Toch een beetje een slowchat hier.
Bekende van me schaft zich enkele jaren geleden een hond aan.
Ras staat bekend om veeleisend en geen beginnershond.
Opvoeding opgegeven,interesse verloren resulteert dus in constant blaffen tijdens gesprek,haalt uit naar alles wat rondloopt inclusief fietsers en kinderen kortom totaal ongesocialiseerd.
Nu heb ik tijdens zijn vakantie haar wel eens twee weken uit gelaten,(zijn ouders durven er de straat niet mee op) en dat ging vrij aardig.
Ze zit normaal heel de dag op een achterplaats/in de schuur conditie is dus minimaal maar aangezien haar leeftijd (4) zit er genoeg energie in.(buiten het uitlaten om)
Nu heeft hij het plan opgevat om naar Laos te verhuizen (bepaalde dingen zijn daar goedkoper dan in Thailand

) maar dan wel zonder hond.
Klopt dus bij mij aan:Ik weet gewoon dat ze het bij jou goed zou hebben,en ze is gesteld op jou
Zwart-wit, ik wil geen teef erbij .
Mocht ik besluiten tot een nieuwe aanschaf ga ik voor een reu,maar aan de andere kant weet ik dat ze slecht plaatsbaar is.
Dat is dus een vrij donker vooruitzicht voor haar ,maar 10 jaar een hond opvangen die toch eigenlijk niet je voorkeur heeft
Ik vind het moeilijk.