FOK!forum / Relaties & Psychologie / Is een psychose altijd eng/negatief voor het slachtoffer?
Ritmomaandag 27 juli 2009 @ 21:59
Bij mensen die in een psychose zijn geraakt, denk je vaak direct aan doodsbange mensen die vreselijke dingen zien en horen en denken dat ze achtervolgt worden. Maar wat ik ervan begrepen heb is dat je in je eigen onderbewustzijn leeft, net als in een droom.

Nu zijn mijn eigen dromen eigenlijk 99 van de 100 keer wel leuk. Ik vroeg me af of er ook mensen gewoon in een 'leuke' wereld terechtkomen wanneer ze in een psychose raken. En dus eigenlijk weer een beetje kind worden.

Gewoon uit interesse vroeg ik me dus af of een psychose ook een minder nare ervaring kan zijn dan wat je normaal gesproken hoort of ziet?
Jannukmaandag 27 juli 2009 @ 22:15
quote:
Op maandag 27 juli 2009 21:59 schreef Ritmo het volgende:
Bij mensen die in een psychose zijn geraakt, denk je vaak direct aan doodsbange mensen die vreselijke dingen zien en horen en denken dat ze achtervolgt worden. Maar wat ik ervan begrepen heb is dat je in je eigen onderbewustzijn leeft, net als in een droom.

Nu zijn mijn eigen dromen eigenlijk 99 van de 100 keer wel leuk. Ik vroeg me af of er ook mensen gewoon in een 'leuke' wereld terechtkomen wanneer ze in een psychose raken. En dus eigenlijk weer een beetje kind worden.

Gewoon uit interesse vroeg ik me dus af of een psychose ook een minder nare ervaring kan zijn dan wat je normaal gesproken hoort of ziet?
Als je dat een keer wilt ervaren, moet je eens contact opnemen met een psychiatrisch centrum bij jou in de buurt. Die organiseren met regelmaat middagen met de "psychose-bus" waarin je kunt ervaren wat er gebeurt bij een psychose.
Stephiemaandag 27 juli 2009 @ 22:28
Er zijn ook wel eens mensen die eigenlijk echt prettig gestoord zijn Zitten wat in zichzelf te lachen en te grinniken en lijken zich best te amuseren... Al moet ik zeggen dat ik dat een stuk minder zie dan de echt angstige mensen.
Dipkipmaandag 27 juli 2009 @ 22:29
Wat jij als standaard omschrijft is een paranoide waan, maar je hebt ook mensen die bijvoorbeeld denken dat ze prinses Maxima zijn. Dat is dus idd niet vervelend, alleen een beetje vreemd dat er geen mensen staan te zwaaien als je op je balkon gaat staan.
Ritmomaandag 27 juli 2009 @ 22:30
Ja, ik las over die bus idd. Heb wel enig idee hoe een psychose moet zijn als hij negatief uitpakt; ik heb ooit bij de Smartshop met wat vrienden truffels gehaald. Dit ging opzich goed, totdat we naar buiten gingen (hadden we nooit moeten doen). Gezichten van mensen om me heen veranderden, en ze werden opeens langer en kleiner. Alle geluiden galmden door m'n hoofd. De stoep leek oneindig lang en alle mensen om me heen waren 'tegen' me. Alsof iedereen me in de gaten hield. Ik wist zeker dat een auto me aan zou rijden en m'n vrienden waren voor geen meter te vertrouwen vond ik. Ze konden me er niet vanaf praten dat we een ongeluk gingen krijgen. Dood en dood-eng.

Maar dat moet dus een beetje voelen als de 'standaard' psychose waar je altijd over leest. Mijn vraag was of die altijd zo is? Is het altijd eng?

[ Bericht 3% gewijzigd door Ritmo op 27-07-2009 22:36:44 (e) ]
wallofdollsmaandag 27 juli 2009 @ 22:37
De vraag die bij mij opkomt is wat een psychose precies inhoudt. Ben je dan echt het contact kwijt of ben je dan alleen wat wazig (of hangt dat af van de persoon). Ik vind dat interessant omdat ik voorheen nog wel eens op basis van mijn wazigheid als psychotisch werd gezien (ik ben het daar nooit mee eens geweest). Ik heb zelf eigenlijk een beetje het idee dat het een manier van je hersenen is om te compenseren op het tekort aan kwantiteit of kwaliteit van je slaap - of minimaal een grote drang om te herstellen - waardoor je gewoon klaarwakker dromen beleeft (dromen zijn onderdeel van het herstelproces toch?).

Het schijnt dat als je intelligent bent je de psychose in je voordeel kunt gebruiken (bv. kunstenaars) en er minder 'last' van ondervindt.

edit:

Ik denk dus dat als je denkt dat je prinses Maxima bent, even afgezien van t feit dat er niemand naar je zwaait, je daar best voldoening uit kunt scheppen.
terror623maandag 27 juli 2009 @ 22:47
Psychosen komen door een verstoorde werking van filters in je hoofd, je kan informatie niet meer goed verwerken en je krijgt een overload.

Ik heb zelf ongeveer 2 jaar terug 2 psychoses gehad, en hoewel het aan je "standaard" voldoet waren er ook geweldige momenten, je kan het mischien vergelijken met een achtbaan, al het negatieve beleef je veel intenser en heeft de neiging flink te gaan overheersen. Maar ook het positieve ervaar je heftiger en je kan ook "goddelijke" momenten hebben in een psychose.
Het hangt daarnaast ook heel erg af van je psychose, je kan bijvoorbeeld ook continu "positieve" hallucinaties hebben waarbij het je leven niet perse negatief hoeft te beinvloeden als je je er bewust van bent dat je hallucineert.
Ritmomaandag 27 juli 2009 @ 22:49
Ah bedankt voor de uitleg, m'n vermoeden klopte dus een beetje. Als ik het zo hoor, zorgen paddo's en truffels dus een soort tijdelijke kunstmatige psychoses? Want daarmee kun je zowel geweldige als extreem enge dingen zien, voelen en horen. Of voelt dit totaal anders?
wallofdollsmaandag 27 juli 2009 @ 22:51
quote:
Op maandag 27 juli 2009 22:47 schreef terror623 het volgende:
Psychosen komen door een verstoorde werking van filters in je hoofd, je kan informatie niet meer goed verwerken en je krijgt een overload.

Ik heb zelf ongeveer 2 jaar terug 2 psychoses gehad, en hoewel het aan je "standaard" voldoet waren er ook geweldige momenten, je kan het mischien vergelijken met een achtbaan, al het negatieve beleef je veel intenser en heeft de neiging flink te gaan overheersen. Maar ook het positieve ervaar je heftiger en je kan ook "goddelijke" momenten hebben in een psychose.
Het hangt daarnaast ook heel erg af van je psychose, je kan bijvoorbeeld ook continu "positieve" hallucinaties hebben waarbij het je leven niet perse negatief hoeft te beinvloeden als je je er bewust van bent dat je hallucineert.
Goede uitleg.

Maar waar ligt de grens? Mensen die "hypergevoelig" zijn of ADHD hebben beleven dingen toch ook intenser zonder dat ze daarvoor een psychose hoeven te hebben? Ofzo
Verlichtdinsdag 28 juli 2009 @ 01:00
Ja, het kan erg sprookjesachtig zijn.
Prisonbreakerdinsdag 28 juli 2009 @ 12:10
Ik heken veel in het de controle kwijt zijn en overloaded raken. Het wordt ook tijd mezelf te bezinnen en te kijken hoe ik mijn leven voor eens en altijd in goede banen kan leiden. De psychische problemen waar je mee kunt kampen lijken moeilijk op te lossen maar ga knokken voor een beter leven. Bij mij verergerde alles door verkeerd medicijngebruik / misbruik / veelvuldig wietgebruik met alcohol. Het enige wat ik nu kan doen is de confrontatie op een positieve manier aangaan en mezelf zien terug te vinden.
Andere problemen zoals internet/gameverslaving laat ik nu ook achter me en schrijf me daarom ook uit op fok.
het is tijd voor andere belangrijkere dingen en heb oprecht spijt van de puinhoop die ik aangericht heb.
Het ga jullie goed!

Pnb
Dipkipdinsdag 28 juli 2009 @ 13:25
quote:
Op maandag 27 juli 2009 22:51 schreef wallofdolls het volgende:
Maar waar ligt de grens? Mensen die "hypergevoelig" zijn of ADHD hebben beleven dingen toch ook intenser zonder dat ze daarvoor een psychose hoeven te hebben? Ofzo
Die verliezen de realiteitszin niet. De dingen die er zijn intens beleven is wat anders dan dingen zien of horen die er niet zijn.
Redinsdag 28 juli 2009 @ 14:05
Echte psychoses komen natuurlijk zelden alleen, vele vormen van hallucinaties en wanen die erg extreem kunnen worden en die blijvend zijn en niet zoals na een maaltijdje paddo's na een dag weer weg zijn
Schenkstroopdinsdag 28 juli 2009 @ 15:03
quote:
Op maandag 27 juli 2009 21:59 schreef Ritmo het volgende:
Bij mensen die in een psychose zijn geraakt, denk je vaak direct aan doodsbange mensen die vreselijke dingen zien en horen en denken dat ze achtervolgt worden. Maar wat ik ervan begrepen heb is dat je in je eigen onderbewustzijn leeft, net als in een droom.

Nu zijn mijn eigen dromen eigenlijk 99 van de 100 keer wel leuk. Ik vroeg me af of er ook mensen gewoon in een 'leuke' wereld terechtkomen wanneer ze in een psychose raken. En dus eigenlijk weer een beetje kind worden.

Gewoon uit interesse vroeg ik me dus af of een psychose ook een minder nare ervaring kan zijn dan wat je normaal gesproken hoort of ziet?
Ik heb daar ervaring mee. En achteraf gezien, heel lang nadat je weer uit die psychose bent, als de psychose voor je gevoel ver terug is in de tijd.. Dan kan je, onder mede lotgenoten, wel afentoe lachen ja. Praten over de gekke dingen die je hebt gedaan etcetera. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf nooit echt gekke dingen heb gedaan fysiek, maar wel gedacht. Ik had een natuurlijke rem op fysieke gekke ondernemingen. Dat is echt balanceren op een dun lijntje tussen realiteit en waan. Ik vind mezelf dan ook wel een 'master' in dat opzicht.
Ritmodinsdag 28 juli 2009 @ 15:08
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 14:05 schreef Re het volgende:
Echte psychoses komen natuurlijk zelden alleen, vele vormen van hallucinaties en wanen die erg extreem kunnen worden en die blijvend zijn en niet zoals na een maaltijdje paddo's na een dag weer weg zijn
Nee ok, maar ik bedoel of het op dat moment hetzelfde voelt. Valt het te vergelijken? Als ik zo lees hoe iemand die in een psychose zat zich voelt dan zie ik veel overeenkomsten met die angstige uren die ik met die paddo's had. Natuurlijk is dat na een paar uurtjes weer over en je weet dat het door de paddo's komt, dat is het grote verschil.
Ritmodinsdag 28 juli 2009 @ 15:11
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 15:03 schreef Schenkstroop het volgende:

[..]

Ik heb daar ervaring mee. En achteraf gezien, heel lang nadat je weer uit die psychose bent, als de psychose voor je gevoel ver terug is in de tijd.. Dan kan je, onder mede lotgenoten, wel afentoe lachen ja. Praten over de gekke dingen die je hebt gedaan etcetera. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf nooit echt gekke dingen heb gedaan fysiek, maar wel gedacht. Ik had een natuurlijke rem op fysieke gekke ondernemingen. Dat is echt balanceren op een dun lijntje tussen realiteit en waan. Ik vind mezelf dan ook wel een 'master' in dat opzicht.
Maar het was dus niet altijd eng? Je kon bij wijze van spreke in de Efteling lopen als je door de stad liep?
Schenkstroopdinsdag 28 juli 2009 @ 15:15
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 15:11 schreef Ritmo het volgende:

[..]

Maar het was dus niet altijd eng? Je kon bij wijze van spreke in de Efteling lopen als je door de stad liep?
Nee zo ging dat niet bij mij het was wel eng. Je voelt alsof je op de afgrond staat, op een pleuris grote rocky mountains met afgrond, dat gevoel. En dat is dan tussen realiteit en waan. realiteit is het veilige achter je en dat diepe is alles wat met waan te maken heeft. En dan proberen te balanceren terwijl je door de stad heenloopt.

Achteraf kan je het zien als een leuke ervaring.
Ritmodinsdag 28 juli 2009 @ 15:30
Ah ok, ik wilde niet suggeren dat het prettig of onschuldig zou zijn wat jij hebt gehad hoor. Was gewoon benieuwd of het net als in een droom ook 'mooi' kon zijn.
wallofdollsdinsdag 28 juli 2009 @ 15:31
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 15:15 schreef Schenkstroop het volgende:

[..]

Nee zo ging dat niet bij mij het was wel eng. Je voelt alsof je op de afgrond staat, op een pleuris grote rocky mountains met afgrond, dat gevoel. En dat is dan tussen realiteit en waan. realiteit is het veilige achter je en dat diepe is alles wat met waan te maken heeft. En dan proberen te balanceren terwijl je door de stad heenloopt.

Achteraf kan je het zien als een leuke ervaring.
En hoe kom je dr achter dat dat niet klopt en hoe kom je daar zo van af?
Ritmodinsdag 28 juli 2009 @ 15:42
Goede vraag. Als je je ingelezen hebt m.b.t. de symptonen en deze dus kan herkennen, is het dan mogelijk om het onder controle te krijgen en te erkennen dat je hulp nodig hebt of is je denkproces dermate verstoord dat je dat niet meer kunt?
Zeven7dinsdag 28 juli 2009 @ 15:49
Ik heb een paar keer een randpsychose gehad. Dat is idd het gevoel dat je op die rand van de afgrond balanceert. Aan mn vingernagels hing ik aan het randje en ben aan er niet ingevallen. Het in de afgrond vallen stond voor mij gelijk aan gek worden (contact met de realiteit verliezen).

Achteraf zei de psychiater dat ik een randpsychose had, letterlijk de rand dus. Dat erin vallen en "gek" worden zou dus een full blown psychose moeten zijn in mijn metafoor.

Maar nu lees ik dat Schenkstroop een echte psychose heeft gehad en zegt dat hij ook nog dacht op de rand te lopen. Het is toch een hele persoonlijke beleving blijkbaar.
wallofdollsdinsdag 28 juli 2009 @ 15:53
Is een randpsychose gelijk aan borderline?

edit:

oh..dat was het wel voorheen
quote:
Eerder werd verondersteld dat de stoornis zich in het gebied tussen neurose en psychose bevond. Deze visie is gewijzigd, maar de naam is blijven bestaan.
Schenkstroopdinsdag 28 juli 2009 @ 15:56
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 15:42 schreef Ritmo het volgende:
Goede vraag. Als je je ingelezen hebt m.b.t. de symptonen en deze dus kan herkennen, is het dan mogelijk om het onder controle te krijgen en te erkennen dat je hulp nodig hebt of is je denkproces dermate verstoord dat je dat niet meer kunt?
nee zo gaat dat niet. het bouwt langzaam op. zo langzaam dat je er geen erg in hebt. wat je ertegen kan doen? rust, veel rust na een uitspatting. niet worden bestookt met de dingen waar je bang of kwaad op bent. rust veel rust. donkere cellen en medicijnen die je 3 dagen knock out gooien zijn er niet zomaar. het zijn wel verschrikkelijke medicijne trouwens. op mijn 16e meegemaakt. als drugs net zo trippen is, is drugs wel trippen ja (nooit recreatieve drugs gebruikt overigens)

Achteraf gezien konik wel lachen om die medicijnen, maar als je het meemaakt en in een coma ligt is het gewoon eng. je kan alles horen maar niet zien, mensen sleuren je van bed naar bed en zelf kan je helemaal niets.

[ Bericht 2% gewijzigd door Schenkstroop op 28-07-2009 16:08:10 ]
Schenkstroopdinsdag 28 juli 2009 @ 16:05
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 15:49 schreef Zeven7 het volgende:
Ik heb een paar keer een randpsychose gehad. Dat is idd het gevoel dat je op die rand van de afgrond balanceert. Aan mn vingernagels hing ik aan het randje en ben aan er niet ingevallen. Het in de afgrond vallen stond voor mij gelijk aan gek worden (contact met de realiteit verliezen).

Achteraf zei de psychiater dat ik een randpsychose had, letterlijk de rand dus. Dat erin vallen en "gek" worden zou dus een full blown psychose moeten zijn in mijn metafoor.

Maar nu lees ik dat Schenkstroop een echte psychose heeft gehad en zegt dat hij ook nog dacht op de rand te lopen. Het is toch een hele persoonlijke beleving blijkbaar.
Naar mijn mening en uit eigen beleveing, vind ik mensen die doorslaan, de zg. echte psychotische aanvallen nogal zwak van geest. Je kan je zelf wel bijmekaar houden. al hoor je stemmen, al denk je dat die twee meisjes die voorbijliepen en giechelden het tegen jou hadden en dat je ze te lijf wilt gaan. Al komen de muren en het tapijt op je af. Je kan jezelf bijmekaar houden. Doorslaan is makkelijker, dat wel. En dan trek je ook aan de bel. Dan spuiten ze je plat en dan is de beleving na 3 dagen weg.
Zeven7dinsdag 28 juli 2009 @ 16:08
Neeee! Ben geen borderliner

Bij een randpsychose krijg je ook een soort overload en begin je wanen te krijgen (ik dacht o.a. dat het huis in de fik stond). Ondanks dat het heel echt voelt kan je je nog wel realiseren dat je hersenen truukjes met je uithalen en dan volgt een heel gevecht om ieder greintje rationaliteit in jezelf bij elkaar te schrapen en niet mee te gaan in die wanen. Bij een echte psychose kan dat niet meer.

Ik heb trouwens wel eens gehoord dat mensen zich er na een psychose ook niks meer van herinneren, is dat zo?
Schenkstroopdinsdag 28 juli 2009 @ 16:12
Volgens mij gaat dat niet per definitie. Je kan uiteraard dingen vergeten die je hebt gedaan als je jezelf liet gaan. klinkt wel logisch eigenlijk, niets mega zwaars.
Ritmodinsdag 28 juli 2009 @ 16:13
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 15:56 schreef Schenkstroop het volgende:

[..]

nee zo gaat dat niet. het bouwt langzaam op. zo langzaam dat je er geen erg in hebt. wat je ertegen kan doen? rust, veel rust na een uitspatting. niet worden bestookt met de dingen waar je bang of kwaad op bent. rust veel rust. donkere cellen en medicijnen die je 3 dagen knock out gooien zijn er niet zomaar. het zijn wel verschrikkelijke medicijne trouwens. op mijn 16e meegemaakt. als drugs net zo trippen is, is drugs wel trippen ja (nooit recreatieve drugs gebruikt overigens)

Achteraf gezien konik wel lachen om die medicijnen, maar als je het meemaakt en in een coma ligt is het gewoon eng. je kan alles horen maar niet zien, mensen sleuren je van bed naar bed en zelf kan je helemaal niets.
Ok, bedankt voor de uitleg (Zeven7 ook). Erg interessant, het fascineert me op de een of andere manier. Apart dat jullie het allebei los van elkaar over een 'afgrond' hebben.
Zeven7dinsdag 28 juli 2009 @ 16:16
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 16:05 schreef Schenkstroop het volgende:

[..]

Naar mijn mening en uit eigen beleveing, vind ik mensen die doorslaan, de zg. echte psychotische aanvallen nogal zwak van geest. Je kan je zelf wel bijmekaar houden.
Dat geloof ik niet en vind ik nogal bot gezegd. Een psychose is gewoon van een andere orde dan een randpsychose, ik geloof echt niet dat ik die eigenhandig buiten de deur heb gehouden, ook al voelde het op dat moment misschien wel een beetje zo. Mijn psych zei het heel simpel: je hebt geen talent om gek te worden. Dat wil zeggen, ik heb er geen aanleg voor.

Als je een aandoening hebt als schizofrenie of een bipolaire stoornis dan krijg je hoogstwaarschijnlijk een keer een psychose en daar kan je met de beste wil van de wereld niet tegen vechten.
Ritmodinsdag 28 juli 2009 @ 16:21
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 16:16 schreef Zeven7 het volgende:

[..]

Dat geloof ik niet en vind ik nogal bot gezegd. Een psychose is gewoon van een andere orde dan een randpsychose, ik geloof echt niet dat ik die eigenhandig buiten de deur heb gehouden, ook al voelde het op dat moment misschien wel een beetje zo. Mijn psych zei het heel simpel: je hebt geen talent om gek te worden. Dat wil zeggen, ik heb er geen aanleg voor.

Als je een aandoening hebt als schizofrenie of een bipolaire stoornis dan krijg je hoogstwaarschijnlijk een keer een psychose en daar kan je met de beste wil van de wereld niet tegen vechten.

Ik heb eigenlijk een beetje hetzelfde idee. Niet dat ik wil beweren dat mensen met een psychose aanstellers of zwak zijn ofzo (dat zou nergens op slaan) maar ik heb altijd een beetje het idee dat hele nuchtere/stabiele mensen tot ver in een randpsychose zich er nog uit kunnen 'vechten'. Schenkstroop zei zelf ook al dat rust nemen veel scheelt.

Maar misschien heb ik het helemaal mis.
wallofdollsdinsdag 28 juli 2009 @ 16:22
Ik hoorde ook dat mensen die in normale sociale situaties verkeren praktisch een nihile kans hebben op psychoses
Schenkstroopdinsdag 28 juli 2009 @ 16:23
Ik vind mijzelf daar dan ook best uniek in. Ik snap best dat mensen doorslaan. Ik sla intern door.

Ik heb mijn handen ook kapotgeslagen op een muur. Ik had mijn meubulair ook door het raam kunnen gooien. geloof me dat had ik best kunnen doen. Toch heb ik mij goed weten te houden. het kan wel vind ik. Vooral extraverte mensen die toch al dynamisch doen gooien zihczelf makkelijk over de reling. Ik vind dat zwak. Zij gebruiken die rem nieteens. Vooral als er mensen zijn die hun altijd opvangen, leren zij zichzelf nooit in te perken.
wallofdollsdinsdag 28 juli 2009 @ 16:39
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 16:21 schreef Ritmo het volgende:

[..]

Ik heb eigenlijk een beetje hetzelfde idee. Niet dat ik wil beweren dat mensen met een psychose aanstellers of zwak zijn ofzo (dat zou nergens op slaan) maar ik heb altijd een beetje het idee dat hele nuchtere/stabiele mensen tot ver in een randpsychose zich er nog uit kunnen 'vechten'. Schenkstroop zei zelf ook al dat rust nemen veel scheelt.

Maar misschien heb ik het helemaal mis.
Mijn theorie (met een grote korrel zout want ik ben een informaticus, met hooguit interesse voor dit soort dingen) is dat een psychose 'gewoon' een volgende stap is in het in zeer verwaarloosde status verkerende proces van 'gestresst' zijn. Iemand die zwakke zenuwen heeft (of weinig aanmaak van stofjes of hoe je dit ook kunt opvatten - noem het: iemand met een zwakke geest) zou daar sneller in terecht kunnen komen.

Dus: ik vermoed dat geestesziekten niet per se verschillende ziekten zijn, maar verschillende stadia van dezelfde ziekte (zolang er sprake is van erfelijkheid). Sommige mensen knnen normaal gesproken niet verder dan een 'randpsychose' komen omdat ze voor di tijd al door hebben dat ze niet lekker in hun vel zitten.

Ofzo.

Whatever
Schenkstroopdinsdag 28 juli 2009 @ 16:45
Je psyche wordt ook aangesterkt of verzwakt door instelling denk ik. NIet perse een erfelijk of zwakkere aandoening. Je bent er gewoon gevoelig voor of juist niet.

Je kan nuchterheid ook zover doortrekken dat je niks meer kan schelen en je gewoon dom wordt.
Zeven7dinsdag 28 juli 2009 @ 17:02
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 16:39 schreef wallofdolls het volgende:

[quote]Sommige mensen knnen normaal gesproken niet verder dan een 'randpsychose' komen omdat ze voor di tijd al door hebben dat ze niet lekker in hun vel zitten.
euh, nee. Ik bijvoorbeeld kwam niet verder dan een randpsychose omdat mijn chemische huishouding zo was/is. Het is als bij een drug. Als ik jou een half xtc pilletje geef kan je daar nog wel redelijk nuchter onder blijven en je ertegen "verzetten". Als ik jou een zooi LSD dan ga je gewoon down the rabbit hole, valt niks tegen te doen.

Ben het wel met je eens dat de manier van omgaan met stress een grote rol speelt maar dat is niet doorslaggevend bij echte aandoeningen als schizofrenie of een bipolaire stoornis. Dan is je stofjeshuishouding structureel uit balans waardoor je o.a. af en toe die sloot LSD krijgt en daar helpen alleen medicijnen tegen.
Ritmodinsdag 28 juli 2009 @ 17:10
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 17:02 schreef Zeven7 het volgende:

[..]

euh, nee. Ik bijvoorbeeld kwam niet verder dan een randpsychose omdat mijn chemische huishouding zo was/is. Het is als bij een drug. Als ik jou een half xtc pilletje geef kan je daar nog wel redelijk nuchter onder blijven en je ertegen "verzetten". Als ik jou een zooi LSD dan ga je gewoon down the rabbit hole, valt niks tegen te doen.

Ben het wel met je eens dat de manier van omgaan met stress een grote rol speelt maar dat is niet doorslaggevend bij echte aandoeningen als schizofrenie of een bipolaire stoornis. Dan is je stofjeshuishouding structureel uit balans waardoor je o.a. af en toe die sloot LSD krijgt en daar helpen alleen medicijnen tegen.
Maar heb je daar je hele leven al last van dan? Of kan het zomaar dat je er op je 30e er een keer mee te maken krijgt na een stressvolle periode?
Zeven7dinsdag 28 juli 2009 @ 17:21
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 17:10 schreef Ritmo het volgende:

[..]

Maar heb je daar je hele leven al last van dan? Of kan het zomaar dat je er op je 30e er een keer mee te maken krijgt na een stressvolle periode?
ik heb op mijn 30e een depressie gekregen en daarin een paar randpsychoses. Geen erfelijke aanleg, wel een hoop stress en wat onverwerkt leed.

De meeste psychische aandoeningen waar echte psychoses bij horen openbaren zich over het algemeen al voor je 30e.

Al heb ik ooit gelezen over een man van middelbare leeftijd die een burnout kreeg en toen een psychose waar hij ook voor opgenomen werd. Maar volgens mij zijn op zichzelf staande psychoses (dus zonder schizofrenie of bipolaire stoornis) vrij zeldzaam.

Ben je er bang voor dan?
wallofdollsdinsdag 28 juli 2009 @ 17:22
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 17:02 schreef Zeven7 het volgende:

[..]

euh, nee. Ik bijvoorbeeld kwam niet verder dan een randpsychose omdat mijn chemische huishouding zo was/is. Het is als bij een drug. Als ik jou een half xtc pilletje geef kan je daar nog wel redelijk nuchter onder blijven en je ertegen "verzetten". Als ik jou een zooi LSD dan ga je gewoon down the rabbit hole, valt niks tegen te doen.

Ben het wel met je eens dat de manier van omgaan met stress een grote rol speelt maar dat is niet doorslaggevend bij echte aandoeningen als schizofrenie of een bipolaire stoornis. Dan is je stofjeshuishouding structureel uit balans waardoor je o.a. af en toe die sloot LSD krijgt en daar helpen alleen medicijnen tegen.
Nu zeg je precies hetzelfde als wat ik daarvoor zei, maar goed .

Maar dan vind ik dus de interessante vraag: krijg je de psychose omdat je te weinig stofjes aanmaakt. Of krijg je die psychose omdat je er te veel verbruikt (kortom: maak je er minder dan een gemiddeld mens aanmaakt aan of verbruik je er meer dan een gemiddeld mens aanmaakt). Ik denk dat als je in het eerste geval jouw intensiteit in denken (= ook stress) aanpast aan de lage mate waarin jij stofjes aanmaakt je al een heel eind kunt komen. Ik zie het namelijk als roofbouw op je stofjes, die uiteindelijk escaleert. En door intens denken kun je snel door die stofjes heen zijn. Maar goed. Ik weet er technisch niks vanaf... het is leuk om er over te filosoferen
_Led_dinsdag 28 juli 2009 @ 17:23
Je kunt hier live meemaken hoe Manke in 5 dagen tijd een psychose kreeg/krijgt en schizofreen is geworden.
Foto's / Filmpjes van geesten
Ritmodinsdag 28 juli 2009 @ 17:24
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 17:21 schreef Zeven7 het volgende:

[..]

ik heb op mijn 30e een depressie gekregen en daarin een paar randpsychoses. Geen erfelijke aanleg, wel een hoop stress en wat onverwerkt leed.

De meeste psychische aandoeningen waar echte psychoses bij horen openbaren zich over het algemeen al voor je 30e.

Al heb ik ooit gelezen over een man van middelbare leeftijd die een burnout kreeg en toen een psychose waar hij ook voor opgenomen werd. Maar volgens mij zijn op zichzelf staande psychoses (dus zonder schizofrenie of bipolaire stoornis) vrij zeldzaam.

Ben je er bang voor dan?
Nee hoor, ik heb zover ik weet geen aanleg en totaal geen stress of wat dan ook.
wallofdollsdinsdag 28 juli 2009 @ 17:24
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 17:21 schreef Zeven7 het volgende:


Al heb ik ooit gelezen over een man van middelbare leeftijd die een burnout kreeg en toen een psychose waar hij ook voor opgenomen werd. Maar volgens mij zijn op zichzelf staande psychoses (dus zonder schizofrenie of bipolaire stoornis) vrij zeldzaam.
Precies. Dan moet je eh... oorlogsslachtoffer zijn of iets dergelijks
Biancaviadinsdag 28 juli 2009 @ 17:25
Ik heb een clint die schizofreen is en hij heeft geen echte psychoses meer (wel gehad, 'iedereen' zat achter hem aan). Hij heeft nu medicijnen waarmee hij dat onder controle heeft, maar hij ruikt nog wel altijd dingen.
Aan de geur die hij ruikt kan hij zeggen of een gebeurtenis positief of negatief is. Zo kan een staatslot bijvoorbeeld goed ruiken en dan is het misschien wel prijs.
Maar hij heeft ook een keer een situatie gehad dat hij aan het autorijden was en toen rook hij ineens een nare geur en vlak daarop gebeurde er bijna een ongeluk.

Verder heeft hij regelmatig mooie vrouwen in zijn slaapkamer. Dat is natuurlijk ook geen negatieve ervaring.
Hij weet zelf wel dat het niet echt is, maar zo vertelt hij er wel over, want zo beleeft hij het wel.
wallofdollsdinsdag 28 juli 2009 @ 17:34
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 17:23 schreef _Led_ het volgende:
Je kunt hier live meemaken hoe Manke in 5 dagen tijd een psychose kreeg/krijgt en schizofreen is geworden.
Foto's / Filmpjes van geesten
What the fuck .
Zeven7dinsdag 28 juli 2009 @ 17:52
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 17:23 schreef _Led_ het volgende:
Je kunt hier live meemaken hoe Manke in 5 dagen tijd een psychose kreeg/krijgt en schizofreen is geworden.
Foto's / Filmpjes van geesten
ja, die is duidelijk in de spreekwoordelijke afgrond gekukeld

Maar goed, gaat wel weer over hoogstwaarschijnlijk. Vraag me af hoe hij straks zijn posts op Fok terug leest
BlueMagedinsdag 28 juli 2009 @ 18:31
Mijn oom heeft op z'n 16de 'n psychose gehad, en ze hebben hem idd platgespoten en dat hielp en vermoedelijk kwam het door de stress van de thuissituatie op dat moment (ouders hadden constant ruzie) dus ja stress/sociale situatie speelt denk ik zeker 'n rol.

Overigens gebruikt m'n oom geen medicijnen en hij heeft nooit weer 'n psychose gekregen. En m'n vriendin heeft ook wat achteraf bleek 'n randpsychose gehad toen ze Cymbalta gebruikte, toen ze daarmee ophield, hielden die symptomen ook op.
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 10:17
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 17:23 schreef _Led_ het volgende:
Je kunt hier live meemaken hoe Manke in 5 dagen tijd een psychose kreeg/krijgt en schizofreen is geworden.
Foto's / Filmpjes van geesten
Die reacties zijn pijnlijk zeg, de helft zat hem half uit te lachen. Hoe is het met die jongen afgelopen?
terror623donderdag 30 juli 2009 @ 10:38
Zeer waarschijnlijk komt een psychose door een teveel aan dopamine (een neurotransmittor dus) waardoor je hersenen dus ieder signaaltje gaan doorgeven. De medicijnen die tegen een psychose gegeven worden zijn dan ook dopamine antagonisten of uitgifte remmers.
Je kan dus ook een psychose krijgen van medicijnen tegen ADHD, Depressie, Parkinson en natuurlijk de vele drugs (LSD en Speed zijn hier natuurlijk berucht om, maar zeker ook marijuana kan een psychose starten of in mijn geval in stand houden (ik kan nu zonder psychotisch te worden rustig een hasj joint roken, dit kon pas nadat ik een tijd lang gestopt was met blowen en de psychose "uit mijn systeem" was))

Veel dingen uit mijn psychose kan ik nu makkelijk verklaren daardoor "hej ik was psychotisch dus niet iedereen was continu over mij aan het praten, en ik werd niet continu achtervolgd door de geheime dienst". Op dat moment was dat voor mij echter compleet onmogelijk, hoewel ik als rationalist compleet niet kon begrijpen dat ik continu achtervolgd werd, of dat iedereen over mij praat ("zo belangrijk/bijzonder/whatever kan ik niet zijn") was dat op dat moment wel wat ik waarnam, dit verscheurde mij natuurlijk innerlijk omdat logica en realiteit niet meer overeenkwamen.
Sommige dingen kan ik trouwens nog steeds niet verklaren, dingen die ik heb gezien in mijn psychose (tijdens dromen) die later uitkwamen, plaatsen waar ik in mijn dromen kwam, waar ik nog nooit werkelijk was geweest, die fysiek bleken te bestaan en 100% overeen kwamen met wat ik had gezien in mijn dromen en meer van dat soort ongein.

Op een bepaald punt (ver na opnames en realisatie proces) heb ik mijzelf kunnen "genezen", ik liep door de stad en voelde de angst ineens weer in alle heftigheid terugkeren en heb het omgedraaid naar een spelletje (adrelinerush en ineens was het leuk). En heb sinsdien nooit meer die wanen en angsten gehad.


Psychoses en LSD/Paddos lijken inderdaad veel op elkaar, meer op paddos trouwens dan LSD (LSD is in mijn beleving veel minder chaotisch en veel beter te sturen), en je kan er dus net zo diep in gaan of net zo helder in blijven (dit licht heel erg aan de mate van psychose en je persoonlijkheid).
iteejerdonderdag 30 juli 2009 @ 10:39
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 10:17 schreef Ritmo het volgende:
Die reacties zijn pijnlijk zeg, de helft zat hem half uit te lachen. Hoe is het met die jongen afgelopen?
Ja, zo gaat dat meestal. Als een lichamelijk gehandicapte gevallen is en probeert overeind te komen schiet iedereen te hulp, en mompelt men iets in het spectrum tussen 'wat zielig' en 'wat goed dat hij het toch probeert'.

Maar als iemand geestelijk onderuit gaat is er de neiging om er in een kring omheen te gaan staan en hem/haar uit te lachen, of als aansteller of zelfs simulant te beschouwen.
terror623donderdag 30 juli 2009 @ 10:48
Salvia, paddo's: bad trip of visioen?
Dit is wat ik zelf heb meegemaakt, in hakkelige stukjes op fok verwoord
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 11:02
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 10:38 schreef terror623 het volgende:
Zeer waarschijnlijk komt een psychose door een teveel aan dopamine (een neurotransmittor dus) waardoor je hersenen dus ieder signaaltje gaan doorgeven. De medicijnen die tegen een psychose gegeven worden zijn dan ook dopamine antagonisten of uitgifte remmers.
Je kan dus ook een psychose krijgen van medicijnen tegen ADHD, Depressie, Parkinson en natuurlijk de vele drugs (LSD en Speed zijn hier natuurlijk berucht om, maar zeker ook marijuana kan een psychose starten of in mijn geval in stand houden (ik kan nu zonder psychotisch te worden rustig een hasj joint roken, dit kon pas nadat ik een tijd lang gestopt was met blowen en de psychose "uit mijn systeem" was))

Veel dingen uit mijn psychose kan ik nu makkelijk verklaren daardoor "hej ik was psychotisch dus niet iedereen was continu over mij aan het praten, en ik werd niet continu achtervolgd door de geheime dienst". Op dat moment was dat voor mij echter compleet onmogelijk, hoewel ik als rationalist compleet niet kon begrijpen dat ik continu achtervolgd werd, of dat iedereen over mij praat ("zo belangrijk/bijzonder/whatever kan ik niet zijn") was dat op dat moment wel wat ik waarnam, dit verscheurde mij natuurlijk innerlijk omdat logica en realiteit niet meer overeenkwamen.
Sommige dingen kan ik trouwens nog steeds niet verklaren, dingen die ik heb gezien in mijn psychose (tijdens dromen) die later uitkwamen, plaatsen waar ik in mijn dromen kwam, waar ik nog nooit werkelijk was geweest, die fysiek bleken te bestaan en 100% overeen kwamen met wat ik had gezien in mijn dromen en meer van dat soort ongein.

Op een bepaald punt (ver na opnames en realisatie proces) heb ik mijzelf kunnen "genezen", ik liep door de stad en voelde de angst ineens weer in alle heftigheid terugkeren en heb het omgedraaid naar een spelletje (adrelinerush en ineens was het leuk). En heb sinsdien nooit meer die wanen en angsten gehad.


Psychoses en LSD/Paddos lijken inderdaad veel op elkaar, meer op paddos trouwens dan LSD (LSD is in mijn beleving veel minder chaotisch en veel beter te sturen), en je kan er dus net zo diep in gaan of net zo helder in blijven (dit licht heel erg aan de mate van psychose en je persoonlijkheid).
Wow had niet verwacht dat hier nog zoveel mensen waren die gewoon uit eigen ervaring konden vertellen. Bedankt voor je verhaal, als ik jou zo hoor ben je echt volledig gezond nu, gelukkig. Wat me wel opviel was dat je jezelf te rationeel/nuchter voor zoiets vond. Eng, want zo voel ik dat ook.

Wel lekkere bijwerkingen kunnen die medicijnen hebben zeg.
Die plaatsen waar je nog nooit was geweest maar wel zag zijn denk ik dingen uit je onderbewustzijn die je ooit in een film, foto of wat dan ook gezien hebt? Maar goed, das mijn gedachte.

Wat is dat toch met de geheime dienst, dat lees ik nou altijd.
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 11:03
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 10:39 schreef iteejer het volgende:

[..]

Ja, zo gaat dat meestal. Als een lichamelijk gehandicapte gevallen is en probeert overeind te komen schiet iedereen te hulp, en mompelt men iets in het spectrum tussen 'wat zielig' en 'wat goed dat hij het toch probeert'.

Maar als iemand geestelijk onderuit gaat is er de neiging om er in een kring omheen te gaan staan en hem/haar uit te lachen, of als aansteller of zelfs simulant te beschouwen.
Klopt, echt te vreselijk voor woorden voor diegene.
iteejerdonderdag 30 juli 2009 @ 11:05
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 10:38 schreef terror623 het volgende:
Sommige dingen kan ik trouwens nog steeds niet verklaren, dingen die ik heb gezien in mijn psychose (tijdens dromen) die later uitkwamen, plaatsen waar ik in mijn dromen kwam, waar ik nog nooit werkelijk was geweest, die fysiek bleken te bestaan en 100% overeen kwamen met wat ik had gezien in mijn dromen en meer van dat soort ongein.
Dat paranormale aspect is al heel vroeg onderkend. In een bepaalde fase van de bipolaire omkering kan dat voorkomen. Ik heb het zelf bij mensen meegemaakt. En of ik het nou geloof of niet, of anderen het geloven of niet, is volledig irrelevant tov die waarneming.

Helaas zijn veel wetenschappers bereid zich los te maken van bestaande paradigma's. Of laat het doel van het onderzoek dat niet toe. Want als men dit soort dingen wil gaan verklaren kom je het meest grote gekunstel tegen.
Dat gaat dan ongeveer zo: 'tijd is lineair, dus is het onmogelijk dat iemand in de toekomst kan kijken. wanneer iemand denk iets gezien te hebben dat in de toekomst uitkomt, is het DUS een bewijs dat diegene iets ziet en dat foutief labelt als 'die heb ik eerder al gezien'..

Let wel, ik doe geen uitspraken over dit soort fenomenen, (heel interessant, zou er dagen over door kunnen gaan maar heb er simpelweg de tijd niet voor ) maar wel over dit wetenschapstheoretische kunstfoutje: als je van tevoren al van alles uitsluit zal je nooit buiten de grenzen van je huidige paradigma komen.

En dat merk je al in verslagen en case-studies: men zal daar tegenwoordig niet snel iets over dit soort fenomenen inzetten, bang dat men zich belachelijk maakt. Maar in oudere verslagen, tot aan de 60er jaren vorige eeuw aan toe zie je dit nog wel terug. Toen had men nog meer de mantaliteit van 'we noteren alles' Een foto in woorden.
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 11:09
Dat klinkt al heel wat anders dan mijn simpele theorie.
iteejerdonderdag 30 juli 2009 @ 11:14
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 11:03 schreef Ritmo het volgende:
Klopt, echt te vreselijk voor woorden voor diegene.
Een drang tot declassifieren, de angst om zelf als de minste beschouwd te worden misschien?.Het beste te voorkomen door gauw een ander als zodanig te benoemen?

Maar er is altijd iemand de minste. Er is altijd een onderkant. Zegt niets over die persoon, wel over de samenstelling van de groep waarin hij de minste is.
Als je heel nederland zou opdelen in groepjes van twee, is er in ieder groepje dus n de minste.
Dus, de helft van de nederlandse populatie is dan een mindere, een inferieure

Maar goed, als je daar dan weer groepjes van twee van maakt, is de helft van die inferieuren ineens weer de top, de beste
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 11:21
Ja maar dan zou dat toch ook moeten gelden voor zichtbare handicaps? Of praten we elkaar aan dat dat absoluut niet mag omdat diegene zo overduidelijk 'zwak' is?

Overigens merk je ook dat er over andere niet-zichtbare afwijkingen zoals dyscalculie, ADHD etc. ook enorm lacherig gedaan wordt. Maar dat komt met name door achterlijke ouders die niet willen accepteren dat hun kind gewoon VMBO-niveau heeft en maar allerlei verklaringen op gaan noemen. Ik heb zelf dyscalculie (officieel vastgesteld door artsen en neurologen) en dat is niet een kwestie van 'wat minder goed in rekenen zijn' oid. Ik weet dus wel een beetje hoe het soms voelt.

Maar goed, we dwalen af.
terror623donderdag 30 juli 2009 @ 11:26
vaak kunnen de minsten juist de betere zijn, ik kan veel mensen aanwijzen, die als ze een psychose zouden krijgen gewoon compleet door zouden draaien en er voor de rest van hun leven in zouden blijven, dat zijn vaak de mensen die juist het hardste lachen (door onbegrip)

Door wat ik heb meegemaakt heb ik wel een bepaald respect gekregen voor mensen met een psychiatrische achtergrond, en al helemaal voor de mensen die ermee weten te leven of er weer bovenop weten te komen. Vooral omdat je naast door jezelf ook door je hele omgeving gehinderd wordt (deels terecht natuurlijk, het is gewoon KUT samenleven met een psychoot), werk vinden is lastig (ik heb er meestal voor gekozen eerlijk te zijn over mijn verleden, veel werkgevers respecteerden dit, sommigen ook niet) etc.

Het grote probleem zit hem er denk ik in dat het ongelovelijk moeilijk is je te verplaatsen in iemand wiens waarneming anders is dan de jouwe en te accepteren dat zijn waarneming anders is dan de jouwe, als je kan accepteren dat zijn waarneming anders is dan pas kan je iets voor die persoon betekenen.
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 11:34
Ik ken mensen waarvan ik denk dat ze best ooit psychotisch zouden kunnen worden bij enorme stress of wat dan ook. Maar dat zijn vaak mensen die, in mijn ogen, moeite hebben met dingen objectief bekijken en ze van je af kunnen zetten. Ze kunnen geen dingen scheiden.

Wat is je eigen achtergrond eigenlijk, schizofrenie? Of volledig 'getriggerd' door drugs? Als ik het zo lees heb je je zaken nu weer goed op orde in elk geval.
terror623donderdag 30 juli 2009 @ 11:44
volgens mij komt het volledig door tripmiddelen (heb daar vroeger redelijk wat van gesnoept), maar mijn psych dacht dat het schizofrenie is, maar ik ben al 2 jaar zonder medicijnen en psychosen.

Stress is inderdaad een behoorlijke factor in een psychose, als je een gevoeligheid hebt voor psychose en veel stress ervaart dan wordt de kans op een psychose aanzienlijk groter.
Zelf ben ik iemand die eigenlijk zo goed als nooit stress kent (ik begrijp dat hele stress ook nouwelijks) maar vroeger kon ik inderdaad dingen slecht van me af zetten (leefde veel in het verleden, kon nog terugdenken naar slechte keuzes van toen ik 8 was en daar boos op mezelf om worden) dat heb ik ondertussen helemaal losgelaten (het besef dat vrijwel iedere voorm van spijt (op keuzes) zinloos is is behoorlijk bevrijdend).
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 11:49
Dit is eng gewoon, in wat jij hier schrijft herken ik me 100 % terug. Behalve die tripmiddelen, ooit 1 keer truffels gedaan zoals ik zei en dat was echt niets voor mij. Dan vind ik XTC of wiet 1000 keer leuker.

Ik kan moeilijk begrijpen dat veel mensen zwaar overspannen raken b.v. : je kiest op een gegeven moment toch voor jezelf en zet er een rem op?
iteejerdonderdag 30 juli 2009 @ 12:19
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 11:09 schreef Ritmo het volgende:
Dat klinkt al heel wat anders dan mijn simpele theorie.
Is geen theorie

Zijn psychoses (symptomen van) een ziekte? Het bestaan van psychoses bewijst alleen maar dat het menselijk organisme als zodanig kan reageren.
Die manier van reageren kan je ook induceren met medicatie of chemicals, daar was men al vroeg achter.
Dus was het een logische aanname om uit te gaan van een fausse route in het hersenmetabolisme, maw, het brein zou zijn eigen halucinogeen produceren.
Geen nood, we bedenken een stofje dat daar iets aan doet - beetje simpel gezegd.
En inderdaad, dat doet wonderen.

Maar in veel gevallen blijkt toch na enige tijd dat het zijn werkzaamheid verliest. Of dosering moet aangepast, of er moet op andere medicatie worden overgeschakeld.
Bekeken vanuit het hersenmetabolisme, kun je stellen dat het brein op zoek ging naar een andere manier om tch weer 'gek' te kunnen zijn.
Natuurlijk kun je dat herformuleren als 'lichaam bestrijd vreemd ingebrachte stoffen' etc, maar de feiten blijven hetzelfde: je zou zeggen dat het lichaam meewerkt met die (poging tot) genezing.
Op zeker niveau kun je stellen dat dus de natuurlijk staat van dat individu is het streven naar dat effect.

Je kan zeker stellen dat een neurose een zich tot in de pathologie uitstrekkende verlenging is van een hysterische karaktereigenschap cq persoonlijkheidseigenschap.
En net zo dat een psychose een tot in het extreme doorgevoerde staat is van het schizoide karakter of persoonlijkheid.

Wat is dan ziekte, en wat is dan nog persoonlijke variatie of excentriciteit? Waar zit die grens? Veel duidt er op dat je pas spreekt van een ziekte wanneer het leidt tot uitval.

Sterker nog, heel DSM IV bv is ingericht op die basis: gefinancierd en gestuurd door de amerikaanse farmaceutische industrie, zodanig dat bepaalde gedragingen en ervaringen geduid konden worden als ziekte of zelfs al als voorfase van een ziekte. Waarmee het dus een te behandelen storing is, te vergoedingen door de ziektekostenverzekeringen, en dus poen voor de farmacie.

Of dat het doel was kan je niet zeggen natuurlijk. Speelt ook geen rol. Wel duidelijk is dat zodra een diskwalificatie of classificatie opgenomen is in een systeem waarin geld een rol speelt, en waar bepaalde partijen er beter van worden, je daar best rekening mee mag houden en je zeker waar het aan komt op theorievorming dat beslist moet verdisconteren.

(wat betreft het verband tussen persoonlijkheid en ziekte, lees het werk van Detlefson, een Deense arts die de ziekteleer vanuit een niet alledaagse kant bekijkt)
m-nikidonderdag 30 juli 2009 @ 12:24
quote:
Op dinsdag 28 juli 2009 15:53 schreef wallofdolls het volgende:
Is een randpsychose gelijk aan borderline?

edit:

oh..dat was het wel voorheen
[..]


Vroeger dachten ze dat er n lijn was met neurose aan de ene kant en psychose aan de andere kant. Toen begonnen ze borderline te onderscheiden en dat zou dan ergens in het midden moeten zijn van die lijn. Ik weet niet of de naam daar vandaan komt, vaker wordt gezegd dat het zo heet, omdat mensen met een borderline-stoornis alles nogal in extremen kunnen hebben (heel depressief en heel boos bv.). Grenzen van alles.

Nu worden er drie gebieden gezien: de neurotische, de borderline en de psychotische. Iedereen heeft trekken van bepaalde gebieden, pas wanneer je aan veel criteria voldoet spreek je van een stoornis of ziekte.

Een randpsychose heeft dus helemaal niets met borderline te maken, het zegt vooral iets over het stadium waarin de persoon zich bevindt: al veel wanen, misschien wat hallucinaties, maar nog wel realiteitszin. Iemand met een fullblown psychose heeft nauwelijks nog realiteitszin wb. zijn wanen en hallucinaties.

(als eerste 'test' in een intakegesprek vraag ik altijd als reactie op een waanachtige inbreng: 'voelt dat alsof het waar is, of s het waar voor jou?' iemand die randpsychotisch is antwoordt dan: het voelt alsof het waar is, maar het lijkt soms echt. Voor iemand die psychotisch is voelt het als echt, f weet niet waar ik het over heb, f twijfelt enorm.)
m-nikidonderdag 30 juli 2009 @ 12:28
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 12:19 schreef iteejer het volgende:

[..]

Is geen theorie

Zijn psychoses (symptomen van) een ziekte? Het bestaan van psychoses bewijst alleen maar dat het menselijk organisme als zodanig kan reageren.
Die manier van reageren kan je ook induceren met medicatie of chemicals, daar was men al vroeg achter.
Dus was het een logische aanname om uit te gaan van een fausse route in het hersenmetabolisme, maw, het brein zou zijn eigen halucinogeen produceren.
Geen nood, we bedenken een stofje dat daar iets aan doet - beetje simpel gezegd.
En inderdaad, dat doet wonderen.

Maar in veel gevallen blijkt toch na enige tijd dat het zijn werkzaamheid verliest. Of dosering moet aangepast, of er moet op andere medicatie worden overgeschakeld.
Bekeken vanuit het hersenmetabolisme, kun je stellen dat het brein op zoek ging naar een andere manier om tch weer 'gek' te kunnen zijn.
Natuurlijk kun je dat herformuleren als 'lichaam bestrijd vreemd ingebrachte stoffen' etc, maar de feiten blijven hetzelfde: je zou zeggen dat het lichaam meewerkt met die (poging tot) genezing.
Op zeker niveau kun je stellen dat dus de natuurlijk staat van dat individu is het streven naar dat effect.

Je kan zeker stellen dat een neurose een zich tot in de pathologie uitstrekkende verlenging is van een hysterische karaktereigenschap cq persoonlijkheidseigenschap.
En net zo dat een psychose een tot in het extreme doorgevoerde staat is van het schizoide karakter of persoonlijkheid.

Wat is dan ziekte, en wat is dan nog persoonlijke variatie of excentriciteit? Waar zit die grens? Veel duidt er op dat je pas spreekt van een ziekte wanneer het leidt tot uitval.

Sterker nog, heel DSM IV bv is ingericht op die basis: gefinancierd en gestuurd door de amerikaanse farmaceutische industrie, zodanig dat bepaalde gedragingen en ervaringen geduid konden worden als ziekte of zelfs al als voorfase van een ziekte. Waarmee het dus een te behandelen storing is, te vergoedingen door de ziektekostenverzekeringen, en dus poen voor de farmacie.

Of dat het doel was kan je niet zeggen natuurlijk. Speelt ook geen rol. Wel duidelijk is dat zodra een diskwalificatie of classificatie opgenomen is in een systeem waarin geld een rol speelt, en waar bepaalde partijen er beter van worden, je daar best rekening mee mag houden en je zeker waar het aan komt op theorievorming dat beslist moet verdisconteren.

(wat betreft het verband tussen persoonlijkheid en ziekte, lees het werk van Detlefson, een Deense arts die de ziekteleer vanuit een niet alledaagse kant bekijkt)
De DSM is er gekomen, zodat overal ter wereld alle psychiaters een bv. paranode schizofrenie als hetzelfde zouden herkennen (voorheen was dat niet zo, wat ze in Amerika een schizofrene stoornis vonden, vonden ze in Engeland en Zweden vooral borderline!!). Het is dus niet meer dan een soort van afsprakenboek. Dit is depressie en dit niet (kort door de bocht natuurlijk).

In Amerika wordt veel meer volgens de DSM-classificaties gewerkt dan bv. in Europa, hier proberen we meer informatie te verzamelen dan alleen uit observatie (door het laten invullen van zelfbeoordelingstesten en het afnemen van hetero-anamneses bv.).

Toch ben ik het met je eens dat het allemaal een heel groot financieel gegoochel is geworden. Hier moeten alle psychiaters, GZ-psychologen en eerstelijnspsycholgen een behandelplan met diagnose bij de zorgverzekeraar inleveren, anders wordt de hulp niet vergoed. De zorgverzekeraars hebben dus alle lijntjes in handen.. voelt soms een beetje eng dat het allemaal om geld draait en in veel mindere mate om de mens..
terror623donderdag 30 juli 2009 @ 12:30
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 11:49 schreef Ritmo het volgende:
Ik kan moeilijk begrijpen dat veel mensen zwaar overspannen raken b.v. : je kiest op een gegeven moment toch voor jezelf en zet er een rem op?
Ikzelf blijf gewoon doorgaan. heb wel een rem maar gebruik em nouwelijks omdat ik vrijwel geen stress ken.
Recent wel overspannen geraakt, maar dat was weer een kut samenloop van omstandigheden (zware allergie->eczeem over hele lichaam->continu jeuk->1maand niet/nouwelijks meer slapen en 60 uur per week werken)
m-nikidonderdag 30 juli 2009 @ 12:38
Ik ben nu een heel interessant (ok, vind ik dan h ) boek aan het lezen van Oliver Sacks: Musicofilia.
Het boek gaat over allerlei neurologische 'afwijkingen' die te maken hebben met muziek. Sacks is die neuroloog die ook 'Awakenings' heeft geschreven (is later verfilmd met Robin Williams en Robert de Niro) en 'De man die zijn vrouw voor een hoed hield'.

En hoofdstuk gaat over muzikale hallucinaties. Eerder werden die bestempeld als psychotisch, maar uit de praktijk blijkt dat heel veel mensen er last van hebben, maar er vaak niet onder lijden. Het is vooral vervelend als de muziek die ze 'horen' heel hard 'staat' en ze een gesprek willen voeren of naar andere echte muziek willen luisteren.

De mensen die ze hebben reageren ook niet heel goed op anti-psychotica maar meer op anti-epileptica (hoewel ook niet op zo'n manier dat de muziek echt weggaat). Er was ook geen correlatie met schizofrenie bv., ook niet met epilepsie overigens.. vreemd iets dus!

Wel een voorbeeld van hallucinaties die niet heel vervelend zijn. Tijdens het lezen vroeg ik me af hoeveel mensen er nu zijn die dat hebben. Volgens Sacks zijn het er veel meer dan in de literatuur voorkomt, omdat veel mensen bang zijn om voor 'gek' versleten te worden.. zijn er hier mensen die het hebben??
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 12:46
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 12:19 schreef iteejer het volgende:

[..]

Is geen theorie

Zijn psychoses (symptomen van) een ziekte? Het bestaan van psychoses bewijst alleen maar dat het menselijk organisme als zodanig kan reageren.
Die manier van reageren kan je ook induceren met medicatie of chemicals, daar was men al vroeg achter.
Dus was het een logische aanname om uit te gaan van een fausse route in het hersenmetabolisme, maw, het brein zou zijn eigen halucinogeen produceren.
Geen nood, we bedenken een stofje dat daar iets aan doet - beetje simpel gezegd.
En inderdaad, dat doet wonderen.

Maar in veel gevallen blijkt toch na enige tijd dat het zijn werkzaamheid verliest. Of dosering moet aangepast, of er moet op andere medicatie worden overgeschakeld.
Bekeken vanuit het hersenmetabolisme, kun je stellen dat het brein op zoek ging naar een andere manier om tch weer 'gek' te kunnen zijn.
Natuurlijk kun je dat herformuleren als 'lichaam bestrijd vreemd ingebrachte stoffen' etc, maar de feiten blijven hetzelfde: je zou zeggen dat het lichaam meewerkt met die (poging tot) genezing.
Op zeker niveau kun je stellen dat dus de natuurlijk staat van dat individu is het streven naar dat effect.

Je kan zeker stellen dat een neurose een zich tot in de pathologie uitstrekkende verlenging is van een hysterische karaktereigenschap cq persoonlijkheidseigenschap.
En net zo dat een psychose een tot in het extreme doorgevoerde staat is van het schizoide karakter of persoonlijkheid.

Wat is dan ziekte, en wat is dan nog persoonlijke variatie of excentriciteit? Waar zit die grens? Veel duidt er op dat je pas spreekt van een ziekte wanneer het leidt tot uitval.

Sterker nog, heel DSM IV bv is ingericht op die basis: gefinancierd en gestuurd door de amerikaanse farmaceutische industrie, zodanig dat bepaalde gedragingen en ervaringen geduid konden worden als ziekte of zelfs al als voorfase van een ziekte. Waarmee het dus een te behandelen storing is, te vergoedingen door de ziektekostenverzekeringen, en dus poen voor de farmacie.

Of dat het doel was kan je niet zeggen natuurlijk. Speelt ook geen rol. Wel duidelijk is dat zodra een diskwalificatie of classificatie opgenomen is in een systeem waarin geld een rol speelt, en waar bepaalde partijen er beter van worden, je daar best rekening mee mag houden en je zeker waar het aan komt op theorievorming dat beslist moet verdisconteren.

(wat betreft het verband tussen persoonlijkheid en ziekte, lees het werk van Detlefson, een Deense arts die de ziekteleer vanuit een niet alledaagse kant bekijkt)
Uit je verhaal maak ik op (weet niet of dat klopt) dat je een psychose geen ziekte vindt maar eerder een andere vorm van waarnemen, een andere geestelijke staat. Maar dat vind ik een beetje te positief, want je vermogen om samenhangend en logisch te kunnen denken valt wel degelijk deels uit.

Wat ik bedoelde is dat je niet weet wat je onderbewustzijn allemaal opgenomen heeft in je leven. En ik geloof dat je geest bij een psychose deels 'teert' op je onderbewustzijn. Dus kan het best maar zijn dat jij je opeens in een stad loopt die je 3 maanden geleden in een film zag.
iteejerdonderdag 30 juli 2009 @ 12:47
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 12:28 schreef m-niki het volgende:
De DSM is er gekomen, zodat overal ter wereld alle psychiaters een bv. paranode schizofrenie als hetzelfde zouden herkennen (voorheen was dat niet zo, wat ze in Amerika een schizofrene stoornis vonden, vonden ze in Engeland en Zweden vooral borderline!!). Het is dus niet meer dan een soort van afsprakenboek. Dit is depressie en dit niet (kort door de bocht natuurlijk).
Yep, en op initiatief van en gefinancierd door een wereldwijd functionerende farmaceutische industrie. Er zit ook een stukje marketing in.

Marketing en farmacie gaan heel nauw samen. Zover dat soms theorievorming erdoor gestuurd wordt. Bv de marketing van Valium: geniaal gewoon

Zonder dat er over de achtergronden veel bekend was, wist men wel dat diazepam een sterk emotie-remmende werking bezat.
Eind jaren 50 werd het mogelijk om stoffen te voorzien van licht radioactieve deeltjes. Dat deed men met die diazepm, en ging daarna kijken waar dat terecht kwam. (Via rontgenfotografie)
Bleek zich te concentreren in een bepaald gebied.
Dit gebied noemde men 'het limbisch systeem'. En men claimde de bron van emoties gelocaliseerd te hebben: het limbisch systeem. Zonder dat daar nog veel over bekend was.

Vervolgens werden ze bij Hoffman Laroche wakker: 'hey, als we dat es omdraaien?' Dat middel werd op de markt gezet, naampje Valium, en de diverse artsenbezoekers gingen rondkraaien dat dit middel echt helpt: 'want het grijpt in op het limbisch systeem'.

Wat een totale omkering van feiten is
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 12:52
Je hebt er wel een studie van gemaakt zeg, Iteejer.
iteejerdonderdag 30 juli 2009 @ 12:57
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 12:46 schreef Ritmo het volgende:
Uit je verhaal maak ik op (weet niet of dat klopt) dat je een psychose geen ziekte vindt maar eerder een andere vorm van waarnemen, een andere geestelijke staat. Maar dat vind ik een beetje te positief, want je vermogen om samenhangend en logisch te kunnen denken valt wel degelijk deels uit.

Wat ik bedoelde is dat je niet weet wat je onderbewustzijn allemaal opgenomen heeft in je leven. En ik geloof dat je geest bij een psychose deels 'teert' op je onderbewustzijn. Dus kan het best maar zijn dat jij je opeens in een stad loopt die je 3 maanden geleden in een film zag.
Er was een onderzoek naar een dorpje in Nepal. Geisoleerd, geheel eigen gemeenschap. Geestesziekten kwamen daar simpelweg niet voor.
Iedereen had een eigen taak, er was een arbeidsdeling naar vermogen van eenieder.

Betere wegen, bereikbaarheid stedelijke milieus, confrontatie met westerse technieken, etc - het dorpje ging veranderen. Sommigen wilden naar de stad om te werken, er werden spullen binnengebracht, zelfvoorzienendheid hield op.

En toen kwamen er wl psychiatrische ziekltebeelden. Sterk lijkend op westerse beelden.
Waarom? Omdat de eisen verhoogd werden, en het voor sommigen ineens niet meer genoeg was om te zijn wie men was?

Oftewel, inhoeverre kan een psychaitrsich ziektebeeld worden opgevat als een niet meer mee kunnen komen, of een niet meer passen in een systeem of omgeving dat veeleisender gaat worden? Een conflict tussen persoonlijkheid en eisen die de omgeving stelt?

Echte schizofrenie zie je nauwelijks meer, alleen nog de verschijningsvorm (schizofrenie + medicatie). De echte onbehandelde schizofreen is ook echt ziek, koorts, grote lichamelijke ellende. Daar is het evident dat dit een ziekte is.
iteejerdonderdag 30 juli 2009 @ 12:58
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 12:52 schreef Ritmo het volgende:
Je hebt er wel een studie van gemaakt zeg, Iteejer.
Nope, mijn pa was betrokken bij dat onderzoek destijds
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 13:05
Tsja, zolang je het leven extreem ongecompliceerd houdt krijgen dergelijke ziektes niet de kans om zich te ontwikkelen. Maar dat wil niet zeggen dat ze niet aanwezig zijn. Sterker nog: wat dacht je van de klopjacht op heksen bijvoorbeeld? Vroeger als je 'zeer apart' was werd je niet onderzocht maar moest je dood. Er wordt op minder ontwikkelde plaatsen en tijden niet over gepraat en er werd niets nader onderzocht. 30 jaar geleden was een kind met ADHD nog gewoon een ontspoord rotkind dat je bang moest maken zodat ie rustig bleef...

Maar de druk van een moderne samenleving werkt idd als een enorme trigger voor dergelijke ziektes.
iteejerdonderdag 30 juli 2009 @ 13:10
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 13:05 schreef Ritmo het volgende:
Tsja, zolang je het leven extreem ongecompliceerd houdt krijgen dergelijke ziektes niet de kans om zich te ontwikkelen. Maar dat wil niet zeggen dat ze niet aanwezig zijn. Sterker nog: wat dacht je van de klopjacht op heksen bijvoorbeeld? Vroeger als je 'zeer apart' was werd je niet onderzocht maar moest je dood. Er wordt op minder ontwikkelde plaatsen en tijden niet over gepraat en er werd niets nader onderzocht. 30 jaar geleden was een kind met ADHD nog gewoon een ontspoord rotkind dat je bang moest maken zodat ie rustig bleef...

Maar de druk van een moderne samenleving werkt idd als een enorme trigger voor dergelijke ziektes.
De jacht op heksen gaat veel verder dan alleen dat. Eveneens enorm interessant. Maar niet los te zien van de geschiedenis, van de kerkgeschiedenis, sociale ontwikkelingen, het mannelijke en het vrouwelijke in de maatschappij van die tijd.

ADHD, mja, vergeet ook niet de mogelijke effecten van voeding en toevoegingen aan die voeding zoals kleurstoffen, insecticiden, etc. Is simpelweg niet bekend.
wallofdollsdonderdag 30 juli 2009 @ 13:21
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 12:19 schreef iteejer het volgende:
Zijn psychoses (symptomen van) een ziekte? Het bestaan van psychoses bewijst alleen maar dat het menselijk organisme als zodanig kan reageren.
Die manier van reageren kan je ook induceren met medicatie of chemicals, daar was men al vroeg achter.
Dus was het een logische aanname om uit te gaan van een fausse route in het hersenmetabolisme, maw, het brein zou zijn eigen halucinogeen produceren.
Geen nood, we bedenken een stofje dat daar iets aan doet - beetje simpel gezegd.
En inderdaad, dat doet wonderen.
Waarom zouden je hersenen dat zo zeker doen? EEn psychose kan ook een uiterste poging van je hersenen zijn om te herstellen en zodoende daar niks mee te maken hebben.
quote:
Maar in veel gevallen blijkt toch na enige tijd dat het zijn werkzaamheid verliest. Of dosering moet aangepast, of er moet op andere medicatie worden overgeschakeld.
Bekeken vanuit het hersenmetabolisme, kun je stellen dat het brein op zoek ging naar een andere manier om tch weer 'gek' te kunnen zijn.
Natuurlijk kun je dat herformuleren als 'lichaam bestrijd vreemd ingebrachte stoffen' etc, maar de feiten blijven hetzelfde: je zou zeggen dat het lichaam meewerkt met die (poging tot) genezing.
Op zeker niveau kun je stellen dat dus de natuurlijk staat van dat individu is het streven naar dat effect.
Dat vind ik nogal een bewering. Je hersenen (je onderbewustzijn) zijn altijd op zoek naar een stabiele stiuatie. Naar orde, naar regelmaat, naar een ontspannen staat. Als jij je in je bewustzijn te kort richt op het herstellen van je lichaam dan nemen je hersenen dat zelf in handen. Het zou me nogal wat zijn als je hersenen zich 'moedwillig' gek willen laten maken en dat vind ik ook een onverantwoordde benadering
quote:
Je kan zeker stellen dat een neurose een zich tot in de pathologie uitstrekkende verlenging is van een hysterische karaktereigenschap cq persoonlijkheidseigenschap.
En net zo dat een psychose een tot in het extreme doorgevoerde staat is van het schizoide karakter of persoonlijkheid.
Ik zou eerder iwllen zeggen dat het een extreme doorgevoerde staat is van het waarschuwings/herstelmechanisme van je hersenen.
quote:
Sterker nog, heel DSM IV bv is ingericht op die basis: gefinancierd en gestuurd door de amerikaanse farmaceutische industrie, zodanig dat bepaalde gedragingen en ervaringen geduid konden worden als ziekte of zelfs al als voorfase van een ziekte. Waarmee het dus een te behandelen storing is, te vergoedingen door de ziektekostenverzekeringen, en dus poen voor de farmacie.
Dat is zo;n typische complottheorie die de ronde doet ja. Laten we het zo zeggen dat de farmaceutische industrie niet bepaald problemen heeft met zo'n handboek. En graag mee zou willen werken. Het is nogal complexe materie he. Kijk de onderzoekers hebben er baat bij dat ze zo goed mogelijk onderzoek kunnen doen. Daar hebben ze geld voor nodig. Dat geld moet ergens vandaan komen. Dus willen ze financiers. Toevallig zijn de bedrijven die er baat bij hebben om dat te financieren ook de bedrijven die de producten verkopen die op de omschreven omstandigheden toepasbaar zijn.
Redonderdag 30 juli 2009 @ 13:29
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 12:47 schreef iteejer het volgende:

Marketing en farmacie gaan heel nauw samen. Zover dat soms theorievorming erdoor gestuurd wordt. Bv de marketing van Valium: geniaal gewoon

Gedeeltelijk mee eens natuurlijk (ja ik werk er zelf in dus sta er dicht bij ), erectile dysfunction is een wat recentere, we hebben een pil maar nog geen markt dus moet eerst een markt gecreeerd worden en plots heeft iedereen last van slappe piemels (om het even cru te zeggen)

Maar het onderzoek van o.a. Paul Janssen (van Janssen-Cilag) was toch echt niet gedreven door dit soort praktijken, zijn werk met Haldol heeft toch ook veel duidelijk gemaakt zonder dat gehele marketing sausje

[ Bericht 0% gewijzigd door Re op 30-07-2009 19:52:37 ]
Schenkstroopdonderdag 30 juli 2009 @ 19:50
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 12:38 schreef m-niki het volgende:
Ik ben nu een heel interessant (ok, vind ik dan h ) boek aan het lezen van Oliver Sacks: Musicofilia.
Het boek gaat over allerlei neurologische 'afwijkingen' die te maken hebben met muziek. Sacks is die neuroloog die ook 'Awakenings' heeft geschreven (is later verfilmd met Robin Williams en Robert de Niro) en 'De man die zijn vrouw voor een hoed hield'.

En hoofdstuk gaat over muzikale hallucinaties. Eerder werden die bestempeld als psychotisch, maar uit de praktijk blijkt dat heel veel mensen er last van hebben, maar er vaak niet onder lijden. Het is vooral vervelend als de muziek die ze 'horen' heel hard 'staat' en ze een gesprek willen voeren of naar andere echte muziek willen luisteren.

De mensen die ze hebben reageren ook niet heel goed op anti-psychotica maar meer op anti-epileptica (hoewel ook niet op zo'n manier dat de muziek echt weggaat). Er was ook geen correlatie met schizofrenie bv., ook niet met epilepsie overigens.. vreemd iets dus!

Wel een voorbeeld van hallucinaties die niet heel vervelend zijn. Tijdens het lezen vroeg ik me af hoeveel mensen er nu zijn die dat hebben. Volgens Sacks zijn het er veel meer dan in de literatuur voorkomt, omdat veel mensen bang zijn om voor 'gek' versleten te worden.. zijn er hier mensen die het hebben??
Ik heb geen idee waar de neuk je het over hebt. Vindt het Zoieso wel vervelend als studenten hele lange stukken schrijven en doen alsof zij een psychoot begrijpen. En ik kan er geen touw aan vastknopen terwijl ik al vroeg in mijn jeugd 'gek' ben geworden. ik heb altijd dat "loops" en frases van muziek in mij hoofd spelen. Dit heb ik mijn hele leven al. En is best vervelend vooral omdat ik zo hard muziek kan spelen in mijn hoofd dat ik moiete krijg met ademen en voel alsof er een druk op mijn hoofd staat. Naja, het zal wel niets zijn. Heb altijd het idee gehad dat iedereen dat had.

En hoe weet je wanneer iemand een "echte psychose" heeft, dat zie je toch ook alleen maardoor observeren? Die persoon laat zich gewoon gaan, zij kunnen hun woede en onmacht niet meer inhouden en worden agressief. Is het dan dat je het pas kan zien wanneer iemand een "echte" psychose heeft? Waaorm noem je het dan pas een echte psychose?

Ik zei al, ik ben ook vaak psychotisch geweest, mensen die zichzelf laten gaan en de boel kort en klein slaan, zijn gewoon zwak. Vooral hollanders zijn zo zwak merk ik. Zij willen die rem gewoon niet.
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 19:59
Ik heb dat in (veel) mindere mate ook wel met die muziek. Maar bij mij is het niet zo dat ik er echt last van heb of dat het m'n gedachten of andere geluiden overstemt ofzo. Ik zie het niet als iets slechts eigenlijk, meer als een soort scherpe gevoeligheid voor met name lage muzikale tonen. Ik hoef maar enkele (bass)tonen van een liedje ergens ver weg te horen en ik weet welk nummer het is, terwijl andere mensen niet eens op was gevallen dat er uberhaupt ergens muziek klonk."He hoe hoor jij dat, en in die paar seconden??" is het altijd dan.

Maar als het verder doodstil is hoor ik ook wel altijd zacht een soort van muziek, gevormd door b.v. de wind of het gebrom van de verwarming. Maar die 'loops' idd, dat is wel irritant. Dan 'zet' ik altijd een ander liedje op, met enige moeite. Maar wat jij hebt met moeilijk ademen enzo heb ik niet, dat klinkt kut man.

[ Bericht 1% gewijzigd door Ritmo op 30-07-2009 20:11:05 ]
Ritmodonderdag 30 juli 2009 @ 21:37
Wat me opvalt is dat eigenlijk een heleboel kenmerken van een (beginnende) psychose eigenlijk bij iedereen wel voorkomen, alleen dan in hele lage mate.
Arie81donderdag 30 juli 2009 @ 21:48
Een vroegere collega van mij had ook lang te kampen met psygoses, door nare ervaring die ze heeft meegemaakt in haar jeugd. Ze voelde ook altijd een psygose aankomen.

Een bekende schrijfster Heleen Rooij heeft er ook mee te kampen gehad, en volgens mij ook een boek over geschreven.
Kan worden verholpen met medicatie en behandeling
terror623vrijdag 31 juli 2009 @ 11:45
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 21:48 schreef Arie81 het volgende:
Een vroegere collega van mij had ook lang te kampen met psygoses, door nare ervaring die ze heeft meegemaakt in haar jeugd. Ze voelde ook altijd een psygose aankomen.

Een bekende schrijfster Heleen Rooij heeft er ook mee te kampen gehad, en volgens mij ook een boek over geschreven.
Kan worden verholpen met medicatie en behandeling
Dat is het em nou juist, feitelijk kan het niet worden verholpen met medicatie(mijn ervaring) maar onderdrukken de medicatie juist de kenmerken, juist datgene wat de psychose echt vervelend maakt (bepaalde gedachtengangen in mijn geval) blijven.
Die kan je er alleen zelf uit krijgen, een behandeling kan je hierbij wel ondersteunen maar uiteindelijk moet je zelf soort van "die knop" vinden in je hoofd
m-nikivrijdag 31 juli 2009 @ 14:36
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 19:50 schreef Schenkstroop het volgende:

[..]

Ik heb geen idee waar de neuk je het over hebt. Vindt het Zoieso wel vervelend als studenten hele lange stukken schrijven en doen alsof zij een psychoot begrijpen. En ik kan er geen touw aan vastknopen terwijl ik al vroeg in mijn jeugd 'gek' ben geworden. ik heb altijd dat "loops" en frases van muziek in mij hoofd spelen. Dit heb ik mijn hele leven al. En is best vervelend vooral omdat ik zo hard muziek kan spelen in mijn hoofd dat ik moiete krijg met ademen en voel alsof er een druk op mijn hoofd staat. Naja, het zal wel niets zijn. Heb altijd het idee gehad dat iedereen dat had.
Moet wel zeggen dat ik juist jou weer heel moeilijk te volgen vind... je gaat een beetje van de hak op de tak en reageert half op mijn post en gaat dan weer door op eerdere posts. Maakt niet uit hoor

(ben overigens geen student meer maar lees nog graag boeken over de dingen waarmee ik me dagelijks in de praktijk bezig houd, om zo van nieuwe ontwikkelingen op de hoogte te blijven en te kijken hoe dat zich uit in de praktijk - en andersom - en het boek van Oliver Sacks is gewoon zeer interessant omdat ik erg van muziek houd en wil weten hoe afwijkingen zich op het neurologische vlak precies verhouden)

Anyway, uit onderzoek blijkt juist volgens Sacks dat er geen verband is tussen muzikale hallucinaties en schizofrenie, maar het is wel toevallig dat jij er last van hebt (ik ga er even vanuit nu dat jij lijdt aan een schizofrene stoornis, omdat je zegt dat je heel vaak psychotisch bent geweest, maar weet ook wel dat ik er net zo goed heel erg naast kan zitten. Zo ja: excuus!!).


Nee, niet iedereen hoort muziek terwijl het nergens echt gedraaid wordt. Wat wel iedereen heeft, is dat een deuntje in je hoofd blijft hangen en dat dat heel vervelend kan zijn, gekmakend zelfs . Hallucinaties zijn toch echt anders, daarbij ervaar je alsof de muziek (of beelden, of stemmen etc.) echt buiten jezelf ontstaan. Volgens Sacks geven de mensen met muzikale hallucinaties geen extra label mee (ze hebben geen wanen, ze proberen de muziek niet te verklaren als bv. door God voor hen gezonden). Puur neurologisch dus! Op het moment dat ze de muziek horen is er ook echt dat hersengebied actief dat normaal ook actief is als je 'echte' muziek hoort, maar tch is het niet aan te passen of te verhelpen met medicatie (nog niet in ieder geval).

Vreemd vreemd iets!!
quote:
En hoe weet je wanneer iemand een "echte psychose" heeft, dat zie je toch ook alleen maardoor observeren? Die persoon laat zich gewoon gaan, zij kunnen hun woede en onmacht niet meer inhouden en worden agressief. Is het dan dat je het pas kan zien wanneer iemand een "echte" psychose heeft? Waaorm noem je het dan pas een echte psychose?

Ik zei al, ik ben ook vaak psychotisch geweest, mensen die zichzelf laten gaan en de boel kort en klein slaan, zijn gewoon zwak. Vooral hollanders zijn zo zwak merk ik. Zij willen die rem gewoon niet.
Een psychose die fullblown is, is niet zo heel moeilijk te herkennen. Het begint al met onsamenhangende zinnen die voor een buitenstaander moeilijk te volgen zijn bv. Het heeft echt niet alleen te maken met 'jezelf laten gaan' .. fictie en realiteit lopen enorm door elkaar heen in een psychose en degene die het heeft kan niet meer bepalen wat echt is en wat niet. Dat merk je snel genoeg wanneer je met iemand in gesprek gaat dan. Moeilijk te verbergen (tenzij je niets zegt, maar ook dat is natuurlijk enorm vreemd).

Je kunt in een psychose dus ook moeilijk de 'rem' erop zetten, omdat je niet meer doorhebt dat je iets moet afremmen, de wanen nemen het over van de werkelijkheid. Niet iedereen die een psychose heeft slaat de boel bv. kort en klein.

En wat Hollanders met het hele verhaal te maken hebben...

[ Bericht 2% gewijzigd door m-niki op 31-07-2009 15:49:02 ]
m-nikivrijdag 31 juli 2009 @ 14:38
quote:
Op donderdag 30 juli 2009 19:59 schreef Ritmo het volgende:
Ik heb dat in (veel) mindere mate ook wel met die muziek. Maar bij mij is het niet zo dat ik er echt last van heb of dat het m'n gedachten of andere geluiden overstemt ofzo. Ik zie het niet als iets slechts eigenlijk, meer als een soort scherpe gevoeligheid voor met name lage muzikale tonen. Ik hoef maar enkele (bass)tonen van een liedje ergens ver weg te horen en ik weet welk nummer het is, terwijl andere mensen niet eens op was gevallen dat er uberhaupt ergens muziek klonk."He hoe hoor jij dat, en in die paar seconden??" is het altijd dan.

Maar als het verder doodstil is hoor ik ook wel altijd zacht een soort van muziek, gevormd door b.v. de wind of het gebrom van de verwarming. Maar die 'loops' idd, dat is wel irritant. Dan 'zet' ik altijd een ander liedje op, met enige moeite. Maar wat jij hebt met moeilijk ademen enzo heb ik niet, dat klinkt kut man.
hoe jij het omschrijft, zo staat er ook iets over in het boek van Sacks, maar is niet wat ik bedoel. Ik herken dat heel erg, bv. muziek horen in het hoge gepiep van een apparaat dat aanstaat bv., bij bromtonen ook muziek horen. Het is voor mij net zoiets als figuren gaan zien in een TV die op 'sneeuw' staat.

De mensen met muzikale hallucinaties hebben het blijkbaar de hele dag door (tenzij ze zich heel erg concentreren op iets anders, dan neemt het volume af).
Ritmovrijdag 31 juli 2009 @ 15:09
quote:
Op vrijdag 31 juli 2009 14:38 schreef m-niki het volgende:

[..]

hoe jij het omschrijft, zo staat er ook iets over in het boek van Sacks, maar is niet wat ik bedoel. Ik herken dat heel erg, bv. muziek horen in het hoge gepiep van een apparaat dat aanstaat bv., bij bromtonen ook muziek horen. Het is voor mij net zoiets als figuren gaan zien in een TV die op 'sneeuw' staat.

De mensen met muzikale hallucinaties hebben het blijkbaar de hele dag door (tenzij ze zich heel erg concentreren op iets anders, dan neemt het volume af).
Mmm waar wat ik dus beschreef (en jij ook lees ik) staat daar dus los van?
m-nikivrijdag 31 juli 2009 @ 15:46
quote:
Op vrijdag 31 juli 2009 15:09 schreef Ritmo het volgende:

[..]

Mmm waar wat ik dus beschreef (en jij ook lees ik) staat daar dus los van?
niet los van - vindt dat stukje in het boek lastig te begrijpen - maar misschien in veel minder ernstige mate en alleen onder bepaalde voorwaarden (dus bij het horen van brommen, piepen).

De mensen die last hadden van muzikale hallucinaties hadden erg vaak ook last van gehoorverlies (maakt niet uit waar - in het oor zelf of in de hersenen) maar niet allemaal. Oorsuizen of oorpiepen ging bijna altijd vooraf aan het uiteindelijke stadium met hallucinaties. Dat vond ik niet zo raar om te lezen, omdat ik weet dat psychoses juist ook weer vaak oorsuizen als voorbode hebben (maar ook weer niet altijd). En oorsuizen kan ook gewoon op zichzelf staan (Tinnitus).

Hersenen, het blijven rare dingen!!
fianchettomaandag 3 augustus 2009 @ 01:13
Heb ook een psychose gehad bijna 2,5 jaar geleden. Niet door drugs maar gewoon door stress en aanleg.

Om je topicvraag te beantwoorden: een psychose is naar mijn idee bijna altijd eng, al hoeft het niet per se negatief te zijn. In mijn psychose had ik soms beangstigende hallucinaties en verschrikkelijk veel bizarre wanen. Ik geloofde niet meer in de wereld zoals ik, en ieder ander weldenkend mens, die kende en vroeg me af hoe ik al die 19 jaar daarvoor zo blind kon zijn. Ik had redelijk veel positievere wanen. Bijvoorbeeld dat ik dacht dat ik onsterfelijk was, heel machtig en superintelligent. Maar ook had ik negatievere wanen. Bijvoorbeeld toen ik geloofde dat ik mensen van de dood moest redden en dat ik niet wist hoe ik dat moest doen. Op zulke momenten kun je wel janken van angst en machteloosheid.

Ben er na een opname van een paar maanden wel weer bovenop gekomen en heb geen last meer gehad van bizarre wanen of hallucinaties. Heb een nieuwe universitaire studie opgepakt en ben met een 7 gemiddeld over naar het 2e jaar waar ik nog harder mijn best voor wil gaan doen. Ben wel een redelijk lange tijd na mijn psychose best depressief geweest (wat heel normaal en veelvoorkomend is), maar ben nu alweer bijna een jaar gewoon gelukkig. Heb bijvoorbeeld ook bijna elke dag wel wat te doen met vrienden en ga komend studiejaar weer op kamers .

Zo zie je maar dat je best goed kan herstellen van een psychose. Al weet ik wel dat ik, had ik de psychose niet gehad, een beter concentratievermogen zou hebben. Andere negatieve aspecten zijn dat ik constant bij gedachtes, of soms ook geluiden of geuren, van mijzelf loop te checken of ze wel normaal zijn. Soms denk ik ook wel op het randje en dan moet ik mezelf dwingen 'er later maar es over na te denken'. En als je er dan 2 weken later over nadenkt kom je soms tot de conclusie dat je een rare gedachte had. Nog een negatief aspect is het stigma dat mijn ziekte heeft. Als ik mijn studie heb afgerond weet ik niet of het wel zo verstandig is om mijn ziekteverleden aan mijn potentile nieuwe werkgever te vertellen bij een solicitatiegesprek. En als je dat niet doet moet je dat gat (of meerdere gaten) in je cv van anderhalf jaar maar es zien uit te leggen. Ik durf nu wel weer te dromen van een mooie toekomst (ben bijna 22), maar ik besef dat een eventuele volgende psychose een streep door veel toekomstplannen kan gaan zetten. En natuurlijk zijn de medicatie ook geen pretje. Je wordt er vooral vlak en moe van.

En ritmo, van alle drugs kun je psychotisch raken, ik blijf daar nu sowieso vanaf. En bedenk ook dat er een redelijk grote groep is die psychotisch wordt van drugs en er daarna nooit meer uitkomt. En voor een LSD-trip kies je, en weet je misschien wel dat het wel es de drugs kunnen zijn die dat doen. Bij een psychose is daar geen sprake van.
wallofdollsmaandag 3 augustus 2009 @ 15:09
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 01:13 schreef fianchetto het volgende:

Om je topicvraag te beantwoorden: een psychose is naar mijn idee bijna altijd eng, al hoeft het niet per se negatief te zijn. In mijn psychose had ik soms beangstigende hallucinaties en verschrikkelijk veel bizarre wanen. Ik geloofde niet meer in de wereld zoals ik, en ieder ander weldenkend mens, die kende en vroeg me af hoe ik al die 19 jaar daarvoor zo blind kon zijn. Ik had redelijk veel positievere wanen. Bijvoorbeeld dat ik dacht dat ik onsterfelijk was, heel machtig en superintelligent. Maar ook had ik negatievere wanen. Bijvoorbeeld toen ik geloofde dat ik mensen van de dood moest redden en dat ik niet wist hoe ik dat moest doen. Op zulke momenten kun je wel janken van angst en machteloosheid.

Toch kan ik het moeilijk begrijpen. In die zin: ik begrijp het verhaal wel, maar ik kan het me niet voorstellen hoe dat bij mij zou voelen.

Zoals Ritmo al zei: iedereen heeft wel in mindere mate psychotische kenmerken. En ook ik ben wel eens bang dat ik er in beland. Dat dubbel-checken van de realiteit doe ik ook heel vaak. Maar ik ben er zodanig waakzaam voor dat ik de realiteit niet verlies dat ik voordat ik daar de kans toe krijg al de eventuele psychose die heel misschien in ontwikkeling zou kunnen zijn onderbreek.

Zou dat ook kunnen meespelen? Dat je waakzaam bent of niet. Anders gezegd: dat je luistert naar je lichaam.
fianchettomaandag 3 augustus 2009 @ 16:12
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 15:09 schreef wallofdolls het volgende:

[..]

Toch kan ik het moeilijk begrijpen. In die zin: ik begrijp het verhaal wel, maar ik kan het me niet voorstellen hoe dat bij mij zou voelen.

Zoals Ritmo al zei: iedereen heeft wel in mindere mate psychotische kenmerken. En ook ik ben wel eens bang dat ik er in beland. Dat dubbel-checken van de realiteit doe ik ook heel vaak. Maar ik ben er zodanig waakzaam voor dat ik de realiteit niet verlies dat ik voordat ik daar de kans toe krijg al de eventuele psychose die heel misschien in ontwikkeling zou kunnen zijn onderbreek.

Zou dat ook kunnen meespelen? Dat je waakzaam bent of niet. Anders gezegd: dat je luistert naar je lichaam.
Het kan in ieder geval geen kwaad om gedachten te controleren en te luisteren naar je lichaam . Misschien heeft het inderdaad wel effect, maar bij verschillende factoren (op kamers gaan, teveel studiestress, ontslag, relatieproblemen, drugs) is de kans gewoon erg groot dat je een psychose krijgt als je die aanleg hebt. Toch blijkt uit studies wel dat de broer of zus van een een-eige tweeling ongeveer 50% kans heeft om ook psychotisch te worden als de ander ook een psychose heeft gehad. Ik denk dus wel, dat als je een stabiel leven leidt, je nooit een psychose hoeft te krijgen, ook al heb je de aanleg. Maar goed, net als met andere ziekten heeft de ene psychoot nou eenmaal nog meer aanleg voor een psychose dan de ander. Sommige mensen worden als boeddhistische monnik nog psychotisch.

Maar als je geen drugs gebruikt hoef je niet echt bang te zijn om een keer psychotisch te worden, omdat maar ongeveer 1 op de 100 mensen het krijgt in zijn leven. En zelfs als je drugs gebruikt is de kans nog veel groter dat je het niet krijgt dan wel, al het vergroot de kans op een psychose natuurlijk wel.
Ritmomaandag 3 augustus 2009 @ 16:14
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 16:12 schreef fianchetto het volgende:
omdat maar ongeveer 1 op de 100 mensen het krijgt in zijn leven.
Maar? Dat is echt wel veel. Of bedoel je 1 op de 100 mensen die er aanleg voor hebben?
fianchettomaandag 3 augustus 2009 @ 16:22
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 16:14 schreef Ritmo het volgende:

[..]

Maar? Dat is echt wel veel. Of bedoel je 1 op de 100 mensen die er aanleg voor hebben?
Meer dan 1 op de 100 hebben aanleg (denk ik), maar ongeveer 1 op de 100 krijgt het. Ik zou er niet heel bang voor zijn als ik het nooit had gehad. Maar goed, waakzaamheid kan geen kwaad, al geloof je het meestal toch niet wanneer mensen je voor het eerst proberen duidelijk te maken dat je een psychose hebt.
wallofdollsmaandag 3 augustus 2009 @ 16:29
Ik las toevallig dat ongeveer 1% van de bevolking aan schizofrenie lijdt. Wat ik me wel afvraag is hoe men dat allemaal zo zeker weet, want als je het optelt is ondertussen 10% van de bevolking geestesziek. Dat leek me niet het geval. Dan hebben mensen dus vaak verschillende ziektes en dat impliceert mijns inziens alweer enigszins dat deze 'ziekten' eerder verschillende uitingen zijn van dezelfde ziekte dan dat et daadwerkelijk verschillende ziekten zijn (maar goed, ik blijf een ICT'er en geen psycholoog)
Ritmomaandag 3 augustus 2009 @ 16:30
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 16:22 schreef fianchetto het volgende:

[..]

Meer dan 1 op de 100 hebben aanleg, maar ongeveer 1 op de 100 krijgt het. Ik zou er niet heel bang voor zijn als ik het nooit had gehad. Maar goed, waakzaamheid kan geen kwaad, al geloof je het meestal toch niet wanneer mensen je voor het eerst proberen duidelijk te maken dat je een psychose hebt.
Wow dat is echt extreem veel. Toevallig hoorde ik gisteren dat m'n oma mogelijk schizofrenie had in d'r laatste jaren, alleen dit is nooit onderzocht omdat ze weigerde mee te werken aan onderzoek. Wist wel dat er geestelijk dingen mis met d'r waren (ik was toen zelf 9 ofzo) maar had dit nooit in verband gebracht met die ziekte. Maar ze had in elk geval alle kenmerken volgens m'n moeder (waandenkbeelden, soms geen contact meer met de realiteit, wartaal uitslaan en alleen kinderen (ons) leek ze te begrijpen). Het zit dus blijkbaar wel in de familie bij mij.

Gelukkig zelf nooit iets gehad wat er ook maar op leek, maar ik gebruik wel zo nu en dan drank en drugs dus die 'check' doe ik ook wel eens.
Ritmomaandag 3 augustus 2009 @ 16:32
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 16:29 schreef wallofdolls het volgende:
Ik las toevallig dat ongeveer 1% van de bevolking aan schizofrenie lijdt. Wat ik me wel afvraag is hoe men dat allemaal zo zeker weet, want als je het optelt is ondertussen 10% van de bevolking geestesziek. Dat leek me niet het geval. Dan hebben mensen dus vaak verschillende ziektes en dat impliceert mijns inziens alweer enigszins dat deze 'ziekten' eerder verschillende uitingen zijn van dezelfde ziekte dan dat et daadwerkelijk verschillende ziekten zijn (maar goed, ik blijf een ICT'er en geen psycholoog)
Wel 10 % van Nederland heeft in meer of mindere mate te kampen met b.v. een depressie, dan zou je zeker wel op 10 % uitkomen. En bij die 1 % die aan schizofrenie lijdt ontwikkelt de ziekte zich lang niet altijd.
Lavenderrmaandag 3 augustus 2009 @ 16:35
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 16:22 schreef fianchetto het volgende:

[..]

Meer dan 1 op de 100 hebben aanleg (denk ik), maar ongeveer 1 op de 100 krijgt het. Ik zou er niet heel bang voor zijn als ik het nooit had gehad. Maar goed, waakzaamheid kan geen kwaad, al geloof je het meestal toch niet wanneer mensen je voor het eerst proberen duidelijk te maken dat je een psychose hebt.
In Nederland hebben 150000/160000 mensen psychoses.
En 1% van de wereldbevolking heeft het.
wallofdollsmaandag 3 augustus 2009 @ 16:48
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 16:35 schreef Lavenderr het volgende:

[..]

In Nederland hebben 150000/160000 mensen psychoses.
En 1% van de wereldbevolking heeft het.
Iets zegt mij dat 160.000 / 16.000.000 * 100% ook 1% is .

Maar goed. Ik vind t best veel.
wallofdollsmaandag 3 augustus 2009 @ 16:54
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 16:30 schreef Ritmo het volgende:

[..]

Wow dat is echt extreem veel. Toevallig hoorde ik gisteren dat m'n oma mogelijk schizofrenie had in d'r laatste jaren, alleen dit is nooit onderzocht omdat ze weigerde mee te werken aan onderzoek. Wist wel dat er geestelijk dingen mis met d'r waren (ik was toen zelf 9 ofzo) maar had dit nooit in verband gebracht met die ziekte. Maar ze had in elk geval alle kenmerken volgens m'n moeder (waandenkbeelden, soms geen contact meer met de realiteit, wartaal uitslaan en alleen kinderen (ons) leek ze te begrijpen). Het zit dus blijkbaar wel in de familie bij mij.

Gelukkig zelf nooit iets gehad wat er ook maar op leek, maar ik gebruik wel zo nu en dan drank en drugs dus die 'check' doe ik ook wel eens.
Maar dat heeft ook met ouderdom te maken toch? Ouderdom sloopt je hersenen ook. Zou dat ook met aanleg te maken hebben op dat moment?

Net zoals dat een geestesziekte niet per se erfelijk hoeft te zijn. Dat kan ook trauma of roofbouw als oorzaak hebben
Lavenderrmaandag 3 augustus 2009 @ 16:56
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 16:48 schreef wallofdolls het volgende:

[..]

Iets zegt mij dat 160.000 / 16.000.000 * 100% ook 1% is .

Maar goed. Ik vind t best veel.
Is het ook.

wat kun jij goed rekenen
fianchettomaandag 3 augustus 2009 @ 17:07
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 16:54 schreef wallofdolls het volgende:

[..]

Maar dat heeft ook met ouderdom te maken toch? Ouderdom sloopt je hersenen ook. Zou dat ook met aanleg te maken hebben op dat moment?

Net zoals dat een geestesziekte niet per se erfelijk hoeft te zijn. Dat kan ook trauma of roofbouw als oorzaak hebben
De meeste mensen krijgen grofweg tussen hun 15e en 30e hun 1e psychose. Ik denk dat wanneer bejaarden voor het eerst psychotisch worden, dit vooral komt door bijwerkingen van medicijnen tegen parkinson en niet vanwege afbraak van de hersens of iets dergelijks. Mensen met parkinson hebben een tekort aan dopamine en mensen met een psychose een overschot. Vandaar dat sommige mensen (vooral vroeger) ook parkinson-achtige bijwerkingen van de antipsychotica krijgen.
WackyWheelsdinsdag 4 augustus 2009 @ 22:36
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 15:09 schreef wallofdolls het volgende:

[..]

Toch kan ik het moeilijk begrijpen. In die zin: ik begrijp het verhaal wel, maar ik kan het me niet voorstellen hoe dat bij mij zou voelen.

Zoals Ritmo al zei: iedereen heeft wel in mindere mate psychotische kenmerken. En ook ik ben wel eens bang dat ik er in beland. Dat dubbel-checken van de realiteit doe ik ook heel vaak. Maar ik ben er zodanig waakzaam voor dat ik de realiteit niet verlies dat ik voordat ik daar de kans toe krijg al de eventuele psychose die heel misschien in ontwikkeling zou kunnen zijn onderbreek.

Zou dat ook kunnen meespelen? Dat je waakzaam bent of niet. Anders gezegd: dat je luistert naar je lichaam.
Lastig voor te stellen is het ook, maar je moet proberen te bedenken dat je in een bepaald stadium van een psychose totaal niet meer twijfelt aan of je ervaring/gedachte wel of geen werkelijkheid is, dat IS het gewoon voor diegene.

Het verschilt enorm per persoon waar je drempel ligt om daadwerkelijk zo ver een psychose te ontwikkelen en dat is altijd een samenloop van diverse factoren zoals genetisch aanleg, je persoonlijkheid, omgevingsfactoren enzovoort. Een bepaald ziektebesef en inzicht kan je helpen het te herkennen en signaleren en dus in vroeger stadium te relativeren. Maar probleem is dat veel mensen met een psychose geen ziektebesef hebben, omdat het volgens hen allemaal echt is. Ook eenmaal psychosevrij blijft een aanzienlijke groep mensen vasthouden aan dat hun beleving toen 'echt' was.
WackyWheelsdinsdag 4 augustus 2009 @ 22:37
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 16:56 schreef Lavenderr het volgende:

[..]

Is het ook.

wat kun jij goed rekenen
Weinig mensen weten dat de psychiatrie zo ongeveer het grootste medische specialisme is, boven chirurgie, internist enzovoort.

Boeiend programma met psychiaters op nederland 2 nu trouwens, voor de liefhebbers.

[ Bericht 16% gewijzigd door WackyWheels op 04-08-2009 22:43:50 ]
WackyWheelsdinsdag 4 augustus 2009 @ 22:42
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 17:07 schreef fianchetto het volgende:

[..]

De meeste mensen krijgen grofweg tussen hun 15e en 30e hun 1e psychose. Ik denk dat wanneer bejaarden voor het eerst psychotisch worden, dit vooral komt door bijwerkingen van medicijnen tegen parkinson en niet vanwege afbraak van de hersens of iets dergelijks.
Psychose is eigenlijk benoeming van bepaalde symptomatologie. Je zoekt altijd naar waardoor deze bestaan of eventueel in het kader van een ziekte.

Veel ouderen - maar weet niet hoe de situatie van diegene was waar het over ging - krijgen psychotische klachten door een onderliggende lichamelijke aandoening, wordt dan een delier genoemd. Maar ook medicatie kan inderdaad een oorzaak zijn hiervan (bv. ook opiaten). Een oud kwetsbaar brein is daar erg gevoelig voor en kan dat al bij bv. een simpele blaasontsteking ontwikkelen. Er zijn twee grote hypothesen over hoe dat komt, maar echt weten hoe het werkt doet men niet.
2strive4woensdag 5 augustus 2009 @ 02:55
Volgens mij heb ik wel een paar keer tegen een psychose aangezeten, maar er nog nooit eentje echt gehad..
ik heb gelukkig nog nooit gewaand, maar wel een gevoel gehad dat ik gek werd (soort van angst aanvallen)

nu heb ik dat eigenlijk niet meer..

een tip voor de psychose-hebbers: ga lekker intensief sporten (er worden dan stofjes in je hersenen aangemaakt die je rustig maken)
ontwikkel je talent van creatief zijn
want als je uit het niets psychoses hebt, ben je toch best wel creatief (die gekke gedachten die je dan hebt verzin je toch echt zelf)

doe wat met die creativiteit

ga verhalen schrijven
leer muziek maken
schrijf teksten voor je muziek
zing/rap het in
leer dansen
schiet een clip waar je danst op je eigen muziek terwijl je je eigen teksten zingt/rapt

door muziek te maken krijg je een beetje overzicht over je eigen gevoel
waardoor je meer zelfinzicht krijgt, waardoor je op z'n beurt weer minder snel de weg in/naar je zelf zult kwijt raken

</emotalk>
Rewoensdag 5 augustus 2009 @ 08:01
quote:
Op maandag 3 augustus 2009 17:07 schreef fianchetto het volgende:

[..]

De meeste mensen krijgen grofweg tussen hun 15e en 30e hun 1e psychose. Ik denk dat wanneer bejaarden voor het eerst psychotisch worden, dit vooral komt door bijwerkingen van medicijnen tegen parkinson en niet vanwege afbraak van de hersens of iets dergelijks. Mensen met parkinson hebben een tekort aan dopamine en mensen met een psychose een overschot. Vandaar dat sommige mensen (vooral vroeger) ook parkinson-achtige bijwerkingen van de antipsychotica krijgen.
psychose bij bejaarden komt vooral door dementie, kijk maar eens bij de zogenaamde BPSD, behavioral and psychological symptoms of dementia, gewoon omdat de hersenen op zijn. Anti Parkinson medicatie heeft daar niet zoveel mee te maken

[ Bericht 0% gewijzigd door Re op 05-08-2009 09:15:16 ]
wallofdollswoensdag 5 augustus 2009 @ 09:06
quote:
Op woensdag 5 augustus 2009 02:55 schreef 2strive4 het volgende:
Volgens mij heb ik wel een paar keer tegen een psychose aangezeten, maar er nog nooit eentje echt gehad..
ik heb gelukkig nog nooit gewaand, maar wel een gevoel gehad dat ik gek werd (soort van angst aanvallen)

nu heb ik dat eigenlijk niet meer..

een tip voor de psychose-hebbers: ga lekker intensief sporten (er worden dan stofjes in je hersenen aangemaakt die je rustig maken)
ontwikkel je talent van creatief zijn
want als je uit het niets psychoses hebt, ben je toch best wel creatief (die gekke gedachten die je dan hebt verzin je toch echt zelf)

doe wat met die creativiteit

ga verhalen schrijven
leer muziek maken
schrijf teksten voor je muziek
zing/rap het in
leer dansen
schiet een clip waar je danst op je eigen muziek terwijl je je eigen teksten zingt/rapt

door muziek te maken krijg je een beetje overzicht over je eigen gevoel
waardoor je meer zelfinzicht krijgt, waardoor je op z'n beurt weer minder snel de weg in/naar je zelf zult kwijt raken

</emotalk>
Klopt als n bus. Je moet t uitbuiten. Niet zielig gaan doen zoals ik de paar bekenden van mij heb zien doen die er last van hebben (en ja dat klinkt bot, maar ik heb ook een behoorlijke ervaring op 'psychisch gebied', gelukkig niet met psychoses, maar alles is beter dan zielig te gaan doen).

Mediteren. Dansen is sowieso heel goed, omdat je dan je hele lichaam gebruikt en minder snel in je hoofd keert. En sporten heeft natuurlijk als voordeel dat je stofjes aanmaakt en tegelijkertijd ook weer niet echt de kans krijgt om je energie in je hoofd te gebruiken. Bovendien kun je sporten heel goed gebruiken om sociale contacten te hebben, wat ook belangrijk schijnt te zijn.
Angstwoensdag 5 augustus 2009 @ 10:54
het lijkt me dat een psychose uiteindelijk altijd negatief uitpakt,
je raakt immers je contact met de echte wereld kwijt, dat belemmerd je om goed voor jezelf te zorgen. ookal denk je dat je prinses maxima bent, je zal toch moeten eten en je huis moeten stofzuigen.....

het leuke aan drugs is overigens, dat je na een keer gebruiken, je hele leven angstdromen kan krijgen, angstoornis kan ontwikkelen door iets wat tijdens drugsgebruik gebeurd, je de kans op echte psychose aanzienelijk vergroot. echt superslim om dat te gebruiken als je wil weten wat een psychische ziekte is dus
Ritmovrijdag 7 augustus 2009 @ 15:32
quote:
Op woensdag 5 augustus 2009 10:54 schreef Angst het volgende:
het lijkt me dat een psychose uiteindelijk altijd negatief uitpakt,
je raakt immers je contact met de echte wereld kwijt, dat belemmerd je om goed voor jezelf te zorgen. ookal denk je dat je prinses maxima bent, je zal toch moeten eten en je huis moeten stofzuigen.....
Ja daar heb je gelijk in. Maar dat is lichamelijk, ik bedoelde dus meer of je ook gewoon in een leuke droomwereld kon zitten tijdens je psychose(s).
quote:
het leuke aan drugs is overigens, dat je na een keer gebruiken, je hele leven angstdromen kan krijgen, angstoornis kan ontwikkelen door iets wat tijdens drugsgebruik gebeurd, je de kans op echte psychose aanzienelijk vergroot. echt superslim om dat te gebruiken als je wil weten wat een psychische ziekte is dus
Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Er zijn mensen die jarenlang paddo's, wiet of LSD etc. hebben gebruikt die er niets aan overhouden, psychisch gezien. Er zijn ook mensen die nog nauwelijks drank of drugs hebben gehad die het door b.v. een burn-out kregen.

Moet je dan ook maar niet meer gaan werken en geen relaties meer aangaan? Kan allemaal stress en dus een psychose veroorzaken als je er gevoelig voor bent.

Aan de mensen hier die een psychose gehad hebben: zag je dit aankomen? Had je ooit verwacht dat je zoiets kon krijgen, en heeft drugsgebruik een rol gespeeld of kwam het door stress/een depressie?
Schenkstroopvrijdag 7 augustus 2009 @ 18:21
quote:
Op woensdag 5 augustus 2009 10:54 schreef Angst het volgende:
het lijkt me dat een psychose uiteindelijk altijd negatief uitpakt,
je raakt immers je contact met de echte wereld kwijt, dat belemmerd je om goed voor jezelf te zorgen. ookal denk je dat je prinses maxima bent, je zal toch moeten eten en je huis moeten stofzuigen.....

het leuke aan drugs is overigens, dat je na een keer gebruiken, je hele leven angstdromen kan krijgen, angstoornis kan ontwikkelen door iets wat tijdens drugsgebruik gebeurd, je de kans op echte psychose aanzienelijk vergroot. echt superslim om dat te gebruiken als je wil weten wat een psychische ziekte is dus
Vertel hoe was het om in haar schoenen te staan?
Normaal fuctioneren is er niet meer bij nee. Werk, school, sociaal..
Ritmozondag 9 augustus 2009 @ 08:18
quote:
Op vrijdag 7 augustus 2009 15:32 schreef Ritmo het volgende:
Aan de mensen hier die een psychose gehad hebben: zag je dit aankomen? Had je ooit verwacht dat je zoiets kon krijgen, en heeft drugsgebruik een rol gespeeld of kwam het door stress/een depressie?
Ritmozondag 9 augustus 2009 @ 08:30
En lopen Add'ers en mensen met dyscaculie meer risico of is er geen verband? Anders ben ik wel een risicogeval gezien ik daar een lichte vorm van heb, mn oma dus waarschijnlijk schyzofreen was en ik wel eens drank en drugs gebruik.
Angstzondag 9 augustus 2009 @ 11:56
quote:
Op zondag 9 augustus 2009 08:30 schreef Ritmo het volgende:
En lopen Add'ers en mensen met dyscaculie meer risico of is er geen verband? Anders ben ik wel een risicogeval gezien ik daar een lichte vorm van heb, mn oma dus waarschijnlijk schyzofreen was en ik wel eens drank en drugs gebruik.
ADD en ADHD, zijn beide stoornissen te maken die hebben met een afwijking in de dopamine, bij schizofrenie is een soortgelijke afwijking.
De ziektes zijn erg nauw aan elkaar, dus daardoor is de kans dat als je de een hebt, groter dat je de ander ook hebt...
Niet dat je gelijk een risicogeval bent

ook intressant is dat mensen met ADHD (weet niet of het voor ADD in die mate geld) vaak drugs en koffie gebruiken als zelfmedicatie. Ze hebben een afwijking met die dopamine, en drugs maken je blijer door op de een of andere manier het effect dat dopamine op je hersens heeft te vergroten.
Caesuzondag 9 augustus 2009 @ 16:41
na elke psychose duurt het herstel weer langer.
wel kan je een volgende psychose voelen aankomen (randpsychose) omdat je ervaring hebt uit de eerdere psychose.