-zo goed al eerst wordt het in mijn ogen nooit meer (seizoen 1-9; vooral 4;5;6;7 vond ik heel sterk)
-er zitten debiele personages in die maar niet op willen rotten (Barbara-Charlie, Dennis en Desi)
-goede personages hebben zoveel meegemaakt dat ze alleen maar 'suporting characters zijn' of weg moeten (Robert, Laura, eerder Harmsen)
-Ludo is in mijn ogen belangrijk deel van zijn identiteit kwijtgeraakt na zijn faillisement met Martine (van afzijdige slechterik tot meest gehate man van Meerdijk voor dingen die die nauwelijks heeft gedaan)
- de kleinschaligheid, in eerdere seizoenen was het een stad, nu lijkt het een dorp met 1 hoofdstraat
-de makers besteden al hun aandacht aan de kostumering, cosmetica, merkproducten, haardracht, enz in plaats van de inhoudelijke verhaallijnen, vooral in de eerste seizoen was echt niet iedereen superhip of knap (ook niet voor die tijd).
-In het begin waren de dialogen wellicht zwak, maar nu zijn sommige gesprekjes en opmerkingen zo gruwelijk standaard 'gevat' dat het niet reëel meer is, zelf niet voor een soap.
-En tot slot, een soap hoeft natuurlijk niet echt te zijn, maar de lijnen in de beginjaren leken in mijn ogen gewoon echt te kunnen, nu lijkt het net of ze er achter de schermen maar een grote inside-humor achtige grap van maken
custom menu
