, maar dat begint pas na 4 tot 6 weken te werken.

Maar was oxazepam niet heel erg verslavend? Ben daar nogal gevoelig voor(geestelijk).

quote:

Op zondag 8 november 2009 13:50 schreef Lano het volgende:
Het is nu toevallig de tandarts maar heb er helaas veel vaker last van. Ik slik nu wel hyperiplant dat schijnt er ook wel voor te helpen, maar dat begint pas na 4 tot 6 weken te werken.

Maar was oxazepam niet heel erg verslavend? Ben daar nogal gevoelig voor(geestelijk).

Oxazepam is idd verslavend. Dus als het alleen voor die ene keer in het jaar zou zijn dat je naar de tandarts zou gaan, of als je vliegangst hebt ofzo, dan zou ik dat vragen.
Maar heb je er dus structureler last van, dan kun je het beste iets structureels doen... Dus anti-depressiva + therapie.

Ik ga hier nog even een middagje over twijfelen denk ik, ben bang dat ik er te vaak en te makkelijk naar grijp als ik het thuis heb liggen . Weet je toevallig ook nog of oxazepam samen kan met hyperiplant.

quote:

Op zondag 8 november 2009 14:03 schreef Lano het volgende:
Ik ga hier nog even een middagje over twijfelen denk ik, ben bang dat ik er te vaak en te makkelijk naar grijp als ik het thuis heb liggen . Weet je toevallig ook nog of oxazepam samen kan met hyperiplant.

Geen idee.
Maar waarom ga je niet gewoon eens langs je huisarts en bespreek je deze zaken met hem/haar?

quote:

Op zondag 8 november 2009 02:39 schreef scanman1 het volgende:

[..]

Dat heb ik dus gehad en het doet voor mij niets. Wat je dan doet is het opschrijven van je gedachten en daarna wat je na logisch beredeneren beter had kunnen denken. Voor mij werkte het absoluut niet omdat ik vanaf dag 1 wel weet wat ik verkeerd doe. Ik weet wel wat ik in bepaalde situaties zou moeten denken, maar op de cruciale momenten lukt me dat gewoon niet. Ze kunnen me 100x duidelijk maken dat denken dat je doodgaat als je je raar voelt in je hoofd niet het meest logische is, maar op het moment supreme lukt het me gewoon niet om die gedachten te controleren. Therapie werkt voor mij blijkbaar niet omdat ik wel weet wat ze allemaal gaan zeggen. Vandaar dat medicijnen op dit moment het enige is wat voor mij helpt. Maar er zijn natuurlijk wel veel mensen waarbij het wel helpt, dus probeer gewoon alles wat je aangeboden wordt. Baat het niet dat schaadt het niet.

Ik heb ontspaningsoefeningen gehad van manueel therapeut/ fysiiotherapeut. Dat gaat meeer om er vroeg bij te zijn als je lichaam te gespannen wordt, en bijtijds te ontspannen door goede houding en spierontspanningsoefeningen Niet zozeer over je gedachten

Maar gebruik ook medicijnen ad + (nog maar weinig) Xanax

Mag de afspraak met de tandarts verzetten, dus denk dat ik eerst even kijk of dat hyperiplant gaat werken. Dat heeft tenminste geen bijwerkingen en verslavingen ben daar toch nogal voorzichtig mee

Ik las trouwens ook in dit topic dat iemand ontspanningsoefeningen op zn mp3 had, miss dat iemand mij die wil sturen??

Ik wil ook beginnen met yoga misschien dat ik daar ook wat rustiger van word, iemand daar tips voor(website, of goede ervaringen?)

Bedankt voor de reacties

quote:

Op zondag 8 november 2009 14:13 schreef Lano het volgende:
Mag de afspraak met de tandarts verzetten, dus denk dat ik eerst even kijk of dat hyperiplant gaat werken. Dat heeft tenminste geen bijwerkingen en verslavingen ben daar toch nogal voorzichtig mee

Ik las trouwens ook in dit topic dat iemand ontspanningsoefeningen op zn mp3 had, miss dat iemand mij die wil sturen??

Ik wil ook beginnen met yoga misschien dat ik daar ook wat rustiger van word, iemand daar tips voor(website, of goede ervaringen?)

Bedankt voor de reacties

Waarom neem je niet iemand mee naar de tandarts? Iemand die jij goed vertrouwt en die weet hoe je in elkaar zit. Kan al een heleboel angst schelen.

quote:

Op zondag 8 november 2009 03:35 schreef scanman1 het volgende:

Welke angsten heb jij dan als je een apotheek binnen stapt?

Gewoon de standaardklachten, denk ik.
Droge mond, onregelmatige ademhaling, zeer gespannen, bang zijn om om te vallen.
Als je ergens een keer zo'n aanval krijgt dan ben je bang dat het een volgende keer op die plaats of in eenzelfde situatie weer gaat gebeuren en wordt het bijna een self fulfilling prophecy.

Ik merk dat het langzaam weer verwijnt, het is voor mij heel belangrijk om rationeel na te denken en dan zie ik dat het eigenlijk helemaal nergens op slaat, die gedachte probeer ik dan vast te houden voor de volgende keer.

Heb het ook met winkels gehad bv, maar daar heb ik nu totaal geen problemen meer mee.

quote:

Op zondag 8 november 2009 03:35 schreef scanman1 het volgende:
Op dit moment heb ik nog geen vorm van therapie gehoord waar ik vertrouwen in heb en vertrouwen is toch wel een eerste vereiste als je eraan begint.
Sommige mensen denken gewoon echt te veel en helaas ben ik er daar één van

Ademhaling is de truck, in combinatie met flink lichamelijk bezig zijn. Het tweede reguleert het eerste en bovendien heb je geen tijd om na te denken. Als je een therapie wil volgen, zoek dan iemand die je leert adem halen. Het klinkt allemaal geitewollensokkerig, maar veel mensen zijn veel te veel met het hoofd bezig en zich totaal niet bewust van de rest van het lichaam.

Maar goed, het is net als met afvallen of stoppen met roken, je moet er wel wat voor doen om het gewenste resultaat te bereiken.

Wat voor klachten krijgen jullie bij een paniekaanval? Benieuwd of dat overeenkomt met mij.

quote:

Op zondag 8 november 2009 16:22 schreef Jivis het volgende:
Wat voor klachten krijgen jullie bij een paniekaanval? Benieuwd of dat overeenkomt met mij.

Onregelmatige ademhaling, zwetende handen, trillen, en bij mij slaat het ook altijd op m'n darmen. Dus diarree. Soms ook overgeven, maar dat is gelukkig zelden

quote:

Op zondag 8 november 2009 16:22 schreef Jivis het volgende:
Wat voor klachten krijgen jullie bij een paniekaanval? Benieuwd of dat overeenkomt met mij.

Raar gevoel in je kop, knikkende knieeren, soms niet meer normaal kunnen lopen. Niet meer logisch kunnen denken. Dat zijn enkele voorbeelden.

quote:

Op zondag 8 november 2009 16:22 schreef Jivis het volgende:
Wat voor klachten krijgen jullie bij een paniekaanval? Benieuwd of dat overeenkomt met mij.

Trillen, zweten, rare denkbeelden, droge mond, weg willen rennen, iets vast willen houden omdat ik denk dat ik ga vallen ofzo, "gewoon" bang zijn de controle te verliezen.

quote:

Op zondag 8 november 2009 19:41 schreef sticky-wicked het volgende:

[..]

Trillen, zweten, rare denkbeelden, droge mond, weg willen rennen, iets vast willen houden omdat ik denk dat ik ga vallen ofzo, "gewoon" bang zijn de controle te verliezen.

Idem.